Total War: Rome II

Δυστυχώς, όσο και αν τηρήθηκαν κάποιες υποσχέσεις της Creative Assembly, υπήρξαν και ορισμένες που δεν δέχθηκαν της ίδιας σωστής μεταχείρισης, με πρώτη και κυριότερη την A.I. του παιχνιδιού, γνωστή μάστιγα της σειράς. Αν και είναι βέβαιο πως έχουν γίνει κάποιες βελτιώσεις στον τομέα, τα σημαντικότερα προβλήματα υπάρχουν ακόμα. Pathfinding που κάποιες φορές κάνει κύκλους (ακόμα και στη θάλασσα), units που κολλάνε σε εμπόδια, αντίπαλες στρατιές που χωρίζονται δίχως λόγο και κάνουν σπασμωδικές κινήσεις ή εχθροί κολλημένοι σε σταθερές στρατηγικές, friendly A.I. που αδυνατεί συχνά να προστατεύσει το στρατηγό και διάφορα άλλα τέτοια “καλούδια”.

Τουλάχιστον, τα crashes που συναντήσαμε στη beta του παιχνιδιού έχουν εξαλειφθεί και έτσι δεν έχετε να αντιμετωπίσετε game breaking στιγμές. Όσον αφορά τα Diplomacy και Politics systems του παιχνιδιού, η άποψή μας είναι κάπως χλιαρή, καθώς μπορεί όντως να προσφέρουν πολλές επιλογές και δυνατότητες, αλλά σχεδόν πάντα η διπλωματική λύση δεν θα δουλεύει ενώ οι πολιτικές σας επιλογές δεν δείχνουν να έχουν κάποιον πραγματικά σοβαρό αντίκτυπο. Αν υπάρχει πάντως ένας τομέας που οφείλουμε να βγάλουμε το καπέλο μας στους δημιουργούς, είναι το πραγματικά εκπληκτικό οπτικό αποτέλεσμα που αντικρίζει κανείς όταν παίζει το παιχνίδι σε ένα καλό PC. Χρησιμοποιώντας μια τροποποιημένη έκδοση της παλιάς Warscape Engine, το τελικό αποτέλεσμα του Rome II δείχνει καλύτερο από ποτέ. Οι σχεδιαστές φαίνεται να προχώρησαν σε τεράστια τοπογραφική μελέτη των περιοχών της Μεσογείου, στην υφή, την αρχιτεκτονική και τα χρώματά της, καθώς το αποτέλεσμα πείθει πέρα από κάθε φαντασία.

Χάρτες με υπέροχη λεπτομέρεια και σχεδιασμό, πόλεις σχεδιασμένες με έμφαση στη λεπτομέρεια και ακριβή αρχιτεκτονικό ρεαλισμό συνοδεύουν τον παίκτη σε κάθε λεπτό του τίτλου. Προσθέστε στο σχεδιασμό και τον νέο, πολύ καλό lighting/ shadow σύστημα και έχετε ως αποτέλεσμα σχεδιασμό χαρτών τόσο ρεαλιστικό για την περιοχή, όσο μονάχα τα ARMA και STALKER έχουν καταφέρει ως σήμερα. Η οπτική πανδαισία, όμως, δεν σταματάει στις περιοχές αλλά εξελίσσεται σε νέα επίπεδα γύρω από το animation και τον αριθμό πολλών χιλιάδων units στο πεδίο της μάχης. Πατώντας επάνω στα χνάρια του Shogun 2, με το ξεχωριστό animation του κάθε στρατιώτη μιας μονάδας, το Rome ΙΙ πάει ένα σκαλί παραπέρα, δίνοντας ακόμα περισσότερες επιλογές, facial animations που αλλάζουν ανάλογα με τις συνθήκες μιας μάχης και διαφορετικές αντιδράσεις, που κάνουν τις μάχες πιο αληθινές από ποτέ.

