Το 3DS στο Μουσείο του Λούβρου

Το gaming στην υπηρεσία του πολιτισμού

Ποιος είπε ότι τα μουσεία χρησιμεύουν μόνο ως αποθηκευτικοί χώροι; Στις μέρες μας οι εκθεσιακοί χώροι θέλουν να είναι όσο γίνεται πιο «ζωντανοί», προσπαθώντας να έρθουν κοντά στον επισκέπτη, να εκμεταλλευτούν στο έπακρο τις νέες τεχνολογίες αλλά και να προσφέρουν πλούσιες και πολύπλευρες εμπειρίες που θα προσελκύουν το ενδιαφέρον του κοινού. Η αρχή στη σχέση μεταξύ μουσείων και ηλεκτρονικών βιντεοπαιχνιδιών, έγινε το Μάρτιο που μας πέρασε, με το Smithsonian Museum και την έκθεση που ήταν αφιερωμένη στην ιστορία και τη τέχνη του gaming. Μια κίνηση που έδειξε ότι όχι μόνο υπάρχει χώρος για τέτοιες προσπάθειες, αλλά ότι είναι απαραίτητες και αναγκαίες. Μέσα στις πρώτες τρείς μέρες το μουσείο δέχτηκε πάνω από είκοσι δύο χιλιάδες επισκέπτες. Ενώ, όλο αυτό το διάστημα της έκθεσης, υπήρξαν οικογένειες που τα παιδιά τραβούσαν από το χέρι τους γονείς τους, μαθαίνοντας τους να παίζουν ηλεκτρονικά παιχνίδια, την ώρα που άλλες έβγαζαν οικογενειακές φωτογραφίες μπροστά από το μουσείο παρέα με τον Pac – Man. Οι μικρότεροι επισκέπτες έμεναν να κοιτούν για ώρα γεμάτοι απορία τα πρώτα βήματα της βιομηχανίας, καθώς οι μεγαλύτεροι απλά αναπολούσαν στιγμές γεμάτες διασκέδαση και ανέμελης χαράς.

Η επιτυχία μιας τέτοιας προσπάθειας δε θα μπορούσε να μείνει απαρατήρητη και ίσως να αποτέλεσε την αφορμή για τη συνεργασία μεταξύ της Nintendo με το Μουσείου του Λούβρου στο Παρίσι. Το μουσείο που υπολογίζεται ότι έχει τους περισσότερες επισκέπτες στον κόσμο, οι οποίοι ανέρχονται στους 8,5 εκατομμύρια περίπου ετήσιους περιηγητές. Στο πλαίσιο αυτής της συνεργασίας, η Nintendo παρέχει πέντε χιλιάδες συστήματα Nintendo 3DS, τα οποία περιλαμβάνουν ένα αποκλειστικό audio guide (ηχητικό οδηγό). Το Audio Guide Louvre – Nintendo 3DS είναι ήδη διαθέσιμο για να το απολαύσουν οι επισκέπτες του Λούβρου και ευελπιστεί να αποτελέσει ένα χρήσιμο και απαραίτητο «εργαλείο», βοηθώντας τους χρήστες του, να εμβαθύνουν τις γνώσεις τους για τον πολιτισμό και τη τέχνη, μέσα από ένα διασκεδαστικό και διαδραστικό τρόπο.

Ο οδηγός παρέχει στους χρήστες του πολλές και ενδιαφέρουσες δυνατότητες όπως είναι ο προσωπικός οδηγός (The self- guided tour), που περιλαμβάνει πάνω από 700 ηχογραφημένα σχόλια και φωτογραφίες, πολλές εκ των οποίων τις συναντάμε σε υψηλή ανάλυση (high definition). Με απλές και ενδιαφέρουσες επεξηγήσεις ειδικών από το Λούβρο, δίνονται στους επισκέπτες γενικές πληροφορίες που είναι χρήσιμες για να κατανοήσουν καλύτερα τα έργα της έκθεσης. Επίσης υπάρχει η δυνατότητα προβολής 3D εικόνων χωρίς να χρειάζεται η χρήση ειδικών γυαλιών, κάτι που κάνει εύκολη την παρατήρηση ενός εκθέματος από όλες τις γωνίες θέασης του.

Επίσης υπάρχει και "mode" των σημαντικότερων έργων τέχνης του μουσείου (The essential works). Μια επιλογή από τα πιο ξακουστά εκθέματα, τα οποία έχουν εξέχουσα θέση στον διαδραστικό χάρτη με σκοπό κανένας επισκέπτης να μη τα χάσει. Επιπρόσθετα, οι επισκέπτες μπορούν να δημιουργήσουν και τη δική τους διαδρομή που θα ακολουθήσουν στο μουσείο και βάση αυτής να ανακαλύψουν σπιθαμή προς σπιθαμή τα αξιοθέατα. Σημαντική επίσης, είναι και η εφαρμογή εντοπισμού της θέσης της οποίας βρίσκεται ο επισκέπτης ανά πάσα στιγμή, μιας και μέσα μέσα σε ένα τόσο μεγάλο χώρο ενός μουσείου δεν είναι λίγοι αυτοί που δυσκολεύονται να προσανατολιστούν και χάνονται.

