F1 2012

Η Codemasters επιστρέφει στις πίστες

Το ετήσιο update της Codemasters γύρω από το μαγικό κόσμο της Formula 1 εμφανίζεται και πάλι στην ώρα του και, όπως και πέρυσι, η κατάσταση είναι λίγο-πολύ η ίδια. Τι σημαίνει αυτό; Η νέα πρόταση κάνει την προηγούμενη να μοιάζει ξεπερασμένη, με την ομάδα ανάπτυξης να υπόσχεται πλήθος βελτιώσεων αλλά και διορθώσεις σε νευραλγικούς τομείς που έπλητταν σημαντικά τον τομέα του gameplay. Κατόπιν πολλών ωρών ενασχόλησης με το F1 2012, μπορούμε με απόλυτη βεβαιότητα να πούμε ότι η Codemasters σε μεγάλο βαθμό τηρεί τις υποσχέσεις της, αλλά και κατά ένα σημαντικό ποσοστό ψεύδεται…

Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, κρίνεται αναγκαίο να διευκρινιστεί από την αρχή πως το F1 2012 είναι μια ιδιαίτερα εθιστική, απαιτητική και αναμφίβολα ολοκληρωμένη πρόταση γύρω από το μηχανοκίνητο αθλητισμό γενικότερα. Η ομάδα ανάπτυξης από το Birmingham δεν φαίνεται διατεθειμένη να επαναπαυτεί στην έλλειψη ανταγωνισμού σε ό,τι αφορά τις κονσόλες και, έτσι, χρόνο με το χρόνο βελτιώνει το πολύ καλό σύνολο το οποίοέχει δημιουργήσει.

Αφήνοντας στην άκρη τα διάφορα… τρικ παρουσίασης και κοιτώντας κατάματα τον τίτλο, η φετινή πρόταση αποτελεί μια αναμενόμενα βελτιωμένη έκδοση του F1 2011, με το ποσοστό βελτίωσης να είναι ελαφρώς μεγαλύτερο από αυτά που είχε πετύχει η Codemasters σε σχέση με το 2012 . Όταν όμως καταλαγιάσει ο αρχικός ενθουσιασμός, ο κάθε απαιτητικός χρήστης θα συνειδητοποιήσει πως τα όσα απολαμβάνει σήμερα, θα έπρεπε να τα είχε στην κατοχή του τουλάχιστον ένα χρόνο πριν ή να τα προμηθευόταν υπό τη μορφή κάποιου γενναιόδωρου update ή διορθωτικού patch, έννοιες οι οποίες μάλλον απουσιάζουν ολοκληρωτικά από το λεξικό της εταιρίας.

Μια βόλτα στα paddock

Αρκετά όμως με τη γκρίνια. Φέτος τη δράση προλογίζει μια αρκετά εύστοχα σκηνοθετημένη εισαγωγική σκηνή και το πρώτο ευχάριστο "χτύπημα" έρχεται από το πλήρως ανανεωμένο και μοντέρνο στην όψη μενού. Θυμίζοντας αεροδυναμική σήραγγα, ο παίκτης είναι σε θέση να απολαύσει ορισμένα εντυπωσιακότατα κοντινά πλάνα από κάποιο μονοθέσιο, με τις λεπτομέρειες να ξεχειλίζουν από παντού και τα πάντα να είναι εναρμονισμένα με τις οδηγίες – κατευθύνσεις της FIA.

Σε επίπεδο επιλογών, το F1 2012 είναι το πλουσιότερο της σειράς, με την ομάδα ανάπτυξης να προχωράει σε αλλαγές, προσθήκες αλλά και… παραλείψεις σε ό,τι έχει να κάνει με τις επιλογές αγώνα. Πρακτικά, στόχος είναι ο ίδιος ο παίκτης να έρθει στο προσκήνιο ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, η ψηφιακή εκδοχή του να κοντραριστεί με το roster του 2012, άσχετα όμως αν η δημιουργία οδηγού περιορίζεται σε βασικές και μόνο παραμέτρους. Για παράδειγμα, δεν υπάρχει η δυνατότητα εμπλοκής σε ολόκληρο το πρωτάθλημα επιλέγοντας κάποιον γνωστό οδηγό, αλλά απεναντίας τα πάντα δείχνουν να έχουν στηθεί γύρω από το career mode, το οποίο καλό θα ήταν να απαιτούσε μια πιο ενεργή συμμετοχή του χρήστη στο εσωτερικό της ομάδας.

