Συνέντευξη – Watch Dogs

Συνομιλούμε με τον lead designer του Watch Dogs

---

Πριν από μερικές εβδομάδες το GameOver ταξίδεψε στο Παρίσι και στα γραφεία της Ubisoft, όπου είδε μια σχεδόν ολοκληρωμένη έκδοση του νέου τίτλου που ετοιμάζει η γαλλική εταιρεία, του Watch Dogs. Ένας εκτενέστατο preview από την επαφή του Σάββα Καζαντζίδη με το παιχνίδι μπορείτε να διαβάσετε εδώ, ενώ παρακάτω θα βρείτε μια συνέντευξη που του παραχώρησε ο Danny Belanger, lead designer του Watch Dogs.

Μετά την πολύωρη επαφή μας με το παιχνίδι, ήρθε η ώρα για τη συνέντευξη με τον Danny Belanger, lead game designer του παιχνιδιού, με τον οποίο είχαμε ξαναμιλήσει πέρυσι το Μάιο στην πρώτη παρουσίαση του Watch Dogs. Οι συνθήκες αυτή τη φορά ήταν πολύ διαφορετικές καθότι μετρούσαμε τέσσερις ώρες καθαρού gameplay πάνω στον τίτλο, η κυκλοφορία πλησιάζει και υπήρχε βέβαια και η πολυσυζητημένη μετάθεση της κυκλοφορίας του.

Λοιπόν Danny, γιατί πήγε έξι μήνες πίσω ο τίτλος; Με τι δεν ήσαστε ευχαριστημένοι και τι άλλαξε στο παιχνίδι;

-Ω, τίποτα δεν άλλαξε στο παιχνίδι. Το Watch Dogs παίρνει το τελικό του σχήμα με βάση αυτό που εξ αρχής είχαμε οραματιστεί. Τίποτε δεν έχει αλλάξει στη δομή του παιχνιδιού. Από την άλλη, υπάρχουν εκατοντάδες, χιλιάδες θα έλεγα, πράγματα που έχουν ξαναδουλευτεί, που έχουν βελτιωθεί και που έχουν τελειοποιηθεί.  Το βασικό για το οποίο μας έδωσε χρόνο και ευκαιρίες η καθυστέρηση της κυκλοφορίας του Watch Dogs ήταν το να το συμμαζέψουμε. Πολλά πράγματα δεν είχαν ολοκληρωθεί, το ίδιο το παιχνίδι δεν είχε ολοκληρωθεί…

Παρόλα αυτά η εταιρεία το προόριζε για blockbuster κυκλοφορία που θα συνόδευε το launch των νέων κονσολών. Κακός υπολογισμός; Βιασύνη;

-Δεν ξέρω! Ρώτα κάποιον από τα υψηλά κλιμάκια. Κάποια στιγμή μας ρώτησαν και τους είπαμε «Δεν είναι έτοιμο». Το σεβάστηκαν και να’ μαστε τώρα εδώ. Θα αναγκαζόμασταν να αφαιρέσουμε στοιχεία. Πράγματα τα οποία είδες στο παιχνίδι, με τα οποία έπαιξες, δε θα υπήρχαν καν. Δε θα το θέλαμε αυτό. Εσείς, οι gamers δε θα το θέλατε αυτό.

Οπότε πατήσατε πόδι σαν ομάδα έ;

-Περισσότερο λειτουργήσαμε συνολικά σαν εταιρεία.  Κάτσε να σου πω ένα παράδειγμα. Όταν χακάρεις μία κάμερα, ένα τηλέφωνο και παίρνεις feedback από την A.I. από τον κόσμο του παιχνιδιού. Το περιεχόμενο και το υλικό, απλά δεν ήταν αρκετό. Το είδαμε, το ξαναείδαμε, καταλάβαμε ότι πολλά στοιχεία επαναλαμβανόταν, κι από κει που προσπαθούσαμε να ανεβάσουμε τη διαδραστικότητα και τη ζωντάνια του κόσμου, καταλήγαμε στο να την υπονομεύουμε. Να ένας τομέας στον οποίο δουλέψαμε πάρα πολύ αυτό το διάστημα. Ξαναπαίξαμε μία μία τις αποστολές. Είδαμε τις αδυναμίες, τις ξαναελέγξαμε. Δεν μπορώ καν να αρχίσω να περιγράφω πόσα πράγματα «πειράξαμε».

Δεν το λές και καλό αυτό για ένα παιχνίδι που πήγαινε για Νοέμβριο.

