Warcraft Lore (part 9)

Η πτώση του Quel’Thalas

Αν και ο ίδιος είχε νικήσει όλους τους ανθρώπους που τώρα έβλεπε ως εχθρούς, ο Arthas ήταν ακόμα στοιχειωμένος από το φάντασμα του Kel’Thuzad. Το φάντασμα είπε στο νέο βασιλιά ότι θα έπρεπε να αναστηθεί για την επόμενη φάση του σχεδίου του Lich King. Για να τον γυρίσει στον κόσμο των ζωντανών, ο Arthas χρειαζόταν να φέρει τα λείψανά του στο μυστικιστικό Sunwell, το οποίο ήταν κρυμμένο μέσα στο αιώνιο βασίλειο του Quel’Thalas. Ο Arthas και η Scourge του εισέβαλαν στο Quel’Thalas και πολιόρκησαν την θρυμματισμένη άμυνα των ξωτικών. Η Sylvanas Windrunner, η στρατηγός των δυνάμεων της Silvermoon, πολέμησε πολύ γενναία, αλλά τελικά ο νέος βασιλιάς του Lordaeron και πρώτος υπασπιστής του Lich King εξάλειψε τον στρατό των high elves και έφτασε μέχρι το Sunwell. Σε μια σκληρή χειρονομία κυριαρχίας, έφερε πίσω στη ζωή την κακόμοιρη Sylvanas ως banshee, καταραμμένη να ζει αιώνια στην υπηρεσία του κατακτητή της πατρίδας της.

Τελικά, ο Arthas βύθισε ό,τι είχε απομείνει από τον Kel’Thuzad μέσα στα ιερά νερά του Sunwell. Μολονότι τα ισχυρά νερά της αιωνιότητας είχαν μιαστεί από αυτήν την πράξη, ο Kel’Thuzad αναγεννήθηκε ως μαγικός lich. Γυρίζοντας στη ζωή ως ένα πολύ πιο ισχυρό ον, ο Kel’Thuzad εξήγησε στον Arthas την επόμενη φάση του σχεδίου του Ner’zhul. Μέχρι που ο Arthas και η στρατιά των απέθαντων στράφηκε προς νότο, ούτε ένα ξωτικό δεν είχε μείνει ζωντανό στο Quel’Thalas. Η ένδοξη πατρίδα των high elves, που είχε σταθεί αγέρωχη για πάνω από εννέα χιλιάδες χρόνια, δεν υπήρχε πια.

Η επιστροφή του Archimonde και η μάχη του Kalimdor

Όταν ο Kel’Thuzad έγινε και πάλι ολόκληρος, ο νέος βασιλιάς του Lordaeron οδήγησε την Scourge νότια προς τη μαγική πόλη-κράτος της Dalaran. Εκεί ο lich θα αποκτούσε το ισχυρό βιβλίο ξορκιών του Medivh και θα το χρησιμοποιούσε για να καλέσει τον Archimonde πίσω στον κόσμο του Azeroth. Από εκείνο το σημείο και έπειτα, ο ίδιος ο demonlord θα ξεκινούσε την τελική εισβολή της λεγεώνας. Ούτε οι μάγοι του Kirin Tor μπόρεσαν να σταματήσουν τις δυνάμεις του Arthas από το να κλέψουν το βιβλίο του τελευταίου Φύλακα, και σύντομα ο Kel’Thuzad είχε ό,τι χρειαζόταν για να εκτελέσει το ξόρκι του. Μετά από δέκα χιλιάδες χρόνια, ο πανίσχυρος δαίμονας Archimonde εμφανίστηκε για άλλη μια φορά στην ταλαίπωρη γη του Azeroth.

Ωστόσο, η Dalaran δεν ήταν ο τελικός προορισμός τους. Κάτω από τις διαταγές του ίδιου του Kil’jaeden, ο Archimonde και οι δαίμονές του ακολούθησαν τη μάστιγα των απέθαντων στο Kalimdor, αποφασισμένοι να καταστρέψουν το World Tree, γνωστό και ως Nordrassil στην αρχαία γλώσσα των night elves. Μέσα σε όλο αυτό το χάος, ένας μοναχικός, μυστηριώδης προφήτης εμφανίστηκε για να δώσει καθοδήγηση στις θνητές φυλές του κόσμου.

