Titanfall

Ένα killer-app στα σκαριά;

---

Την περασμένη Πέμπτη, 13/2, η beta του Titanfall ξεκίνησε για όσους είχαν δηλώσει συμμετοχή από νωρίς και κατάφεραν να εξασφαλίσουν ένα πολυπόθητο κλειδί για να πάρουν μια γεύση από το τι ετοιμάζει η Respawn Entertainment. Το GameOver εξασφάλισε ένα beta key από νωρίς και ο γράφων βούτηξε από τον ουρανό (κυριολεκτικά) στο πεδίο της μάχης, καβάλα με τον τιτάνα του για να δοκιμάσει αυτό το FPS με το απίστευτο τρέξιμο, το παρκούρ και τα καταστροφικά mechs, που τον είχε εντυπωσιάσει από την Ε3 2013. Εκ πρώτης όψης το Titanfall δείχνει να μοιάζει μακρινός συγγενής του Call of Duty: Modern Warfare. Δεν αναφέραμε τυχαία το Modern Warfare, γιατί οι ιδρυτές και πολλά άτομα που απαρτίζουν τη Respawn προέρχονται από την Infinity Ward.

Οπτικά, παρά την εξαιρετική υλοποίηση μιας custom έκδοσης της Source Engine, το Titanfall εικαστικά είναι ένα CoD με sci-fi αισθητική. Ακόμη και η γραμματοσειρά που χρησιμοποιείται για να εμφανίσει τους πόντους στην οθόνη είναι αυτή που γνωρίσαμε το 2007 στο πρώτο Modern Warfare. Το Titanfall θέλει να είναι προσβάσιμο προς όλους για αυτό το λόγο έχει γίνει τρομερό optimization στη μηχανή γραφικών, με αποτέλεσμα PC διετίας και τριετίας να το τρέχουν σε 1080p/ 60 frames. Καταστρεφόμενα περιβάλλοντα, «σούπερ-ουάου» εφέ φωτισμού και τέτοιου είδους πολύπλοκα effects λείπουν από το Titanfall, όμως το χάος που επικρατεί στην οθόνη κατά τη διάρκεια της σύρραξης δεν έχει προηγούμενο.

Οι φρενήρεις ρυθμοί αποτυπώνονται έντονα όταν υπάρχει τόσο ομαλό animation, ενώ το αποκορύφωμα βρίσκεται στο λεπτομερέστατο skybox και background που σχεδίασαν τα παλικάρια της Respawn. Σίγουρα, δεν έχουμε να κάνουμε με επιπέδου Battlefield γραφικά, αλλά ο οπτικός τομέας αυτό που θέλει να αναπαραστήσει το πραγματοποιεί περίφημα -χωρίς πολλά “φρου φρου και αρώματα” και σαγόνια πεσμένα στο πάτωμα. Αυτά ως προς τα όσα μπορούμε να αντιληφθούμε στο τεχνικό κομμάτι, παίζοντας έναν σχεδόν τελειωμένο κώδικα του τίτλου.

Οι ομοιότητες που κουβαλά το Titanfall με τη σειρά CoD κάθε άλλο παρά τυχαίες είναι και όλα λειτουργούν προς όφελος της προσβασιμότητας του παιχνιδιού. Αυτό εντοπίζεται στο γεγονός πως η αίσθηση των όπλων και η κίνηση του παίκτη στο χώρο αφήνουν αυτή την arcade και γρήγορη αίσθηση. Όλοι οι χαρακτήρες κινούνται απίστευτα γρήγορα στο χώρο, ενώ τα όπλα έχουν παρόμοιο, ελαφρύ στο χέρι του παίκτη, recoil. Αρκεί να αναφέρουμε ότι το Titanfall είναι το μοναδικό παιχνίδι που στα settings του έχει επιλογή για «αυτόματο τρέξιμο», είτε κατευθείαν με το πρώτο βήμα είτε ύστερα. Και σε αυτό το σημείο οι ομοιότητες σταματούν και το Titanfall μεταμορφώνεται στο μάτι του παίκτη σε κάτι που μπορεί να χαρακτηριστεί «φρέσκο». 