Εκμεταλλευόμενοι δε το υπέροχο unit cam, που μεταφέρει την κάμερα εντελώς μέσα στο πεδίο μιας σύρραξης, η προηγούμενη προτροπή μας για κινηματογραφικό “λιώσιμο” και ποπ κορν επιβεβαιώνεται στο έπακρο. Δυστυχώς, το μέγεθος του τίτλου έρχεται να δημιουργήσει και το δεύτερο σημαντικότερο πρόβλημα του, αυτό του τεχνικού φόρτου που δημιουργεί στο PC σας. Το παιχνίδι, βλέπετε, είναι πραγματικό “κτήνος” όσον αφορά την κατανάλωση πόρων, σε σημείο που ακόμα και με PC διπλάσιας δύναμης των recommended specs όπου το δοκιμάσαμε, στις μεγάλες μάχες το frame rate έπεφτε κατακόρυφα και υπήρχαν στιγμές που κολλούσαν οι εντολές μας. Ακόμα, επειδή ο χάρτης είναι τόσο μεγάλος και οι αντίπαλοι τόσοι πολλοί, όσο προχωράτε το παιχνίδι, τόσο αυξάνεται και ο χρόνος αναμονής σας ανάμεσα από το κάθε turn, σε σημείο που μπορεί και να περιμένετε 3 λεπτά μέχρι να ξαναέρθει η σειρά σας.

Και όπως είναι αναμενόμενο, ένα τέτοιο παιχνίδι συνοδεύεται και από τεράστιους loading χρόνους, που στέλνουν τον παίκτη να διαβάζει εφημερίδα μέχρι να φορτώσει μια αποστολή. Λογικό, λοιπόν, να υπάρχουν και ορισμένα μικρά τεχνικά glitches, τα οποία εμφανίζονται διάσπαρτα σε όλους τους τομείς όπως κάποια κολλήματα στο animation, αδικαιολόγητα θολώματα σε σημεία και λοιπά άλλα θεματάκια που αυτά όμως, σίγουρα θα λυθούν σταδιακά με τα επόμενα patches. O ηχητικός τομέας του τίτλου από την άλλη, χωρίς να εντυπωσιάζει στον ίδιο βαθμό όπως ο αντίστοιχος του Shogun 2, είναι και αυτός ιδιαίτερα καλός κάτω από την επική ενορχήστρωση της συμφωνικής ορχήστρας της Μπρατισλάβα.Το δε voice acting πλαισιώνει όλους τους βασικούς αλλά και δευτερεύοντες χαρακτήρες και αν και είναι λίγο μπερδεμένο στις προφορές, καταφέρνει να προσδώσει την βαρύτητα της κάθε περίστασης με το σωστό τόνο και ύφος. Σίγουρα, όμως, εκεί που ξεχωρίζει το παιχνίδι είναι τα ηχητικά εφέ, τα οποία, μιας και έπρεπε να πλαισιώσουν 700 διαφορετικά units, βρίθουν από ποικιλία και εύρος δυνατοτήτων, μεταφέροντας άψογα την κλαγγή της μάχης στα αυτιά μας.

Είναι, λοιπόν, το Rome ΙΙ αυτό που περιμέναμε τόσο καιρό; Ίσως όχι, μιας και οι προσδοκίες του κοινού ήταν εξωφρενικά υψηλές. Το τεράστιο μέγεθος του τίτλου και η βιασύνη για κυκλοφορία τον Σεπτέμβριο, το έφερε αντιμέτωπο με παραμέληση κάποιον παλιών προβλημάτων της σειράς, αλλά και ορισμένων τεχνικών θεμάτων που ζορίζουν λίγο τον παίκτη. Κανένα από τα θέματα βέβαια δεν είναι gamebreaking και για όποιον μπει συνειδητοποιημένα στο παιχνίδι, θα έχει μπροστά του εκατοντάδες ώρες ξέφρενου gaming.

Είναι κρίμα να υπάρχουν τα προβλήματα που προαναφέραμε, αλλά κοιτώντας όλη τη σειρά σφαιρικά, το Rome II είναι πιθανότατα η καλύτερη έκδοση Total War που έχουμε δει μέχρι σήμερα, με τεράστιο βάθος, υλικό και δυνατότητες. Γνωρίζοντας την τακτική της Creative Assembly, να διαθέτει πολλά patches στα παιχνίδια της, είμαστε αισιόδοξοι πως αργά ή γρήγορα ορισμένα θέματα του τίτλου θα λυθούν και σαν καλό κρασί, το Rome II θα ωριμάσει και με τον καιρό θα γίνεται ολοένα και καλύτερο.