Kane & Lynch 2: Dog Days

Αίσθηση YouTube σε ύφος και… διάρκεια

Τρία χρόνια μετά την κυκλοφορία του πρώτου Kane & Lynch το διαβόητο δίδυμο καταφέρνει να επιστρέψει για μία ακόμα φορά. Αυτή η επιστροφή, βέβαια, μάλλον δε θα ήταν δυνατή αν δεν υπήρχε η αρκετά καλή του εμπορική πορεία καθώς η αποδοχή του από τον Τύπο αλλά και το κοινό ήταν σε γενικές γραμμές αρκετά χλιαρή και σίγουρα όχι άδικα. Όπως είναι λογικό, η IO Interactive (Hitman) έπρεπε να προσπαθήσει αρκετά ώστε να βελτιώσει σημαντικά το νέο της τίτλο, προκειμένου να μας πείσει να “επενδύσουμε” σε αυτό το sequel. Κατά την κρίση μας η ξεχωριστή χημεία και οι πρωτότυπα διαβόητες πρωταγωνιστικές φιγούρες, ήταν οι μόνες ικανές για να κρατήσουν το Kane & Lynch μακριά από την πλήρη αδιαφορία της gaming κοινότητας.

Δεν είναι περίεργο, λοιπόν, που η δανέζικη εταιρία φαίνεται ότι εστίασε πολύ περισσότερο την προσοχή της σε αυτό το δίδυμο μέσω ενός ιδιαίτερα πρωτότυπου τεχνικού τομέα, που δείχνει ιδανικός για τις παρανοϊκές προσωπικότητες των πρωταγωνιστών.

Όλα τα φώτα στους Kane και Lynch

Το σενάριο του sequel λαμβάνει χώρα μετά τα γεγονότα του Dead Men, έχοντας ως δεδομένο ότι ο Kane κατάφερε να σώσει την κόρη του. Ο Lynch έχει εγκατασταθεί στη Σαγκάη, έχοντας πλέον και μία γυναίκα στο πλευρό του, χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι έχει εγκαταλείψει τον παλιότερο επαγγελματικό προσανατολισμό του. Η ιστορία μας ξεκινάει ουσιαστικά με τον ερχομό του Kane στη μεγαλύτερη μητρόπολη της Κίνας έπειτα από πρόσκληση του Lynch, ο οποίος του έχει υποσχεθεί μία σίγουρη δουλειά αγοροπωλησίας όπλων που θα τους αποφέρει μεγάλα κέρδη.

Όπως είναι αναμενόμενο, βέβαια, ήδη από τα πρώτα λεπτά οι εξελίξεις κάθε άλλο παρά ομαλές θα είναι. Έπειτα από τη…σχεδόν αναπόφευκτη δολοφονία ενός σημαντικού προσώπου που συνδέεται με ισχυρά άτομα, οι Kane και Lynch θα χρειαστεί να τρέξουν στην κυριολεξία για τη ζωή τους, εξοντώνοντας ομάδες κακοποιών αλλά και δυνάμεις αστυνόμευσης.

Φυσικό επόμενο είναι πως η υπόθεση επικεντρώνεται, σχεδόν εξολοκλήρου, στους δύο κύριους χαρακτήρες. Ο μόνος χαρακτήρας που θα δούμε για σχετικά εκτεταμένο συνολικό χρονικό διάστημα είναι αυτός του βρετανού Glazer, εγκέφαλο της όλης επιχείρησης λαθρεμπορίου. Οι υπόλοιπες φυσιογνωμίες του οργανωμένου εγκλήματος, καθώς ακόμα και αυτής της κοπέλας του Lynch, δε θα εμφανιστούν παρά για ελάχιστα δευτερόλεπτα. Αρκετά καλή απόφαση κατά την άποψή μας, καθώς η υπόθεση δεν έχει κάποιο βάθος, με τη μόνη πηγή ενδιαφέροντος να εναποθέτεται στη χημεία των πρωταγωνιστών.

Ευτυχώς, σε αυτό το σημείο έχει γίνει αρκετά καλή δουλειά από την IO Interactive που δείχνει να έχει κατανοήσει καλύτερα τη διαταραγμένη ψυχολογία των δύο αντιηρώων, προσφέροντας καλογραμμένους διαλόγους μεταξύ τους αν και δυστυχώς δεν εντρυφούν ιδιαίτερα στις προσωπικότητές τους.

Now buffering… ο τεχνικός τομέας

Όπως είχαμε αναφέρει και στην παρουσίαση του preview κώδικα ο τεχνικός τομέας είναι αυτός που κερδίζει τις εντυπώσεις ήδη από την αρχική οθόνη. Οι Δανοί προσπάθησαν να δημιουργήσουν την αίσθηση πως παρακολουθούμε ένα ερασιτεχνικό βίντεο, μαγνητοσκοπημένο με τη χρήση μίας απλής κάμερας χειρός, επιχειρώντας με αυτόν τον τρόπο να δώσουν τη δική τους εκδοχή για την αληθοφανή απόδοση καταστάσεων. Κατά την άποψή μας, το τελικό αποτέλεσμα δικαιώνει την επιλογή αυτής της τεχνικής καθώς αυτό το ιδιαίτερο ύφος είναι το κύριο στοιχείο που καταφέρνει, ως ένα βαθμό βέβαια, να επιτρέψει στο Dog Days να ξεχωρίσει από τους υπόλοιπους τίτλους της κατηγορίας.

