Marvel Super Hero Squad: The Infinity Gauntlet

Το άκρων άωτον του παιδικού στο σύμπαν της Marvel

Όπως όλα δείχνουν οι περιπέτειες των ηρώων της Marvel δε θα σταματήσουν να πληθαίνουν για πολλά χρόνια ακόμα, τόσο στη μεγάλη οθόνη όσο και στο χώρο των βιντεοπαιχνιδιών. Αν και στο πρώτο προαναφερθέν μέσο η ποιότητα κυμαίνεται γενικά σε καλά επίπεδα για την πλειοψηφία της συγκεκριμένης ομάδας υπερ-ηρώων, η τύχη τους δυστυχώς δεν είναι και η καλύτερη δυνατή στο δεύτερο μέσο διασκέδασης. Μπορεί να υπάρχουν ορισμένες –ελάχιστες- εξαιρέσεις, εντούτοις, σε γενικές γραμμές ο κανόνας που έχει δημιουργηθεί πλέον, μας λέει ότι τα λεγόμενα ως movie tie-ins, δεν αποτελούν τίποτε άλλο από εύκολες λύσεις για είσπραξη χρημάτων.

Η τελευταία πρόταση εκ μέρους της THQ, που ακούει στο όνομα Marvel Super Hero Squad: The Infinity Gauntlet, αποτελεί ένα… TV-series tie-in (©), το οποίο είναι βασισμένο στην ομώνυμη τηλεοπτική σειρά. Είναι σε θέση να προσφέρει –επιτέλους- μία καλή επιλογή για τους φίλους του εν λόγω σύμπαντος; Όπως πολύ σωστά μαντέψατε, είτε μέσω διαίσθησης από την ανάγνωση του τίτλου του κειμένου είτε κοιτάζοντας τις εικόνες που συνοδεύουν το παρόν άρθρο, η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα είναι, μονολεκτικά, “όχι”. 

O Iron Man και ο Hulk ψωνίζουν τούρτα για τον Thor… 

Σωστά διαβάσατε, με αυτόν τον τρόπο ξεκινάει το εισαγωγικό βίντεο του παιχνιδιού. Στα πρώτα λεπτά του σεναρίου λοιπόν, οι Iron Man και Hulk βρίσκονται σε ένα διαστημικό σταθμό προκειμένου να αγοράσουν τα απαραίτητα για το πάρτι γενεθλίων του Thor… Λίγη ώρα μετά, το δώρο του Thor θα ανακατευθεί κατά λάθος με το δώρο του Super Skrull και έτσι οι ήρωές μας θα πρέπει να ξεκινήσουν την περιπέτειά τους ώστε να ανακτήσουν το χαμένο ζευγάρι μποτών του Σκανδιναβού θεού. Αργότερα θα μάθουμε ότι διάφοροι villains ψάχνουν έξι πετράδια για τη δημιουργία του πανίσχυρου Infinity Gauntlet (Γάντι των Αιώνων αν προτιμάτε).

Το σενάριο, φυσικά, διατηρεί σε όλη τη διάρκειά του το απελπιστικά παιδικό στοιχείο, απευθυνόμενο σίγουρα σε ένα πολύ χαμηλό ηλικιακό κοινό. Είναι πολύ πιθανό, βέβαια, πως το κοινό στο οποίο προορίζεται να το ευχαριστηθεί, ωστόσο, για όλους τους υπόλοιπους το άκουσμα των διαφόρων διαλόγων (για τούρτες γενεθλίων κ.λπ.) σίγουρα θα προκαλέσει πόνο στα αυτιά. Οι ηθοποιοί που δανείζουν τις φωνές τους, τουλάχιστον κατανοούν πλήρως το ρόλο τους και είναι σε θέση να αποδώσουν τους διαλόγους όπως αρμόζει στην περίσταση. 

Μάλλον είναι πλαστικές οι λεπίδες του Wolverine… το gameplay

Μία τεράστια γκάμα από χαρακτήρες της Marvel θα μας συνοδέψει στην περιπέτειά μας, περιλαμβάνοντας καρικατούρες πασίγνωστων ηρώων και villains αλλά και διάφορα λιγότερο διάσημα ονόματα. Η ποικιλία, βέβαια, σταματάει κάπου εδώ καθώς το gameplay παραμένει πανομοιότυπο και κυρίως απελπιστικά ρηχό ανεξαρτήτως του χαρακτήρα που ελέγχουμε. Ακόμα και αν υπάρχει η δικαιολογία πως ο τίτλος προορίζεται για μικρές ηλικίες, δεν αλλάζει το γεγονός ότι η δράση είναι προβληματική αλλά και επαναλαμβανόμενη.

