League of Legends

Κατά τη διάρκεια μίας μάχης, πλην των αντιπάλων, θα βρεθείτε αντιμέτωποι πολλές φορές με υπηρέτες και μυθικά πλάσματα, τα οποία εκτός από χρυσό θα σας ανταμείβουν με Experience Points, με σκοπό να ανεβάσουμε το επίπεδό μας -με levep cup να είναι το 18ο level. Με το “ανέβασμα” ενός επιπέδου, σας δίνεται η δυνατότητα να επιλέξετε μία από τις τρεις ικανότητες του χαρακτήρα σας, οι οποίες με την απόκτηση περισσότερων βαθμών εμπειρίας μπορούν να αναβαθμιστούν από τρεις έως πέντε φορές. Όταν έρθει η στιγμή και ξεπεράσετε το πέμπτο επίπεδο, θα έχετε πρόσβαση στην τελευταία ικανότητα του χαρακτήρα που έχετε στην κατοχή σας, η οποία ονομάζεται Ultimate Skill.

Ο πρώτος χάρτης που θα συναντήσουμε, στην επιλογή Είδος Παιχνιδιού, ονομάζεται Το Φαράγγι Των Επικαλεστών, γνωστό και ως Summoner’s Rift. Εδώ έχουμε δέκα επικαλεστές, οι οποίοι χωρίζονται σε δύο ομάδες των πέντε ατόμων. Υπάρχουν διαθέσιμες τρεις λωρίδες κυκλοφορίας, η πάνω η μεσαία και η κάτω. Το πιο σύνηθες είναι στην πάνω και στην κάτω να δείτε δύο χαρακτήρες, με αποτέλεσμα να μαχόμαστε δύο εναντίων δύο, ενώ στην μεσαία λωρίδα υπάρχει μια συνεχής μάχη ενός εναντίον ενός. Ωστόσο, αυτός δεν είναι και ο μοναδικός τρόπος παιχνιδιού, καθώς δεν θα είναι λίγες οι φορές όπου ένας συμπαίκτης σας θα επιλέξει την επιλογή της ζούγκλας, αφήνοντας έτσι το πάνω lane με ένα μόνο παίκτη να βρίσκεται αντιμέτωπος με δύο αντιπάλους ή και έναν στην περίπτωση που αντίστοιχα η άλλη ομάδα έχει επίσης ένα Jungler.

Αν και ο σκοπός του παιχνιδιού κινείται γύρω από την καταστροφή των πύργων και εν τέλει και της βάσης του αντιπάλου, ο σκοπός του Jungler -για την αρχή τουλάχιστον- είναι διαφορετικός. Στη ζούγκλα υπάρχουν τα μυθικά πλάσματα, όπου κατά την εξουδετέρωσή τους, εκτός από χρήματα, χαρίζουν και Buffs, με το κάθε ένα από αυτά να προσδίδει ορισμένες επιπλέον ικανότητες για ορισμένο χρόνο, όπως για παράδειγμα την αναπλήρωση mana. Αυτός που θα επιλέξει να κινηθεί ανάμεσα στη ζούγκλα, για αρχή θα προβεί στην εξουδετέρωση όλων των πλασμάτων, ώστε να μπορέσει να ανέβει επίπεδο, καθώς δεν θα έχει την επιλογή να βρεθεί αντιμέτωπος με τους υπηρέτες. Από εκεί και έπειτα θα πρέπει να «ζυγίζει» την κατάσταση, ώστε όταν κάποιος συμπαίκτης χρειάζεται βοήθεια, να είναι διαθέσιμος για να στήσει ενέδρα στους αντιπάλους. Μπορεί σε κάποιους να φαντάζει απλό, ωστόσο συνεχώς χάνονται παιχνίδια λόγο κακού jungler, χωρίς ωστόσο αυτή να είναι και η κύρια αιτία.

Ο δεύτερος χάρτης είναι Το Φαράγγι της Σύγχυσης, ή, αλλιώς, The Twisted Treeline. H συγκεκριμένη αρένα, χάρη στο σχεδιασμό της, διαθέτει πιο γρήγορο ρυθμό παιχνιδιού, πράγμα που οφείλεται κυρίως στις δύο λωρίδες κυκλοφορίας. Σε αντίθεση με τις άλλες αρένες, εδώ ο αριθμός των παικτών δεν μπορεί να ξεπεράσει τους τρεις ανά ομάδα. Ως αποτέλεσμα, στο ένα από τα δύο lanes θα υπάρχει αναμέτρηση δύο εναντίον δύο, με τη δεύτερη λωρίδα να μένει στο ένας εναντίον ενός. Αυτό που θα διαπιστώσετε με μία πρώτη ματιά είναι η μικρότερη σε μέγεθος αρένα, ο μικρότερος αριθμός πύργων στο χάρτη και η πιο άμεση επαφή των παικτών. Αυτοί είναι και οι κύριοι λόγοι που ένα 3×3 Game με δυσκολία θα ξεπεράσει τα 30 λεπτά, σε αντίθεση με το 5×5 Φαράγγι Των Επικαλεστών, που δεν θα είναι λίγες οι φορές που θα φτάσετε και τα 50 λεπτά.

