Apache: Air Assault

Παίρνοντας στα χέρια μας τον έλεγχο ενός πανίσχυρου οπλικού συστήματος

Ψάχνοντας κανείς στο σύνολο των τίτλων που έχουν εκδοθεί για τα Xbox 360 και PS3, δύσκολα θα βρει εξομοιωτές εναέριων οχημάτων. Αυτού του είδους η αναζήτηση θα μας δυσκολέψει περισσότερο, ακόμα και αν συμπεριληφθούν τα παλιότερα οικιακά συστήματα, εάν αποφασίσουμε να βρούμε κάποιον τίτλο που θα επιχειρεί να δημιουργήσει ένα αληθοφανές σύστημα χειρισμού μαχητικών ελικοπτέρων. Αυτό το κενό φαίνεται ότι εντόπισε η Gaijin Entertainment, η οποία ένα χρόνο πριν μας έδωσε την ευκαιρία να πετάξουμε στους αιθέρες με το πολύ καλό IL-2 Sturmovik: Birds of Prey. Όπως προδίδει καταφανέστατα ο τίτλος του νέου της πονήματος, για πρώτη φορά στα συστήματα αυτής της γενιάς η ρώσικη εταιρία επιχειρεί να μας δώσει μία γεύση από την αίσθηση του πιλοταρίσματος και της δύναμης των πανίσχυρων πολεμικών ελικοπτέρων ονόματι Apache. Ας δούμε, λοιπόν, αν η παντελής έλλειψη ενός τέτοιου τίτλου ήταν δικαιολογημένη ή εάν η Gaijin Entertainment καλύπτει τελικά επιτυχώς ένα κενό τόσο στα οικιακά μας συστήματα όσο και στο είδος των εξομοιωτών.

Το Σενάριο: “Δε χρειάζονται λεπτομέρειες, απλά δώστε μας έναν στόχο”

Αρχικά σίγουρα κακή εντύπωση δημιουργεί η εξαιρετικά αναιμική παρουσίαση της υπόθεσης και γενικότερα του –ουσιαστικά- ανύπαρκτου σεναρίου στη συνολική διάρκειά του. Οι πληροφορίες που έχουμε για κάθε μία από τις αποστολές δίνονται επιγραμματικά μέσω κειμένων στην οθόνη του loading, μία μέθοδος που σίγουρα δεν είναι ικανή για να μας δημιουργήσει το οποιοδήποτε ενδιαφέρον για τα τεκταινόμενα.

Το Air Assault μας μεταφέρει συνολικά σε τρεις διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές, όπου θα έρθουμε αντιμέτωποι με τρομοκρατικές ομάδες που διαθέτουν αφύσικα πολυάριθμο και μοντέρνο στρατιωτικό εξοπλισμό, και που -από όσο μπορέσαμε να καταλάβουμε- συνδέονται στρατηγικά μεταξύ τους και απειλούν την παγκόσμια ισορροπία μέσω της πιθανής χρήσης χημικών όπλων. Δεν χρειάζεται να εντρυφήσουμε παραπάνω στο σεναριακό υπόβαθρο του τίτλου, καθώς το σίγουρο είναι ότι ούτε το ενδιαφέρον σας θα τραβήξει αλλά ούτε και η ίδια η εταιρία δείχνει να προσπάθησε για κάτι παραπάνω από μία απλή δικαιολογία για τη χρήση των Apache. Ευτυχώς, η κατάσταση γίνεται πολύ καλύτερη στον τομέα του gameplay, όπου η Gaijin φαίνεται ότι έδωσε ιδιαίτερη σημασία στην αίσθηση του χειρισμού των συγκεκριμένων ελικοπτέρων. 

