Singularity

Συνολικά, τα προβλήματα του τίτλου, είναι μεν αξιοσημείωτα και κάνουν αισθητή την παρουσία τους, πλην όμως σε ελάχιστες περιπτώσεις πλήττουν άμεσα την παικτική αξία του. Και αυτή έγκειται στο γεγονός ότι πρόκειται για ενδιαφέροντα τίτλο με ποικιλία στο gameplay και ελκυστική ατμόσφαιρα. H αίσθηση ότι προσπαθεί να συνδυάσει πολλές επιτυχημένες ιδέες “μεγάλων” first-person shooters, όπως του Bioshock, του Half-Life 2 και του F.E.A.R, είναι μεν παρούσα, δεν είναι όμως ενοχλητική γιατί με κάποιο τρόπο, αυτό επιτυγχάνεται ομαλά. Δυστυχώς, δε μπορούμε να κάνουμε λόγο για replayability το οποίο λόγω της γραμμικότητας των επιπέδων είναι τελείως ανύπαρκτο. Ωστόσο, για όσους αρέσκονται στις online μάχες, η αξία του τίτλου ανεβαίνει κάπως με το αρκετά ενδιαφέρον multiplayer 12 παικτών, που διαθέτει ο τίτλος.

Χαρακτηριστικό είναι ότι, προκειμένου σε ένα δεύτερο playthrough να παίξουμε ένα συγκεκριμένο κομμάτι του παιχνιδιού, είτε για την απόκτηση κάποιων achievements, είτε επειδή απλά μας άρεσε το επίπεδο, πρέπει να ξαναπαίξουμε από την αρχή το παιχνίδι, στοιχείο που μας αποθαρρύνει ιδιαιτέρως. Αυτό, και το γεγονός ότι το Singularity σε καμία φάση δεν απογειώνεται ώστε να δώσει την αίσθηση στον παίκτη ότι παίζει κάτι πολύ σημαντικό -με αποκορύφωμα την τελική σεκάνς που είναι απλά μια interactive σκηνή- αφαιρούν σημαντικούς πόντους στην προσπάθεια του τίτλου να υπερκεράσει το επίπεδο του “απλά καλού”.

Αν θέλαμε τελικώς να εντοπίσουμε το ισχυρότερο πλεονέκτημα και το πιο τρανταχτό μειονέκτημα είναι ότι από τη μια προσφέρει μια φροντισμένη single player εμπειρία, με καλές ιδέες και τελικό αίσθημα ικανοποίησης, από την άλλη, η ιστορία και η εξέλιξη του σεναρίου, καθώς και το άτολμο art direction, δεν αφήνουν τον τίτλο να αναπνεύσει και να αναδειχτεί. Κομμάτι αυτής της αδυναμίας, είναι ότι η τελική έκβαση της ιστορίας είναι πραγματικά φτωχή, με τη δημιουργία μιας ψευδαίσθησης δυνατότητας επιλογής και ένα άτεχνο πλασάρισμα μιας σειράς ανατροπών που δε συγκλονίζουν κανέναν.

Η τελική μας ετυμηγορία, παρά τις αδυναμίες του τίτλου, κλίνει σαφώς την πλάστιγγα προς τη θετική φορά. Το Singularity δεν παύει να αποτελεί μια αξιοπρεπή single player εμπειρία, από αυτές που τόσο πολύ λείπουν αυτόν τον καιρό, ή απλά υπάρχουν για να «συνοδεύουν» αμιγώς Multiplayer shooters, που έχουν κατακλύσει την αγορά και μονοπωλούν το ενδιαφέρον του αγοραστικού κοινού. Και το γεγονός αυτό και μόνο, μας οδηγεί στο να εκτιμήσουμε και να τιμήσουμε τον τίτλο της Raven με την υποστήριξή μας.