Total War: Rome II
Veni, Vidi,… Vici?
Veni, Vidi,… Vici?
Μετά την, ομολογουμένως, εντυπωσιακή παρουσίαση που είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε στην Ρώμη πριν δύο μήνες, η ανυπομονησία μας για την ολοκληρωμένη έκδοση του νέου Total War ήταν αδύνατο να καμφθεί από το beta build που είχαμε στα χέρια μας. Οι μέρες όμως πέρασαν, τα μπάνια πλέον τελείωσαν και το νέο πόνημα της Creative Assembly αποφάσισε να ανοίξει τα πανιά του και να πλεύσει δυναμικά πάνω στα νερά της Μεσογείου. Είναι, όμως, το Rome 2 η άξια συνέχεια του θρυλικού Rome, μπορεί να εξελίξει τη σειρά από το Shogun 2 ή η διαφθορά στη σύγκλητο της Ρώμης ήταν τόσο μεγάλη που το παιχνίδι σκοντάφτει;
Για να μη σας αγχώσουμε υπερβολικά, το Rome 2 είναι ένα πραγματικά μεγαλεπήβολο παιχνίδι, με πάρα πολλά καλά στοιχεία που σίγουρα θα καταφέρει να μαγέψει τους οπαδούς της σειράς. Όμως, ίσως παραείναι μεγάλο για το δικό του καλό και μαζί με τη βιασύνη για την κυκλοφορία του, έχει και ορισμένα θέματα που θα σας ενοχλήσουν. Όπως σίγουρα θα έχετε καταλάβει, το παιχνίδι εξελίσσεται γύρω από τα χρόνια της δημιουργίας, ανάπτυξης και πτώσης της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας και Αυτοκρατορίας, δηλαδή από το 272 π.Χ. μέχρι το 28 μ.Χ. Με έναν χάρτη τετραπλάσιο σε μέγεθος από το Shogun 2 (o κόσμος του εξαπλώνεται από το μακρινό βορρά της Ευρώπης μέχρι τη Βόρεια Αφρική και από την Πορτογαλία μέχρι το σημερινό Αφγανιστάν), το παιχνίδι περιέχει δεκάδες διαφορετικούς λαούς που όλοι προσπαθούν να κατακτήσουν τον τότε γνωστό κόσμο. Αντίθετα με το προηγούμενο Rome, όπου είχατε τον έλεγχο μόνο του λαού της Ρώμης, αυτή τη φορά ο παίκτης έχει τη δυνατότητα να αναλάβει έναν από τους πολλούς playable λαούς του τίτλου.
Roman Republic, Carthage, Macedon, Iceni, Arverni, Suebi, Parthia, Pontus και Egypt, είναι οι playable λαοί, με τους οποίους έρχεται αρχικά το παιχνίδι, ενώ όσοι το είχαν προ-παραγγείλει έχουν δωρεάν πρόσβαση και στους Athens, Epirus και Sparta. Δυστυχώς για τους υπόλοιπους παίκτες, θα πρέπει να πληρώσετε 7.49Ε ακόμα για να τα αποκτήσετε, γεγονός ολίγον ατυχές για έναν τόσο μεγάλο τίτλο. Από την άλλη, ακόμα και αν δεν αγοράσετε αυτά τα states, δεν θα μείνετε παραπονεμένοι από τα υπάρχοντα. Οι υποσχέσεις της Creative Assembly για πραγματικά διαφορετικούς λαούς αποδείχθηκαν ολότελα αληθινές και, έτσι, ο κάθε playable λαός έχει εντελώς διαφορετικά units, τόσο σε δυνάμεις και εξοπλισμό όσο και σε παρουσιαστικό και σχεδιασμό, δίνοντας επιτέλους μια ξεχωριστή εικόνα σε κάθε πεδίο μάχης. Αν σκεφθείτε πως το Shogun 2 είχε μόλις 50 διαφορετικά units ενώ το Rome 2 έχει 700, καταλαβαίνετε πλέον πόσο τρομερή δουλειά έχει γίνει σε αυτό τον τομέα.