Αυτός ο προφήτης δεν ήταν άλλος από τον Medivh, τον τελευταίο Φύλακα, οποίος είχε επιστρέψει ως δια μαγείας από τη μεταθανάτιο ζωή για να εξιλεωθεί για τις αμαρτίες του παρελθόντος. Ο Medivh αναγκάστηκε να ασχοληθεί με τους orcs και humans ξεχωριστά, χρησιμοποιώντας προφητεία και κόλπα για να τους καθοδηγήσει διαμέσου της θάλασσας στη θρυλική γη του Kalimdor. Οι δύο αυτές φυλές σύντομα αντιμετώπισαν τον πανάρχαιο, μυστηριώδη πολιτισμό των Kaldorei. Οι orcs, με επικεφαλή τον Thrall, υπέστησαν μια σειρά από αποτυχίες στο ταξίδι τους κατά μήκος των εδαφών του Kalimdor. Αν και έγιναν φίλοι με τον Cairne Bloodhoof και τους ισχυρούς tauren πολεμιστές του, πολλοί orcs άρχισαν να υποκύπτουν στη δαιμονική διαφθορά που είχε μαστίσει τη φυλή τους εδώ και χρόνια.

Ο πρώτος υπολοχαγός του Thrall, Grom Hellscream, πρόδωσε την ορδή, δίνοντας τον εαυτό του στην Burning Legion και πίνοντας το αίμα του Mannoroth, το οποίο ήταν η πηγή της αρχική διαφθοράς της Horde. Καθώς ο Hellscream και οι πολεμιστές της φατρίας των Warsong περιπλανιόταν μέσα στα αρχαία δάση του Ashenvale, ήρθαν σε σύγκρουση με τις ενάρετες Sentinels των night elves. Σίγουρος ότι οι orcs είχαν επιστρέψει στις πολεμοχαρείς συνήθειές τους, ο ημίθεος Cenarius εμφανίστηκε από τις σκιές των δασών για να εκδιώξει τον Hellscream και τους στρατιώτες του από τα εδάφη των προστατευομένων του.

Ωστόσο, οι φαύλοι orcs, εμποτισμένοι με υπερφυσικό μίσος και οργή, κατάφεραν να σκοτώσουν τον Cenarius και να διαφθείρουν τα αρχαία δάση. Τελικά, ο Hellscream αποκατάστησε την τιμή του, βοηθώντας τον πολέμαρχο της ορδής να νικήσει τον Mannoroth, το δαίμονα που καταράστηκε για πρώτη φορά τη φυλή του με την ακόρεστη επιθυμία του για αιματοχυσία και καταστροφή. Με το θάνατο του φοβερού Pit Lord, η κατάρα εξ αίματος των orcs είχε πλέον αρθεί. Ενώ ο Medivh έκανε υπεράνθρωπες προσπάθειας για πείσει τους orcs και τους humans για την ανάγκη μιας συμμαχίας, οι night elves πολεμούσαν τις στρατιές του Sargeras με τους δικούς τους τρόπους.

{PAGE_BREAK}

Η Tyrande Whisperwind, η αθάνατη πρωθιέρια της λαμπρής θεάς του φεγγαριού, Elune, πολέμησε απεγνωσμένα για να κρατήσει τους δαίμονες και τους undead μακριά από τα δάση του Ashenvale. Η Tyrande συνειδητοποίησε ότι χρειαζόταν βοήθεια κι έτσι έθεσε ως στόχο να αφυπνίσει τους δρυΐδες, οι οποίοι ταξίδευαν στα ονειρικά μονοπάτια του Emerald Dream εδώ και χιλιάδες χρόνια. Καλώντας την αρχαία αγάπη της, τον Malfurion Stormrage, η πανέμορφη πρωθιέρια κατάφερε να ενισχύσει κατά πολύ τις δυνάμεις της και να αποκρούσει τα αδυσώπητα στρατεύματα της Burning Legion. Με τη βοήθεια του αγαπημένου της, η ίδια η φύση ξεσηκώθηκε για να νικήσει τη λεγεώνα και τους συμμάχους της. Ψάχνοντας για περισσότερους δρυΐδες υπό χειμερία νάρκη, ο Malfurion βρήκε την αρχαία φυλακή, στην οποία είχε αλυσοδεμένο τον αδελφό του, Illidan.

