Crash Time 4: The Syndicate

Με τα φώτα νυσταγμένα και βαριά

Έχει περάσει ακριβώς ένας χρόνος από την κυκλοφορία του Crash Time 3, της racing δημιουργίας της Synetic. Θα περιμέναμε πως στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε, η ομάδα ανάπτυξης θα διόρθωνε τα ορατά προβλήματα του τίτλου και θα παρέδιδε μια σαφέστατα πιο ολοκληρωμένη αλλά και ενδιαφέρουσα πρόταση. Δυστυχώς, το τέταρτο μέρος αποδεικνύεται εξίσου αδιάφορο με όλα τα προηγούμενα, και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό, που πολύ σύντομα θα πάρει τη θέση του στο ράφι με τα αζήτητα. Μπορεί από κάποιους τα παραπάνω σχόλια να θεωρηθούν ακόμα και ως υπερβολικά, αλλά η αλήθεια είναι πως ουσιαστικά το μόνο που έχει αλλάξει στο Crash Time 4 είναι το εξώφυλλο.

Μοναδική ουσιαστική προσθήκη είναι οι δικτυακοί αγώνες, αν και όπως θα δούμε στη συνέχεια δεν αποτελούν και κάτι το αξιόλογο, εξαιτίας των πολλών τεχνικών προβλημάτων που παρουσιάζουν. Το Crash Time 4: The Syndicate προσπαθεί να κλέψει κάτι από τη λάμψη της σειράς Burnout, συνδυάζοντάς τη με το γενικότερο ύφος του Driver. Αυτή τη φορά ο τίτλος προσφέρει ένα αρκετά πλούσιο κεντρικό μενού, και έτσι, πέρα από το κυρίως story mode, την εμφάνισή του κάνει το αντίστοιχο arcade και όπως αναφέραμε και λίγο πριν το multiplayer. Είναι όμως αυτά αρκετά;

Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα…γενικότερα

Η ιστορία του Crash Time 4 ξεδιπλώνεται στην πανέμορφη Κολωνία, η οποία μέχρι ένα βαθμό έχει αποτυπωθεί αρκετά σωστά. Οι παίκτες πληροφορούνται πως ανήκουν στα σώματα ασφαλείας της συγκεκριμένης πόλης, αν και εδώ ισχύει το εξής παράδοξο: Μπορεί το story mode να είναι εμπλουτισμένο με αρκετούς διαλόγους, αλλά η απουσία της μορφής ενός κεντρικού χαρακτήρα είναι ανεπίτρεπτη. Συνεχώς θα ακούγεται η φωνή του, αλλά η εικόνα του θα είναι απούσα. Όταν λοιπόν θα διεξάγεται κάποιος διάλογος, ο χρήστης θα παρακολουθεί την κάμερα απλά και μόνο να κινείται έξω από το αστυνομικό τμήμα, με την έλλειψη προσωπικότητας να καταγράφεται σαν το πρώτο σημαντικό ατόπημα.

Προσπερνώντας αυτό το εμπόδιο, η ελπίδα για έντονη και ασταμάτητη δράση, όπως χαρακτηριστικά υπόσχεται η εταιρία, εξανεμίζεται σχεδόν αμέσως. Ο τίτλος ακολουθεί arcade μονοπάτια, κάτι που αναμφίβολα είναι καλοδεχούμενο. Ουσιαστικά, οι αποστολές περιορίζονται στη λογική της μετάβασης από το ένα σημείο στο άλλο μέσα σε ένα προκαθορισμένο χρονικό όριο, στην παρακολούθηση κάποιου οχήματος από απόσταση ασφαλείας ή ακόμα καλύτερα στην εξουδετέρωση κάποιου αντιπάλου. Ό,τι δηλαδή θα περίμενε να συναντήσει κάποιος σε μια δημιουργία αυτής της κατηγορίας.

Δυστυχώς, όμως, η Synetic -και παρά το γεγονός πως προσφέρει μια πόλη σε όλη της την έκταση- δεν επιτρέπει στον παίκτη να την εξερευνήσει στο σύνολό της. Η διαδρομή την οποία θα πρέπει να διασχίσει ο παίκτης είναι περιορισμένη ή, για να γίνουμε πιο ακριβείς, είναι μόνο μία. Τα έντονα βέλη θα βοηθήσουν τον παίκτη να μη χαθεί, αλλά στην περίπτωση που πάρει μια λάθος στροφή, θα βρεθεί πρόσωπο με πρόσωπο με κάποιον αόρατο τοίχο.

…και συνεχίζονται

Έννοιες όπως "παρακάμψεις" και "εναλλακτικές διαδρομές" δείχνουν να απουσιάζουν από το λεξικό της ομάδας ανάπτυξης και πραγματικά είναι απορίας άξιο πως ένα απλό παγκάκι για παράδειγμα, είναι ικανό να ακινητοποιήσει με τον πλέον άκομψο τρόπο ένα όχημα που κινείται ταχύτατα. Ανάλογα τρικ οι παίκτες θα συναντήσουν πάρα πολλά στην πορεία τους, συνειδητοποιώντας πως τελικά δεν προσφέρεται η πόλη της Κολωνίας στο σύνολό της, αλλά απλά και μόνο ορισμένες διαδρομές της.

