Homefront

Το εν λόγω πανίσχυρο εξάτροχο όχημα λειτουργεί με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης, δίνοντάς μας το ελεύθερο να του υποδεικνύουμε στόχους εξόντωσης και αποτελώντας έτσι έναν εξαιρετικά χρήσιμο σύμμαχο αλλά και δημιουργό εντυπωσιακών σκηνικών. Γενικά, βλέποντας αποκομμένη τη δράση από την αδιάφορη υπόθεση και τους ρηχούς-εκνευριστικούς χαρακτήρες, οι συγκρούσεις στις οποίες ερχόμαστε κρατάνε αμείωτο το ενδιαφέρον, χάρη στις ωραία σκηνοθετημένες μάχες αλλά και του πολύ καλού σχεδιασμού των περιβαλλόντων. Ο κύριος σκοπός που είχε η Kaos Studios, η μεταφορά μας δηλαδή σε μία Αμερική όπου έχει πλέον υποδουλωθεί από έναν ισχυρό εχθρό, εκπληρώνεται με εξαιρετικό τρόπο. Σε εικαστικό επίπεδο πάντα, τα περιβάλλοντα αποδίδονται με μεγάλη λεπτομέρεια, καταφέρνοντας με μεγάλη επιτυχία να μας δώσουν την ψευδαίσθηση ότι μαχόμαστε εντός των Η.Π.Α.

Βενζινάδικα, σούπερ μάρκετ, ένα στάδιο ποδοσφαίρου που έχει μετατραπεί σε καταυλισμό, ένα ξύλινο παιδικό σπιτάκι πάνω σε δέντρο από όπου θα προσφέρουμε κάλυψη σε συμμάχους και διάφορα άλλα μέρη θα προσφέρουν ιδιαίτερα ενδιαφέροντα πεδία μαχών. Ουσιαστικά, καμία στιγμή δεν μεταφερθήκαμε σε κάποιο κοινότυπο στρατόπεδο ή γενικότερα τοποθεσία που να έχουμε ξαναδεί κατά κόρον σε FPS. Όσον αφορά καθαρά το τεχνικό επίπεδο, η μηχανή γραφικών βαδίζει σε μέτρια επίπεδα, κυρίως συγκρίνοντάς τη με τα κορυφαία αποτελέσματα που μας έχουν δώσει τα γνωστά franchises των EA και Activision.

Ο σχεδιασμός των περιβαλλόντων και αντικειμένων είναι απλά ικανοποιητικός με κάποια εφέ φωτισμού μόνο να είναι ικανά να ξεχωρίσουν. Αρκετές επιφάνειες δείχνουν να είναι χαμηλής ανάλυσης ενώ ήταν αρκετές οι φορές που είδαμε προβλήματα τεχνικής φύσεως, όπως μοντέλα χαρακτήρων να μπαίνουν μέσα σε διάφορες επιφάνειες ή να αιωρούνται πάνω από το έδαφος. Όμως, η αδιάφορη υπόθεση και τα μέτρια αποτελέσματα της μηχανής γραφικών δεν αποτελούν τα κυριότερα μειονεκτήματα του single player. Εάν πιστεύατε ότι τα Call of Duty ήταν μικρά σε διάρκεια, περιμένετε μέχρι να ολοκληρώσετε τις επτά αποστολές του Homefront –με απότομο τρόπο θα πρέπει να τονίσουμε- σε λιγότερο από πέντε ώρες. Στο normal επίπεδο δυσκολίας, λοιπόν, και χωρίς οποιαδήποτε βιασύνη είναι πολύ πιθανό να φτάσετε στο τέλος του τίτλου σε ένα μόνο απόγευμα, ενώ η έντονη γραμμικότητα του Homefront μάλλον θα σας αποθαρρύνει από μία επανεκκίνηση του campaign.

