CrossBoard 7

Καλύτερα να φύγουμε για snowboard στα βουνά…

Το CrossBoard 7 αποτελεί την πρόταση της Konami στα arcade snowboarding games για το Kinect και έρχεται να σταθεί ακριβώς απέναντι από το Sonic Free Riders της SEGA. Καταφέρνει όμως να ανταγωνιστεί ένα καθιερωμένο franchise ή βουλιάζει και αυτό στον βούρκο του shovelware που κυκλοφορεί; Η απάντησή μας δυστυχώς θα πρέπει να είναι ολίγον δυσάρεστη για την Konami, καθώς το παιχνίδι μπορεί να έχει ορισμένα θετικά στοιχεία, τα οποία απουσίαζαν από το Sonic, αλλά διατηρεί πολλά από τα προβλήματά του και εμφανίζει και νέα, σημαντικά μειονεκτήματα. Η πρώτη μας εικόνα, πάντως, από τον τίτλο ήταν ομολογουμένως ενθαρρυντική. Εν αντιθέσει με τα περισσότερα παιχνίδια του Kinect, τα μενού του CrossBoard 7 είναι απλά, λιτά, κατανοητά και κυρίως εύκολα και γρήγορα στην πλοήγησή τους. Ξεχάστε λοιπόν το συνεχές μεταπήδημα από υπομενού σε υπομενού και την πάλη αναγνώρισης της επιλογής σας, που τόσο και τόσο σας βασάνισε σε πολλούς άλλους πρόσφατους τίτλους του περιφερειακού της Microsoft.

Αφού λοιπόν επιλέξετε το event που σας ενδιαφέρει, μπορείτε να επιλέξετε το avatar και το snowboard της αρεσκείας σας και να ορμήσετε στην πίστα. Το gameplay είναι μάλλον απλό και περιλαμβάνει τα βασικά: Θα σταθείτε στο πλάι σαν να είστε πάνω σε σανίδα του snowboard και θα στρίβετε γέρνοντας το κορμί σας προς την πλευρά που θέλετε να μεταβείτε. Αν γείρετε προς την οθόνη, αποκτάτε μεγαλύτερη ταχύτητα ενώ αντιστοίχως, φρενάρετε αν απομακρυνθείτε. Τέλος, σε ορισμένα μεγάλα άλματα μπορείτε να στρίψετε το κορμί σας ή να κουνήσετε κάποιο πόδι για να εκτελέσετε ένα από τα tricks που προσφέρονται.

Όπως πολλοί από εσάς ίσως να παρατηρήσατε, ο χειρισμός είναι αρκετά πιο απλός και λιτός απ’ ότι είχε συμβεί στο Sonic Free Riders. Αυτό το γεγονός από μόνο του, δημιουργεί τα προτερήματα αλλά και τα μεγάλα προβλήματα του τίτλου. Καταρχάς, ο απλούστατος αυτός χειρισμός γίνεται πανεύκολα κατανοητός από έναν αρχάριο παίκτη, που μπορεί πολύ εύκολα να μπει και να προσπαθήσει να διασκεδάσει με το παιχνίδι. Από την άλλη, το CrossBoard 7 (ή "Adrenalin Misfits", όπως είναι γνωστό στην Αμερική) είναι τόσο απλό και τα tricks τόσο λίγα και μονότονα, που μετά από λίγους μόλις αγώνες θα έχετε δει ό,τι μπορεί να σας προσφέρει. Προσθέστε στα παραπάνω τα λίγα -και εξαιρετικά ανέμπνευστα- powers ups και πιθανολογούμε πως θα βαρεθείτε πολύ σύντομα.

{PAGE_BREAK}

Βέβαια, αυτή η απλότητα οδηγεί στο γεγονός ότι ο χειρισμός δουλεύει κάπως καλύτερα απ’ ότι στο Sonic καθώς έχετε να κάνετε πολύ λιγότερα πράγματα στη διάρκεια του αγώνα. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι και αυτό το παιχνίδι έρχεται δίχως φορτίο προβλημάτων. Δεν θα είναι λίγες οι φορές που θα θέλετε να στρίψετε και το Kinect θα διαβάζει την ενέργειά σας ως φρενάρισμά, ή που θα θέλετε να πάρετε απαλά μια στροφή και η σανίδα σας θα στρίβει 90 μοίρες, στέλνοντάς σας να χαζέψετε από κοντά τη μοναδική…μοριακή πυκνότητα της μπαριέρας προστασίας. Όλα αυτά τα ευτράπελα συμβαίνουν σπανιότερα από ό,τι στον ανταγωνιστή του και με τον καιρό θα μάθετε να ελέγχετε καλύτερα τις κινήσεις σας, αλλά και πάλι, θα υπάρχουν στιγμές, που δίχως λόγο και αιτία, θα τρώτε τα ψηφιακά μούτρα σας.

Αν και το online περιορίζεται στην χρήση απλών leaderboards, το split screen mode είναι από τα θετικότερα στοιχεία του CrossBoard 7. Μπορείτε ανά πάσα στιγμή να παίξετε παρέα με ένα φίλο σας και να προσπαθήσετε μαζί να ξεκλειδώσετε νέες επιλογές και εξοπλισμό. Και εδώ πρέπει να αναφέρουμε ότι αυτό θα είναι μάλλον μονόδρομος, καθώς στην αρχή του παιχνιδιού έχετε πρόσβαση μόνο στον standard race και σε πολύ βασικό εξοπλισμό και avatars. Έτσι, αν θελήσετε να δοκιμάσετε τις δυνάμεις σας σε bubble blasting αγώνες και αγώνες slalom ή μέχρι μεγάλα άλματα με κόλπα και αγώνες δεξιοτεχνίας, θα πρέπει να παίξετε υπερεντατικά το παιχνίδι για να μπορέσετε να τα ξεκλειδώσετε!

{VIDEO_1}

Τελειώνοντας με το κερασάκι στην τούρτα, ο τεχνικός τομέας ακολουθεί και αυτός τη γενικότερη μετριότητα του υπόλοιπου τίτλου. Οι πίστες μπορεί να έχουν ικανοποιητική ποικιλία και αρκετές κρυφές διαδρομές, αλλά "λάμπουν" από έλλειψη λεπτομέρειας και φαντασίας, ενώ η γενικότερη ποιότητά τους θυμίζει εποχή PlayStation 2 και όχι  Xbox 360. Τα δε avatars (Misfits κατά το παιχνίδι) είναι από τα πιο άσχημα και εκνευριστικά που έχουμε δει. Σαν να μην έφτανε ο κακός σχεδιασμός τους και η τραγική έμπνευση να χρησιμοποιηθούν διάφορα ζωάκια σε "κουλ-τρέντυ" εκδόσεις με cyberpunk ενδυμασία, οι φωνές τους θα σας κάνουν να παρακαλάτε να επιστρέψει το (ακόμα αδυνατούμε να το πιστέψουμε) λιγότερο εκνευριστικό cast των φίλων του Sonic.

Εν κατακλείδι, το Crossboard 7 είναι απλά ένα μέτριο παιχνίδι. Μέτριο τεχνικά, μέτριο στο χειρισμό, μέτριο στο gameplay. Αποφασίζει απλά και ξεκάθαρα να μην ξεπεράσει τη βάση. Δεν είναι κακό, αλλά δεν είναι και κάτι το οποίο θα μπορέσει να σας προσφέρει κάτι ιδιαίτερο για να δικαιολογήσει την αγορά του.

Αλέξανδρος Μιχαλιτσιάνος