Shutter Island

The movie game from hell…

Όπως όλοι ίσως γνωρίζετε, από…αρχαιοτάτων χρόνων τα παιχνίδια που βασίζονται σε κάποια ταινία συνήθως κυμαίνονται στην κλίμακα κάτω του μέτριου. Το να βρεθεί ένας τίτλος έστω αξιοπρεπής είναι συνήθως κατόρθωμα και συχνά θα απευθύνεται σε ηλικίες +3 με ένα εύκολο arcade like gameplay από κάποιο cartoon. Για τις πιο ενήλικες ταινίες, δυστυχώς, συχνά πνιγόμαστε σε τίτλους που η λέξη "ολέθριο" είναι η μόνη που μπορεί να τα περιγράψει. Από το Iron Man στο Fight Club και από το Dirty Dancing στο Jumper, το κλάμα που έχουν ρίξει οι απανταχού gamers είναι αρκετό για να γεμίσει εις διπλούν την Ερυθρά Θάλασσα. Παρόλα αυτά, τα adventures είναι ένα είδος το οποίο ξεχωρίζει για την ατμόσφαιρα και την εξέλιξη των ιστοριών, και συχνά πυκνά κατόρθωσε να μας παραδώσει movie games που ήταν πάρα πολύ καλά. Δύσκολα θα ξεχάσει κανείς πόσο καλό ήταν το Indiana Jones and the Last Crusade και όποιος τυχερός έπαιξε το Blade Runner, συχνά αναφέρει ότι ίσως ήταν καλύτερο από την ίδια την ταινία.

Όταν, λοιπόν, έφτασε στα χέρια μας το Shutter Island, ένα adventure βασισμένο στην πετυχημένη ομώνυμη ταινία του Martin Scorsese, το αντιμετωπίσαμε θετικά -άλλωστε, το υπάρχον σενάριο ήταν πολύ δυνατό και μόνο σε ένα adventure θα μπορούσε να αναλυθεί σωστά. Το πόσο γρήγορα διαψευσθήκαμε, μόνο ο άνθρωπος Αστραπή θα μπορούσε να το πει.

Let me take your statement – Σενάριο

Η ιστορία του παιχνιδιού βασίζεται, φυσικά, στα γεγονότα της ταινίας. Ο παίκτης παίρνει το ρόλο ενός Ομοσπονδιακού αστυνόμου, ο οποίος έχει σταλθεί μαζί με το συνάδελφό του σε ένα άσυλο για τρελούς εγκληματίες από όπου δραπέτευσε μία γυναίκα. Το άσυλο αυτό, όπως καταλάβατε και από τον τίτλο, βρίσκεται σε ένα απομονωμένο νησί και έτσι είναι πρακτικά αδύνατον για τη γυναίκα να έχει πάει μακριά. Ξεκινώντας την έρευνά σας, όλα δείχνουν φυσιολογικά. Πολύ γρήγορα, όμως, θα δείτε πως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά και πως η γραμμή ανάμεσα στην τρέλα και στην ιδιοφυΐα, καθώς και ανάμεσα στο καλό και στο κακό, είναι πολύ πιο δύσκολο να φανεί από ό,τι περιμένατε.

Και εδώ ξεκινάει το πρώτο μας παράπονο. Φίλε Game Developer, έχεις στα χέρια σου ένα πολύ καλό σενάριο μυστηρίου, το οποίο μπορεί να καθηλώσει κάθε παίκτη για ώρες. Η σωστή κίνηση, λοιπόν, είναι να το εξελίξεις, να του προσθέσεις στοιχεία και να το απογειώσεις.

Γιατί επέλεξες να το πετσοκόψεις σε μικρά μικρά κομματάκια και να το βράσεις στη χύτρα της αβύσσου; Καθ’ όλη την "τεράστια" διάρκεια του παιχνιδιού (2-3 ώρες) ο παίκτης δέχεται ψήγματα της ιστορίας από μικροδιαλόγους, τα οποία εκεί που νομίζεις ότι θα εξελιχθούν, τελικά ή εξαφανίζονται ή βρίσκουν τραγική κατάληξη, με αποκορύφωμα το απολύτως αδιάφορο τέλος του τίτλου. Είναι απορίας άξιο το πώς μπόρεσαν οι δημιουργοί να αφήσουν ανεκμετάλλευτη μια τόσο καλή ιστορία, ειδικά όταν αποτελεί το πιο δυνατό στοιχείο του τίτλου τους.

Do you know how to drive? – Gameplay και Γρίφοι

Σίγουρα μεγάλη ευθύνη για τα παραπάνω έχει και ο τύπος του gameplay. Το Shutter Island ανήκει στην κατηγορία Puzzle/ Adventure, μια κατηγορία που, κατά την ταπεινή και προσωπική μας άποψη, είναι συνώνυμο του "pixel hunting" ή, αλλιώς, "Κυνήγι πεταλούδων στο σκοτάδι, με τρύπια απόχη".

Στην ουσία, εδώ έχουμε να κάνουμε με στατικές εικόνες, στις οποίες πρέπει να ανακαλύψουμε τα αντικείμενα που αναγράφονται στο κάτω μέρος της οθόνης μας. Μόλις τα καταφέρουμε, θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε στην επόμενη οθόνη. Όταν αυτή η αναζήτηση έχει κάποια λογική, όπως το να βρούμε τον οπλισμό που χάσαμε ή να ψάξουμε ένα φάρμακο που χρειαζόμαστε, μπορούμε να την αποδεχθούμε. Όμως, στην προσπάθειά τους να αυξήσουν τη διάρκεια του τίτλου (επαναλαμβάνουμε, στο χρόνο των 2-3 ωρών), οι δημιουργοί αποφάσισαν να κάνουν μια από τις πιο άστοχες επιλογές όλων των εποχών. Απλά, λιτά και χωρίς καμία εξήγηση, αναγκάζουν τον παίκτη σε κάθε οθόνη να αναζητά 8 με 20 αντικείμενα, δίχως κάποιον ιδιαίτερο λόγο ή εξήγηση. Απλά, πρέπει να τα βρούμε! 