Έννοιες όπως management, αναζήτηση χορηγών και δοκιμές εξέλιξης, όσο και αν ψάξει κάποιος, δεν πρόκειται να τις βρει και είναι πραγματικά κρίμα, γιατί το περιβάλλον της Formula 1 δεν περιορίζεται απλά και μόνο στους αγώνες. Ακόμα και το πολυδιαφημισμένο "Champion mode" δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια υπό-ενότητα του Proving Grounds, όπου ο παίκτης θα πρέπει να φέρει εις πέρας επτά συγκεκριμένες δοκιμασίες. Ευτυχώς, όμως, τα ουσιαστικά modes του 2011 είναι και πάλι παρόντα, και έτσι όταν η δράση μεταφέρεται στην άσφαλτο, είτε μέσω ενός απλού αγώνα είτε μέσω μιας co-op αναμέτρησης, ένα εντονότατο αίσθημα ανακούφισης θα κατακλύσει τους φίλους του αθλήματος, γιατί πολύ απλά το F1 2012 δεν έχει κάνει βήματα, αλλά άλματα προόδου.

Η ώρα των βελτιώσεων…

Η πρώτη εμφανής βελτίωση εντοπίζεται στον τρόπο με τον οποίο το εκάστοτε μονοθέσιο πατάει επάνω στην άσφαλτο, με τις αναρτήσεις να λειτουργούν με ένα μοναδικό και ρεαλιστικότατο τρόπο. Σημαντικές αλλαγές έχουν δεχθεί τόσο η επιτάχυνση όσο και η επιβράδυνση, ενώ και το KERS, όταν ενεργοποιείται, γίνεται άμεσα αντιληπτό. Όμως, το εκπληκτικό της υπόθεσης εντοπίζεται στους τομείς φρεναρίσματος και προσέγγισης μιας στροφής, και εδώ ο τίτλος θέτει εκτός μάχης ακόμα και τις "σοβαρές" και εξεζητημένες προτάσεις που συναντάει κανείς μόνο στο PC.

Η Codemasters έχει αναγάγει το φρενάρισμα-στρίψιμο σε μια ιεροτελεστία, την οποία θα κατανοήσουν και θα εκτιμήσουν μόνο όσοι κάνουν χρήση μιας τιμονιέρας και επιλέξουν το υψηλότερο από τα τέσσερα επίπεδα δυσκολίας. Το οριακό φρενάρισμα –όταν και αν επιτευχθεί- η σωστή τοποθέτηση του μονοθεσίου μέσα στην στροφή ώστε να μην χάσει το apex, η ελεγχόμενη επιτάχυνση και η αποφυγή της υπερστροφής, μπορούν να δώσουν μια εικόνα για το ποσοστό εξομοίωσης που καταφέρνει να επιτύχει φέτος ο τίτλος, έχοντας πάντοτε σαν γνώμονα τη διασκέδαση που προκύπτει μέσω ενός απαιτητικού μοντέλου οδήγησης.