Αναφερθήκαμε πιο πάνω στο «προς όφελος του παιχνιδιού» και αυτό έχει βάση, διότι όποιος προέρχεται από ένα εξίσου ιλιγγιωδών ταχυτήτων shooter, όπως το CoD, θα νιώσει ιδιαίτερα οικεία στο περιβάλλον του Titanfall. Τίποτα δεν είναι τυχαίο εδώ. Με την αρωγή των Τιτάνων και του παρκούρ δίνεται στους παίκτες μια πρωτόγνωρη εμπειρία μάχης, όπου το Mech Warrior συγχέεται με το Mirror’s Edge και το Call of Duty. Πιο εύστοχα δεν μπορούμε να το περιγράψουμε.  Από τα οκτώ όπλα της beta, μελανό σημείο θεωρούμε πως είναι το smart pistol, που αποτελεί το «noob tube» του Titanfall ή ένα sawed-off shotgun α λα Gears 3 αν μας επιτρέπεται η έκφραση.

Το πιστολάκι αυτό κλειδώνει του στόχους του -μπορεί να είναι πολλαπλοί- και μέσα σε δύο δευτερόλεπτα τους σκοτώνει σχεδόν αυτόματα και χωρίς κανένα ίχνος skill να χρειάζεται από την πλευρά του παίκτη. Μέχρι την κυκλοφορία του παιχνιδιού θα πρέπει άμεσα να νερφαριστεί, μαζί με την α λα Βαν Νταμ κλωτσιά των pilots, που έχει άνετα μέγιστη απόσταση χτυπήματος 10 μέτρων και προσφέρει ξεκούραστο one-hit kill. Πώς θα μπορούσε, όμως, από ένα αποκλειστικά multiplayer παιχνίδι να λείπουν τα ordnances και τα abilities; Οι Pilots -εκτός των όπλων- μπορούν να κουβαλούν δυο abilities και ένα Anti-Titan όπλο, που θα χρησιμεύσει όταν η μάχη μετατραπεί σε “Δαυίδ εναντίων Γολιάθ”.

Αν ξεμείνετε από Anti-Titan πυρά μπορείτε να ορμήσετε και να σκαρφαλώσετε σε έναν Titan και να τον πάτε «ροντέο». Τα… αεροπλανικά που κάνουν οι Pilots είναι μεν εντυπωσιακά και χρησιμοποιώντας τα μπορείτε να έχετε προβάδισμα από ψηλά, όμως θέλουν λίγη εξάσκηση μέχρι να πετάτε από τοίχο σε τοίχο με τη χάρη της Faith από το Mirror’s Edge. Στο παιχνίδι των abilities μπαίνουν τα «Burn Cards», τα οποία εξασφαλίζετε μετά το 9 lvl, και όπως προδίδει το όνομά τους είναι κάρτες που τις χρησιμοποιείτε μια φορά μόνο. Εδώ είναι που εισέρχονται στοιχεία trading card τίτλων, μιας και έπειτα από κάθε αναμέτρηση, μαζεύετε τέτοιες κάρτες και μπορείτε να στήσετε το δικό σας deck. Η χρήση τους γίνεται πριν κάνετε spawn και μπορεί να σας δώσει στρατηγικό αβαντάζ σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως anti-titan όπλα, spawn στο σημείο που πεθάνατε, περισσότερους πόντους για κάθε kill κ.ο.κ.

Πέραν των πιλότων, που με τις παρκούρ ικανότητες και τις μαραθωνοδρομικές αντοχές τους στο τρέξιμο μπορούν να προσφέρουν εντυπωσιακά kills, τόσο στον αέρα όσο και από τους τοίχους που μπορούν να κρεμιούνται, οι Τιτάνες είναι που κλέβουν την παράσταση. Κάθε Pilot έχει τη δυνατότητα να καλέσει έναν Titan ή να πραγματοποιήσει απευθείας πτώση μέσα σε έναν, και άπαξ αυτός γίνει κομματάκια θα πρέπει να περιμένει δύο λεπτά για να γίνει spawn ο επόμενος. Σημειωτέον ότι το όλο στήσιμο της έλευσης ενός Titan από τον ουρανό είναι χάρμα οφθαλμών και σίγουρα αποτελεί ένα από τα αξιομνημόνευτα σημεία του Titanfall. Ο Titan έχει ένα κυρίως όπλο (missile launcher, πολυβόλο ή 40mm cannon) και συνολικά τρία abilities. Παρά τους τόνους μετάλλου οι Titans κινούνται σβέλτα, μπορούν να τρέξουν και να πραγματοποιήσουν ένα είδους slide, που μπορεί να αποβεί καίριας σημασίας για να αποφύγουμε τα εχθρικά πυρά.

