Star Wars: The Old Republic

Ένα ιδιαίτερο review για ένα ιδιαίτερο παιχνίδι.


Πλοκή/ Αφήγηση & επιλογές διαλόγων
8 διαφορετικά classes, 8 ολότελα διαφορετικές ιστορίες, 800+ ώρες ιστορίας με ίντριγκα, βάθος, χιούμορ, δράμα και καημό. Και όλα αυτά στημένα κάτω από το σύγχρονο σύστημα της Bioware με τις πολλαπλές επιλογές στις συζητήσεις και στις πράξεις σας, που μπορούν να έχουν αντίκτυπο στη συνέχεια της περιπέτειάς σας. Ακόμα και τα πιο απλά quests τύπου «σκότωσε 20 Χ εχθρούς» δίνονται με τέτοιο τρόπο που νιώθετε πως όντως βοηθάτε τους συνανθρώπους σας για ένα καλύτερο αύριο. Επιτέλους, νιώθετε πως υπάρχει κάποιος στόχος στο παιχνίδι, παραπάνω από το να φτάσετε στο level cap και να χτυπιέστε στις αρένες και αυτό εξουδετερώνει ολοκληρωτικά (αν το θέλετε φυσικά) το grinding.

H πιο ενδιαφέρουσα εφαρμογή του συστήματος αυτού βρίσκεται στα flashpoints (dungeons) του παιχνιδιού. Σε αυτά ζείτε και πάλι μια εξελισσόμενη ιστορία και μαζί με τους συμπαίκτες σας επιλέγετε τη ροή των γεγονότων. Θα συγχωρέσετε αυτόν που σας πρόδωσε ή θα τον βασανίσετε φριχτά; Θα διαλέξετε την εύκολη λύση ή θα πολεμήσετε ενάντια σε κάθε ελπίδα; Σίγουρα, το συνολικό αποτέλεσμα δεν φτάνει τα επίπεδα single player τίτλων της εταιρίας, αλλά αν σκεφτεί κανείς πως έχουμε να κάνουμε με MMO και πως έχει quests όσο 10 Skyrim, τότε το αποτέλεσμα είναι, το λιγότερο, εντυπωσιακό.

Companions
Εδώ η Bioware πραγματικά χτύπησε φλέβα ευρηματικότητας. Σκεπτόμενη όπως σε ένα κλασσικό RPG, αποφάσισε να δώσει σε κάθε παίκτη τη δυνατότητα να έχει μόνιμα δίπλα του έναν NPC με τη δική του ιστορία, χαρακτήρα και φωνή. Πέρα από τα προσωπικά τους quests και την πολύτιμή τους βοήθεια στη μάχη, είναι ιδιαίτερα χρήσιμοι για να αναλάβουν το crafting, gathering και selling έτσι ώστε να σας γλιτώνουν πολύτιμες ώρες παιχνιδιού. Με το κάθε class να έχει να διαλέξει ανάμεσα σε 5-6 διαφορετικούς χαρακτήρες, η ιστορία εμπλουτίζεται ακόμα περισσότερο, η δυνατότητα romance φυσικά και εμφανίζεται και πάλι, ενώ επιτέλους νιώθεις πως νοιάζεσαι για αυτούς και δεν είναι απλοί μισθοφόροι (βλέπε Guild Wars 1).

Η δε παρουσία των companions είναι καταλυτική όσον αφορά το solo gaming ή την περιπλάνηση μαζί με ένα φίλο. Μπορείτε επιτέλους να προχωρήσετε το παιχνίδι δίχως να απαιτείται να δημιουργήσετε μια μεγάλη ομάδα ενώ ένας Healer μπορεί να ανεβάσει το χαρακτήρα του πολύ πιο εύκολα.

UI
Απλό, λιτό, καθαρό και 99% αντίγραφο όλων των υπολοίπων MMO. Εδώ, δυστυχώς ή ευτυχώς, οι δημιουργοί έπαιξαν και πάλι εκ του ασφαλούς, περνώντας στο παιχνίδι τα περισσότερα από τα κλασσικά στοιχεία παιχνιδιών του είδους και αποφεύγοντας κάποια πιο πρωτότυπη ιδέα. Το interface είναι λειτουργικότατο και έχει στρωθεί για να είναι βολικό για τους νεοεισερχόμενους στο είδος, αλλά στους βετεράνους θα φανεί κάπως “στεγνό” και “σφραγισμένο”. Δεν υπάρχουν δυνατότητες παραμετροποίησης του battle log, σοβαρού συστήματος LFG ή εισαγωγής εξωτερικών modes, στοιχεία που αν μη τι άλλο θεωρούνται βασικά σε τέτοια παιχνίδια. Η Bioware βέβαια το έχει ήδη ακούσει και ετοιμάζει γερές προσθήκες και αλλαγές για το μεγάλο patch του Μαρτίου, αλλά εδώ είναι κάποια θέματα που μάλλον έπρεπε να είχε σκεφτεί πιο νωρίς.

