TRON Evolution

Προσπαθώντας να σβήσουμε την αναμονή για το Tron: Legacy

Παραπάνω από δύο δεκαετίες χρειάστηκε να περάσουν, αλλά τελικά η Walt Disney Pictures κατάφερε να ολοκληρώσει το πρώτο sequel του πρωτοπόρου, για την εποχή του, Tron. Το αρχικό Tron ήταν μία ιδιαίτερη κινηματογραφική παραγωγή, που μας ταξίδευε σε έναν κόσμο που όμοιός του δεν υπάρχει στην 7η τέχνη, καταφέρνοντας να μας δώσει μία σουρεαλιστική sci-fi οπτική της ζωής εντός των κυκλωμάτων ενός υπολογιστή. Η κοντινή ημερομηνία της πρεμιέρας του 2ου μέρους σίγουρα δε θα μπορούσε να μας αφήσει ασυγκίνητους, καθώς τα trailer που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο είναι άκρως εντυπωσιακά, αλλά και το επίπεδο της σημερινής τεχνολογίας των οπτικών εφέ δείχνει ως το πλέον κατάλληλο για το ύφος του Tron.

Αναμένοντας λοιπόν την προβολή του Tron: Legacy στη μεγάλη οθόνη, η Disney Interactive Studios έρχεται να μας προσφέρει το συνδετικό κρίκο των δύο ταινιών, όπως η ίδια υποστηρίζει τουλάχιστον, μέσω του Tron: Evolution για τα οικιακά συστήματα 

Συνδέοντας την ιστορία μεταξύ των δύο ταινιών 

Η ιστορία του παιχνιδιού εξελίσσεται μετά τα γεγονότα της πρώτης ταινίας, ενώ σύμφωνα με τους δημιουργούς, αλλά και από όσο μπορούσαμε να καταλάβουμε από την περίληψη της υπόθεσης του sequel, έρχεται να δώσει κάποιες εξηγήσεις για τα τεκταινόμενα του Tron: Legacy. Εμείς παίρνουμε το ρόλο ενός ανώνυμου, απρόσωπου και άφωνου ανθρωποειδούς προγράμματος προστασίας του προγραμματιστή Kevin Flynn. Όπως γίνεται σαφές από την περιγραφή του χαρακτήρα μας (ακόμα και το όνομά του Anon, είναι η συντομογραφία του anonymous), δεν έχει καμία προσωπικότητα, αποτελώντας ουσιαστικά μία απλή ρομποτική οντότητα, που απλά θα λειτουργήσει ως ένα εργαλείο για τα δρώμενα που θα οδηγήσουν στη δεύτερη ταινία.

Ατυχώς, δε φαίνεται να δόθηκε ιδιαίτερο βάρος στην υπόθεση καθώς, μπορεί οι cutscenes να είναι ποικίλες και συχνές, εντούτοις, οι πληροφορίες που μας δίνονται για τα γεγονότα που θα παρακολουθήσουμε είναι ελάχιστες. Όσοι δεν έχουν δει την πρώτη ταινία δύσκολα θα αντιληφθούν το ρόλο ορισμένων γνωστών χαρακτήρων, αλλά ακόμα και τη φιλοσοφία του περιβάλλοντος στο οποίο θα βρεθούν. Γενικότερα, ωστόσο, η ανάπτυξη των χαρακτήρων είναι μηδαμινή, τόσο των γνώριμων φυσιογνωμιών όσο και ορισμένων πρωτοεμφανιζόμενων, όπως της ιδιαίτερα κοινότυπης και αδιάφορης παρουσίας του κύριου “κακού” ονόματι Abraxas.

Το κυνήγι για δύναμη και εξουσίας που θα παρακολουθήσετε αποτελεί τη βασική δομή δεκάδων ταινιών και παιχνιδιών με το Tron Evolution να λειτουργεί, τελικά, σε επίπεδο σεναρίου, ως μία υπενθύμιση παλιών χαρακτήρων, αλλά και απλών συστάσεων για κάποιους νέους ήρωες που θα δούμε σύντομα στις αίθουσες. Τουλάχιστον η συχνή εμφάνιση του ψηφιακού μοντέλου του εξαίρετου Jeff Bridges, καταφέρνει να μας προκαλέσει το ενδιαφέρον σε πολλές από τις cutscenes, ο οποίος μπορεί να μη δάνεισε τη φωνή του, ωστόσο ο ηθοποιός που τον υποδύεται καταφέρνει να τον μιμηθεί σε εντυπωσιακό βαθμό. 