Μαθαίνοντας ότι ο χειρισμός του Apache δεν είναι… arcade υπόθεση

Αρχικά θα κληθούμε να ασχοληθούμε υποχρεωτικά με το training επίπεδο αλλά και με το επονομαζόμενο “Training” μοντέλο χειρισμού, ώστε να πάρουμε μία πρώτη γεύση του τρόπου ελέγχου του ελικοπτέρου. Στο επίπεδο Training ο χειρισμός θυμίζει έντονα το arcade μοντέλο χειρισμού, που έχουμε δει ουσιαστικά σε οποιοδήποτε παιχνίδι έχει επιχειρήσει να συμπεριλάβει αυτού του είδους εναέρια οχήματα. Ο αριστερός μοχλός αφορά στην κίνηση του ελικοπτέρου στους άξονες Χ και Ψ ενώ ο δεξιός αναλογικός μοχλός επιτρέπει την αυξομείωση του ύψους.

Περιέργως, αυτό το επίπεδο δεν μας δείχνει όλες τις λειτουργίες του ελικοπτέρου, πολλές εκ των οποίων θα τις μάθουμε μόνο από τα διάφορα tips που δίνονται κατά τη διάρκεια των loadings, όπως ότι οι φωτοβολίδες που χρησιμοποιούνται για να “μπερδέψουν” τους εχθρικούς πυραύλους ενεργοποιούνται αυτόματα. Έπειτα από αυτό το πρώτο επίπεδο θα μπορούμε να επιλέξουμε το βαθμό δυσκολίας Realistic, όπου βρίσκεται και η πραγματική ουσία του Air Assault. Εδώ η Gaijin φαίνεται ότι έκανε μεγάλη προσπάθεια ώστε να μας προσφέρει ένα αληθοφανές μοντέλο χειρισμού, και να μας δώσει μία ιδέα για το πόσο δύσκολο και πολύπλοκο είναι το πιλοτάρισμα ενός τέτοιου πολεμικού συστήματος.

Πλέον, ο αριστερός αναλογικός μοχλός επηρεάζει την κλίση του ελικοπτέρου, ενώ ο δεξιός τη δύναμη περιστροφής του κυρίως έλικα. Σε αντίθεση με το Training, εδώ η κλήση που μπορούμε να δώσουμε στο ελικόπτερο δεν έχει όρια και έτσι, εάν δεν προσέξουμε, είναι πολύ εύκολο να το γυρίσουμε ανάποδα και εν τέλει να το…καταρρίψουμε δίχως την εχθρική βοήθεια.

Προκειμένου να είμαστε ικανοί να κινηθούμε με κάποια χάρη στις τρεις διαστάσεις και όχι σαν να είμαστε υπό την επήρεια…αλκοόλ, θα χρειαστεί να περάσει αρκετή ώρα ώστε να συνηθίσουμε τις αναλογίες της κλίσης και της δύναμης του έλικα ώστε να μπορούμε να κινούμαστε ακριβώς με τον τρόπο που επιθυμούμε. Το σύστημα ελέγχου καταφέρνει γενικά να πείσει για την αίσθηση και την δυσκολία της κίνησης ενός τέτοιου ελικοπτέρου, ενώ όταν πλέον μάθουμε να το χειριζόμαστε με ακρίβεια, το πιλοτάρισμα γίνεται πραγματικά απολαυστικό.

Σίγουρα η χρήση του όρου “εξομοιωτής” στο συγκεκριμένο τίτλο είναι πολύ ελαστική, καθώς αναμφίβολα χρειάζεται κάτι περισσότερο από τα ολιγάριθμα κουμπιά ενός gamepad για το χειρισμό ενός ελικοπτέρου. Εντούτοις, η Gaijin καταφέρνει τελικά να δημιουργήσει ένα –το λιγότερο- αληθοφανές αποτέλεσμα.