Σαφέστατα και υπάρχουν στιγμές που το F1 2012 φτάνει στα άκρα και μοιάζει ακόμα και απρόσιτο, αλλά ποτέ δεν χρησιμοποιεί φθηνά τρικ υποτιθέμενης εξομοίωσης, που ακόμα και το παραμικρό σφάλμα θέτει τα πάντα εκτός ελέγχου. Όμως, και εδώ, και παρόλο που η ομάδα ανάπτυξης έχει κάνει άλματα προόδου, δεν αποφεύγει τα λάθη. Το F1 2012 θα φανεί στα μάτια των παικτών είτε υπερβολικά εύκολο, είτε απελπιστικά δύσκολο. Τα τέσσερα επίπεδα δυσκολίας ουσιαστικά ρυθμίζουν την ευκολία με την οποία μπορεί να διαχειριστεί κάποιος ένα μονοθέσιο της Formula 1, αν και η αλήθεια είναι πως μέση οδός δεν υπάρχει.

Οι φίλοι της σειράς, που με αγωνία ανέμεναν μια πιο ανταγωνιστική ΑΙ, μάλλον θα απογοητευτούν, με τους αντίπαλους οδηγούς να αναιρούν πολλές φορές την πραγματικότητα, απλά και μόνο για να είναι ανταγωνιστικοί και να προσπαθούν με κάθε τρόπο να κρατήσουν ζωντανό το όλο σκηνικό, το οποίο μετά βίας και δεν καταρρέει. Τουλάχιστον η πίεση που θα δεχθεί ο παίκτης θα είναι ανάλογη της δυναμικής του οχήματος που θα βρίσκεται πίσω του, με τις "μεγάλες" ομάδες να είναι υπερβολικά ασφυκτικές, αλλά και πάλι μέχρι ενός βαθμού. Αν ο παίκτης καταφέρει και ανοίξει τη διαφορά από τους διώκτες του, από ένα σημείο και έπειτα απλά και μόνο θα συμπληρώνει γύρους στην πίστα μέχρι την πτώση της καρώ σημαίας, γιατί ουσιαστικό ανταγωνισμό είναι αμφίβολο αν θα βρει.

{PAGE_BREAK}

…αλλά και των γνωστών στραβοπατημάτων

Οπότε, δεν τίθεται θέμα πρόκλησης ενάντια στους αντιπάλους, αλλά πρόκληση στο κατά πόσο μπορεί να δαμάσει ο καθένας αυτά τα μικρά θαύματα του μηχανοκίνητου αθλητισμού και να τα οδηγήσει στο όριο. Η βάση για κάτι καλό υπάρχει, με εμμονή ακόμα και στην παραμικρή λεπτομέρεια, απλά η Codemasters θα πρέπει να ξεκαθαρίσει μέσα στο μυαλό της τί θέλει να κάνει, θυσιάζοντας να χάσει μέρος του κοινού, αλλά κερδίζοντας και πάλι την εκτίμηση των hardcore οπαδών της. Οι φίλοι της Formula 1 απαιτούν μια ολοκληρωμένη από κάθε άποψη racing εμπειρία και ένα σωστό μοντέλο χειρισμού από μόνο του δεν είναι αρκετό αν δεν υπάρχει και η απαιτούμενη πρόκληση από την ΑΙ.

Σε ό,τι αφορά τους υπόλοιπους τομείς, το F1 2012 συνεχίζει να έχει γυρισμένη την πλάτη του σε μια βασική μορφή αναμετάδοσης των αγώνων, αλλά θα ανταμείψει με το βελτιωμένο ήχο των κινητήρων. Είτε αγγίζουν τα όρια περιστροφής τους, είτε το κιβώτιο αγκομαχά να "κουμπώσει" μια σχέση στα απανωτά και βίαια κατεβάσματα ταχυτήτων, ο ηχητικός τομέας αποτελεί -και με διαφορά- το πλέον εντυπωσιακό τεχνικό στοιχείο του τίτλου, όπου με την ανάλογη πολυκάναλη υποβοήθηση, θα ταρακουνήσει τους πάντες.