Πετάξτε το δίσκο, εξοντώστε, επαναλάβετε

Όπως πολύ εύκολα θα μπορούσε να προβλέψει κάποιος που έχει δει την ταινία ή είχε την τύχη να πιάσει στα χέρια του το εξαιρετικό Tron 2.0 της Monolith, το κύριο όπλο μας δεν είναι άλλο από το δίσκο. Το τελευταίο μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε ως ένα φουτουριστικό μπούμερανγκ για τη ρίψη του σε μήκος αρκετών μέτρων, αλλά και ως όπλο για μάχες σώμα με σώμα. Το εφέ και η αίσθηση που μας αφήνει όταν ρίχνουμε το δίσκο στους εχθρούς είναι αρκετά απολαυστική, κάτι στο οποίο συνάδουν και οι “χορευτικές” κινήσεις που εκτελεί ο Anon προκειμένου να το ρίξει, αν και σίγουρα θα μπορούσε να υπάρχει μεγαλύτερη ποικιλία σε αυτά τα animations.

Η ίδια καλή αίσθηση δεν βρίσκεται δυστυχώς και στις μάχες σώμα με σώμα, καθώς τα διαθέσιμα combos μπορούν να μετρηθούν στα δάκτυλα του ενός χεριού, ωθώντας μας τελικά σε ένα button mashing. Και γενικότερα, η ύπαρξη αυτών των επιθέσεων θα μπορούσε να απουσιάζει τελείως, προκειμένου να δοθεί όλη η βαρύτητα στο άλλο μοντέλο μάχης. Επιπροσθέτως, και στα δύο είδη μάχης φαίνεται έντονα πως ο μηχανισμός του slow-motion, αν και υπάρχει, θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερα εφαρμοσμένος ώστε να προσφέρει εντυπωσιακές σκηνές μέσω των θεαματικών ακροβατικών που μπορούμε να εκτελέσουμε.

{PAGE_BREAK}

Συνολικά τέσσερις, διαφορετικών ειδών, επιθέσεις θα αποκτήσουμε, οι οποίες αφορούν ισχυροποιημένους δίσκους, εκρηκτικούς δίσκους, δίσκους που “δηλητηριάζουν” τους εχθρούς μειώνοντας σταδιακά την ενέργειά τους και δίσκους που επιβραδύνουν τους αντιπάλους. Η σχετικά καλή ποικιλία εχθρικών τύπων πολλές φορές απαιτεί τη χρήση συγκεκριμένου είδους όπλου για την εξόντωσή τους, καταφέρνοντας να προσθέσει λίγους πόντους βάθους στο gameplay. Η ευκινησία του Anon αποτελεί άλλο ένα θετικό στοιχείο στις μάχες καθώς ως ένας άλλος "Prince of Persia" μπορεί να πραγματοποιεί μερικά βήματα σε οποιαδήποτε κάθετη επιφάνεια αλλά και να πηδάει αυτόματα πάνω από αντικείμενα, που σε συνδυασμό με την υψηλή επιθετικότητα των εχθρών μας, οδηγεί σε ορισμένες έντονες μάχες.

Αυτή η ευκινησία του χαρακτήρα μας θα μας οδηγήσει, όπως είναι φυσικό, και σε ένα μεγάλο αριθμό από platform σημεία, τα οποία εναλλάσσονται συνεχώς με τα πεδία όπου μαχόμαστε. Η ομαλότητα των ακροβατικών κινήσεων και η ευκολία με την οποία τις εκτελούμε, μας επιτρέπει στην ευχάριστη περιήγησή μας στον κόσμο του υπολογιστή. Δυστυχώς, το είδος των κινήσεων που θα χρειαστεί να πραγματοποιούμε, όπως συμβαίνει και στον τομέα της μάχης, διακατέχεται έντονα από το στοιχείο της επανάληψης.

Οι κάθετες επιφάνειες στις οποίες θα πρέπει να περπατήσουμε είναι πάντα οι ίδιες, τα εξογκώματα στους τοίχους από όπου μπορούμε να κρατηθούμε έχουν πάντα το ίδιο σχέδιο, και γενικότερα δίνεται η εντύπωση πως οι δημιουργοί είχαν ένα εργαλείο δημιουργίας platform επιπέδων που περιείχε μονοψήφιο αριθμό αντικειμένων για να τοποθετήσουν σε αυτά τα σημεία. Όπως είναι φυσικό, δε θα γινόταν να δημιουργηθεί παιχνίδι Tron που να μην περιέχει τις λεγόμενες ως "Light Cycles". Οι τελευταίες αποτελούν ένα είδος δίτροχων μοτοσικλετών, τις οποίες θα κληθούμε να οδηγήσουμε σε τέσσερα σημεία του τίτλου.