Υπάρχουν δύο οδηγοί διάρκειας 45 λεπτών, που βοηθούν τους επισκέπτες να ανακαλύψουν το μουσείο. Ο πρώτος είναι το «Masterpieces tour», που σε ξεναγεί στα πιο σημαντικά εκθέματα του μουσείου όπως είναι η Μόνα Λίζα, η Αφροδίτη της Μήλου και η Νίκη της Σαμοθράκης, ενώ ο δεύτερος είναι το «Egypt for all the family tour», ένας πλούσιος και ευχάριστος οδηγός που ζωντανεύει τη ζωή των Αιγύπτιων κατοίκων, εργατών και Φαραώ, που ζούσαν εκείνη την εποχή γύρω από τον Νείλο.

Τέλος ο "Προσαρμοσμένος οδηγός" (Adapted tour) παρέχει ηχογραφημένα σχόλια για να μπορούν άνθρωποι με ακουστικά ή οπτικά προβλήματα να ευχαριστηθούν την εμπειρία αυτού του οδηγού χωρίς δυσκολίες και εμπόδια. Γι’ αυτό το λόγο ειδικά διαμορφωμένοι βίντεο οδηγοί αλλά και λειτουργίες αφής έχουν σχεδιαστεί για να προσφέρουν μια ανεπανάληπτη εμπειρία προς όλους τους επισκέπτες.

{PAGE_BREAK}

O Herve Barbaret, υπεύθυνος του μουσείου του Λούβρου, δήλωσε στο περιοδικό Edge για αυτή τη σπουδαία συνεργασία: «Ευχόμαστε ο ηχητικός αυτός οδηγός να προσφέρει άφθονο περιεχόμενο, ώστε ο κάθε επισκέπτης, είτε επισκέπτεται για πρώτη φορά, είτε είναι συχνός περιηγητής του μουσείου, να βρει αυτό που ψάχνει. Η φορητή κονσόλα της Nintendo χρησιμοποιείται ευρέως από το νεανικό κοινό κυρίως για να παίξει παιχνίδια, και το γεγονός ότι αξιοποιείται για τις ανάγκες ενός μουσείου μπορεί σε κάποιους να εγείρει ερωτηματικά. Παρόλα αυτά η Nintendo έχει αποδείξει ότι δημιουργεί περιεχόμενο στοχεύοντας προς όλα τα ηλικιακά κοινά».

Ο Barbaret δε δίστασε να σχολιάσει και το γεγονός ότι μια τέτοια πρωτοποριακή κίνηση ενέχει πολλούς κινδύνους, δηλώνοντας τα εξής: «Ξεφεύγοντας από τη συνηθισμένη χρήση αυτής της συσκευής είναι μία πρόκληση που ενέχει αρκετό ρίσκο. Υπάρχει ο κίνδυνος να μην πάνε τα πράγματα όπως τα έχουμε σχεδιάσει, ή κάποιοι να αποδοκιμάσουν μια τέτοια κίνηση, ή άλλοι να μη γνωρίζουν πως να χρησιμοποιήσουν τη συσκευή. Είμαι έτοιμος να παραγκωνίσω όλες αυτές τις σκέψεις και ο λόγος είναι ότι αυτή η εφαρμογή δεν είναι gimmick (ένα τέχνασμα). Στόχος μας είναι να έρθει το Μουσείο του Λούβρου σε επαφή με όλους τους επισκέπτες του. Θέλουμε να τους παρακινήσουμε εγκεφαλικά και συναισθηματικά με ένα διασκεδαστικό τρόπο».

Στη συνέχεια το λόγο πήρε ο Shigeru Miyamoto. «Συνήθως δουλεύω πάνω σε παιχνίδια όπως είναι τα Mario, Zelda και πιο πρόσφατα στο Wii Fit, αλλά αυτή τη φορά είχα να δημιουργήσω αυτόν τον οδηγό. Μερικοί από εσάς μάλλον θα με έχετε ακούσει να λέω ότι συνήθως επιλέγω να εμπνέομαι από τα hobby μου για να δημιουργήσω καινούργιους τίτλους – τόσο πολύ που ο διευθυντής της εταιρείας σχεδόν μου απαγόρευσε να μιλάω για αυτά δημοσίως». Εκείνη τη στιγμή ο Miyamoto γέλασε και συνέχισε λέγοντας: «Χωρίς αστεία, μπορώ να πω με σιγουριά ότι αυτός ο ακουστικός οδηγός του Λούβρου είναι ένα ακόμη παράδειγμα ενός hobby μου, που μετατράπηκε σε λογισμικό για μια φορητή παιχνιδομηχανή».

Ο γλυκύτατος Ιάπωνας δημιουργός μίλησε επίσης για τη λειτουργικότητα και την ευχρηστία της εφαρμογής. «Έχουμε επιμεληθεί τόσο προσεχτικά αυτόν τον οδηγό, που ακόμα και άνθρωποι που δεν είναι συνηθισμένοι στο να χρησιμοποιούν παιχνιδομηχανές ή άλλες ηλεκτρονικές συσκευές μπορούν να απολαύσουν τον ηχητικό οδηγό ελεύθερα και άνετα».