Αναμενόμενα, η ουσία του Crash Time 4 βρίσκεται στις καταδιώξεις, και παρόλο που τα πρώτα λεπτά δείχνουν ενδιαφέροντα, στην πορεία όλα στραβώνουν. Τα οχήματα κινούνται με πραγματικά υψηλές ταχύτητες, αλλά ο έλεγχός τους είναι για κλάματα. Πολλές φορές θα δημιουργείται η αίσθηση πως δεν πατούν πάνω σε άσφαλτο αλλά σε πάγο, ενώ η προτροπή της ομάδας ανάπτυξης για ακατάπαυστα power-slides, καταλήγει στο κενό εξαιτίας του άτσαλου χειρισμού.

Γενικότερα, ο έλεγχος των οχημάτων διακρίνεται από την έλλειψη ακρίβειας, ενώ σε σημεία όπου υπάρχει έντονο το κυκλοφοριακό στοιχείο, οι επικίνδυνοι ελιγμοί θα καταλήξουν τις περισσότερες φορές σε μια σύγκρουση. Το nitro θα αποτελέσει ένα σημαντικό εφόδιο στις καταιδώξεις, αλλά η πάντοτε προβλέψιμη συμπεριφορά των αντιπάλων, θα εξανεμίσει τις όποιες ελπίδες για αγχωτικές και γεμάτες ένταση καταδιώξεις.

{PAGE_BREAK}

Αναζητώντας κάτι ενδιαφέρον

Αυτό που γίνεται εμφανές είναι πως το Crash Time 4 είναι στημένο με τέτοιο τρόπο ώστε να μην αποφευχθεί μια σύγκρουση, για να αποκαλυφθεί στους παίκτες το προσεγμένο damage model. Για τα δεδομένα της σειράς, και λαμβάνοντας υπόψιν το γεγονός πως έχουμε μπροστά μας μια παραγωγή χαμηλού κόστους, το αποτέλεσμα δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερο. Το παράδοξο είναι πως οι ζημιές στην πορεία διορθώνονται αυτόματα, ενώ τα όρια αντοχής του αυτοκινήτου δείχνουν να επιμηκύνονται ακόμα περισσότερο, αν κάποιος τα φτάσει στο μέγιστο.

Το συμπέρασμα που προκύπτει κατόπιν της ολοκλήρωσης του story mode, είναι πως γενικότερα υπάρχει μια αναρχία στις αποστολές, μια ασυνέχεια. Η ομάδα ανάπτυξης θέλησε να παραδώσει ένα σύνολο που να διακρίνεται για την ξέφρενη δράση του –οι παίκτες θα κληθούν να τρέξουν ακόμα και σε αγώνες τουρισμού σε μερικές αποστολές- αλλά μάλλον προσπέρασε αβίαστα ορισμένους βασικούς τομείς.

Ο απαράδεκτος χειρισμός, για παράδειγμα, θα δοκιμάσει πολλές φορές την υπομονή των παικτών, ενώ η εκνευριστική γραμμικότητα είναι ένα χαρακτηριστικό που συναντάται πλέον και σε μια action-racing δημιουργία. Το σύνολο ολοκληρώνεται από ένα συμπαθητικό οπτικό τομέα, που δείχνει να στοχεύει περισσότερο στην επίτευξη υψηλών ταχυτήτων, εις βάρος όμως της λεπτομέρειας. Ο τίτλος προσφέρει 40 οχήματα, τα οποία παρόλο που δεν είναι πραγματικά, θυμίζουν σκανδαλιστικά ορισμένες δημιουργίες γνωστών αυτοκινητοβιομηχανιών. Φυσικά, ούτε λόγος για μεταξύ τους διαφορές σε ό,τι αφορά το χειρισμό, αν και το συγκεκριμένο ατόπημα δεν ενοχλεί.

Αυτό που ενοχλεί είναι η πραγματικά φτωχή εικόνα του multiplayer mode, με την απειρία της Synetic στον συγκεκριμένο τομέα να είναι κάτι παραπάνω από εμφανής. Τα ελάχιστα modes δεν θα ενοχλήσουν τόσο τους παίκτες, όσο τα αμέτρητα τεχνικά προβλήματα, τα οποία χρίζουν άμεσης επέμβασης. Στα χαρτιά μέχρι και 8 φίλοι μπορούν να αγωνιστούν για τη νίκη, αλλά για να γίνει εφικτό κάτι τέτοιο, πρέπει πρώτα ο καθένας να καταφέρει να ξεπεράσει το γολγοθά της σύνδεσης με κάποιο διαθέσιμο server.

{VIDEO_1}

Με τι μοιάζει, με τι μοιάζει…

Διαβάζοντας κανείς όλα τα παραπάνω, είναι βέβαιο πως θα μπορέσει να δημιουργήσει στο μυαλό του μια εικόνα για το Crash Time 4: The Syndicate. Αυτό που ενοχλεί είναι η στασιμότητα σε όλους τους τομείς και η εμμονή της ομάδας ανάπτυξης να κινείται σε ένα συγκεκριμένο μονοπάτι, αποκομμένη από το τι συμβαίνει τριγύρω της. Αν κάποιος ανατρέξει στο review του τρίτου επεισοδίου της σειράς, είναι βέβαιο πως το κείμενο που θα συναντήσει δεν θα διαφέρει σημαντικά από τις παραπάνω γραμμές, οπότε καλό θα ήταν να το σκεφτείτε καλά πριν προβείτε στη συγκεκριμένη αγορά.

Γιώργος Τσακίρογλου