Δυστυχώς, ο τρόπος χρήσης τους δεν είναι παρόμοιος με αυτόν που είδαμε στην ταινία, όπου τα ίχνη που άφηναν οι μηχανές χρησίμευαν ως τοίχος και ουσιαστικά ως όπλο εγκλωβισμού και εξόντωσης των αντιπάλων. Εδώ θα πρέπει να οδηγούμε σε μία ευθεία, αποφεύγοντας κάθε λογής εκρήξεων και εμποδίων που θα βρεθούν στο δρόμο μας.

Η αίσθηση της ταχύτητας δεν είναι η καλύτερη δυνατή, καθώς δίνεται η εντύπωση ότι πηγαίνουν πιο αργά από ό,τι θα έπρεπε, ενώ και ο τρόπος με τον οποίο στρίβουν είναι αρκετά απότομος, εμποδίζοντας την πραγματοποίησης ελιγμών ακριβείας όπως απαιτείται αρκετές φορές με την ξαφνική εμφάνιση εμποδίων. Εκτός των Light Cycles σε ορισμένα σημεία θα πάρουμε τον έλεγχο ενός τανκ, όπου θα χρειαστεί να εξοντώσουμε μεγάλους αριθμούς εχθρικών οχημάτων και εχθρών σε ορισμένα, γενικά, αδιάφορα “shooting gallery” επίπεδα. 

Μπαίνοντας στα κυκλώματα του υπολογιστή

Διαδραματιζόμενο σε ένα περιβάλλον με έντονη και μινιμαλιστική χρωματική παλέτα, η απεικόνιση του κόσμου του Tron δείχνει ως η πλέον κατάλληλη για τις HD οθόνες, προσφέροντας περιβάλλοντα με ιδιαίτερη ευκρίνεια. Χωρίς να απαιτείται ο σχεδιασμός της παραμικρής λεπτομέρειας στο συγκεκριμένο σύμπαν, δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο από καθαρά γεωμετρικά μοτίβα για να έχουμε ένα ωραίο θέαμα.

{VIDEO_1}

Σίγουρα ο κόσμος του Tron: Evolution δεν έρχεται να τοποθετήσει νέα όρια στον τεχνικό τομέα, εντούτοις, καταφέρνει να πετύχει εύστοχα την ψηφιακή αναπαράσταση των περιβαλλόντων της ταινίας. Η μουσική επένδυση με τη σειρά της βρίσκεται σε πολύ καλά επίπεδα, περιέχοντας κατάλληλα ηλεκτρονικά ακούσματα, αν και μετά από ένα σημείο αρχίζουν και επαναλαμβάνονται επικίνδυνα. Ως μία πρώτη γεύση, τουλάχιστοn, για το τελικό soundtrack της ταινίας το δείγμα είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό.

Multiplayer και τελικά συμπεράσματα

Ως είθισται υπάρχει και η δυνατότητα για online αναμετρήσεις, χωρίς ωστόσο να μπορεί να προσφέρει κάτι το ξεχωριστό. Τα συνηθισμένα modes των Deathmatch, Team Deathmatch και Capture the Flag κάνουν την εμφάνισή τους ενώ οι τέσσερις μόνο διαθέσιμοι χάρτες προσφέρουν ελάχιστη ποικιλία. Το σίγουρο είναι ότι δεν αποτελεί αρκετό υλικό για να αντισταθμίσει τη μικρή διάρκεια του single player, η οποία κυμαίνεται στις περίπου έξι ώρες.

Τελειώνοντας με το Tron: Evolution, η αίσθηση που μας άφησε ήταν αυτή ενός μέτριου movie tie-in. Αναμφίβολα δεν αποτελεί ένα ακόμα από τα γνωστά δείγματα κάκιστης ποιότητας αυτού του είδους τίτλων. Από την άλλη μεριά, το πόνημα της Propaganda Games (Turok) δείχνει πως θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερο εάν της δινόταν το κατάλληλο χρονικό διάστημα για την ανάπτυξή του. Εντούτοις, εάν θελήσουμε να το συγκρίνουμε με το Tron 2.0 του 2003, τότε σίγουρα θα δούμε ότι ακόμα και επτά χρόνια μετά, η δημιουργία της Monolith είναι πολύ καλύτερη σε κάθε πτυχή, πλην του καθαρά τεχνικού τομέα.

Νικόλας Μαρκόγλου