Τέλος, ο Miyamoto σχολίασε τη δήλωση του Barbaret, ότι αυτός ο οδηγός δεν είναι ένα ψεύτικο τέχνασμα. «Από τώρα και στο εξής, πρόθεσή μας είναι να ακούμε το feedback που θα μας δίνουν οι χρήστες του οδηγού και να κάνουμε οποιαδήποτε βελτίωση χρειαστεί προκειμένου ο ηχητικός οδηγός να γίνει καλύτερος και ευκολότερος στη χρήση. Αν και αυτός ο τρόπος εργασίας είναι ασυνήθιστος για μένα, αφού συνηθίζω να εργάζομαι σε ένα παιχνίδι, το οποίο τεστάρω, το τελειώνω και στο τέλος το εκδίδω χωρίς να χρειαστεί ποτέ ξανά να ασχοληθώ μαζί του, το να συνεχίζω να εργάζομαι πάνω σε μία εφαρμογή ή ένα λογισμικό είναι μια πρωτόγνωρη εμπειρία. Αλλά κάτι τέτοιο με ενδιαφέρει πολύ».

{PAGE_BREAK}

Η αλήθεια είναι, ότι αν και έχουμε δει πολλές εφαρμογές σε κινητά τηλέφωνα, αφού όλα τα μεγάλα μουσεία του κόσμου έχουν κάποιο λογισμικό σε iOS συσκευή -μεταξύ αυτών και το μουσείο της ακρόπολης με το Acropolis and Museum audio guide application-, είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε μια τέτοια πρωτοβουλία από μια εταιρεία που σχετίζεται κατ’ εξοχήν με το χώρο των βιντεοπαιχνιδιών. Και τα θετικά από αυτή τη προσπάθεια είναι αναμφίβολα πολλά.

Καταρχάς από παθητική η σχέση μεταξύ μουσείου και επισκέπτη μετεξελίσσεται σε πλήρως διαδραστική. Οι επισκέπτες πλέον έχουν λόγο για καθετί που αφορά στο μουσείο, και οι υπεύθυνοι του λογισμικού λαμβάνουν υπόψη τους τα μετρήσιμα στοιχεία για να διαμορφώνουν περιβάλλοντα πιο οικεία κι ελκυστικά για το κοινό. Ένα επιπλέον στοίχημα που προσφέρει η τεχνολογία είναι να βοηθήσει το μουσείο να βγει από τους στενούς του «τοίχους», κάνοντας το ευρύ κοινό να κατανοήσει ότι το μουσείο δεν έχει πλέον ρόλο αυθεντίας, αλλά μπορεί να διαμορφωθεί ανάλογα με τις ανάγκες των επισκεπτών του.

Επίσης υπάρχει και το πρακτικό κομμάτι. Ενώ σε πολλά μουσεία οι επισκέπτες καλούνται να απενεργοποιήσουν τα κινητά τους ή να τα χαμηλώσουν ή ακόμα και να τα αφήσουν κατά την είσοδό τους στα θεωρεία, με τη χρησιμοποίηση οικιακών κονσολών δεν υπάρχει αυτό το πρόβλημα. Σημαντική βέβαια είναι και η απήχηση τους στο νεανικό κοινό, αφού γνωρίζουμε όλοι καλά, ότι τα μικρά παιδιά μαγεύονται από την τεχνολογία και πόσο μάλλον όταν αυτή πρόκειται για κονσόλα παιχνιδιών. Για την εξοικείωση, δε, που έχουν, δεν κάνουμε λόγο.

Αν λοιπόν είστε από αυτούς που έχετε πιάσει τον εαυτό σας σε αρχαιολογικό ή μουσειακό χώρο να κρυφακούει τον ξεναγό των τουριστών -εμένα μου έχει συμβεί αρκετές φορές- νομίζω ότι ένας ηχητικός οδηγός θα μας έλυνε τα χέρια… και τη περιέργεια ίσως. Γιατί όπως και να το κάνουμε η απλή παρατήρηση των εκθεμάτων δε προσφέρει τίποτα σε κανένα και μπορεί να γίνει πολύ εύκολα βαρετή. Όταν όμως η ξενάγησή μας συνοδευτεί από ενδιαφέρουσες πληροφορίες, εκπαιδευτικό υλικό, εφαρμογές και δραστηριότητες, τότε μας κεντρίζει το ενδιαφέρον και θέλουμε να μάθουμε και να ασχοληθούμε περισσότερο.

Επομένως, αυτή η κίνηση της Nintendo θα λέγαμε ότι μόνο θετικά στοιχεία έχει να μας δώσει. Συν το ότι προσδίδει περισσότερο κύρος στη φορητή κονσόλα της εταιρείας. Γιατί, κακά τα ψέματα, εκτός από τίτλους με χαρακτήρα που έχουν ανάγκη οι φορητές παιχνιδομηχανές, χρειάζονται πάνω από όλα καινοτομία. Κάτι που φαίνεται ότι γνωρίζει καλά η Nintendo.

Μαρία Γούναρη

{nomultithumb}