{PAGE_BREAK}

Στις cutscenes δημιουργείται εύστοχα η αίσθηση ότι κάποιο άτομο βιντεοσκοπεί τις εξελίξεις, κρατώντας ίσως ένα κινητό στο χέρι του. Η αίσθηση αυτή παραμένει και όταν παίρνουμε τον έλεγχο του Lynch (ή του Kane αν παίζουμε σε co-op) χάρη στη χρήση διαφόρων τεχνικών που έχουν χρησιμοποιηθεί για την απόδοση της εικόνας. Διάφορα pixels παρουσιάζονται κατά διαστήματα στην οθόνη, κυρίως όταν τραυματιζόμαστε, οι πηγές φωτός επιμηκύνονται σε ύψος, σταγόνες σαν να προέρχονται από ιδρώτα εμφανίζονται στον υποτιθέμενο φακό της κάμερας σε έντονες στιγμές, ενώ το εφέ του μωσαϊκού δημιουργείται στα βίαια headshots που ενδέχεται να πετύχουμε.

Τα περιβάλλοντα παρουσιάζουν μία σχετική ποικιλία εσωτερικών και εξωτερικών χώρων, μεταφέροντάς μας σε στενά σοκάκια, μεγάλα συγκροτήματα σπιτιών, διαφόρων ειδών καταστήματα και πολλά άλλα, τα οποία είναι λεπτομερώς σχεδιασμένα. Όλα τα μέρη δείχνουν την έντονα κακόφημη πλευρά της Σαγκάης, που σε συνδυασμό με τη μουντή και σκοτεινή απεικόνισή τους, δημιουργεί μάλλον την ιδανική τοποθεσία για τις προσωπικότητες των Kane και Lynch.

“Σκοτώνοντας” την ώρα μας στους δρόμους της Σαγκάη

Βέβαια, ο τεχνικός τομέας δεν ήταν ο μόνος που χρειαζόταν αλλαγές ώστε να βελτιωθεί η εμπειρία που θα αποκομίσουμε από τον τίτλο. Το gameplay σαφώς επιδεχόταν πολλών αλλαγών από το πρώτο μέρος και η IO Interactive μπορεί να μην προέβη σε ριζοσπαστικές αλλαγές, εντούτοις σίγουρα φαίνεται πως δεν έμεινε ασυγκίνητη από την πληθώρα των αρνητικών κριτικών. Το αυτοματοποιημένο σύστημα κάλυψης του Dead Men έχει αντικατασταθεί από το πάτημα του Α (η δοκιμή έγινε στο Xbox 360) όπου ο χαρακτήρας καλύπτεται στην επιφάνεια που κοιτάμε.

Σίγουρα αυτή η μέθοδος είναι πολύ πιο λειτουργική, ωστόσο, πολλές ήταν οι περιπτώσεις όπου δινόταν η αίσθηση πως “κολλούσαμε” στο σημείο κάλυψης, χωρίς να μας αφήνει να φεύγουμε εύκολα, ενώ επίσης πολύ συχνά μας απαγόρευε την οποιαδήποτε κίνηση παράλληλα προς αυτήν.

Ευτυχώς, ο χειρισμός των όπλων έχει αποδοθεί σε πολύ καλύτερο βαθμό σε σχέση με το Dead Men, δίνοντάς μας πολύ καλή αίσθηση της δύναμής τους. Οι συνήθεις ύποπτοι είναι φυσικά παρόντες ανάμεσα στα διάφορα μοντέλα πολυβόλων, πιστολιών και καραμπινών, προσφέροντας μία σεβαστή ποικιλία που ανανεώνεται σταδιακά ως το τέλος του τίτλου. Τα ηχητικά εφέ των όπλων είναι αυτά που συμβάλλουν καταλυτικά στην απολαυστική αίσθησή τους, προσφέροντας από τους καλύτερους και πιο “γεμάτους” πυροβολισμούς που έχουμε ακούσει τελευταία.

Οι αντιδράσεις των εχθρών όταν τους πετυχαίνουμε είναι αρκετά καλές, ωστόσο, τα υπόλοιπα animations τους είναι το λιγότερο προβληματικά. Οι κινήσεις τους όταν τρέχουν είναι έντονα σπασμωδικές, παρουσιάζοντας επίσης απογοητευτικά νευρικές μεταβάσεις από τις διάφορες στάσεις τους, όπως όταν φεύγουν από κάποια κάλυψη ή όταν είναι γονατιστοί και ξαφνικά σηκώνονται.

