Forza Horizon

Ένα νέο Forza βγήκε στους δρόμους με άγριες διαθέσεις

Το Forza Horizon θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από πολλούς σαν η μεγάλη έκπληξη της περιόδου. Ή ακόμα και σαν ένα παλαβό ρίσκο της Turn10, η οποία δεν δίστασε να τσαλακώσει λιγάκι το σοβαρό χαρακτήρα της σειράς και να προσφέρει κάτι πιο ανάλαφρο. Ή μήπως κάτω από τον όρο του "spin-off" πολλά λαθάκια μπορούν να περάσουν απαρατήρητα; Συγκεκριμένη απάντηση μάλλον δεν υπάρχει, γιατί αφενός ο καθένας θα βρει κάποιον λόγο για να το εκθειάσει, την ίδια στιγμή που κάποιος άλλος δεν θα διστάσει να του καταλογίσει τα χειρότερα. Οπότε, μήπως τελικά δεν υπάρχει μέση οδός; Η αλήθεια είναι πως το Horizon δεν επιθυμεί να κρυφτεί.

Πατώντας στην επιτυχία αλλά και την υψηλή ποιότητα της σειράς, προσφέρει μια πιο ανάλαφρη αλλά και απελευθερωμένη εμπειρία, η οποία σε πολλά σημεία εντυπωσιάζει, ενώ σε άλλα απλά ακολουθεί την πεπατημένη. Αναμφίβολα, το στοιχείο του δανεισμού από παραπλήσιες προτάσεις της αγοράς είναι εντονότατο, αλλά ποτέ στο παρελθόν μία και μόνο δημιουργία που βασίζεται στο open world στοιχείο, δεν ήταν τόσο ολοκληρωμένη, συμπαγής και διασκεδαστική.

Welcome to Horizon

Για αρχή, ο τίτλος προτρέπει τον παίκτη να ξεχάσει τις κλειστές και απαιτητικές στροφές μιας αγωνιστικής διαδρομής και υπό το άκουσμα γνωστών επιτυχιών των Chemical Brothers, τον καλωσορίζει στο Κολοράντο. Εκεί διοργανώνεται ένα φεστιβάλ αγώνων, όπου μπορεί να λάβει μέρος ο καθένας, αφού πρώτα αποδείξει πως έχει μέσα του την απαιτούμενη ταχύτητα. Η ιστορία –τουλάχιστον στην αρχή- ξεδιπλώνεται μέσω ορισμένων πανέμορφων cut scenes, που πραγματικά προδιαθέτουν ευχάριστα για τη συνέχεια.

Η εικόνα της συμπαθεστάτης διοργανώτριας αγώνων ή ακόμα και η γερασμένη αλλά γεμάτη εμπειρία εικόνα του μηχανικού, δίνουν έναν πιο προσωπικό τόνο στο όλο οικοδόμημα, άσχετα αν στην πορεία η παρουσία τους είναι καθαρά διακοσμητική και μόνο. Η δομή του Horizon σε γενικές γραμμές συμβαδίζει με τα όσα προστάζει η κατηγορία. Δηλαδή ο παίκτης έχει στη διάθεσή του έναν τεράστιο χάρτη, μέσα στον οποίο υπάρχουν διαθέσιμα αρκετά events.

Η λογική του τίτλου στηρίζεται στη συλλογή βαθμών εμπειρίας, οι οποίοι με τη σειρά τους ξεκλειδώνουν ολοένα και περισσότερες δοκιμασίες, ενώ και οι εκπλήξεις δεν απουσιάζουν. Ακολουθώντας τα πρότυπα του αρχικού Most Wanted, το Horizon θα θέσει τους παίκτες αντιμέτωπους με μια λίστα οδηγών, με το νικητή να παίρνει υπό την κατοχή του το αντίπαλο όχημα, αν και γενικότερα στην παρούσα πρόταση απουσιάζει ολοκληρωτικά το παράνομο στοιχείο. Η εικόνα είναι όσο "αγνή" και καθαρή αρμόζει σε μια δημιουργία που φέρει στον τίτλο της το όνομα Forza, οπότε και η παντελής απουσία της αστυνομίας δεν προκαλεί έκπληξη.

Αγώνες, drifts και… αερόστατα

Απώτερος σκοπός είναι ο παίκτης να σκαρφαλώσει στην κορυφή της λίστας, έχοντας απέναντί του μια κατάταξη 250 οδηγών, αν και η αλήθεια είναι πως η άνοδος δεν είναι και τόσο δύσκολή ή χρονοβόρα όπως ίσως να νομίσει κάποιος βλέπωντας απλά και μόνο το νούμερο των αγωνιζομένων. Τα ατελείωτα drifts, οι επικίνδυνες μανούβρες και γενικά οι γνωστές κινήσεις που συναντώνται σε παραπλήσιες προτάσεις, δρουν προς όφελος του παίκτη.