-Όχι, το λες καλό. Γιατί ήταν πολύ φιλόδοξο και ίσως κάπου εκεί πιαστήκαμε στην παγίδα και υποτιμήσαμε την ποσότητα αυτών που εμείς οι ίδιοι οραματιζόμασταν. Τώρα όμως τα προλάβαμε όλα!

Ας αφήσουμε το παρασκήνιο. Πάμε στο παιχνίδι. Πολλά πράγματα ρε παιδί μου. Πολλά σηματάκια, πολλά σημάδια στο χάρτη. Πολύ πράγμα γενικώς. Το πολύ είναι και καλό βεβαίως, αλλά οι αρχαίοι Έλληνες έλεγαν «Ουκ εν τω πολλώ το εύ». Εσύ φοβάσαι, ανησυχείς μήπως για κάποιους παίκτες αυτή η ποσότητα λειτουργήσει αποπροσανατολιστικά, μήπως χάσουν δηλαδή αυτή την ιστορία για την οποία τόσο έχετε παλέψει;

-Δεν πιστεύω ότι μπορεί να είναι αρνητικό. Απλά μιλάμε για ποικιλία. Έχουμε την ιστορία, και έχουμε και τόνους από παράπλευρες δραστηριότητες που κάποιος μπορεί να αποφασίσει ή να κάνει ή όχι. Και ξέρεις, είναι κάτι που πάει κλιμακωτά. Έχουμε κάτι γι όλα τα γούστα (σ.σ. το Άγιο Δισκοπότηρο…). Θέλεις να παίξεις ένα racing κομμάτι, γουστάρεις τα αυτοκίνητα; Έχουμε τους αγώνες. Γουστάρεις τα mini games; Έχουμε τα χακαρίσματα. Υπάρχει κάτι για όλους εκεί μέσα, και το καλό είναι ότι κάποιος μπορεί να τα κάνει και όλα. Προσφέρουμε ένα τεράστιο παιχνίδι και πραγματικά θα είναι μεγάλη πρόκληση για κάποιον να τα εξαντλήσει όλα.

Οπότε, οδήγηση, δράση, shooting, συναισθηματική ιστορία, platforming, stealth και infiltration. Ανήκουν όλα αυτά τα στοιχεία στο αρχικό σας όραμα ή είναι τυράκια για όλων των ειδών τους παίκτες που ίσως και να μη ταιριάζουν σε αυτό που εξ αρχής φανταστήκατε;

-Πρωτίστως, την αφήγηση τη θέλαμε. Ας μη γελιόμαστε. Η ιστορία είναι το μισό παιχνίδι. Όλα τα άλλα έπρεπε να υπάρχουν για να εξυπηρετήσουν αυτόν τον τεράστιο ανοικτό κόσμο. Και επίσης να εξυπηρετήσουν τον παίκτη που θέλει να έχει επιλογές. Σιγά σιγά ανοίγουμε το χάρτη, ώστε να μη φορτώσουμε με τη μία τον παίκτη με όλα αυτά τα παράπλευρα πράγματα. Τον αφήνουμε να γευτεί και να χωνέψει το μεγάλο περιεχόμενο προοδευτικά.

Danny, όλη αυτή η κουβέντα μετά την επανεμφάνιση του τίτλου, για υποβαθμισμένα γραφικά κτλ, με την οποία δεν ασχολούμαι καν γιατί ο τίτλος δείχνει υπέροχος , πώς σε κάνει να νιώθεις ως δημιουργός; Εννοώ το εξής: νιώθεις να υποτιμάται το έργο σου βλέποντας την κουβέντα να εξαντλείται στο αν έπεσε ένα texture εδώ ή αν άλλαξε μία σκιά εκεί;

-Τις απαντήσεις όλοι αυτοί που συνδράμουν σε αυτές τις κουβέντες (και πολύ καλά κάνουν, γιατί παθιάζονται και τις ξεκινούν) θα τις λάβουν όταν το παίξουν και πιστεύω θα τους λυθούν οι απορίες. Εγώ δεν μπορώ να απαντήσω κάτι άλλο. Το παιχνίδι είναι εδώ και μιλάει από μόνο του. Αν εσύ είχες παρόμοιες απορίες, πιστεύω ότι τις έλυσες παίζοντας 4 ώρες. Αλλά ξέρεις κάτι; Δεν το βλέπω αρνητικά. Ο κόσμος παθιάζεται με το παιχνίδι. Η όλη συζήτηση δείχνει κόσμο που γουστάρει τα παιχνίδια και έχει μεγάλες προσδοκίες για το Watch Dogs εξ ου και η αγωνία του για το τι τρέχει με τον τίτλο (σ.σ. γειά σου Danny διπλωμάτη).