Οι αναμετρήσεις γίνονται 6 vs 6 με τον αριθμό τιτάνων και pilots να μεταβάλλεται καθόλη τη διάρκεια του match. Προς το τέλος του αγώνα και αφού έχει κριθεί ο νικητής, ξεκινά ο επίλογος, που δίνει τη δυνατότητα στους ηττημένους να την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια από την επικείμενη σφαγή, υπό τη μορφή του Evacuation. Εκτός των 12 pilots/ Titans υπάρχουν τα grunts, χαρακτήρες χειριζόμενοι από την ΑΙ του cloud, που αριθμούν 25 ανά ομάδα και ο σκοπός τους -εκτός από διακοσμητικός ή ενοχλητικός σε περιπτώσεις, αφού η ευφυία τους δεν τους επιτρέπει να σκοτώσουν ελέφαντα στα 5 μέτρα, πόσο μάλλον εσάς τους ίδιους- είναι να σας κάνουν να νιώσετε ασταμάτητοι, γιατί προσφέρονται ως dummy kills στο τελικό σκορ. Πρόκειται για ένα τονωτικό χαρακτηριστικό, φιλικό προς το αρχάριο κοινό.

Ο χειρισμός του Titanfall είναι ξεκάθαρος και ιδιαίτερα προσβάσιμος, οπότε μετά από 2-3 ματσάκια θα έχετε πάρει το “κολάι”. Συνολικά, υπάρχει μια απόλυτη ισορροπία μεταξύ των Pilots και των Titans, που δεν γίνεται αντιληπτή από τις πρώτες κιόλας ώρες ενασχόλησης και μένει να δούμε αν αυτό θα επαναληφθεί στην τελική έκδοση. Η beta περιελάμβανε τρία modes: Attrition, Hardpoint και Last Titan Standing. Τα δύο πρώτα είναι οι Titanfall παραλλαγές των Team Deathmatch και Point Capture, ενώ το τελευταίο βάζει 12 Titans να σφαχτούν μέχρι τελικής πτώσης και νικητής να αναδειχθεί ο τελευταίος επιζών Titan –το διασκεδαστικότερο mode όλων.

Επίσης, δυο διαθέσιμοι χάρτες είχαν τη δική τους χάρη ο καθένας, με την Angel City να ενδείκνυται για ανελέητο παρκούρ στις ταράτσες και στενές οδομαχίες μεταξύ τιτάνων, ενώ η Fracture μύριζε λίγο από… Battlefield, διότι ήταν ένας διάπλατα ανοικτός χάρτης, κατάλληλος για βίαιες συρράξεις σε όλες τις κλίμακες.

Αν και beta, η Respawn Entertainment αξίζει θερμά συγχαρητήρια για τον ομαλότατο netcode που ανέπτυξε και χάρη σε αυτόν το matchmaking είναι αστραπιαίο, ενώ τα disconnects ήταν σπάνια και συνέβαιναν εκτός αγώνα, όταν για παράδειγμα βρισκόμασταν στο lobby. Το όποιο lag παρατηρήσαμε ήταν γιατί τα ping των «υπέροχων» ελληνικών πάροχων δικτύου χτυπούσαν κόκκινο. Περιθώρια βελτίωσης σε αυτόν τον τομέα δεν υπάρχουν και σπάνια έως καθόλου συναντάμε ένα τόσο αψεγάδιαστο netcode. Αλίμονο αν υπήρχαν παρατράγουδα σε αυτόν τον τομέα όντας ένα multiplayer-only FPS.

Συνοψίζοντας, οι εντυπώσεις με την πρώτη επαφή μας από την PC έκδοση του Titanfall είναι αρκετά θετικές. Ήδη δεν παρατηρούνται αδικίες, το παιχνίδι κυλά ισορροπημένα χωρίς πολλά περιθώρια για παράπονα και το παρκούρ -σε συνδυασμό με τους Titans- συγκροτεί ένα εκρηκτικά απολαυστικό μίγμα. Η Respawn, εκ πρώτης όψης, δείχνει να έχει στα χέρια της την εξέλιξη του Call of Duty και όχι απλά ένα “Call of Duty με mechs”. Μην ξεχνάμε, όμως, ότι παρά την κυκλοφορία του στα PC, η επιτυχία του Titanfall θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τις πωλήσεις του Xbox One τους επόμενους μήνες, μιας και πλασάρεται από την Microsoft ως το “killer-app” της. Υπομονή μέχρι τις 13 Μαρτίου λοιπόν.

Κυριάκος Στεργιάδης