Πεπεισμένος ότι ο Illidan θα τους βοηθούσε εναντίων της Burning Legion, η Tyrande τον ελευθέρωσε. Αν και ο ισχυρός demon hunter τους βοήθησε για ένα διάστημα, τελικά έφυγε προς επιδίωξη των δικών του συμφερόντων. Οι night elves οπλίστηκαν με θάρρος και πολέμησαν τις φλεγόμενες στρατιές του σκοτεινού Τιτάνα με μεγάλη αποφασιστικότητα. Η Burning Legion δεν είχε χάσει ποτέ την επιθυμίας της για το Well of Eternity, το οποίο ήταν η πηγή της δύναμης για το World Tree και η ίδια η καρδιά του βασιλείου των ξωτικών της νύχτας. Αν η προγραμματισμένη επίθεση τους κατά του Nordrassil ήταν επιτυχής, οι δαίμονες θα κατακερμάτιζαν τον κόσμο του Azeroth.

Η μάχη του Mount Hyjal

Υπό την καθοδήγηση του Medivh, ο Thrall και η Jaina Proudmoore -η ηγέτις των ανθρώπινων δυνάμεων στο Kalimdor- συνειδητοποίησαν ότι έπρεπε να βάλουν στην άκρη τις διαφορές τους. Ομοίως, οι night elves, με επικεφαλής τους Malfurion και Tyrande, συμφώνησαν ότι θα έπρεπε να ενωθούν με τις υπόλοιπες θνητές φυλές του κόσμου αν ήλπιζαν να υπερασπιστούν το World Tree. Ενωμένοι σε έναν κοινό σκοπό, οι φυλές του Azeroth εργάστηκαν από κοινού για να ενισχύσουν τις ενέργειες του Nordrassil όσο το δυνατόν περισσότερο. Ενισχυμένος από την ίδια τη δύναμη του κόσμου, ο Malfurion κατάφερε να εξαπολύσει την αρχέγονη μανία του World Tree, καταστρέφοντας εντελώς τον Archimonde και αποκόπτοντας τον σύνδεσμο της λεγεώνας με το Well of Eternity. Ανίκανη να αντλήσει ενέργεια από το ίδιο το “πηγάδι”, η Burning Legion κατέρρευσε κάτω από τη συνδυασμένη δύναμη των θνητών στρατών.

Η άνοδος του Προδότη

Κατά τη διάρκεια της εισβολής της λεγεώνας στο αρχέγονο δάσος του Ashenvale, ο Illidan απελευθερώθηκε από την υπόγεια φυλακή του μετά από δέκα χιλιάδες χρόνια αιχμαλωσίας. Αν και προσπάθησε να κατευνάσει τους συντρόφους του, σύντομα έδειξε τον αληθινό εαυτό του και κατανάλωσε τις δαιμονικές ενέργειες ενός ισχυρού τεχνουργήματος, γνωστό ως Skull of Gul’dan. Με αυτόν τον τρόπο, ο νεότερος εκ των αδελφών Stormrage ανέπτυξε δαιμονικά χαρακτηριστικά και μεγάλωσε κατά πολύ τις δυνάμεις του. Κέρδισε, επίσης, μερικές από τις παλιές αναμνήσεις του σατανικού warlock, Gul’dan, -ιδίως εκείνες του τάφου του Sargeras, το μπουντρούμι νησί που φημολογείται ότι έχει τα λείψανα του σκοτεινού Τιτάνα.

