Killer Is Dead

Ο άνθρωπος που έκλεψε το φεγγάρι…

Είναι ονειροπόλος αυτός που νομίζει πως έχει αποκρυπτογραφήσει τον τρόπο σκέψης του Suda 51 και κοιμάται μόνο στο ένα πλευρό αυτός που θεωρεί πως γνωρίζει τι να περιμένει κάθε φορά που ο Ιάπωνας ανακοινώνει νέο παιχνίδι. Ο τύπος αυτός είναι ένας επικίνδυνα αξιαγάπητος "ψυχάκιας", που η βιομηχανία πρέπει να αισθάνεται ιδιαίτερα υπερήφανη που έχει στους "κόλπους" της, μία τέτοια προσωπικότητα. Όχι ότι χωρίς αυτόν δεν υπάρχει gaming. Απλά το έργο του είναι μία σπάνια, γλυκόπικρη, αλλά νόστιμη σταγόνα στο μεγάλο καζάνι του gaming.

Κάθε φορά που μία δημιουργία του ανεβαίνει στα ράφια των καταστημάτων, όλοι όσοι γνωρίζουν τον Goichi Suda, ξέρουν πολύ καλά ότι αυτό το…κουτάκι που φέρει την υπογραφή του, έχει σίγουρα κάτι διαφορετικό να πει.Το αν αυτό το "διαφορετικό", είναι καλό ή κακό, θα το κρίνει ο καθένας μας ξεχωριστά. Το σίγουρο είναι ότι τα παιχνίδια του, είτε θα αγαπηθούν -σε βαθμό λατρείας-, είτε θα περάσουν τόσο απαρατήρητα, όσο ένα πιάτο μπάμιες σε μπουφέ γεμάτο λιχουδιές.

Το Killer Is Dead είναι το πιο πρόσφατο project της Grasshopper Manufacture, της ομάδας που ηγείται ο Suda 51, η οποία αποτελείται από γνωστά και αξιόλογα πρόσωπα της βιομηχανίας (βλ. Akira Yamaoka, Shuji Ishikawa κ.α). Πρόκειται για ένα action hack n’ slash, με λιγοστά -πολύ λιγοστά όμως- shooting ψήγματα. Αν και δεν έκανε την παρουσία του αισθητή, όσο το εκπληκτικό "Shadows Of The Damned", ο νέος τίτλος του ταλαντούχου δημιουργού έχει αρκετό ενδιαφέρον και θεωρούμε αυτοί που αρέσκονται σε τέτοιου είδους "εναλλακτικές" προτάσεις, δε θα απογοητευτούν.

"Ο εκλεκτός του φεγγαριού"

Τα γεγονότα του παιχνιδιού λαμβάνουν χώρα στο κοντινό μέλλον, στο οποίο τα τουριστικά ταξίδια στο φεγγάρι, καθώς και τα βιονικά μέρη στο ανθρώπινο σώμα είναι μία "πραγματική πραγματικότητα", που λέει και ένας γνωστός μας, εδώ στο GameOver.gr. Ο παίκτης παίρνει το ρόλο του Mondo Zappa, ενός μισθοφόρου δολοφόνου -είναι και της "μόδας" τελευταία, ειδικά στη χώρα μας- ο οποίος δέχεται αποστολές από τη Bryan Execution Firm. Η εν λόγω "εταιρία" αναλαμβάνει την εκτέλεση κακοποιών, δολοφόνων και…παράξενων οντοτήτων, για λογαριασμό του εκάστοτε πελάτη. Η ιστορία, παραδόξως, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και οι αποστολές, μπορεί να εμφανίζονται μεμονωμένες, συνδέονται με τρόπο που μόνο το μυαλό του Suda μπορεί να επινοήσει.