Φυσικά, μέσα στον τεράστιο χάρτη κυκλοφορούν πολλοί διαγωνιζόμενοι, οπότε ο παίκτης -αν το επιθυμεί- μπορεί να τους προκαλέσει σε μια αναμέτρηση, κερδίζοντας βαθμούς εμπειρίας αλλά και χρήματα για αξεσουάρ βελτιώσεων ή νέα αυτοκίνητα. Αλλά και οι εκπλήξεις είναι και αυτές αρκετές για έναν racing τίτλο και έτσι με ενδιαφέρον θα προσπαθήσει ο παίκτης να δοκιμάσει τις ικανότητές του απέναντι σε ένα μαχητικό αεροσκάφος του Β’ παγκοσμίου Πολέμου, σε ένα ελικόπτερο ή ακόμα και σε ένα σμήνος από… αερόστατα.

Τα συνολικά 127 οχήματα που διατίθενται μπορεί να φαντάζουν λίγα, αλλά στην πορεία θα γίνουν διαθέσιμα μερικά ακόμα, ωστόσο, ορισμένες παραχωρήσεις μοιάζουν να είναι αναπόφευκτες. Το Horizon αναμιγνύει τους ασφάλτινους με τους χωμάτινους αγώνες, οπότε τα εξεζητημένα αγωνιστικά οχήματα δεν έχουν λόγο ύπαρξης, ενώ μεταξύ άλλων, δεν ταιριάζουν και με το γενικότερο ύφος του τίτλου. Πάντως, το ευχάριστο είναι πως για τους φίλους του Forza 4, το Horizon εντοπίζει το ανάλογο save και με τρόπο παραπλήσιο με την προηγούμενη πρόταση της σειράς, μεταφέρει αυτόματα ορισμένα αυτοκίνητα αλλά και vinyls.

Στραβοτιμονιές, επαναλήψεις και δικτυακές απολαύσεις

Στο σημείο αυτό εντοπίζεται και το μεγαλύτερο ίσως ατόπημα του τίτλου, το οποίο ίσως να αποθαρρύνει αρκετούς από το να φτάσουν μέχρι τέλους. Το Forza Horizon από την πρώτη κιόλας ώρα θα έχει αποκαλύψει σχεδόν όλα του τα χαρτιά στον παίκτη, ενώ η πρόσβαση σε πανίσχυρα οχήματα θα μετατρέψει τους αγώνες σε μια εύκολη και ίσως βαρετή διαδικασία. Η Playground Games, για κάποιον ανεξήγητο λόγο, φαίνεται να υιοθετεί αυτή τη λογική από την Turn10 αλλά με μια σημαντική διαφορά.

{PAGE_BREAK}

Στο Forza 4, ο χρήστης αναζητούσε την οδήγηση στο απόλυτο όριο, την επίτευξη ενός αλάνθαστου γύρου, με το κάθε κερδισμένο δέκατο του δευτερολέπτου να κάνει τη διαφορά, αγωνιζόμενος στην ίδια διαδρομή ξανά και ξανά. Η έξοδος από μια αγωνιστική διαδρομή και η έλευση σε κοινόχρηστους επαρχιακούς δρόμους, μειώνει κατακόρυφα τις απαιτήσεις ή ακόμα και τα όρια που θέτει το Horizon, κάνοντας τους φίλους της σειράς να νιώσουν μάλλον υπερβολικά οικεία. Δυστυχώς, οι αγώνες δεν διαρκούν παρά μόνο μερικά λεπτά, ενώ η συχνή επανάληψή τους επιβαρύνει ακόμα περισσότερο τη θέση στην οποία έχει βρεθεί ο τίτλος.

Η προαναφερθείσα οικειότητα πηγάζει και από το γεγονός πως το όνομα Forza φέρει μια ιδιαίτερα πλούσια κληρονομιά και το Horizon την ασπάζεται με τον ιδανικό τρόπο. Τα ανεπτυγμένα physics είναι τις περισσότερες φορές παρόντα –εκτός των περιπτώσεων που θα επέλθει μια ανατροπή- αν και συνολικά η ομάδα ανάπτυξης έχει βάλει λίγο νερό στο κρασί της. Σε καμία περίπτωση ο τίτλος δεν φλερτάρει με arcade δημιουργίες, αλλά σε γενικές γραμμές ακολουθεί την πεπατημένη της κατηγορίας, προσφέροντας ένα μοντέλο χειρισμού όσο το δυνατό απαιτητικό και απολαυστικό απαιτείται.