Ξεχειλίζοντας από δύναμη και ελεύθερος να περιπλανηθεί στον κόσμο για άλλη μια φορά, ο Illidan ξεκίνησε για να βρει τη δική του θέση στο μεγάλο σχέδιο των πραγμάτων. Ωστόσο, ο Kil’jaeden επικοινώνησε με τον Illidan και του έκανε μια προσφορά που δεν μπορούσε να αρνηθεί. Ο καταχθόνιος demonlord ήταν εξοργισμένος από την ήττα του Archimonde στο όρος Hyjal, αλλά δεν θέλησε να πάρει εκδίκηση αμέσως μιας και είχε πολύ σοβαρότερα προβλήματα να αντιμετωπίσει. Διαισθανόμενος ότι το δημιούργημα του, ο Lich King, γινόταν όλο και πιο ισχυρό για να μπορέσει να ελεγχθεί, ο Kil’jaeden διέταξε τον Illidan να καταστρέψει τον Ner’zhul και να θέσει ένα τέλος στην μάστιγα των απέθαντων άπαξ και διαπαντός. Σε αντάλλαγμα, ο Illidan θα ελάμβανε ανείπωτη δύναμη και μια πραγματική θέση μεταξύ των υπολοίπων αρχόντων της Burning Legion.

Ο Illidan συμφώνησε και αμέσως έθεσε ως στόχο να καταστρέψει τον Frozen Throne, την παγωμένη, κρυσταλλική φυλακή, στην οποία διέμενε το πνεύμα του Ner’zhul. Ο νέος σύμμαχος της λεγεώνας ήξερε ότι θα χρειαζόταν ένα ισχυρό τεχνούργημα για να καταστρέψει τον Frozen Throne. Χρησιμοποιώντας τη γνώση που είχε αποκτήσει από τις αναμνήσεις του Gul’dan, ο Illidan αποφάσισε να αναζητήσει τον τάφο του Sargeras και να διεκδικήσει τα απομεινάρια του σκοτεινού Τιτάνα. Με τις νέες δυνάμεις του παρέσυρε τους οφιοειδείς Naga από τα σκοτεινά, υποθαλάσσια λημέρια τους. Με επικεφαλής την πονηρή μάγισσα Lady Vashj, οι Naga βοήθησαν τον Illidan να φτάσει στα Broken Isles, όπου ο τάφος του Sargeras πιθανότατα βρισκόταν.

{PAGE_BREAK}

Καθώς ο Illidan ξεκίνησε το ταξίδι του με τους Naga, η δεσμοφύλαξ του, Maiev Shadowsong, άρχισε να τον ψάχνει για τον γυρίσει στην αιώνια φυλακή του. Η Maiev υπήρξε δεσμοφύλακας του Illidan για δέκα χιλιάδες χρόνια και ευφραινόταν η καρδιά της στην προοπτική της εκ νέου σύλληψής του. Ωστόσο, το θήραμα αποδείχτηκε εξυπνότερο από την κυνηγό και κατάφερε να αποκτήσει το Eye of Sargeras παρά τις προσπάθειές της. Με το ισχυρό τεχνούργημα στην κατοχή του, ο Illidan ταξίδεψε στην τέως μαγική πόλη της Dalaran. Ενισχυμένος από τις διάχυτες ενέργειες της πόλης, χρησιμοποίησε το Eye of Sargeras για να ρίξει ένα καταστροφικό ξόρκι εναντίον της ακρόπολης του Lich King, η οποία βρισκόταν στα βάθη της παγωμένης ηπείρου της Northrend.

Η επίθεση του Illidan συνέτριψε την άμυνα του Ner’zhul και διέρρηξε την ίδια την κορυφή του κόσμου. Την τελευταία στιγμή, το καταστρεπτικό μαγικό του Illidan σταμάτησε όταν ο αδελφός του και η πρωθιέρια της Elune έφτασαν για να βοηθήσουν την Maiev. Γνωρίζοντας ότι ο Kil’jaeden δεν θα ήταν ευχαριστημένος με την αποτυχία του να καταστρέψει τον Frozen Throne, ο Illidan κατέφυγε στην άγονη διάσταση γνωστή ως Outland: τα τελευταία απομεινάρια του Draenor, πρώην πατρίδας των orcs.