{PAGE_BREAK}

Ελέγχοντας ένα από τα πιο ισχυρά “όπλα” του σύγχρονου στρατού

Εκτός από την εξαιρετική αίσθηση του χειρισμού θα έρθουμε σε επαφή και με την απολαυστική ισχύ πυρός που φέρουν τα Apache. Ένα πολυβόλο μεγάλου διαμετρήματος, πολυάριθμες ρουκέτες και αυτοκατευθυνόμενοι πύραυλοι αποτελούν έναν διόλου ευκαταφρόνητο εξοπλισμό. Παρά τον ορισμό του ως “εξομοιωτής”, το Air Assault δεν παύει να είναι παιχνίδι, για αυτό και σε περίπτωση που τελειώσουν τα πυρομαχικά μας ο ανεφοδιασμός γίνεται αυτόματα μετά από μερικά δευτερόλεπτα. Πρόκειται για μία εύλογη σχεδιαστική επιλογή, καθώς το μέγεθος των επιπέδων και ο αριθμός των πυρομαχικών που χρειάζεται να εκτοξεύουμε είναι τέτοιος, που θα μας ωθούσε διαφορετικά πολλές φορές στην κουραστική διαδικασία προσγείωσης σε κάποια φίλια βάση προκειμένου να πραγματοποιηθεί ο ανεφοδιασμός. Επιπροσθέτως, όταν χάνουμε έχουμε στη διάθεσή μας τέσσερις επιπλέον “ζωές”, η απουσία των οποίων θα ήταν ικανή να δημιουργήσει μεγάλο εκνευρισμό λόγω της απουσίας οποιουδήποτε checkpoint.

Σε όλες ανεξαιρέτως τις αποστολές θα κληθούμε να καταστρέψουμε μεγάλο αριθμό εχθρικών μονάδων, κυρίως επίγειων. Όταν πλέον θα έχετε μάθει να χειριζόσαστε το ελικόπτερο με ακρίβεια, οι επιδρομές που θα κάνετε με τη χρήση των ρουκετών είναι το λιγότερο εντυπωσιακή. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα Apache διαθέτουν και θερμική κάμερα, την οποία μπορούμε να ενεργοποιήσουμε κατά βούληση, μεταφέροντάς μας σε ένα οπτικό φίλτρο ανάλογο με αυτό που είδαμε στο επίπεδο του Modern Warfare όπου βρισκόμαστε στο AC-130. Μέσω αυτής της κάμερας οι εχθρικές μονάδες διακρίνονται με ευκολία ως λευκές σιλουέτες, καθιστώντας τη χρήση του πολυβόλου ιδιαίτερα απολαυστική.

Άραγε θα μπορέσουμε ποτέ να βρούμε παίκτη online;

Το Air Assault διαθέτει και δυνατότητα για online co-op έως και τεσσάρων παικτών στις λεγόμενες squad based αποστολές, δεκατρείς στον αριθμό, οι οποίες είναι ξεχωριστές από αυτές του campaign. Δυστυχώς, παρά τις αλλεπάλληλες προσπάθειές μας, δεν καταφέραμε να βρούμε άλλο άτομο online ώστε να δοκιμάσουμε αυτό το κομμάτι του τίτλου. Αρκεί να πούμε ότι έπειτα από τη μοναχική ενασχόλησή μας με αυτές τις αποστολές, είναι εμφανές ότι έχουν σχεδιαστεί ειδικά για τη συμμετοχή και την αλληλοβοήθεια περισσότερο των δύο παικτών.

Η δυνατότητα για offline co-op υπάρχει τόσο για το campaign όσο και για τις squad based αποστολές, η οποία όμως αφορά αποκλειστικά στους ρόλους του πιλότου και του πολυβολητή του ελικοπτέρου. Ο ένας παίκτης, λοιπόν, θα έχει το ρόλο του χειρισμού του ελικοπτέρου ενώ ο δεύτερος θα παίρνει στα χέρια του τον έλεγχο των οπλικών συστημάτων. Μέσω αυτού του ιδιόμορφου είδους co-op, η ολοκλήρωση των αποστολών σίγουρα γίνεται πολύ πιο εύκολα, ενώ γενικά η εμπειρία που είχαμε ήταν αρκετά διασκεδαστική, σε περίπτωση βέβαια που θα υπάρξει συνεργασία μεταξύ των δύο ρόλων.

