SBK 2011

Η σειρά Superbike δείχνει και πάλι το δρόμο

Τελικά τείνει να γίνει κανόνας. Ενώ κάθε χρόνο αρκετές ομάδες ανάπτυξης προσπαθούν να προσφέρουν μια αξιόλογη πρόταση στους φίλους των μοτοσικλετών, το κοινό δείχνει να αναμένει την επόμενη κίνηση της Milestone, ώστε να έχει ένα νέο μέτρο σύγκρισης. Αναμφίβολα, η ιταλική εταιρία πέρασε από χίλια κύματα μέχρι να καταφέρει να κερδίσει την εκτίμηση των παικτών, αν και τώρα δείχνει να απολαμβάνει την μοναξιά της κορυφής. Η σειρά Supebike δεν χρειάζεται πλέον να πείσει κανέναν για την ποιότητά της, οπότε το μόνο που απομένει, είναι να κριθεί το κάθε νέο μέλος με βάση το ποσοστό βελτίωσης του.

Η αλήθεια είναι πως το SBK 2011 FIM Superbike World Championship εμφανίζεται περισσότερο ώριμο αλλά και κατασταλαγμένο ακόμα και σε σχέση με τον προκάτοχό του. Η Black Bean, χρόνο με το χρόνο, ακολουθεί την τακτική των επιμέρους βελτιώσεων, κρατώντας τον κεντρικό πυρήνα σχεδόν ανέπαφο. Για ακόμα μια φορά η συμπεριφορά μιας ψηφιακής μοτοσικλέτας είναι πραγματικά άψογη -ίσως καλύτερη από κάθε άλλη φορά- και μόνο μερικά τεχνικά παραστρατήματα είναι σε θέση να χαλάσουν την, κατά τα άλλα εντυπωσιακή, εικόνα.

Κράνος, γάντια και φύγαμε

Πριν αποφασίσει κάποιος να ασχοληθεί με τη νέα αυτή πρόταση, θα πρέπει να αναρωτηθεί για το τι είναι αυτό που ψάχνει από μια racing δημιουργία. Η Milestone είναι εμφανές πως έχει διαγράψει τον όρο "arcade" από το λεξικό της, αλλά σε καμία περίπτωση οι τίτλοι της δεν είναι δυσπρόσιτοι. Απεναντίας, θα λέγαμε πως συμβαίνει το εντελώς αντίθετο και έτσι ο οποιοσδήποτε μπορεί να φέρει το SBK 2011 στα μέτρα του, αν και όπως συνηθίζεται, η απόλυτη εξομοίωση απαιτεί υπομονή και πάρα, μα πάρα πολλή προπόνηση.

Από εκεί και έπειτα, ο νέος αυτός τίτλος προσφέρει το φετινό πρωτάθλημα των Superbikes, όπου τα πάντα είναι ενημερωμένα και πιστά στα όσα προστάζει η διοργανώτρια αρχή. Σε επίπεδο επιλογών παρέχονται σχεδόν τα πάντα, αν και πρωταρχική ανάγκη είναι η δημιουργία ενός αναβάτη.

Φέτος, για πρώτη φορά, οι παίκτες καλούνται να επιλέξουν το στυλ οδήγησής τους, το οποίο είναι παρμένο από τους ίδιους τα αναβάτες του θεσμού. Το χαρακτηριστικό "Elbowz style" του Ben Spies, που τον χαρακτήριζε πριν τελικά επιλέξει τα MotoGP, αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, αν και το αντίστοιχο "Corsair" του πολύπειρου Max Biaggi αποτελεί την ιδανική επιλογή. Ουσιαστικά, οι όποιες διαφορές εντοπίζονται στην τοποθέτηση του σώματος του αναβάτη επάνω στη μηχανή κατά την διάρκεια μιας στροφής, κάτι που δίνει έναν διαφορετικό τόνο στην "τελετουργία" που ονομάζεται οριακό φρενάρισμα και που θα αναλύσουμε παρακάτω.

Επιλογές αλλά και δικτυακά προβλήματα

Συνεχίζοντας την περιήγηση στο κεντρικό μενού, το οποίο πλέον είναι πιο λιτό αλλά συνάμα πιο πρακτικό σε σχέση με το παρελθόν, πέρα από τις επιλογές quick race, time attack, race weekend και championship, αυτές που ξεχωρίζουν είναι η SBK tour και, φυσικά, η αντίστοιχη career.