Εκεί σχεδίαζε να αποφύγει την οργή του υποχθόνιου demonlord και προετοίμαζε τις επόμενες κινήσεις του. Αφού κατάφεραν να σταματήσουν τον Illidan, ο Malfurion και η Tyrande επέστρεψαν σπίτι στο δάσος του Ashenvale για να βοηθήσουν τους συμπατριώτες τους να επουλώσουν τις πληγές που άφησε πίσω της η πύρινη λαίλαπα της Burning Legion. H Maiev, όμως, δεν θα εγκατέλειπε την προσπάθεια τόσο εύκολα, και ακολούθησε τον Illidan στην Outland, αποφασισμένη να τον φέρει ενώπιον της δικαιοσύνης.

Η ανατολή των Blood Elves

Από τη δολοφονία του ευγενή και μεγαλόκαρδου βασιλιά Terenas μέχρι σήμερα, η μάστιγα των απέθαντων κατάφερε να μετατρέψει το Lordaeron και το Quel’Thalas σε τοξικές, άγονες εκτάσεις, γνωστές ως Plaguelands. Υπήρχαν μόνο μερικές ομάδες αντίστασης, οι οποίες προσπαθούσαν με νύχια και με δόντια να κρατήσουν ζωντανούς τους ανθρώπους τους. Μια τέτοια ομάδα, που αποτελούταν κυρίως από high elves, είχε ως επικεφαλής τον τελευταίο της δυναστείας των Sunstriders: Πρίγκιπα Kael’thas.

Ο Kael, επιτυχημένος μάγος ο ίδιος, άρχισε να γίνεται δύσπιστος και σκεπτικός όσον αφορά την αποτυγχάνουσα Alliance. Οι high elves θρηνούσαν για την απώλεια της πατρίδας τους και αποφάσισαν να υιοθετήσουν το όνομα blood elves προς τιμήν των νεκρών συμπατριωτών τους. Ωστόσο, καθώς προσπαθούσαν να αποκρούσουν τις δυνάμεις της Scourge και να κρατηθούν ζωντανοί, υπέφεραν πάρα πολύ όντας αποκομμένοι από το Sunwell που τους είχε ενισχύσει με τις πανίσχυρες ενέργειές του. Απελπισμένος να βρει μια θεραπεία για τον εθισμό της φυλής του στη μαγεία, ο πρίγκιπας έκανε το αδιανόητο: ασπάστηκε τις παραδόσεις των Highborne και συμμάχησε με τον Illidan και τους Naga του, ελπίζοντας να βρει μια νέα μαγική πηγή από την οποία να τραφούν. Οι υπόλοιποι διοικητές της Alliance καταδίκασαν τους blood elves ως προδότες και τους εξοβέλισαν για τα καλά.

Χωρίς να έχουν που αλλού να στραφούν, ο Kael και συμπατριώτες του ακολούθησαν τη Lady Vashj στην Outland για να βοηθήσουν στη μάχη ενάντια στη δεσμοφύλακα Maiev, η οποία είχε ξανασυλλάβει τον Illidan. Με τις συνδυασμένες δυνάμεις των naga και blood elves, κατάφεραν να την νικήσουν και να ελευθερώσουν τον Illidan από τη σιδερένια λαβή της. Έχοντας ως νέο ορμητήριο την Outland, ο Illidan συγκέντρωσε τις δυνάμεις του για μια δεύτερη επίθεση κατά του Lich King και του φρουρίου του στον παγετώνα του Icecrown.

Ο εμφύλιος πόλεμος στις Plaguelands

Ο Ner’zhul ήξερε ότι δεν είχε πλέον πολύ χρόνο στη διάθεση του. Φυλακισμένος εντός του Frozen Throne, υποφιαζόταν ότι ο Kil’jaeden θα έστελνε τους πράκτορές του να τον καταστρέψουν. Η ζημια που προκλήθηκε από το ισχυρό ξόρκι του Illidan είχε ραγίσει την παγωμένη φυλακή του. Έτσι, ο Lich King έχανε μέρος της δύναμης του καθημερινά. Απελπισμένος να σώσει τον εαυτό του, κάλεσε τον μεγαλύτερο θνητό υπηρέτη του στο πλευρό του: τον death knight βασιλιά Arthas. Αν και οι δυνάμεις του είχαν μειωθεί δραματικά από την αδυναμία του Ner’zhul, ο Arthas είχε εμπλακεί σε έναν εμφύλιο πόλεμο στον Lordaeron. Οι μισές από τις δυνάμεις των απέθαντων, με επικεφαλής την banshee Sylvanas Windrunner, οργάνωσαν πραξικόπημα για τον έλεγχο της αυτοκρατορίας των undead.

