Front Mission Evolved

Πραγματική εξέλιξη;

Μία σειρά με μακρά ιστορία είναι αυτή του Front Misson -οι ρίζες του Front Mission εντοπίζονται πίσω στο 1995 όπου έκανε την παρθενική του εμφάνιση στο SNES αποτελώντας έναν από τους ελάχιστους Tactical RTS τίτλους του. Αν και τα πρώτα δύο μέρη της σειράς δεν βγήκαν ποτέ από την χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, τα επόμενα sequels βρήκαν τον δρόμο τους και προς τη Γηραιά Ήπειρο για τα δύο πρώτα Playstation, καθώς και το Nintendo DS, διατηρώντας πάντα το ύφος του είδους. Τις τελευταίες μέρες είχαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε το πρώτο κεφάλαιο της σειράς για τα συστήματα αυτής της γενιάς, το οποίο, όμως, μπαίνει στην σφαίρα των spin-offs αποτελώντας έναν third person action τίτλο.

Αλλάζοντας πλήρως το ύφος των Front Mission, η Double Helix (G.I. Joe: The Rise of Cobra, Silent Hill Homecoming) μας δίνει τον άμεσο έλεγχο ενός επιβλητικού mech, μεταφέροντάς μας απευθείας στη δράση και αφήνοντας πίσω τον έλεγχο και τη στρατηγική χρήση πολλαπλών μονάδων.

Μπορεί η ποιότητα των Front Mission να ήταν γενικά πολύ καλή, εντούτοις είναι γεγονός ότι η σειρά δε χαίρει ιδιαίτερης προβολής εκτός Ιαπωνίας. Έχοντας προφανώς γνώση αυτής της κατάστασης, η αμερικάνικη εταιρία δε θέλησε να περιπλέξει φιγούρες και καταστάσεις των προηγούμενων τίτλων. Αντιθέτως, μας μεταφέρει πολλά χρονιά μετά τα γεγονότα του τελευταίου Front Mission, όπου οι μόνες συνδέσεις που έχουμε με τους άλλους τίτλους αφορούν τις διάφορες ονομασίες χωρών και εξοπλισμών, αποφεύγοντας έτσι την πρόκληση σύγχυσης στους “αμύητους”.

Η δράση, λοιπόν, λαμβάνει χώρα το 2171 όπου πλέον τρεις υπερδυνάμεις κυριαρχούν στη Γη, με τις συνθήκες ειρήνης μεταξύ τους να βρίσκονται σε τεντωμένο σκοινί. Το οπλικό σύστημα που κυριαρχεί στα πεδία των μαχών ακούει στο όνομα "Wanzer" (προερχόμενο από τον γερμανικό όρο Panzer) και αφορά ουσιαστικά πανύψηλα και πάνοπλα Mechs. Εμείς παίρνουμε το ρόλο του Dylan Ramsey, ενός νέου μηχανικού των τάξεων της USN.

Η αφετηρία του σεναρίου σηματοδοτείται από την αιφνίδια επίθεση μίας άγνωστης δύναμης στη Νέα Υόρκη. Οι παράπλευρες απώλειες (ή μήπως όχι;) έχουν ως αποτέλεσμα το θάνατο του πατέρα του Dylan, ο οποίος αποτελούσε επιπροσθέτως τον υπεύθυνο δημιουργό του οπλικού συστήματος E.D.G.E. Εκτός αυτού, η επίθεση γίνεται με τέτοιον τρόπο, ώστε να φαίνεται ότι έχει υποκινηθεί από τις δυνάμεις των OCU και DHZ, δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο τις κατάλληλες συνθήκες για την αφετηρία ενός παγκόσμιου πολέμου. Σίγουρα το σενάριο δεν έρχεται να διεκδικήσει βραβεία πρωτοτυπίας ή συγγραφής, ωστόσο –αρχικά τουλάχιστον- καταφέρνει να παρακολουθείται ευχάριστα.

Αναμφίβολα η ιστορία δείχνει πως εξυπηρετεί κυρίως τη δικαιολόγηση των διαφόρων μαχών στις οποίες θα λάβουμε μέρος. Προτού αρχίσουμε την εκάστοτε αποστολή, θα χρειαστεί να επισκεφτούμε το hangar όπου θα κληθούμε να επιλέξουμε τα διάφορα μέλη του mech μας.

Γενικά υπάρχει μία σεβαστή ποικιλία από διαφορετικά άκρα, κορμούς, βοηθητικών μηχανών και όπλων. Όπως είναι φυσικό, οι πόροι που έχουμε για να τα επιλέξουμε δεν είναι απεριόριστοι, απαιτώντας από εμάς να κάνουμε διαχείριση των χρημάτων που έχουμε αλλά και του βάρους που μπορεί να αντέξει το mech μας. Θα πρέπει, λοιπόν, να αποφασίσουμε αν θα θυσιάσουμε κάποιες παραμέτρους έναντι άλλων -όπως την ευστοχία ή την αντοχή για την ευκινησία.