Αυτό που έχουν καταφέρει με το Killer Is Dead οι άνθρωποι της Grasshopper Manufacture, με κύριο σεφ τον Suda, είναι ένα συνονθύλευμα πολλών στοιχείων, που δεν κουράζουν τον παίκτη, δε μπερδεύουν τη ψυχολογία του και, το σημαντικότερο, είναι μοιρασμένα ισότοπα. Ο τίτλος είναι γεμάτος αλληγορίες, αυτοσαρκάζεται συνεχώς, επιτυγχάνει μία τέλεια ισορροπία μεταξύ σοβαρού και αστείου και, εν τέλει, παραδίδει μία πολύ ιδιαίτερη εμπειρία. Εκεί που έχει πέσει λιγάκι χρυσόσκονη παραπάνω, είναι, αναμενόμενα, στη σκηνοθεσία, που και αυτή είναι κατασκευασμένη από διαφορετικά υλικά, τα οποία έχουμε δει σε ταινίες του Tarantino, του Kubrick και άλλων παρόμοιων "θρύλων" της έβδομης τέχνης. Τα σεξιστικά, σεξουαλικά και σχεδόν πορνογραφικά στοιχεία, σαφώς και δε λείπουν, ωστόσο βρίσκονται εκεί διακριτικά και λαμβάνουν δευτερεύοντα -ίσως και τριτεύοντα- ρόλο.

"Έρωτα πουλάς τάζεις γη κι ουρανό oops, το λένε γαλλικά ζιγκολό"

Το Killer Is Dead αποτελείται από 12 επεισόδια που θα δαπανήσουν εποικοδομητικά περίπου 8 ώρες από τη ζωή των gamers. Εκτός όμως από τις κύριες αποστολές, υπάρχουν και μερικές δευτερεύουσες -τύπου mini game δραστηριότητες προς πειραματισμό, όπως combo challenges, time attack levels και τα γνωστά και κατακριτέα από πολλούς…διανοούμενους του μέσου, Gigolo Missions.

Στα τελευταία, ο Mondo, βγαίνει "ραντεβουδάκια" με όμορφες παρουσίες τις οποίες πρέπει να τις κοιτάζει, χωρίς να φανεί αγενής ή "πέφτουλας", στα επίμαχα σημεία, έτσι ώστε να ανεβάζει τη…θερμοκρασία στα ύψη και τελικώς να ρίξει την εκάστοτε αιθέρια ύπαρξη στο κρεβάτι. Για να "πέσει" η κοπέλα, ο πρωταγωνιστής πρέπει να τις δίνει, σε συγκεκριμένα σημεία του mission, δωράκια, τα οποία τα αγοράζει από το Gift Shop με χρήματα που κερδίζει από τις υπόλοιπες αποστολές. Οφείλουμε να ομολογήσουμε πως τα Gigolo Missions, ούτε μας εντυπωσίασαν, ούτε φυσικά μας ενόχλησαν. Περισσότερο αδιάφορα τα βρήκαμε, παρά οτιδήποτε άλλο.

{PAGE_BREAK}

Αν μη τι άλλο, ο Suda 51 ποτέ δεν κατάφερε να εντυπωσιάσει με το gameplay του. Άλλωστε δε νομίζουμε πως αυτός είναι ο λόγος που οι gamers αγαπούν τα παιχνίδια του. Το Killer Is Dead, δεν αποτελεί εξαίρεση. Όχι ότι δεν κάνει κάτι καλά, αλλά δεν κάνει και τίποτα νέο. Το παιχνίδι είναι ένα κλασσικό hack n’ slash, βασισμένο στους combo μηχανισμούς του ξίφους του πρωταγωνιστή και ένα πολύ παραδοσιακό σύστημα αναβάθμισης του εξοπλισμού και εμπλουτισμού των χορογραφιών του. Επιπροσθέτως, ο τίτλος ενσωματώνει και ένα ενδιαφέρον σύστημα τελικών χτυπημάτων, που σωστά μαντέψατε, είναι γεμάτο αίμα, αίμα και…αίμα. Το τέλος του κάθε επεισοδίου, όπως συνηθίζεται σε τέτοιου είδους παιχνίδια, συνοδεύεται και από μία μάχη με μεγάλα και ευφάνταστα bosses, τα οποία με τη σειρά τους χρήζουν ξεχωριστή αντιμετώπιση.