Όταν ο αδιάφορος τεχνικός τομέας αντισταθμίζεται από την ένταση της μάχης

Στα του τεχνικού τομέα το Apache: Air Assault κυμαίνεται μάλλον σε αδιάφορα επίπεδα. Η γεωγραφία των επιπέδων προσφέρει μία σχετική ποικιλία μεταξύ τροπικών και χιονισμένων ορεινών εκτάσεων, αλλά και μερικά περιβάλλοντα όπου κυριαρχεί το αρκετά καλά σχεδιασμένο στοιχείο του νερού. Οι επίγειες μονάδες στερούνται λεπτομέρειας, ενώ τα animation των στρατιωτών μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού, δίνοντάς μας την αίσθηση ότι μαχόμαστε ρομποτάκια. Τα παραπάνω μέτρια στοιχεία αντισταθμίζονται, ως ένα βαθμό, από τα ιδιαίτερα καλοσχεδιασμένα οπτικά εφέ των πυρών.

Η εικόνα που δημιουργείται στο πεδίο της μάχης από τα ίχνη των δεκάδων σφαιρών και ρουκετών που εκτοξεύονται, τόσο από τις εχθρικές μονάδες όσο και από το ελικόπτερό μας, καταφέρνει να μας μεταφέρει με εξαιρετικά εύστοχο τρόπο στην ένταση της σύγκρουσης και της επικινδυνότητας που επικρατεί.

Τη μερίδα του λέοντος στο σχεδιασμό έχουν φυσικά τα ελικόπτερα, τα οποία είναι σχεδιασμένα με μεγάλη λεπτομέρεια ενώ και οι εσωτερικές κάμερες εξυπηρετούν το σκοπό τους, μεταφέροντάς μας σε πιλοτήρια που δείχνουν να απεικονίζονται με πιστότητα. Το μοντέλο των ζημιών είναι επίσης αρκετά εντυπωσιακό, καθώς ανάλογα με το πού θα δεχθούμε τα εχθρικά πυρά, μπορεί να δούμε να καταστρέφονται έλικες, ξεχωριστά μηχανικά μέρη του ελικοπτέρου ή ακόμα και ολόκληρη η ουρά.

{PAGE_BREAK}

Κάθε είδους ζημιά επηρεάζει σημαντικά τον έλεγχο του ελικοπτέρου και αποτελεί άλλο ένα στοιχείο που προσφέρει πόντους αληθοφάνειας στη δημιουργία της Gaijin. Ο πανικός που δημιουργείται όταν χάσουμε δύο μηχανές και προσπαθούμε με…νύχια και με δόντια να κρατήσουμε το ελικόπτερο στον αέρα είναι πραγματικά ανεκτίμητος.

Τελικά συμπεράσματα

Καταλήγοντας, οφείλουμε να πούμε ότι η διάρκεια του τίτλου είναι χορταστική, προσφέροντας μεγάλο αριθμό αποστολών. Αυτές μπορεί μεν να αφορούν σχεδόν αποκλειστικά στην εξόντωση εχθρικών μονάδων, ωστόσο, οι παράμετροι παρουσιάζουν μία ευχάριστη ποικιλία χωρίς να φτάνουν σε σημείο τελικά να γίνονται επικίνδυνα επαναλαμβανόμενες. Εν κατακλείδι, το πόνημα της Gaijin Entertainment καταφέρνει ο σκοπό του, δίνοντάς μας -για πρώτη φορά στα συστήματα αυτής της γενιάς- τη δυνατότητα να νιώσουμε τη δύναμη και το χειρισμό ενός πολεμικού ελικοπτέρου μέσω ενός απόλυτα αληθοφανούς συστήματος ελέγχου.

{VIDEO_1}

Μπορεί τεχνικά ο τίτλος να μην προσφέρει κάτι ιδιαίτερο, όμως, η ρώσικη εταιρία καταφέρνει τελικά να μας προσφέρει έναν αξιοπρεπέστατο τίτλο. Όσοι έχουν την επιθυμία να πάρουν τον έλεγχο ενός τέτοιου οπλικού συστήματος, σίγουρα θα μείνουν ικανοποιημένη από το Apache: Air Assault. 

Νικόλας Μαρκόγλου