{PAGE_BREAK}

Το πρωτοπαλίκαρο του Lich King, αφού τον κάλεσε ο αφέντης του, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Scourge στα χέρια του υπολοχαγού του, Kel’Thuzad, καθώς ο πόλεμος κλιμακωνόταν σε όλη την έκταση των Plaguelands. Τελικά, η Sylvanas και οθ αντάρτες της (γνωστοί ως Forsaken) διεκδίκησαν την ερειπωμένη πρωτεύουσα της Lordaeron ως δική τους. Κατασκευάζοντας το δικό τους προπύργιο κάτω από την κατεστραμμένη πόλη, οι Forsaken ορκίστηκαν να νικήσουν τη μάστιγα και να εκδιώξουν τον Kel’Thuzad και τα τσιράκια του από τη χώρα. Αποδυναμωμένος, αλλά αποφασισμένος να σώσει τον κύριό του, ο Arthas έφτασε στην αρκτική ήπειρο της Northrend μόνο για να βρει τους naga και blood elves να τον περιμένουν. Αυτός και οι nerubians σύμμαχοί του αγωνίσθηκαν ενάντια στις δυνάμεις του Illidan για να φτάσουν στον παγετώνα του Icecrown και να υπερασπιστούν τον Frozen Throne.

Ο θρίαμβος του Lich King

Αν και ήταν τόσο αποδυναμωμένος, τελικά ο Arthas κατάφερε να ξεπεράσει τον llidan και να φτάσει πρώτος στον Frozen Throne. Χρησιμοποιώντας το καταραμένο ξίφος του, Frostmourne, ο Arthas θρυμμάτισε την παγωμένη φυλακή του Lich King και έτσι ελευθέρωσε τη μαγεμένη πανοπλία του. Ο Arthas τοποθέτησε το αφάνταστα ισχυρό κράνος της πανοπλίας στο κεφάλι του και έγινε ο νέος Lich King.

Τα πνεύματα των Arthas και Ner’zhul συγχωνεύτηκαν σε ένα ενιαίο ισχυρό ον, ακριβώς όπως είχε πάντα προγραμματίσει ο πάλαι ποτέ ισχυρός orc σαμάνος. Ο llidan και τα στρατεύματά του αναγκάστηκαν να διαφύγουν πίσω στην Outland, ενώ ο Arthas έγινε μια από τις πιο ισχυρές οντότητες στην ιστορία του κόσμου του Azeroth. Ο νέος και αθάνατος Lich King, θα κατοικούσε για πολλά χρόνια στην παγωμένη γη της Northrend, όπου θα ανοικοδομούσε την ακρόπολη του Icecrown. Ο αξιόπιστος υπολοχαγός του, Kel’Thuzad, έμεινε επικεφαλής της Scourge στις Plaguelands. Η Sylvanas και οι αντάρτες της κατάφεραν να κρατήσουν μόνο τα εδάφη του Tirisfal Glades, ένα μικρό μέρος του διαλυμένου από τον πόλεμο βασιλείου.

Παλιά μίση – Ο αποικισμός του Kalimdor

Αν και η νίκη ήταν δική τους, οι θνητές φυλές βρέθηκαν σε έναν κόσμο κατεστραμμένο από τον πόλεμο. Η Scourge και η Burning Legion είχαν καταστρέψει ολοσχερώς τους πολιτισμούς του Lordaeron, και είχε σχεδόν κάνει το ίδιο στη γη του Kalimdor. Ο πόλεμος είχε τραυματίσει βαθιά κάθε φυλή, αλλά αυτές είχαν ανιδιοτελώς ενωθεί για να επιχειρήσουν ένα νέο ξεκίνημα, αρχής γενομένης από τη δύσκολη ανακωχή μεταξύ της Alliance και της Horde. O Thrall οδήγησε τους orcs στην ήπειρο του Kalimdor, όπου ίδρυσαν μια νέα πατρίδα με τη βοήθεια των tauren αδελφών τους.