Τα γραφικά από την άλλη δεν παρουσιάζουν σημαντικές βελτιώσεις σε σχέση με πέρυσι και ειδικότερα σε ό,τι έχει να κάνει με τον γενικότερο σχεδιασμό. Τα μονοθέσια όταν βρίσκονται στην πίστα χάνουν ένα σημαντικό ποσοστό λεπτομέρειας σε σχέση με το πώς εμφανίζονται στο κεντρικό μενού, αλλά ακόμα και έτσι δεν υπάρχουν περιθώρια για παράπονα. Η μηχανή γραφικών αναγκάζεται να προβεί σε περικοπές μερικά μέτρα εμπρός από το μονοθέσιο του παίκτη, με ορισμένα θολά textures να φαντάζουν ως απαραίτητα ώστε ο ρυθμός του αγώνα να βρίσκεται πάντοτε σε υψηλά επίπεδα.

Το damage model συνεχίζει να λειτουργεί σωστά, με τις συγκρούσεις να εμφανίζονται ως συνήθως αρκετά πειστικά και με την οθόνη να γεμίζει με κατεστραμμένα μονοθέσια και εξαρτήματα. Αισθητά βελτιωμένα εμφανίζονται τα διάφορα εφέ, όπως για παράδειγμα αυτό της βροχή, ενώ αν ο παίκτης κάνει το λάθος και βγει εκτός αγωνιστικής γραμμής, θα δει υπολείμματα ελαστικών να κολλάνε στα ελαστικά του οχήματός του, μειώνοντας για ένα μικρό χρονικό διάστημα την απόδοσή τους.

2012 vs 2011 vs 2010

Βέβαια, το κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις και όταν φτάνει η ώρα του απολογισμού, τα συμπεράσματα δεν είναι και τόσο ξεκάθαρα. Το πλέον ενοχλητικό στοιχείο γύρω από το F1 2012 είναι πως τα σοβαρά του σφάλματα προέρχονται όλα από τον προκάτοχό του, άλλα σε μεγαλύτερο και άλλα σε μικρότερο ποσοστό. Δίπλα στην αδιάφορη ΑΙ, μπορεί να καταγράψει κάποιος το λανθασμένο τρόπο επιβολής ποινών, τα "αόρατα" οχήματα που βρίσκονται πάντοτε στη λάθος θέση, τον τρόπο εμπλοκής του αλυτάρχη ή, ακόμα χειρότερα, τα γνωστά bugs που κατόπιν της λήξης ενός αγώνα, τοποθετούν τον παίκτη σε λάθος θέση.

Το τεράστιο χάσμα στους χρονομετρημένους γύρους μεταξύ videogame και πραγματικότητας έχει μειωθεί, αλλά συνεχίζει να υφίσταται, οπότε είναι λογικό να απορεί ο καθένας για το σκεπτικό με το οποίο προέκυψε η τελική βαθμολογία. Αν κάποιος σκεφτεί πονηρά, είναι πιθανό να καταλήξει στο συμπέρασμα πως όλα όσα προσφέρει απλόχερα το F1 2012, θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα γενναιόδωρο update από την Codemasters και όχι μια full-price πρόταση.

Το περίεργο με τις προτάσεις της σειράς, είναι πως ενώ κάθε χρόνο ξεκινούν δυναμικά, στην πορεία δείχνουν να μένουν από καύσιμα. Όταν κυκλοφόρησε το F1 2010, οι λάτρεις του αθλήματος παραμιλούσαν, πριν τελικά εντοπίσουν τα σφάλματα του τίτλου. Το F1 2011 φάνηκε να διορθώνει πολλά από αυτά, αν και τελικά η αλήθεια είναι πως μάλλον παραπλάνησε παρά διορθώθηκε. Το F1 2012 κουβαλάει από την αρχή τα σφάλματα των προκατόχων του, αλλά φέρει μαζί του δύο τομείς που κάνουν πραγματικά τη διαφορά. Αυτόν της οδήγησης στο απόλυτο όριο και της αίσθησης του μονοθεσίου στο δρόμο. Και στους συγκεκριμένους τομείς ο νεότερος τίτλος της Codemasters απλά δεν έχει αντίπαλο.

Γιώργος Τσακίρογλου