Τα χτυπήματά μας αφορούν γρήγορες και αργές επιθέσεις, δίχως να υπάρχει η δυνατότητα για κάποιο συνδυασμό μεταξύ τους. Το σημαντικότερο θέμα, όμως, με αυτές τις επιθέσεις είναι απόρροια του σχεδιασμού των χαρακτήρων, οι οποίοι αποτελούν ουσιαστικά παιδικές μικρογραφίες των ηρώων της Marvel.

Το μικρό τους μέγεθος λοιπόν, το οποίο οδηγεί στην ιδιαίτερα μικρή έκταση των άκρων τους, καθιστά εξαιρετικά επίπονη την προσπάθειά μας για να πετύχουμε με τις γροθιές μας τον οποιοδήποτε εχθρό. Ουσιαστικά, ο χαρακτήρας μας θα πρέπει να βρίσκεται σε απόσταση εκατοστών από τον κάθε αντίπαλο προκειμένου να μπορούμε να τον χτυπήσουμε, οδηγώντας μας έτσι πολύ συχνά στο κουραστικό κυνήγι ορισμένων περισσότερο νευρικών εχθρών. Όπως είναι φυσικό, κάθε χαρακτήρας έχει ξεχωριστές ειδικές ικανότητες, ανάλογες με τις υπερ-δυνάμεις του.

Εντούτοις, φαντασία λείπει και σε αυτόν τον τομέα, καθώς ουσιαστικά το μόνο που αλλάζει στη χρήση των δυνάμεων είναι η οπτική απεικόνισή τους. Δύο είναι συνολικά οι ειδικές επιθέσεις του κάθε χαρακτήρα, αφορώντας κοντινά χτυπήματα ή τη δυνατότητα εξαπόλυσης μακρινών επιθέσεων.

{PAGE_BREAK}

Σε κάθε επίπεδο του campaign δύο χαρακτήρες παίρνουν μέρος στη δράση, ο χειρισμός των οποίων εναλλάσσεται άμεσα με το πάτημα ενός κουμπιού, προσφέροντας φυσικά τη δυνατότητα για offline ή online co-op. Κάθε χαρακτήρας έχει τη δυνατότητα να ανοίγει ξεχωριστού είδους μονοπάτια σε μία μάλλον απέλπιδα προσπάθεια για κάποιου είδους συνεργασία μεταξύ των ηρώων. Για παράδειγμα, ο Iron Man μπορεί να χειρίζεται υπολογιστές προκειμένου να ανοίγει πόρτες, ενώ ο Hulk μπορεί να καταστρέφει πέτρινους όγκους ώστε να ελευθερώνει περάσματα. Φυσικά, δεν χρειάζεται να γίνει λόγος για την ύπαρξη κάποιου, έστω και ελάχιστα, πιο σύνθετου μηχανισμού συνεργασίας.

Ίσως είναι συμβατό και με PS2… ο τεχνικός τομέας

Όσον αφορά στον τεχνικό τομέα του Marvel Super Hero Squad, η κατάσταση δεν γίνεται καλύτερη. Τόσο τα μοντέλα των χαρακτήρων όσο και ο σχεδιασμός των περιβαλλόντων είναι απελπιστικά απλοϊκά σχεδιασμένα και, αναμφίβολα, η έντονη παλέτα χρωμάτων δεν είναι σε θέση να μετριάσει τη σκέψη μας πως ο τίτλος θα μπορούσε άνετα να “τρέξει” στα συστήματα της προηγούμενης γενιάς.

{VIDEO_1}

Επιπροσθέτως, έντονη παραφωνία προκαλούν ορισμένες αποστολές που μας τοποθετούν στον έλεγχο ιπτάμενων οχημάτων, όπου η δράση δείχνει σαν να χρησιμοποιεί το περίφημο Mode 7 του Super Nintendo, ταξιδεύοντάς μας πάρα πολλά χρόνια πίσω (με την κακή έννοια). Εν ολίγοις, το όχημά μας δείχνει να είναι ακίνητο στο χώρο δημιουργώντας την εντύπωση ότι μόνο το περιβάλλον κινείται κατά πάνω μας προκειμένου να δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση του τρισδιάστατου χώρου.

Εν κατακλείδι, το Marvel Super Hero Squad πάρα πολύ δύσκολα θα καταφέρει να διασκεδάσει τους περισσότερους παρά μόνο τις πολύ μικρές ηλικίες. Ακόμα όμως και αν λάβουμε υπόψη το κοινό στο οποίο προορίζεται, δεν δικαιολογείται το εξαιρετικά ρηχό και προβληματικό gameplay, όπως επίσης ο παρωχημένος τεχνικός τομέας.

Νικόλας Μαρκόγλου