Ο τελευταίος διαθέσιμος χάρτης -αυτή τη στιγμή- έχει να κάνει και με μία διαφορετική προσέγγιση του παιχνιδιού. Το όνομα αυτού Η Κρυστάλλινη Ουλή και θα τον βρείτε διαθέσιμο στο είδος παιχνιδιού Κυριαρχία ή, αλλιώς, Dominion. Έχουμε για ακόμη μία φορά δέκα επικαλεστές, που χωρίζονται σε δύο ομάδες των πέντε ατόμων, με τη διαφορά ότι οι μάχες περνάνε σε δεύτερη μοίρα, καθώς σκοπός του παιχνιδιού είναι, μέσα από τον κυκλικό σε σχήμα χάρτη, να πάρουμε τον έλεγχο πέντε διαφορετικών πύργων, αλλά και να τους διατηρήσουμε στην κατοχή μας, καθώς αυτό μας επιβραβεύει με την απόκτηση πόντων, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν τη ζωή της βάσης.

Λόγω της φύσεως του παιχνιδιού στο συγκεκριμένο χάρτη, ο ρυθμός είναι αρκετά πιο γρήγορος σε σχέση με Το Φαράγγι Των Επικαλεστών και Το Φαράγγι Της Σύγχυσης, με το μέσο όρο μίας μάχης δύσκολα να ξεπερνάει τα είκοσι λεπτά. Ένας χάρτης, ο οποίος βρίσκεται σε φάση beta αυτή τη στιγμή, είναι το The Proving Grounds. Ουσιαστικά έχουμε να κάνουμε με το χάρτη που υπάρχει διαθέσιμος στο Tutorial, χωρίς κάποιες περαιτέρω αλλαγές. Ο σχεδιασμός του διαθέτει μια λωρίδα κίνησης και προσφέρεται για άμεσες μάχες ανάμεσα στους αντιπάλους.Αυτό που τον ξεχωρίζει από τις άλλες αρένες, είναι ότι αν και ξεκινάμε με κάποιο χρηματικό ποσό, όσο αυτό μεγαλώνει με την εξουδετέρωση αντιπάλων και υπηρετών, δεν έχουμε τη δυνατότητα να επιστρέψουμε στη βάση με σκοπό την απόκτηση αντικειμένων. Για να μας δοθεί η ευκαιρία να αγοράσουμε οτιδήποτε, πρέπει να χάσουμε από κάποιο μέλος της αντίπαλης ομάδας. Εδώ δεν θα δείτε κανένα δάσος και κανένα μυθικό πλάσμα, μιας και έχουμε να κάνουμε με μία αρένα για καθαρό PvP.

Και κάπου εδώ φτάνει η ώρα που πρέπει να αναφερθούμε στο μεγαλύτερο μειονέκτημα του League Of Legends, δηλαδή τους ίδιους τους χρήστες. Είναι πραγματικά ενδιαφέρον ότι το κυριότερο πρόβλημα στην περίπτωση των Moba Games σε αρκετές περιπτώσεις δεν προέρχεται από αδυναμίες του τίτλου -χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν υπάρχουν- όσο από την αδυναμία ορισμένων παικτών να αντιμετωπίσουν μια κατάσταση. Έτσι, θα βρεθούμε ουκ ολίγες φορές στη μέση ενός “chatοειδούς” πολέμου, να κατακλυζόμαστε από βωμολοχίες κάθε είδους, διότι η κακιά μας η μοίρα μας επιφύλαξε ένα θάνατο, πράγμα λογικό.

Ίσως να φταίει το εικαστικό του τίτλου, το οποίο είναι ικανό να τραβήξει επάνω του ηλικίες παικτών από 9 μέχρι 99 χρόνων, ίσως πάλι να είναι η σχετικά μικρή ευκολία στην εκμάθηση του gameplay. Όποια και να είναι η απάντηση, το σίγουρο είναι ότι θα βρεθούμε πολλές φορές ανάμεσα σε έναν “πανζουρλισμό” από ανήλικους και ενήλικους χρήστες που θα βγάζουν το άχτι τους επάνω μας, και όχι μόνο.