Portal 2

Σε φάσεις, η μόνη λέξη που μπορούμε να σκεφτούμε για την κλίμακα που υπονοείται είναι “μεγαλείο”, άσχετα αν κάθε φορά μπορούμε να δούμε μόνο τμήμα των χώρων γύρω μας. Η μόνη γκρίνια που μπορούμε να σκεφτούμε είναι ότι η Source δείχνει πλέον επικίνδυνα την ηλικία της σαν μηχανή, παρόλο που είναι ενισχυμένη με νέα εφέ φωτός και υπέροχα textures. Και τελικά δεν έχει και πολλή σημασία, καθώς το εικαστικό κομμάτι του παιχνιδιού είναι πραγματικά άψογο και προσαρμοσμένο πλήρως στα δυνατά σημεία της Source.

Δεν μπορεί, επίσης, να μην γίνει αναφορά στο απλώς εξαιρετικό voice-acting του παιχνιδιού. Η φανταστική Ellen McLain επιστρέφει φυσικά στον ρόλο της GLaDOS, η οποία αυτή τη φορά είναι (με το δίκιο της θα λέγαμε) σοβαρά τσαντισμένη με την πρωταγωνίστρια και η κάθε της λέξη στάζει υπέροχο φαρμάκι και ειρωνεία. Ο προαναφερθείς Stephen Merchant είναι και αυτός απολαυστικός ως Wheatley και σε αυτόν ανήκουν μερικές από τις πιο αστείες ατάκες του παιχνιδιού (οι οποίες είναι τόσο χαρακτηριστικά Merchant, που αναρωτιόμαστε κατά πόσο ο ταλαντούχος κωμικός αυτοσχεδίαζε στο στούντιο ηχογράφησης). Εξίσου πολύ καλός είναι και ο J.K. Simmons ως Cave Johnson, ή αλλιώς ο ιδρυτής της Aperture και υπεύθυνος για τα περισσότερα από τα πράγματα που βλέπουμε γύρω μας στο παιχνίδι. Είναι από εκείνα τα στοιχεία στα οποία πολλές φορές και developers και gamers δεν δίνουν σημασία, αλλά που όταν φροντίζονται από δημιουργούς που αναγνωρίζουν τη σημασία τους, το αποτέλεσμα είναι σκέτη μαγεία.

Η αλήθεια είναι ότι το Portal 2 δεν χρειαζόταν κάτι παραπάνω για να αποτελέσει έναν πληρέστατο τίτλο. Όμως η Valve πάει ένα βήμα παραπέρα και προσφέρει ένα, εντελώς ανεξάρτητο από την κύρια ιστορία, co-op mode. Εδώ, δύο παίκτες πρέπει να συνεργαστούν, ο καθένας με το δικό του portal gun, για να περάσουν δοκιμασίες που είναι έτσι προσαρμοσμένες ώστε να απαιτούν πλέον τον συντονισμό τεσσάρων portals αντί για δύο – συν όλα τα νέα στοιχεία που υπάρχουν στο παιχνίδι. Εδώ αναλαμβάνουμε τον ρόλο δύο ρομπότ, των Atlas και P-body, τα οποία περνούν δοκιμασίες κάτω από την καθοδήγηση και τις διαταγές της GlaDOS. Το gameplay είναι προσαρμοσμένο στις ανάγκες του συνεργατικού παιχνιδιού, καθώς οι παίκτες μπορούν να αφήνουν σημάδια ο ένας στον άλλο, ώστε να προτείνουν πού μπορεί να μπει ένα portal, ενώ παράλληλα κάνουν χειρονομίες και χαιρετισμούς μεταξύ τους, συμπεριλαμβανομένης και της διάσημης πλέον αγκαλιάς, που δίνουν ξεχωριστό χαρακτήρα και προσωπικότητα στους ρομποτικούς πρωταγωνιστές.

Πριν ολοκληρώσουμε, πρέπει να αναφέρουμε ότι, ενώ οι τρεις εκδόσεις του παιχνιδιού (PC, Xbox 360, PS3) είναι ουσιαστικά πανομοιότυπες, η έκδοση για Xbox 360 είναι αυτή που τελικά υστερεί: η έκδοση για PS3 χρησιμοποιεί την τεχνολογία του Steam, όχι μόνο συγχρονίζοντας το λογαριασμό του παίκτη στο PSN με αυτόν του Steam και τα σχετικά trophies με τα Steam achievements, αλλά επιτρέποντας στους χρήστες PS3 να σώζουν την πρόοδό τους στο Steamcloud ώστε να μπορούν να συνεχίσουν το παιχνίδι τους από όποιο PS3 θέλουν, και το πιο σημαντικό, να παίζουν co-op με χρήστες PC και Mac. Συν τοις άλλοις, η έκδοση για PS3 περιλαμβάνει στο κουτί έναν κωδικό για κατέβασμα του παιχνιδιού στο PC μέσω Steam, δηλαδή δύο εκδόσεις του Portal 2 σε μία. Η πλατφόρμα του Steam θα επιτρέψει, επίσης, σύμφωνα με τους developers, για σχεδόν ταυτόχρονα updates του παιχνιδιού σε PC και PS3. Το 360 είναι, δυστυχώς, ο χαμένος της υπόθεσης από αυτή την άποψη, αλλά επαναλαμβάνουμε ότι κατά τα άλλα, το παιχνίδι είναι πανομοιότυπο με τις άλλες δύο εκδόσεις.

Το Portal 2 είναι ένα πραγματικά άψογο παιχνίδι, με εκείνη τη σχεδόν μαγική συνταγή που έχει η Valve να συνδυάζει διασκεδαστικό gameplay με φανταστική αφήγηση. Μόνο παράπονο που μπορεί να εκφράσει κάποιος είναι ότι το Portal δεν χρειαζόταν πραγματικά sequel, τόσο αυτόνομη και πλήρης εμπειρία ήταν. Από την στιγμή που το απέκτησε, όμως, το sequel όφειλε να είναι πιστό στο πνεύμα του original, αλλά επεκτείνοντας την πρόκλησή του και την ιστορία του.

Το Portal 2 το καταφέρνει, πετυχαίνοντας το στόχο των developers να εμπλουτίσουν την εμπειρία, χωρίς να αναγκάσουν τους παίκτες να μάθουν δεξιότητες που δεν είχαν ήδη μάθει στο πρώτο παιχνίδι. Μόνος μας ενδοιασμός είναι το πόσο φιλικό είναι στον παίκτη που δεν είχε την εξοικείωση με εκείνο, όπου οι βασικοί μηχανισμοί εξηγούνται πιο εκτενώς, αλλά το σίγουρο είναι ότι το 2 κάνει την προσπάθεια. Ναι, η Valve ακόμη δεν μας έχει δώσει το Episode 3 ή το Half-Life 3, αλλά αν δημιουργίες σαν το Portal 2 είναι αυτές που γεμίζουν το χρόνο της, δεν θα είμαστε εμείς αυτοί που θα παραπονεθούν.

Και κάτι τελευταίο: ξεχάστε οτιδήποτε σχετικό με τούρτες και λοιπά ζαχαρωτά…