Στα του multiplayer η Kaos Studios έδωσε την απαραίτητη προσοχή ώστε ο νέος της τίτλος να μπορεί να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό. Οι επτά χάρτες που περιλαμβάνονται μας μεταφέρουν σε καλοσχεδιασμένες “αρένες” που υποστηρίζουν διαφορετικά στυλ παιξίματος. Το μέγεθος είναι ιδανικό ώστε το όριο των 32 παικτών να μην μας δημιουργεί αίσθημα… ασφυξίας στα επίπεδα, καταφέρνοντας ταυτόχρονα να μας μεταφέρει άμεσα στις ανταλλαγές πυρών. Δυστυχώς, η ύπαρξη δύο μόνο modes απογοητεύει, επιτρέποντάς μας να ασχοληθούμε μόνο μεταξύ του Team Deathmatch και Ground Control. Υπάρχει μία παραλλαγή των modes όπου κάθε παίκτης που πετυχαίνει συνεχόμενα kills χωρίς να σκοτωθεί, επιβραβεύεται με επιπλέον ικανότητες, εντούτοις δεν καταφέρνει στο ελάχιστο να αντισταθμίσει την έλλειψη φαντασίας σε αυτόν τον τομέα.

Η σταδιακή απόκτηση επιπέδων επιτρέπει στο παράλληλο ξεκλείδωμα όπλων, ικανοτήτων και εξαρτημάτων. Το σύστημα των Perks έχει αντικατασταθεί εδώ από το Infantry Abilities που αφορά ειδικές ικανότητες διαφορετικής αξίας. Έχοντα αρχικά το σύνολο τεσσάρων πόντων, καλούμαστε να τους ξοδέψουμε ανάμεσα στις ικανότητες που επιθυμούμε, επιτρέποντάς μας, ανάλογα με την αξία τους, να έχουμε ενεργοποιημένες έως και τέσσερις ταυτόχρονα.

Ενδιαφέρον μηχανισμό αποτελούν τα λεγόμενα Battle Points. Αυτού του είδους οι πόντοι αποκτούνται κατά τη διάρκεια κάθε μάχης και μηδενίζονται με το πέρας της και μας επιτρέπουν να αγοράζουμε έναν από τους δύο επιπρόσθετους εξοπλισμούς που έχουμε προεπιλέξει πριν την έναρξη της μάχης. Παραδείγματος χάρη ένα αλεξίσφαιρο γιλέκο ή ένα ρουκετοβόλο κοστίζουν 250 Battle Points, η ρίψη βομβών από αεροπλάνο κοστίζει 1250 BP ενώ ένα τηλεκατευθυνόμενο επίγειο όχημα 500 BP. Αυτός ο μηχανισμός καταφέρνει να δώσει την αίσθηση της εξέλιξης μέσα σε κάθε μάχη, επιβραβεύοντάς μας άμεσα ανάλογα με την επίδοσή μας. Τα τηλεκατευθυνόμενα επίγεια και εναέρια οχήματα που μπορούμε να αγοράσουμε και να ελέγξουμε –ένα στοιχείο που επιστρέφει από το Frontline- προσφέρουν τη δική τους ξεχωριστή και φουτουριστική σφραγίδα στο multiplayer.

Δυστυχώς, λοιπόν, η Kaos Studios δεν καταφέρνει να φτάσει το επίπεδο του ανταγωνισμού παρά την, ομολογουμένως, φιλότιμη προσπάθειά της. Αναμφίβολα, η απόδοση του κόσμου του Homefront, τουλάχιστον εικαστικά, γίνεται με εξαιρετικό τρόπο, μεταφέροντάς μας σε πρωτότυπα περιβάλλοντα για το είδος των FPS.

Το multiplayer είναι σαφέστατα το δυνατότερο εκ των δύο τμημάτων του Homefront, προσφέροντας ωραία επίπεδα και ορισμένα στοιχεία, που του δίνουν τη δική του ξεχωριστή προσωπικότητα. Από την άλλη πλευρά, το single player μπορεί να περιέχει πολλές έντονες και αξιομνημόνευτες στιγμές, ωστόσο, η απελπιστικά μικρή διάρκειά του, σε συνδυασμό με το αδιάφορο –στην καλύτερη περίπτωση- σενάριο, το καθιστούν ως μία εξαιρετική πρόταση για ενοικίαση, τουλάχιστον για όσους επιθυμούν να ασχοληθούν μόνο σε offline επίπεδο.