Metal Gear Solid HD Collection

Τι του λείπει;

Δεν θα χρειαστεί να επαναλάβουμε για πολλοστή φορά ότι οι επανεκδόσεις παλιών, κλασικών τίτλων είναι χρήσιμες για πολλούς και διάφορους λόγους. Η ρήση «για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι» βρίσκει απόλυτη εφαρμογή σε αυτήν την πολιτική επανεκδόσεων, που εδώ και μερικά χρόνια ακολουθούν οι εκδότες, αλλά αυτή η τακτική πάντα ελλοχεύει κινδύνους. Και έναν τέτοιο κίνδυνο δεν τον απέφυγε η Konami με την κυκλοφορία της Metal Gear Solid HD Collection στο PS Vita. Για τα παιχνίδια αυτά καθ’ αυτά στο παρόν κείμενο δεν θα αναφερθούμε. Εκτός του ότι είναι γνωστά εδώ και μια δεκαετία, υπάρχει αναλυτικό κείμενο για την αρχική έκδοση της HD συλλογής στα PS3 και Xbox 360, το οποίο μπορείτε να βρείτε εδώ. Γιατί λοιπόν ασχολούμαστε ξανά με αυτό το πακέτο; Για να προειδοποιήσουμε το κοινό ότι η κατάσταση εδώ είναι λίγο χειρότερη από την ήδη αμφιλεγόμενη της έκδοσης για τα οικιακά συστήματα.

 

Η μεταφορά της MGS HD Collection στο νέο φορητό της Sony δεν είναι ούτε αυτό που περιμέναμε, αλλά και ούτε εκείνο που θα έπρεπε. Ναι, τα Metal Gear Solid 2 και Metal Gear Solid 3 παραμένουν ακόμα και σήμερα δύο από τα σημαντικότερα παιχνίδια στην ιστορία αυτής της βιομηχανίας και όποιος αγοράσει το πακέτο, χαμένος δεν πρόκειται να βγει. Αλλά δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι τα δύο αυτά παιχνίδια αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα μιας πλήρους και διαρκώς εξελισσόμενης ιστορίας (μέχρι το κλείσιμο του Guns of the Patriots), που για τον παίκτη χωρίς την εμπειρία του πρώτου Metal Gear Solid δεν βγάζει κανένα νόημα. Το είχαμε αναφέρει και στο review της οικιακής έκδοσης και το αναφέρουμε ξανά. Η Konami έπρεπε να βρει τρόπο να συμπεριλάβει στο πακέτο και το αρχικό παιχνίδι. Και σα να μην έφτανε αυτό, έχουμε και νέες απώλειες. Το Peace Walker, ένα κατεξοχήν «φορητό» Metal Gear Solid, αφού σχεδιάστηκε για και πρωτοκυκλοφόρησε στο PSP, απουσιάζει από τη συλλογή που εξετάζουμε εδώ ενώ υπήρχε στις εκδόσεις PS3 και Xbox 360. Προβλήματα με τα δικαιώματα; Αδυναμία της ομάδας που ανέλαβε τη μεταφορά να το παραδώσει εγκαίρως; Μάλλον ποτέ δεν θα μάθουμε. Η ουσία, όμως, είναι ότι η… λειψή συλλογή εδώ είναι «λειψότερη».

Τα μειονεκτήματα αυτής της μεταφοράς συνεχίζονται και σε μη αφηγηματικό και πληρότητας περιεχομένου επίπεδο. Τα touch controls που έχουν χρησιμοποιηθεί για τη χρήση του inventory (αντικαθιστώντας τα L2 και R2) δεν έχουν τίποτα να πουν και μάλιστα κάποιες φορές δείχνουν να μην ανταποκρίνονται ικανοποιητικά στις εντολές του παίκτη, ενώ και η χρήση του οπίσθιου touch panel, σε στιγμές που η κάμερα περνά σε πρώτο πρόσωπο, δεν λειτουργεί σωστά. Ευτυχώς, η ύπαρξη δύο αναλογικών μοχλών αποδίδει μια πλήρη, "οικιακή" εμπειρία όπου απαιτείται. Από εκεί και έπειτα, έχουμε εντός του πακέτου τα retro Metal Gear και Metal Gear 2, αλλά απουσιάζουν τα Snake Vs Monkey και Boss Rush modes. Σε επίπεδο τεχνολογίας και απεικόνισης, η εργασία της μεταφοράς είναι εξαιρετική, χωρίς ίχνος πτώσης των καρέ (μάλιστα, σε κλειστούς χώρους το MGS2 δείχνει να «τρέχει» στα 60fps), τα γραφικά παραμένουν πανέμορφα και καλοσχεδιασμένα (με τις απαραίτητες βελτιώσεις για να δικαιολογηθεί το “HD” στον υπότιτλο), ενώ στο Metal Gear Solid 3 το οπτικό αποτέλεσμα ξεπερνά με άνεση πολλές νέες κυκλοφορίες του PS Vita.

Τι έχουμε λοιπόν εδώ; Η απάντηση είναι πραγματικά δύσκολη. Παρά την… πίκρα που χαρακτηρίζει τις παραπάνω παραγράφους, δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με, απλώς, δύο από τα πιο σπουδαία δείγματα του action stealth gaming, αλλά με δύο παιχνίδια με υποδειγματική αφήγηση, καλογραμμένη (αν και μπερδεμένη για όποιον δεν παρακολουθεί με προσοχή τα πάντα) ιστορία και, φυσικά, έντονα μηνύματα κατά του πυρηνικού ολέθρου. Αυτά και μόνο είναι στοιχεία που στο σύγχρονο gaming δεν τα βρίσκεις εύκολα και έτσι αντισταθμίζουν τα προβλήματα και τις ελλείψεις της έκδοσης για το φορητό της Sony. Ωστόσο, αυτές τις ελλείψεις ο υποψήφιος αγοραστής πρέπει να τις έχει κατά νου πριν μεταβεί στο πλησιέστερο κατάστημα.

Γιώργος Καλλίφας