Outlast

Όσον αφορά τις “αμυντικές” ικανότητες του πρωταγωνιστή, θα πρέπει να συμπεριλάβουμε και τη δυνατότητα του να σκαρφαλώνει σε αεραγωγούς και επιφάνειες που προεξέχουν, να εισχωρεί σε χώρους μέσα από χαραμάδες, να ισορροπεί και να κρεμιέται από περβάζια, καθώς και να κινείται αλά parkour με τρόπο που θα ζήλευε και η Faith από το Mirror’s Edge! Τα αρνητικά στοιχεία που μπορεί να εντοπίσει κάποιος στο gameplay του Outlast είναι μια μικρή μονοτονία από ένα σημείο του παιχνιδιού και μετά, κυρίως λόγο της έλλειψης κάποιας μορφής puzzles, απουσία η οποία στοιχίζει στον τομέα της ποικιλίας των αποστολών και στην απλουστευμένη χρήση του stealth στοιχείου.

Υπεύθυνη για τον οπτικό τομέα του παιχνιδιού είναι η γνωστή και δοκιμασμένη μηχανή γραφικών Unreal Engine 3, η οποία μπορεί πλέον να μην είναι ικανή να “ρίξει σαγόνια”, αλλά με την προσεγμένη και πολύ καλή δουλειά της Red Barrels αποδίδει πολύ όμορφα γραφικά, με υψηλής ποιότητας textures και εντυπωσιακό δυναμικό φωτισμό, δημιουργώντας ένα σύνολο το οποίο στέκεται άνετα δίπλα σε άλλους “μεγάλους” τίτλους από “μεγάλες” εταιρίες.

Εξαιρετικό είναι και το optimization που έχει γίνει, καθιστώντας το παιχνίδι ικανό να τρέξει απροβλημάτιστα ακόμα και σε PC με mid-end και low-end κάρτες γραφικών των τελευταίων, τουλάχιστον, 3 ετών. Επίσης, η χρήση του εφέ film grain από τους δημιουργούς προσδίδει μια πιο κινηματογραφική αίσθηση στον τίτλο. Και αν τα καλοσχεδιασμένα γραφικά συμβάλουν στο να βυθίσουν τον παίκτη στο αποκρουστικό και απόκοσμο περιβάλλον του ασύλου, αυτό που ενισχύει την εκπληκτική ατμόσφαιρα είναι ο καταπληκτικός ηχητικός τομέας.

Το ηχητικό σύνολο, λοιπόν, πλαισιώνουν άριστα ηχητικά εφέ και μια “φρικιαστικά” υπέροχη μουσική επένδυση, η οποία μεταβάλλεται σύμφωνα με τα τεκταινόμενα στο παιχνίδι και επιδρά καταλυτικά στο gameplay, καθώς τα jump scares γίνονται ακόμα πιο τρομακτικά και οι σκηνές καταδίωξης του παιχνιδιού ακόμα πιο έντονες. Αρκεί να ακούσετε για πρώτη φορά την ανάσα του Miles μετά από κάποια έντονη στιγμή για να αγχωθείτε ακόμα περισσότερο, αν δεν έχετε πατήσει ήδη quit… Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε, βέβαια, ότι η εμπειρία του τρόμου αυξάνεται γεωμετρικά αν επιχειρήσετε να παίξετε το παιχνίδι νύχτα, με τα φώτα σβηστά και ένα καλό σετ ακουστικών.

Η μικρή διάρκεια του Outlast -γύρω στις 5 με 6 ώρες- ίσως φανεί μειονέκτημα σε πολλούς, ωστόσο η επιτηδευμένη επιμήκυνση της έκτασης που παιχνιδιού θα δημιουργούσε σίγουρα προβλήματα συνοχής. Άλλο ένα αδύναμο σημείο είναι η γραμμική συνέχεια της εξέλιξης, η οποία αντισταθμίζεται, εν μέρει, από την αγχωτική ατμόσφαιρα και την αβεβαιότητα στο τι θα συναντήσουμε στο κάθε μας βήμα.

Εξάλλου, είναι φανερό ότι από τους δημιουργούς δεν έλειπε το μεράκι ή η ικανότητα και η γνώση, αλλά το budget, καθώς είναι σίγουρο ότι αν διέθεταν περισσότερους πόρους, το παιχνίδι θα ήταν απαλλαγμένο από τα μειονεκτήματα που το χαρακτηρίζουν. Σε μια τέτοια περίπτωση θα μιλούσαμε για έναν ΑΑΑ τίτλο που θα “έβαζε τα γυαλιά” σε πολλά survival horror franchises, τα οποία τα τελευταία χρόνια έχουν χάσει τον δρόμο τους. Ή μήπως τα “βάζει”;