Toukiden: The Age of Demons

Όταν οι σειρές Monster Hunter και Warriors έκαναν παιδάκι

---

Η τεράστια δημοφιλία της σειράς Monster Hunter, ιδιαίτερα στην Ιαπωνία, είναι γνωστή σε οποιονδήποτε ασχολείται έστω και λίγο με τη βιομηχανία των videogames. Η σειρά της Capcom έχει εξελιχθεί σε θεσμό, αυξάνοντας σημαντικά τις πωλήσεις του hardware όπου κυκλοφορεί το εκάστοτε νέο επεισόδιο. Νομοτελειακά, τέτοια επιτυχία δεν θα μπορούσε να μείνει ανεκμετάλλευτη από άλλους εκδότες, που θα ήθελαν να κερδίσουν έστω ένα μικρό ένα κομμάτι από την πίτα των επίδοξων “Κυνηγών”.

Κάπου εδώ μπαίνει στο παιχνίδι η Tecmo-Koei με το Toukiden: The Age of Demons. Παραδόξως, το εν λόγω project της Omega Force, δηλαδή της δημιουργού των σειρών “Warriors”, ενώ είναι 100% αυτό που λέμε “copycat”, δηλαδή ολοκληρωτική αντιγραφή του franchise Monster Hunter, καταφέρνει και διατηρεί ένα δικό του χαρακτήρα, να κάνει πράγματα με έναν ξεχωριστό τρόπο και, εν τέλει, να προσφέρει μια εμπειρία ικανοποιητική, που έχει τις αξιώσεις να σταθεί στην αγορά χωρίς το “στίγμα” της στυγνής αντιγραφής.

Το Toukiden προσφέρει στον επίδοξο Slayer (έτσι ονομάζονται οι κυνηγοί εδώ) ένα υποτυπώδες σενάριο, που ωστόσο έχει αρκετό ενδιαφέρον και παντρεύει τη μυθολογία των Ιαπώνων (στοιχείο στο οποίο η Omega Force με τις σειρές Warriors διαπρέπει) με το hack ‘n’ slash gameplay των Warriors, και με τη δομή και ανάπτυξη του Monster Hunter. Σύμφωνα με το σενάριο, λοιπόν, την Ιαπωνία έχει κατακλύσει ένα κύμα δαιμόνων (Oni), οι οποίοι εμφανίστηκαν μέσα από μια τρύπα στο χωροχρόνο και έχουν ισοπεδώσει τα πάντα στο διάβα τους, σκοτώνοντας ανθρώπους, καίγοντας χωριά και κλέβοντας ψυχές. Μοναδικό εμπόδιο στην απόλυτη καταστροφή που προκαλούν οι δαίμονες είναι το τάγμα των Slayers, μιας ομάδας σπουδαίων πολεμιστών, οι οποίοι έχουν ως μοναδικό σκοπό της ζωής τους την εξολόθρευση των δαιμόνων και τη σωτηρία της γης τους.

Κατά την έναρξη του Toukiden ο παίκτης πληροφορείται ότι αναλαμβάνει το ρόλο ενός νέου και πολλά υποσχόμενου Slayer, που στάλθηκε από τη διοίκηση για να βοηθήσει στη δύσκολη κατάσταση που επικρατεί σε ένα μικρό χωριό. Εδώ δίνεται και μια απολύτως βασική δυνατότητα σχεδιασμού του χαρακτήρα που θα ελέγχουμε στο παιχνίδι, επιλέγοντας όνομα, φύλλο, σωματότυπο και οπλισμό. Μετά από ορισμένα απαραίτητα tutorials, το παιχνίδι ξεκινά σε σύντομο χρονικό διάστημα, προδίδοντας έτσι μια βασική του παράμετρο: την απλότητα.

Η αλήθεια είναι ότι το Toukiden αποφεύγει την πολυπλοκότητα και τα άπειρα μενού/ quests/ side quests/ διαλόγους της σειράς Monster Hunter και επιλέγει μια πιο γρήγορη, απλή και εύκολη προσέγγιση στο concept του “κυνηγιού τεράτων”. Η βασική ιδέα είναι ίδια, αφού το χωριό που ξεκινάμε την περιπέτειά μας αποτελεί τη βάση μας, υπάρχει το σπίτι όπου μπορούμε να ξεκουραστούμε και να κοιμηθούμε για να ανακτήσουμε δυνάμεις ή να αποθηκεύσουμε την πρόοδό μας, στην πλατεία του χωριού θα βρούμε σιδερά, πωλητή αντικειμένων και ειδικό στις αναβαθμίσεις του οπλισμού μας, ενώ στο σπίτι των Slayers υπάρχει η… γραμματέας με το quest board, που μας ενημερώνει και μας προσφέρει νέες αποστολές.

Όμως, όλα αυτά γίνονται γρήγορα, με χαρακτηριστική απλότητα και χωρίς το quest log μας να έχει γεμίσει από 500 fetch quests και άπειρα πράγματα να κάνουμε. Αυτή η απλότητα και γενικότερη ευκολία του Toukiden κρίνεται ως ιδανική για τους νεοεισερχόμενους στην ιδέα των “Κυνηγών Τεράτων”, αλλά είναι βέβαιο πως θα απογοητεύσει τους σκληροπυρηνικούς φίλους της σειράς Monster Hunter, που πάντα αναζητούν το κάτι παραπάνω.