Στην πρώτη προσφέρονται μια σειρά από δοκιμασίες, με τους παίκτες να τριγυρίζουν σε διάφορες διαδρομές ανά την υφήλιο, συλλέγοντας πόντους εμπειρίας και ξεκλειδώνοντας επιπλέον μοτοσικλέτες. Η πρόκληση θα έχει μια σταδιακή διαβάθμιση, με τις τελευταίες δοκιμασίες να είναι απίστευτα δύσκολες, αλλά με ιδιαίτερα απλόχερες επιβραβεύσεις –τις οποίες θα σας αφήσουμε να ανακαλύψετε μόνοι σας. Αναμενόμενα, η επιλογή καριέρας είναι αυτή που θα κρατήσει απασχολημένους τους υποψήφιους αναβάτες τον περισσότερο χρόνο και, έτσι, φέτος η ολοκλήρωση δεν θα έρθει σε ένα, αλλά σε οχτώ αγωνιστικά πρωταθλήματα

Θέλοντας να ξεμπερδεύουμε με τις λεπτομέρειες και αγωνιώντας να σας μεταφέρουμε τις εντυπώσεις μας από την πίστα, δυστυχώς δεν γίνεται να περάσει απαρατήρητη η απαράδεκτη εικόνα των δικτυακών αγώνων. Η Milestone, από τη δημιουργία της σειράς γενικότερα μέχρι και σήμερα, αδυνατεί να προσφέρει αποδεκτές online αναμετρήσεις, με τα προβλήματα σταθερότητας να είναι πάρα πολλά.

Ευτυχώς, το offline τμήμα πέρα από πλούσιο, κρίνεται και ιδιαίτερα απολαυστικό και έτσι η απόλαυση της εξομοίωσης αλλά και οι ικανότατοι αντίπαλοι που ελέγχει η cpu, επιτυγχάνουν να συνθέτουν μια ακαταμάχητη εικόνα. Στο SBK 2011 παρέχονται 4 κατηγορίες μοτοσικλετών, οι 11 επίσημες αγωνιστικές διαδρομές του πρωταθλήματος –στην πορεία γίνονται περισσότερες- και περί τους 80 αναβάτες, τόσο από το παρόν, όσο και από το ένδοξο παρελθόν του θεσμού. Πέρα από τα μεγαθήρια της κατηγορίας Superbike, διαθέσιμα θα είναι τα "φιλικά" Supersport των 600cc, τα ασυγκράτητα "1000αρια" της STK, καθώς και ορισμένες ντίβες του χθες, όπου ο όρος "Legends" δείχνει να τους ταιριάζει γάντι.

Μπορεί ο θεσμός των SBK να υστερεί σε σχέση με τον αντίστοιχο του Moto GP σε επίπεδο φυσιογνωμιών και… ταμπεραμέντου, αλλά κερδίζει το χαμένο έδαφος σε ό,τι αφορά τις ίδιες τις μοτοσικλέτες, όπου παραπλήσιες εκδοχές τους μπορεί ο καθένας να αποκτήσει για καθημερινή ή και αγωνιστική χρήση.

{PAGE_BREAK}

Η εξομοίωση στα καλύτερά της

Πριν ξεκινήσει ένας αγώνας, ο παίκτης θα πρέπει να επιλέξει σε ποιο από τα τρία επίπεδα εξομοίωσης θα θέλει να δοκιμάσει την τύχη του, καθώς και το ποσοστό πίεσης που θα του ασκήσουν οι αντίπαλοί του. Οι ρυθμίσεις της μοτοσικλέτας εξαπλώνονται σε όλους τους πιθανούς τομείς, οι μηχανικοί θα παρέχουν πάντοτε τις σωστές συμβουλές και έτσι δημιουργείται η ψευδαίσθηση πως όντως ένας αγώνας πρόκειται να ξεκινήσει. Το μόνο σίγουρο είναι πως το SBK 2011 απαιτεί την απόλυτη συγκέντρωση που μπορεί να διαθέσει κάποιος, αν φυσικά σκοπός του είναι η κορυφή.