{PAGE_BREAK}

Ο εξοπλισμός με τη σειρά του έρχεται να προσφέρει μεγάλη ποικιλία ανάμεσα από διάφορα μοντέλα πολυβόλων, καραμπινών, όπλων για μάχη σώμα με σώμα κ.α. Τέσσερα όπλα μπορούμε να έχουμε συνολικά τοποθετημένα στα χέρια και στους ώμους, κάθε ένα εκ των οποίων βάλλει με τη χρήση του ανάλογου shoulder button. Η δυνατότητα ταυτόχρονης χρήσης τεσσάρων οπλικών συστημάτων προσφέρει τελικά μία πολύ καλή αίσθηση της δύναμης πυρός που έχει το mech μας.

Περνώντας στο πεδίο της μάχης, δεν αργήσαμε να αντιληφθούμε ότι η κίνηση του Wanzer μας με τη χρήση των ποδιών του είναι εξαιρετικά αργή. Εδώ έρχεται να φανεί ιδιαίτερη χρήσιμη η ενεργοποίηση των τουρμπίνων, που μας επιτρέπει ουσιαστικά να “γλιστράμε” για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα (ανάλογα με τα εξαρτήματα που έχουμε επιλέξει) προτού χρειαστεί να επαναφορτιστεί.

Η συνεχής ανάγκη για χρήση αυτής της δυνατότητας, προκειμένου να αποφύγουμε τα εχθρικά πυρά αλλά και να βρεθούμε σε θέση ισχύος έναντι των αντιπάλων, μας μεταφέρει πολλές φορές σε νευρικά έντονες και διασκεδαστικές συγκρούσεις. Παρόλα αυτά, μετά το πέρασμα ορισμένων επιπέδων, η δράση δεν άργησε να δείχνει έντονα στοιχεία επανάληψης, παρουσιάζοντάς μας συνεχώς απέναντι σε πανομοιότυπες εχθρικές ομάδες, κάτι που φαίνεται πολύ πιθανό πως θα συνεχίζεται στη συνολική διάρκεια του campaign.

Δεδομένου ότι -όπως είναι φυσικό- ο τίτλος βασίζεται στο χειρισμό θεόρατων δίποδων (ή και τετράποδων) μηχανών, εντύπωση προκαλεί η απόφαση της Double Helix να μας δώσει τον άμεσο έλεγχο του Dylan Ramsey σε ορισμένα επίπεδα. Αρκετές ήταν οι φορές όπου, αφού ο χαρακτήρας μας κατέβαινε από το Wanzer του, παίρναμε απευθείας τον έλεγχό του.

{VIDEO_1}

Αυτή η προσπάθεια για ποικιλομορφία στη δράση δεν είναι και πολύ εύστοχη καθώς φαίνεται έντονη η προχειρότητα στην ενσωμάτων αυτών των επιπέδων. Οι κινήσεις που μπορεί να πραγματοποιήσει ο Ramsey είναι οι απολύτως απαραίτητες, με το μόνο “εξειδικευμένο” ελιγμό να αφορά αυτόν του άλματος ενώ γενικά η χρήση των όπλων είναι εντελώς αναιμική, με τους εχθρούς να ανταποκρίνονται στα πυρά μας μόνο όταν δεχθούν τη χαριστική βολή.

Τεχνικά το Front Mission Evolved δεν δείχνει ικανό να αναμετρηθεί με τους τίτλους που κυκλοφορούν το τελευταίο διάστημα. Αντιθέτως, μοιάζει σαν να προέρχεται από τον πρώτο χρόνο κυκλοφορίας των συστημάτων αυτής της γενιάς. Ο σχεδιασμός των διαφόρων περιοχών είναι ιδιαίτερα απλοϊκός, ενώ η αλληλεπίδραση με τα περιβάλλοντα είναι μηδαμινή, καταστρέφοντας έτσι σε μεγάλο βαθμό την αίσθηση του χειρισμού ενός ισχυρού mech. Έχοντας μία πρώτη γεύση από το Front Mission Evolved, μπορούμε να πούμε ότι θα αποτελεί μία έντονα συγκρατημένη συνταγή στο είδος του.

Μπορεί να είχαμε καιρό να πιλοτάρουμε mech σε κάποιο παιχνίδι, ωστόσο, η τελευταία πρόταση της Double Helix θα χρειαστεί να μας δείξει κάτι περισσότερο στο σύνολό της ώστε να μας πείσει για την επιλογή του ανάμεσα από το πλήθος των αναμενόμενων κυκλοφοριών.

Νικόλας Μαρκόγλου

{nomultithumb}