Βέβαια, οι παραπάνω διαπιστώσεις δεν συνεπάγονται ένα φτωχό παιχνίδι. Αντιθέτως, το Toukiden προσφέρει σωρεία επιλογών για όποιον επιλέξει να χαθεί στον κόσμο του, όπως συνεργατικό co-op για τέσσερις παίκτες μέσω δικτύου (online ή Ad-Hoc), με πολύ εύκολη ενεργοποίησή του είτε από lobby είτε από ειδικές “πέτρες” που υπάρχουν σε κάθε χάρτη και στη στιγμή μας μεταφέρει σε online περιβάλλον. Σημαντικό εδώ είναι το γεγονός πως όπου και αν βρισκόμαστε, είτε σε online είτε σε single player περιβάλλον, ό,τι κερδίζουμε από τα κυνήγια και τις αποστολές μας (loot, xp κ.ο.κ.) αποθηκεύονται στο χαρακτήρα μας και μένουν για πάντα μαζί του.

Μια ακόμα ενδιαφέρουσα προσθήκη στο παιχνίδι είναι αυτή των πολεμιστών Mitama. Πρακτικά, αυτοί είναι αρχαίοι Slayers που έπεσαν στη μάχη και οι Δαίμονες έκλεψαν την ψυχή τους. Έτσι, σκοτώνοντας ένα τέρας που έχει στο εσωτερικό του έναν Mitama, τον “κληρονομούμε” και στη συνέχεια έχουμε πάντα μαζί μας έναν παντοδύναμο σύμμαχο, μια πνευματική οντότητα που προσφέρει έξτρα κινήσεις/ spells και ιδιότητες στο όπλο που κραδαίνουμε (εδώ να τονίσουμε ότι μόνο ένα όπλο από έξι διαφορετικά μπορεί να έχει σε κάθε αποστολή ο πολεμιστής μας). Όπως συμβαίνει και με τον πολεμιστή μας, έτσι και το Mitama μπορεί να αναβαθμιστεί σε RPG ύφος και σταδιακά να γίνει ισχυρότερο.

Όλα αυτά είναι τα κύρια χαρακτηριστικά του Toukiden, που δουλεύουν σωστά, είναι τοποθετημένα στη θέση που πρέπει και συνθέτουν ένα αξιοπρεπές παιχνίδι. Κάπου εδώ, όμως, έρχεται η “κατάρα” που συνοδεύει την Omega Force εδώ και χρόνια. Αυτή η κατάρα ονομάζεται “επανάληψη”. Αν και τα παιχνίδια που κυνηγάς τέρατα έτσι και αλλιώς πατούν επάνω σε μια “μανιέρα” (βγες από το safehouse, εντόπισε, σφάξε, “lootαρε”, γύρνα στο safehouse), το hack ‘n slash gameplay της σειράς Warriors που έχει ενσωματωθεί εδώ, γρήγορα γίνεται κουραστικό. Μόνο αργότερα, με την αναβάθμιση οπλισμού και Mitama, έρχονται στην κυριότητα του παίκτη spells και ειδικές κινήσεις άμυνας/ επίθεσης, οι οποίες και πάλι είναι σχεδόν άχρηστες εναντίον των mobs που λυμαίνονται τους χάρτες, και χρησιμοποιούνται κυρίως στις δύσκολες μάχες με τα bosses. Εκτός αυτού, σε ορισμένες αποστολές υπάρχει και χρονικό όριο, με άπειρα (και συνεχώς τα ίδια) mobs -που δεν πέφτουν εύκολα…- να κάνουν respawn και το παιχνίδι να μην εξηγεί ότι αυτά πρέπει απλά να τα παρακάμψει και να τρέξει προς τον τελικό του στόχο.

Επιπροσθέτως, εκτός από το κουραστικό… “ha-ha-hiya” gameplay, έντονη επανάληψη υπάρχει και στους χάρτες. Ενώ τα γραφικά σε αυτό το παιχνίδι είναι από τα πιο όμορφα που έχουμε δει στο Vita (είναι παράξενο, αλλά μιλάμε για υψηλό polygon count, όμορφα φίλτρα, ακατέβατο frame rate και γοητευτικό εικαστικό), η όποια ποικιλία υπάρχει στο περιβάλλον αργεί να έρθει, ενώ η δύστροπη κάμερα ώρες ώρες γίνεται εφιάλτης και σώζεται μόνο με το lock-on.

Ευτυχώς, όσο περνά η ώρα η κατάσταση βελτιώνεται, αφού ανοίγουν νέες περιοχές και οι αποστολές αποκτούν μεγαλύτερο ενδιαφέρον, ενώ η καλή Α.Ι. των συμμάχων που μας συνοδεύει σε κάθε αποστολή (αν είμαστε σε single player περιβάλλον) βοηθά σημαντικά στο να κυλήσουν οι πρώτες δύσκολες ώρες και να φτάσουμε στα πιο καλά και ενδιαφέροντα σημεία του τίτλου. Ωστόσο, η απειρία της Omega Force σε αυτήν την κατηγορία φαίνεται αμέσως, ειδικά αν κάποιος έχει ασχοληθεί με Monster Hunter έστω και για λίγο.

Ας μην είμαστε, όμως, άδικοι. Το Toukiden: The Age of Demons είναι μια αξιοπρεπέστατη πρώτη προσπάθεια της Omega Force στην ιδέα “Monster Hunter”. Ναι, είναι πιο φτωχό από τα πρόσφατα παιχνίδια της Capcom και σίγουρα χρειαζόταν περισσότερη ποικιλία σε περιοχές, εχθρούς και σύστημα μάχης. Παρόλα αυτά, ό,τι προσπαθεί να κάνει, το φέρνει εις πέρας αρκετά καλά και είμαστε βέβαιοι ότι αν πάρει πράσινο φως για συνέχεια, η ομάδα είναι ικανή να προβεί σε βελτιώσεις και στο μέλλον να προσφέρει κάτι καλύτερο.

Γιώργος Καλλίφας