Τα shooting ψήγματα που αναφέραμε προηγουμένως, αφορούν το αριστερό χέρι του Mondo, το οποίο είναι βιονικό και μπορεί να πυροβολεί άγνωστης ταυτότητας πυρά. Τα πυρά αυτά τροφοδοτούνται από μία μπάρα που γεμίζει με αίμα των αντιπάλων (ασχέτως αν απεικονίζεται από τριαντάφυλλα). Γενικότερα, το gameplay του Killer Is Dead περνάει τη βάση και ρόλος του είναι απλά διεκπεραιωτικός.

"Suda στη ψυχή, Suda και στο σώμα"

Δε νοείται παιχνίδι Suda, χωρίς ιδιαίτερο art direction. Αυτή τη φορά το εικαστικό μέρος του τίτλου υιοθετεί μία παράξενη cell-shaded τεχνική, γεμάτη σκιές και σκουρόχρωμες υφές. Θα λέγαμε πως μοιάζει με ένα πολύ σκοτεινό και γυαλισμένο κόμικ, που η παλέτα των χρωμάτων είναι εξαιρετικά περιορισμένη. Αν και η anime αισθητική, κυρίους στους χαρακτήρες, δηλώνει βροντερό παρόν, οι σχεδιαστές φαίνεται να είναι επηρεασμένοι από πολύ πιο "δυτικού τύπου" εικόνες, όπως αυτές του Dark Souls. Το εικαστικό αν και συνολικά μας άρεσε, μετά από ένα σημείο δύναται να κουράσει ορισμένα μάτια και αυτό λόγο της πολύ συγκεκριμένης και σκοτεινής τεχνικής απεικόνισης. Ίσως λιγάκι μεγαλύτερη ποικιλία στα περιβάλλοντα να εξάλειφε, έως ένα βαθμό, το πρόβλημα.

Τα γραφικά με τη σειρά τους, εφόσον τους έχει δοθεί συγκεκριμένη κατεύθυνση από το art direction, κάνουν μια χαρά τη δουλειά τους και σε γενικές γραμμές παραδίδουν ένα όμορφο αποτέλεσμα. Το μοναδικό πρόβλημα που εντοπίσαμε, είναι το σε σημεία έντονο tearing της οθόνης (ασχοληθήκαμε με την έκδοση για το Xbox 360). Τέλος, η μουσική δε θα μπορούσε να απογοητεύσει, εφόσον την επιμέλειά της την κατείχαν τα χέρια του πολυτάλαντου και πολύ έμπειρου Akira Yamaoka, ο οποίος φαίνεται να εκπέμπει στο ίδιο μήκος κύματος με το Suda, γι’ αυτό και καταφέρνει να συμπίπτει θεματικά με την εκάστοτε δημιουργία του τελευταίου.

"Δεν υπάρχει γκρι εδώ"

"Μα πως είναι δυνατόν να κοιτάξει κάποιος προς το Killer Is Dead, όταν κυκλοφορίες «μαμούθ» -όπως το Grand Theft Auto V- ερωτοτροπούν έντονα με τις τσέπες των gamers;" θα αναρωτηθούν πολλοί από εσάς. Αυτό είναι όμως και το όμορφο σε αυτή τη βιομηχανία: παραδίδει μπόλικες, διαφορετικές και για όλα τα γούστα προτάσεις.

Το Killer Is Dead είναι μία ακόμη περιπέτεια στο διαστροφικό μυαλό του Suda, πράγμα που σημαίνει πως δεν απευθύνεται προς όλους. Είναι ένα παιχνίδι με πολύ πικάντικο και σκοτεινό περιεχόμενο, στου οποίου τις φλέβες κυλάνε στοιχεία κατάμαυρου χιούμορ, αυτοσαρκασμού σε βαθμό παρεξηγήσεως και, φυσικά, σεξουαλικών υπονοούμενων. Επιπλέον, όσοι το τιμήσουν θα γίνουν μάρτυρες εξαιρετικής σκηνοθεσίας, ενδιαφέροντος σεναρίου, ιδιαίτερου art direction και απλά ικανοποιητικού gameplay. Όσοι έχετε ασχοληθεί με παιχνίδια του Suda 51 και νιώθετε ότι μπορείτε να "καταπιείτε" το περιεχόμενό τους, δε θα χάσετε. Οι υπόλοιποι συνεχίστε τις βόλτες σας στο Los Santos…

Σάκης Καρπας

{nomultithumb}