Αυτά τα μεγαθήρια των δύο τροχών, που αγγίζουν σε ισχύ τους 250 και πλέον ίππους, δείχνουν να διαφέρουν ελάχιστα από τα αντίστοιχα πραγματικά, οπότε η χαρά με την απογοήτευση απέχουν όσο ένα λάθος άνοιγμα του γκαζιού. Ποτέ άλλοτε το ζέσταμα των ελαστικών δεν είχε τόσο άμεσο και ορατό αποτέλεσμα, ενώ οι αλλαγές στις ρυθμίσεις είναι πλέον σε θέση να αλλάξουν σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο συμπεριφοράς της μοτοσικλέτας.

Η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην πραγματικότητα και στον φανταστικό κόσμο ενός videogame, είναι από τις ελάχιστες φορές που είναι τόσο πολύ δυσδιάκριτη και αυτό είναι και θετικό αλλά και αρνητικό. Φέτος, είναι η πρώτη φορά που η Milestone κινείται σε τόσο βαθιά νερά και μόνο οι γνώστες των δύο τροχών θα μπορέσουν να εκτιμήσουν την προσπάθειά της. Το γκάζι απαιτεί απαλές κινήσεις ώστε το τροχός να μην βρεθεί στον αέρα και το launch control να μην κόψει απότομα, σχεδόν αποκαρδιωτικά, την επιτάχυνση.

Οι ταχύτητες βρίσκονται σε ιδιαιτέρως υψηλά επίπεδα και το ευχάριστο είναι πως η αίσθηση των 300 χιλιομέτρων την ώρα, έχει αποδοθεί αρκετά σωστά, με τη χρήση του ανάλογου blur effect φυσικά. Ειδικά η χρήση της οπτικής πρώτου προσώπου είναι σκέτη απόλαυση, με το κεφάλι του αναβάτη να παραμένει όσο το δυνατό παράλληλο με το έδαφος και τη μηχανή να κινείται συνεχώς στον οριζόντιο άξονα.

Η ευχαρίστηση γίνεται ακόμα μεγαλύτερη όταν πλησιάσει η ώρα του φρεναρίσματος, με την τεχνική της πλαγιολίσθησης να έρχεται και αυτή στο προσκήνιο. Το βίαιο φρενάρισμα θα προκαλέσει εντονότατες ταλαντώσεις στο πίσω μέρος, ενώ δεν αποκλείεται ο κινητήριος τροχός να βρεθεί στιγμιαία στον αέρα. Πλέον, ο παίκτης θα μπορεί να πλαγιάσει ακόμα περισσότερο τη μηχανή του και γλιστρώντας απαλά, να βγει με όσο το δυνατό περισσότερη φόρα στην επόμενη ευθεία, αφού προηγουμένως έχει καταφέρει να βρεθεί στο apex της στροφής.

Η τοποθέτηση του σώματος του αναβάτη παίζει σημαντικότατο ρόλο, ενώ μια πτώση είναι ικανή να τον θέσει εκτός αγώνα, είτε από τραυματισμό, είτε από μηχανική βλάβη. Όλα τα παραπάνω συνθέτουν την εικόνα ενός απίστευτα εθιστικού αλλά και απαιτητικού τίτλου, οπότε η απόλαυση και η χαρά της οδήγησης θα έρθει κάτω από ορισμένες συνθήκες.

Το SBK 2011 στο μέγιστο επίπεδο εξομοίωσης δεν διστάζει να γίνει σχεδόν σαδιστικό από άποψη απαιτήσεων, αλλά στον αντίποδα, όσοι δαπανήσουν πολύ χρόνο, θα βιώσουν μια μοναδική εμπειρία, που ελάχιστα θα διαφέρει από την πραγματικότητα. Αν κάποιος θελήσει να ρίξει νερό στο κρασί του, χαμηλώνοντας το επίπεδο δυσκολίας ή ακόμα και αυτό του simulation, σίγουρα θα καταφέρει να σημειώσει μερικούς γρήγορους γύρους, αλλά εις βάρος του ρεαλισμού.

Τεχνικά και άλλα παραστρατήματα

Το SBK 2011 FIM Superbike World Championship, πέρα από το προβληματικό multiplayer, έχει να επιδείξει και έναν απαράδεκτο οπτικό τομέα, ο οποίος με τη σειρά του παραμένει για ακόμα μια φορά στάσιμος. Φέτος η ομάδα ανάπτυξης έχει καταφέρει να σχεδιάσει τις ομορφότερες μηχανές στην ιστορία της, με πλήθος από λεπτομέρειες και ευανάγνωστες διαφημίσεις.

Θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι τα textures έχουν δεχθεί ένα γενναιόδωρο γυάλισμα σε σχέση με πέρυσι και έτσι το σύνολο αναβάτη – μηχανής είναι πολύ κοντά στην πραγματικότητα. Στην αντίπερα όχθη, όμως, ο τίτλος έχει να παρουσιάσει υπερβολικά άδειες διαδρομές, ενώ όσα κτίρια και γενικότερα κατασκευές βρίσκονται μέσα σε αυτές, εμφανίζονται θαμπές και χοντροκομμένες. Τα χρώματα σε πολλά σημεία δείχνουν ξεπλυμένα, τα χάρτινα στην όψη δέντρα επαναφέρουν άσχημες μνήμες από το παρελθόν, ενώ ο τρόπος απεικόνισης των θεατών καθώς και το animation μιας πτώσης, καλύτερα να μείνουν ασχολίαστα.

Και όλα αυτά με την ανάλυση να μην καταφέρνει να κινηθεί σε υψηλότερα επίπεδα από τα 720p. Τουλάχιστον το σταθερό frame rate εγγυάται μια ομαλή διεξαγωγή των αγώνων αν και η μηχανή γραφικών δεν θα πρέπει να ζορίζεται να φέρει την αποστολή της σε πέρας, έχοντας κατά νου πάντοτε τα όσα περνούν μπροστά από τα μάτια του παίκτη.

{PAGE_BREAK}

Καλύτερης αντιμετώπισης έχει τύχει ο τομέας του ήχου, με μια τάση της ομάδας ανάπτυξης να εστιάζει στο σημείο που ενδιαφέρει τους φίλους των μοτοσικλετών. Η χροιά των κινητήρων, αλλά και τα σκασίματα των εξατμίσεων, κάνουν τη διαφορά και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό, που οι μυημένοι θα είναι σε θέση να καταλάβουν ποιος τους ακολουθεί εμπιστευόμενοι μονάχα τα αυτιά τους. Τα υπόλοιπα εφέ και ειδικά αυτό των συγκρούσεων, βρίσκονται εκτός κλίματος, ενώ για ακόμα μια χρονιά απουσιάζει μια υποτυπώδης αναμετάδοση των αγώνων. Τέλος, είναι απορίας άξιο γιατί η Μilestone δεν επέλεξε τη δυνατότητα εγκατάστασης του τίτλου στο σκληρό δίσκο της κονσόλας, μια πρακτική που τελευταία δείχνει να κερδίζει έδαφος σε ό,τι αφορά το PlayStation 3. Δυστυχώς, τα loading times είναι πολλά στον αριθμό και έτσι η μετάβαση από τα ελεύθερα δοκιμαστικά, στα αντίστοιχα χρονομετρημένα και κατόπιν στην super pole και τέλος στον αγώνα, θα είναι μια αρκετά χρονοβόρα διαδικασία

Η επιστροφή του βασιλιά: Συμπεράσματα

Ολοκληρώνοντας μια ακόμα αγωνιστική περίοδο συντροφιά με την Black Bean και το SBK 2011 FIM Superbike World Championship, οι περισσότερο υποψιασμένοι θα πέσουν μέσα στις προβλέψεις τους. Η Milestone συνεχίζει να βελτιώνει το δημιούργημά τους σε νευραλγικούς τομείς, κάνοντας την οδήγηση μιας μοτοσικλέτας στο απόλυτο όριο, μια πραγματικά μοναδική εμπειρία. Η ιταλική ομάδα ανάπτυξης είναι εμφανές ότι έχει τις απαραίτητες γνώσεις επάνω στο συγκεκριμένο τύπο οχημάτων και δεν εμφανίζεται διατεθειμένη να πειραματιστεί.

Από την άλλη, όμως, στοχεύει σε ένα μάλλον περιορισμένο κοινό ενώ ο ξεπερασμένος οπτικός τομέας και η αδιαφορία γύρω από το multiplayer, είναι σε θέση να θέσουν τον αναβάτη επικίνδυνα εκτός πορείας. Οπότε το τελικό πόρισμα είναι ακριβώς το ίδιο με πέρυσι: Αν είστε φανατικοί οπαδοί των δύο τροχών, η αγορά επιβάλλεται με κλειστά μάτια. Αν όχι, η αναζήτηση για ένα απλό, προσιτό και εμφανίσιμο racing game μοτοσικλετών συνεχίζεται.

Γιώργος Τσακίρογλου