Ονομάζοντας τη νέα γη τους Durotar, από τον δολοφονημένο πατέρα του πολέμαρχου της ορδής, οι orcs εγκαταστάθηκαν για να ξαναφτιάξουν την πάλαι ποτέ ένδοξη κοινωνία τους. Τώρα που η δαιμονική κατάρα είχε πλέον αρθεί, η Horde άλλαξε από ένα πολεμικό μεγαθήριο σε ένα χαλαρό συνασπισμό, αφιερωμένο στην επιβίωση και την ευημερία. Με τη βοήθεια των ευγενών tauren και των πονηρών trolls της φατρίας των Darkspears, ο Thrall και οι συμπατριώτες του προσέβλεπαν σε μια νέα εποχή ειρήνης στη δική τους γη. Οι δυνάμεις της Alliance, κάτω από την ηγεσία της Jaina Proudmoore, εγκαταστάθηκαν στο νότιο Kalimdor. Στην ανατολική ακτή του Dustwallow Marsh, όπου έχτισαν την τραχιά πόλη-λιμάνι της Theramore.

Εκεί, οι άνθρωποι και νάνοι σύμμαχοί τους εργάστηκαν μαζί, για να επιβιώσουν σε μια χώρα που θα ήταν πάντα εχθρική προς αυτούς. Αν και οι υπερασπιστές των Durotar και Theramore είχαν ανακωχή, αυτή η εύθραυστη αποικιακή ηρεμία δεν επρόκειτο να διαρκέσει για πολύ. Η ειρήνη μεταξύ των orcs και humans θρυμματίστηκε από την άφιξη ενός τεραστίου στόλου της Alliance στο Kalimdor. Ο ισχυρός στόλος, υπό τις διαταγές του μεγάλου ναύαρχου Daelin Proudmoore (πατέρα της Jaina), είχε φύγει από το Lordaeron προτού ο Arthas καταστρέψει το βασίλειο.

Έχοντας ταξιδέψει για πολλούς εξαντλητικούς μήνες, ο ναύαρχος Proudmoore έψαχνε για τυχόν επιζώντες της συμμαχίας όπου μπορούσε να τους βρει. Η αρμάδα του Proudmoore αποτελούσε σοβαρή απειλή για τη σταθερότητα της περιοχής. Ως γνωστός ήρωας του Second War, ο πατέρας της Jaina, ήταν ένθερμος εχθρός της Horde, και ήταν αποφασισμένος να καταστρέψει τη νέα πατρίδα των orcs πριν αυτοί εδραιωθούν στην περιοχή. Ο μεγάλος ναύαρχος ανάγκασε την Jaina να πάρει μια φοβερή απόφαση: να τον στηρίξει στη μάχη εναντίον των orcs και να προδώσει τους νέους συμμάχους της ή να πολεμήσει τον ίδιο της τον πατέρα για να διατηρήσει την εύθραυστη ειρήνη μεταξύ Alliance και Horde που είχε εν τέλει επιτευχθεί.

Μετά από πολλή σκέψη, η Jaina επέλεξε να βοηθήσει τον Thrall για να νικήσει τον παρανοϊκό πατέρα της. Δυστυχώς, ο ναύαρχος Proudmoore σκοτώθηκε πριν η Jaina μπορέσει να συμφιλιωθεί μαζί του ή να του αποδείξει ότι οι orcs δεν ήταν πλέον τα αιμοδιψή τέρατα του παρελθόντος. Για την αφοσίωση της, οι orcs επέτρεψαν στις δυνάμεις της ισχυρής αρχιμάγου να γυρίσουν με ασφάλεια στη Theramore.

Σάββας Πριπάκης

Πηγές που χρησιμοποιήθηκαν για το άρθρο
World of Warcraft – History of Warcraft
WoWWiki

Προηγούμενα τμήματα του αφιερώματος
1 – 2 – 3 – 4 – 5 – 6 – 7 – 8

{nomultithumb}