Χωρίς καμία δικαιολογία και λογική εξήγηση σχετική με το σενάριο, αναγκαζόμαστε να αναζητούμε πέντε συνδετήρες, μια χαρτοπετσέτα, ένα καθρεπτάκι, μια μπάλα του πινγκ πονγκ και χίλια ακόμα ανούσια αντικείμενα, που δεν προσφέρουν απολύτως τίποτα στην εξέλιξη της ιστορίας.

{PAGE_BREAK}

Και συνεχίζοντας, δεν υπάρχει καμία απολύτως λογική για τον πανικό που επικρατεί σε πολλούς από τους χώρους του τίτλου. Μιλάμε για ντουζίνες αντικειμένων, απλά στιβαγμένων μέσα σε ένα σκηνικό δίχως κάποια λογική και εμάς να παλεύουμε να ξεχωρίσουμε τη βούρτσα από… τη χτένα, που συχνά είναι τοποθετημένη σε σημείο που μόνο ένα χόμπιτ ή κάποιος με ξυλοπόδαρα θα μπορούσε να το τοποθετήσει. Και τα δυσάρεστα συνεχίζονται. Το ίδιο το gameplay υποφέρει από σωρεία προβλημάτων, που ενισχύουν τον εκνευρισμό του παίκτη.

Όπως, ίσως, έχετε μαντέψει, ο χειρισμός είναι απλός. Με το δείκτη επιλέγουμε τα αντικείμενα και τα συλλέγουμε στο inventory μας, ενώ όπου απαιτείται τα βγάζουμε από εκεί και τα χρησιμοποιούμε στο σημείο που μας υποδεικνύει το παιχνίδι. Όμως, συχνά ο δείκτης δεν εντοπίζει το αντικείμενο και έτσι ξεκινάμε ένα χορό από "κλικ" (που έχουν και περιορισμό, διότι μετά από συνεχόμενα πατήματα ο χαρακτήρας μας "ζαλίζεται" και πρέπει να περιμένουμε να ηρεμήσει) τριγύρω του για ανακαλύψουμε το συγκεκριμένο σημείο που το παιχνίδι θέλει. Για να μην αναφέρουμε ότι στη λίστα μπορεί να αναφέρει, για παράδειγμα, "τρομπέτα" αλλά να εννοεί το κέρας του Boromir!

Προσθέστε σε αυτά και την απόλυτη απουσία save system και έχετε στα χέρια σας ένα πραγματικά απογοητευτικό αποτέλεσμα. Μοναδικά ευχάριστα σημεία είναι το έξυπνο hint system με χρόνο, που εμποδίζει τον παίκτη από το να το χρησιμοποιεί συνεχώς, και τα διάφορα πραγματικά puzzles που υπάρχουν διάσπαρτα στο παιχνίδι, τα οποία αν και πολύ εύκολα, τουλάχιστον συνδέονται κάπως με την ιστορία και μας υπενθυμίζουν ότι παίζουμε ένα παιχνίδι περιπέτειας.

I see nothing, I hear nothing – Τεχνικός Τομέας

Δυστυχώς, το Shutter Island δεν καταφέρνει να μας κερδίσει ούτε στον τεχνικό τομέα του. Η ανάλυση των εικόνων είναι ιδιαιτέρως χαμηλή για τα δεδομένα της τελευταίας δεκαετίας ενώ οι στατικές εικόνες των ηθοποιών της ταινίας είναι ακόμα χειρότερες. Αναμενόμενα, όλα αυτά έχουν αρνητικό αντίκτυπο όταν αναζητάμε κάποιο αντικείμενο και δεν μπορούμε να κατανοήσουμε ούτε τα μισά απ’ όσα εμφανίζονται στην οθόνη.

{VIDEO_1}

Ομιλίες δεν υπάρχουν ούτε για δείγμα, η μουσική αγγίζει τα επίπεδα του midi και οι διάφοροι ατμοσφαιρικοί ήχοι συχνά θα σας κάνουν να βάλετε τα ηχεία σας στο mute. Δίχως καμία υπερβολή, η εργασία που έχει γίνει βρίσκεται στα επίπεδα των ανεξάρτητων adventures και θα λέγαμε -δίχως τύψεις ή ενοχές- πως πολλά από αυτά είναι σαφέστατα ανώτερα!

Falling, I’m Falling – Συμπεράσματα

Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο το πώς μια τόσο μεγάλη εταιρία όπως η Paramount επέτρεψε σε κάποιον να βεβηλώσει έτσι μια τόσο καλή ταινία της. Είναι ακόμα πιο περίεργο το γεγονός, ότι το Shutter Island παραδόθηκε από τη Merscom, που στο παρελθόν μας είχε προσφέρει το πολύ αξιόλογο adventure Ghost in the Sheets. Και είναι πραγματικά συγκλονιστικό το γεγονός, ότι υπήρχαν άτομα που θεώρησαν πως αυτός ο τίτλος μπορούσε να κυκλοφορήσει και να τους αποφέρει έσοδα. Υπάρχουν χιλιάδες άλλα παιχνίδια εκεί έξω, που αξίζουν περισσότερο την προσοχή σας από αυτό.

Αλέξανδρος Μιχαλιτσιάνος