Η τεχνητή νοημοσύνη δεν παρουσιάζει κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αλλά τελικά καταφέρνει να φέρει εις πέρας το σκοπό της. Οι εχθροί, πλην ορισμένων εξαιρέσεων, χρησιμοποιούν κατάλληλα τις καλύψεις, αλλάζουν τη θέση τους ανάλογα με τις κινήσεις μας αλλά και…μας δίνουν το ελεύθερο να τους πετυχαίνουμε πριν φτάσουν στο σημείο να μας εκνευρίσουν. Η φύση των κλειστών περιβαλλόντων και των περιορισμένων χώρων μας μεταφέρουν σε ιδιαίτερα έντονες ανταλλαγές πυρών, καταφέρνοντας να δημιουργήσουν απολαυστικές σκηνές δράσης ιδίως όταν έχουμε κάποιον φίλο μας στο πλευρό μας για να χειρίζεται τον Kane.

{PAGE_BREAK}

Αρχίστε, παίξτε, τελειώσατε

Σε γενικές γραμμές, το Kane & Lynch 2: Dog Days θα ήταν σε θέση να αποτελεί μία πάρα πολύ καλή πρόταση για τους φίλους των third person action τίτλων αν δεν υπήρχε ένα ουσιαστικό ελάττωμα που καταφέρνει να υπερκεράσει τα θετικά αλλά και να σβήσει τα υπόλοιπα αρνητικά στοιχεία για χάρη του. Εν ολίγοις, ο γράφων  -με τη βοήθεια του αδελφού του και έχοντας θέσει τη δυσκολία στο hard- τέλειωσε τα 11 επίπεδα σε λιγότερο από τέσσερις ώρες. Το λιγότερο απογοητευτική, λοιπόν, η διάρκεια του τίτλου και ίσως η μικρότερη που έχουμε δει για single player στα συστήματα αυτής της γενιάς, που σίγουρα είναι ικανή να αποθαρρύνει και τους πιο “hardcore” οπαδούς αυτού του διδύμου από την αγορά της περιπέτειας. Ουσιαστικά, είναι απόλυτα εφικτό να το ολοκληρώσετε μέσα σε ένα απόγευμα, καθιστώντας τον τίτλο ως ιδανικό για ενοικίαση αλλά δύσκολα για απόκτηση.

Η ύπαρξη του arcade mode επιχειρεί να μεγαλώσει τη διάρκεια του παιχνιδιού αλλά δεν τα καταφέρνει. Μέσω αυτού μπορούμε ασχοληθούμε με τα online modes σε offline επίπεδο, όπου το ρόλο των υπολοίπων παικτών τον λαμβάνουν NPCs. Συνολικά υπάρχουν έξι επίπεδα, όπου καλούμαστε να κλέψουμε όσα χρήματα μπορούμε και να φτάσουμε επιτυχώς στο όχημα διαφυγής, εξουδετερώνοντας τους αστυνομικούς που θα προσπαθήσουν να μας εμποδίσουν.

Τα επίπεδα αυτά μπορούν να ολοκληρωθούν σε λιγότερο από πέντε λεπτά το καθένα, με τα αυξανόμενης δυσκολίας κύματα εχθρών που ξεκλειδώνονται κάθε φορά να μην είναι ικανά να μας κρατήσουν το ενδιαφέρον. Δυστυχώς, η έκδοση που είχαμε στα χέρια μας δεν επέτρεπε την ενασχόλησή μας με το online multiplayer, ωστόσο, αν το arcade mode αποτελεί κάποια ένδειξη, τότε δύσκολα θα καταφέρει να κρατήσει το ενδιαφέρον του κοινού για σεβαστό χρονικό διάστημα.

Τελειώνοντας, οφείλουμε να αναφέρουμε την ύπαρξη τριών κλειδωμένων επιπέδων τόσο για τα offline όσο και για τα online modes καθώς και περισσότερων από δέκα κλειδωμένων όπλων, που θα μπορούμε προφανώς να τα αποκτήσουμε πληρώνοντας κάποιο εξτρά αντίτιμο. Οπωσδήποτε αυτή η κίνηση προκαλεί έντονο εκνευρισμό ιδίως σε έναν τίτλο όπου η συνολική διάρκειά του δύσκολα θα δικαιολογούσε αυτήν την τιμή ακόμα και αν προϋπήρχε το εν λόγω εξτρά υλικό. 

Το Kane & Lynch 2: Dog Days, λοιπόν, αποτελεί ένα βελτιωμένο sequel που καταφέρνει να έχει χαρακτήρα ανάλογο των πρωταγωνιστών του χάρη στον ξεχωριστό τεχνικό τομέα του αλλά και στο ιδιαίτερο αυτό δίδυμο αντιηρώων. Το πιθανότερο είναι πως θα ικανοποιήσει την όρεξή σας για ασταμάτητη δράση αν και σίγουρα η διάρκειά του δύσκολα θα σας πείσει για την ορθή αξιοποίηση των χρημάτων σας στην πιθανή αγορά του.

Νικόλας Μαρκόγλου