Παραχωρήσεις έχουν γίνει και στο damage model, ενώ για ακόμα μια φορά ο παίκτης θα είναι σε θέση να ρυθμίσει το ποσοστό των βοηθειών στην οδήγηση, μεταβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο τη συγκομιδή βαθμών εμπειρίας. Εκεί, όμως, που το Forza Horizon παίρνει το αίμα του πίσω, είναι ο τομέας του multiplayer, μια ενότητα που πραγματικά αποκτά μια άλλη διάσταση εξαιτίας της open world φύσης στην οποία έχει εισέλθει η σειρά. Όταν τελικά ο παίκτης ξεμπερδέψει με το κυρίως single player campaign –και πιστέψτε μας, απαιτούνται πολλές ώρες- θα διαπιστώσει πως όλα τα modes για τις δικτυακές αναμετρήσεις έχουν μεταφερθεί ατόφιες από το Forza 4.

Η περαιτέρω ελευθερία που προσφέρεται δίνει έναν άλλο τόνο στο κυνήγι της γάτας με το ποντίκι, ενώ και το free roam λειτουργεί αλάνθαστα. Το νούμερο των διαθέσιμων παικτών έχει μειωθεί στους 8, ίσως λόγω των περισσότερων δεδομένων που κουβαλάει μαζί της μια πρόταση αυτής της κατηγορίας, αλλά η αλήθεια είναι πως το multiplayer του Horizon ξεχωρίζει. Και αν συνυπολογίσει κανείς τη σταθερότητα που διέπει τους αγώνες, η διασκέδαση θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη.

Με το μάτι στον ορίζοντα και ακόμα παραπέρα

Περνώντας στον τεχνικό τομέα και συγκρινόμενο με προτάσεις της ίδιας κατηγορίας, το Forza Horizon είναι μια δυνατή γροθιά στο στομάχι για όλους τους ανταγωνιστές του. Τα αυτοκίνητα από άποψη σχεδιασμού βρίσκονται στα επίπεδα στα οποία έχει συνηθίσει η Turn10 τους φίλους της, αν και την διαφορά κάνουν τα ίδια τα περιβάλλοντα. Ο παίκτης μπορεί να διασχίσει το χάρτη από άκρη σε άκρη δίχως την παραμικρή παρεμβολή ενός loading time, ενώ αυτό που εκπλήσσει είναι η ποικιλία των εικόνων που θα συναντήσει κανείς.

Τη μια στιγμή το σκηνικό θα απεικονίζει έναν αυτοκινητόδρομο ταχείας κυκλοφορίας, την επόμενη κάποια εγκαταλελειμμένη μονάδα εξόρυξης πετρελαίου, ενώ χωρίς ο παίκτης να το καταλάβει, θα βρεθεί στριμωγμένος στην κίνηση κάποιας κωμόπολης. Ο τίτλος σφύζει γενικώς από λεπτομέρειες, η εσωτερική κάμερα οδήγησης εμφανίζεται αισθητά βελτιωμένη, η φιγούρα του οδηγού έχει επιτέλους την εικόνα που πρέπει να έχει, ενώ το μηδαμινό interaction αντισταθμίζεται από τον τρόπο με τον οποίο είναι σχεδιασμένα τα απλά αυτοκίνητα που κινούνται στους δρόμους. Ορισμένα pop-ups μοιάζουν να είναι αναπόφευκτα, αν και η εναλλαγή της ημέρας σε νύχτα, θα είναι υπεύθυνη για μερικά από τα εντυπωσιακότερα εφέ φωτισμού που μπορεί να συναντήσει κάποιος σε έναν racing τίτλο γενικότερα.

Ηχητικές και λοιπές απολαύσεις

Σε ανάλογα υψηλά επίπεδα κυμαίνεται και ο ήχος και ειδικά οι αντίστοιχοι που καταπιάνονται με την απόδοση της χροιάς των κινητήρων. Εδώ ο βαθμός συγγένειας με το Forza 4 είναι ευτυχώς εμφανέστατος. Τους αγώνες ντύνουν μουσικά ακούσματα που προέρχονται από τρεις ραδιοφωνικούς σταθμούς και παρόλο που η λίστα με τα τραγούδια δεν είναι και από τις μεγαλύτερες, συνολικά δεν κουράζει. Κλείνοντας την παρουσίαση του Forza Horizon, η αλήθεια είναι πως ο παίκτης θα συναντήσει όλα αυτά που πιθανότατα θα είχε στο μυαλό του από την πρώτη ημέρα της παρουσίασης του τίτλου.

Ουσιαστικά, πρόκειται για μια πιο "light" εκδοχή του Forza 4, χωρίς καθόλου τσιγγουνιές σε θέματα ποιότητας αλλά δίχως βλέψεις να κοντραριστεί με τους "μεγάλους", διατηρώντας τις αποστάσεις του σε ό,τι αφορά ύφος και δομή. Ο πυρήνας του τίτλου ακολουθεί μεν τα πρότυπα όλων των προτάσεων της κατηγορίας, αλλά το γεγονός πως ακολουθεί το δικό του, ανοιχτό δρόμο και από την πρώτη κιόλας στιγμή φλερτάρει με την κορυφή, λέει πολλά.

Γιώργος Τσακίρογλου