Βέβαια, με τόσα πολλά units, είναι αναμενόμενο πως οι μάχες του παιχνιδιού έχουν αποκτήσει ακόμα μεγαλύτερη υπόσταση και έχουν φιλοτεχνηθεί έτσι ώστε να προσφέρουν και πολλές νέες επιλογές. Μία από τις σημαντικότερες αλλαγές έχει να κάνει με το γεγονός πως ο στρατός σας πρέπει πλέον να είναι πάντα κάτω από τον έλεγχο ενός στρατηγού. Αυτό προσδίσει ένα τρομερά ενδιαφέρον στοιχείο, καθώς αν βρίσκεστε εντός της περιοχής σας, ο στρατηγός μπορεί να χτίζει νέες μονάδες από την κοντινότερη πόλη και να τις προσθέτει στην ομάδα του, δίχως τα ψυχαναγκαστικά μπρος-πίσω των παλαιότερων τίτλων. Αυτό, μαζί με την εισαγωγή διαφόρων stances όπως το fortification (ο στρατός σας παίρνει αμυντική θέση σε ένα σημείο στο χάρτη) ή το forced march (μεγαλύτερη κίνηση στον χάρτη), δίνει μια μεγαλύτερη ταχύτητα στην εξέλιξη του παιχνιδιού και ένα νέος βάθος στρατηγικής στο 2D ταμπλό.
Βέβαια, ιδιαίτερη σημασία έχει και η εισαγωγή του νέου army limit cap που έχει θεσπιστεί, καθώς ο αριθμός του στρατού που θα μπορείτε να επιστρατεύσετε είναι ανάλογος με τις εκτάσεις που κατέχετε. Πρόκειται για μια ρηξικέλευθη αλλαγή στη φόρμουλα των Total War η οποία όμως αλλάζει και τις στρατηγικές σας αλλά και προσθέτει ένα σημαντικό στοιχείο ρεαλισμού. Η έμφαση αυτή στο ρεαλισμό, όμως, δείχνει να έχει περάσει και σε πολλά ακόμα στοιχεία του gameplay, με σημαντικότερη την είσοδο διαφόρων ειδών μαχών πέρα από τις συνήθεις πολιορκίες και τις τυπικές μάχες σε ανοιχτά λιβάδια. Αυτές είναι οι settlement battles (μάχες γύρω και μέσα σε μικρές πόλεις δίχως τοίχοι), encampment battles (μάχη σε εχθρό που αμύνεται και μπορεί να χτίσει μικρό οχυρό, palisades κλπ), river battles (μάχη για τη διάβαση ενός ποταμού), ambushes (θα μπορείτε να κρυφθείτε για να αιφνιδιάσετε έναν αντίπαλο, έχοντας προετοιμάσει παγίδες όπως βράχους, φλεγόμενους κυλίνδρους, spikes), supply train battles (επίθεση σε στρατό που κάνει forced march και πρέπει να κλέψετε το supply train του), port sieges (επίθεση σε παραθαλάσσια πόλη και απόβαση στρατού) και, τέλος, μάχες με συνδυασμό ναυτικού/ ξηράς.
Το τελευταίο ίσως να είναι και η μεγαλύτερη αλλαγή για τη σειρά καθώς για πρώτη φορά θα μπορείτε να έχετε και ναυτικό και στρατό ξηράς σε κάποιες μάχες, αυξάνοντας το δείκτη ρεαλισμού, στρατηγικής αλλά και δυσκολίας και πολυπλοκότητας κατακόρυφα. Εδώ υπάρχει βέβαια το ίδιο πρόβλημα με το Shogun 2, πως τα πλοία της εποχής δεν ήταν ιδιαιτέρως εντυπωσιακά και πως οι ναυτικές μάχες είναι κάπως βαρετές και, εν τέλει, αποτελούν συνήθως απλά μεταγωγικά οχήματα για να ξεφορτώσετε στράτευμα πίσω από τις άμυνες του εχθρού.
Μιας και μπήκαμε στον τομέα της real time μάχης, να πούμε πως θα δείτε ό,τι ακριβώς έχετε συνηθίσει από τη σειρά. Μάχες τεράστιου βεληνεκούς, με δεκάδες ομάδες που ελέγχονται μόνο από το mouse σας, επικές πολιορκίες και όλα τα γλυκά καλούδια που είχαμε ως τώρα στη σειρά, με διάφορες μικροπροσθήκες σε τομείς. Η πιο σημαντική έχει να κάνει με τη δυνατότητα να γίνονται veterans τα κανονικά units καθώς κερδίζουν experience points, και μπορούν να παραμετροποιηθούν τόσο στο σχέδιο και τα χρώματά τους όσο και στον οπλισμό που φέρουν.