Εξερεύνηση/ Μετακινήσεις
Αχ τι όμορφος κόσμος που είναι αυτός των Star Wars. Κοντά 20 πλανήτες να εξερευνήσετε, αξιοθέατα να χαζέψετε, holocrons να βρείτε, easter eggs με το τσουβάλι να δείτε. Από πάγο σε σπηλιές, από λάβα σε λιβάδια, από μητρόπολη σε δάση, οι πλανήτες του SWTOR προσφέρουν ολότελα διαφορετικά σκηνικά, βασισμένα πάντα στο lore και τα πρότυπα του εκάστοτε πλανητικού συστήματος.

Μιλώντας πιο συγκεκριμένα πάντως, το παιχνίδι δουλεύει κάτω από μια λογική κλειστών κόσμων και διαδρομών. Δεν μπορείτε να τριγυρίσετε τον κάθε πλανήτη από άκρη σε άκρη, μα θα περιοριστείτε σε συγκεκριμένες περιοχές που σας αφήνει το παιχνίδι. Αυτό θα ξενίσει σε μεγάλο βαθμό τους παίκτες που είναι συνηθισμένοι σε έναν απόλυτα ανοιχτό κόσμο, αλλά για τους υπόλοιπους δεν είναι τόσο άσχημο όσο ακούγεται, καθώς μπορεί να σας στερεί την ελευθερία που είχε το Galaxies και το FF11, αλλά σας στερεί και το ατελείωτο περπάτημα δίχως σταματημό μέσα από αχανείς εκτάσεις δίχως ζωή!

Μιας και δεν έχουμε ένα μεγάλο κόσμο αλλά πολλούς διαφορετικούς πλανήτες, θα ήταν μάλλον αδύνατο για ένα τόσο γεμάτο τίτλο να μπορέσει να δώσει απόλυτη ελευθερία κίνησης. Ακόμα και έτσι, οι αποστάσεις που θα διανύσετε είναι αρκετά υπολογίσιμες, οπότε, συχνά θα χρησιμοποιήσετε ένα flying cab, ένα speeder bike ή κάποιο άλλο όχημα «ταξί», ενώ από το επίπεδο 25 και μετά έχετε πρόσβαση σε δικά σας οχήματα μεταφοράς, που σας λύνουν στην κυριολεξία τα χέρια.

Ένα όχημα, όχι τόσο μεταφοράς όσο ψυχαγωγίας, είναι το προσωπικό σας spaceship. Από τη στιγμή που θα το παραλάβετε, θα μπορείτε να λαμβάνετε μέρος σε διάφορα διαστημικά quests και να μεταφέρετε τη μάχη στο κενό του διαστήματος. Εδώ, δυστυχώς, είναι και το μεγαλύτερο παράπονο του γράφοντος καθώς εν αντιθέσει με τους ανοιχτούς αστρικούς χάρτες του SW Galaxies και τις τεράστιες μάχες του, εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα απλό on-rails space shooter, που μπορεί να είναι διασκεδαστικό και εντυπωσιακό στην αρχή, αλλά μετά από καμιά δεκαριά αποστολές θα νιώσετε πως θα θέλατε να δοκιμάσετε την τύχη σας ενάντια σε κανονικούς παίκτες.

Δεν είναι ανάγκη να φτάσει την περιπλοκότητα των Rebel Assault, αλλά ακόμα και αν ήταν σαν το SW Battlefront θα είμασταν πολύ πολύ ικανοποιημένοι. Άλλωστε και στο Galaxies μετά προστέθηκε το διαστημικό κομμάτι, οπότε μπορούμε να ελπίζουμε.

Αλέξανδρος Μιχαλιτσιάνος
Αλέξανδρος Μιχαλιτσιάνος

Ειδικός αρχιτεκτονικής και συντήρησης ιστορικών κτιρίων κατ' επάγγελμα, μόλις πέσει η νύχτα φοράει την καμπαρντίνα του και σουρτουκεύει σε αναζήτηση μιας νέας gaming εμπειρίας. Με gaming backstory από τα 80s και τον C64, λατρεία για Sci-Fi και απαιτήσεις για ποιοτική γραφή και γριφους, καραδοκεί πάντα για αξιόλογα νεα adventures, RPGs & strategies.

Άρθρα: 438

Υποβολή απάντησης