Βλέπεις το Watch Dogs σαν το επόμενο μεγάλο παιχνίδι της βιομηχανίας; Λόγω του lore, της θεματολογίας του. Βλέπεις το Σύμπαν του να μπορεί να αποτελέσει βάση για μία ολόκληρη σειρά που θα ξεδιπλωθεί στο μέλλον;

-Προς το παρόν με ενδιαφέρει αυτός που το παίζει να νιώσει κάτι. Να νιώσει πως παίζει κάτι διαφορετικό και να μπορέσει να μπει στον κόσμο του Watch Dogs παρακολουθώντας ως άγρυπνο μάτι, ως ψηφιακή σκιά μία ολόκληρη πόλη. Να νιώσει πώς είναι να ξέρει τις σκέψεις αυτής της πόλης, τα μυστικά της και τα θέλω της.  Ειλικρινά, δεν ξέρω πώς θα εξελιχθεί ως Σύμπαν το Watch Dogs. Εμείς γεννούμε Ερωτήματα και προσπαθούμε να δημιουργήσουμε ένα υπέροχο παιχνίδι.

Danny, σου εύχομαι τα καλύτερα, και σε ευχαριστώ πάρα πολύ που δε χρησιμοποίησες τη λέξη immersive!

-Εγώ σε ευχαριστώ, και πες τους φίλους μας στην Ελλάδα να προετοιμαστούν για ένα σπουδαίο παιχνίδι.

Να σημειώσουμε ότι επίδειξη της έκδοσης για PC δεν έγινε επισήμως, αλλά εμείς ρίξαμε στα… μουλωχτά μία ματιά ενώ δύο εργαζόμενοι της Ubisoft έπαιζαν και συζητούσαν μεταξύ τους. Ουσιαστικές διαφορές στα γραφικά δεν εντοπίσαμε, αλλά επισημαίνουμε ότι υπήρχε μία άλφα απόσταση και μία… περίεργη γωνία θέασης. Επίσης, προσπαθήσαμε να διευκρινίσουμε το αν θα υπάρχουν διαφορές στις εκδόσεις Xbox 360 και PS3, αλλά μας διαβεβαίωσαν ότι πέρα από κάποια θέματα που έχουν να κάνουν με την ιπποδύναμη και μόνο των κονσολών (αριθμός NPC και αυτοκινήτων στην οθόνη, ένταση καιρικών φαινομένων κτλ) το παιχνίδι για τις γηραιές κονσόλες είναι το ίδιο.

Κλείνοντας τον κύκλο, δε θέλουμε να προδιαθέσουμε για τίποτα εικάζοντας αυθαίρετα. Αντίθετα για τα πράγματα που είδαμε μπορούμε να είμαστε σίγουροι. Είμαστε σίγουροι ότι το παιχνίδι δείχνει υπέροχο οπτικά και τρέχει απροβλημάτιστα. Είμαστε (σχεδόν ) σίγουροι ότι η ιστορία και το σύμπαν του, στα πλαίσια της mainstream σύμβασης, θα είναι ενδιαφέροντα. Είμαστε σίγουροι ότι όσοι δεν έλκονται από ανοικτούς κόσμους και δεκάδες εικονίδια στους χάρτες, δεν θα αρχίσουν να έλκονται με το Watch Dogs. Είμαστε σίγουροι από την άλλη ότι όσοι έλκονται, θα βρουν τη χαρά τους.

Είμαστε τέλος σίγουροι ότι βλέπουμε το παιχνίδι πολύ πιο θετικά απ΄ ό,τι πέρυσι που είχαμε χορτάσει από ακατάσχετες φλυαρίες για πράγματα που μπορεί και να μην ίσχυαν. Η Ubisoft είναι βέβαιο ότι θέλει να παραμείνει στο Champions League και με αυτό το παιχνίδι να το κατακτήσει κιόλας. Η συγκυρία γι  αυτήν είναι ευτυχής. Με το επόμενο βενζινάδικο να είναι σε 120 μίλια, το ντεπόζιτο της νέας γενιάς, όπως συμβαίνει με όλα τα αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού, έχει σχεδόν αδειάσει. Το Watch Dogs αυτή τη στιγμή είναι σα μια καλίγραμμη νεαρά (ή καλλίγραμμο νεαρό για να αποφύγουμε τις κατηγορίες για φαλλοκρατισμο) που εμφανίζεται από το πουθενά στην άκρη μίας διαπολιτειακής οδού κάπου στη Νεβάδα. Δίπλα της έχει ένα μεγάλο ντεπόζιτο βενζίνη και παιχνιδιάρικα κρατάει στο θελκτικό της μπούστο ένα μπουκάλι παγωμένο τσάι λεμόνι. Ο οδηγός του πολυτελούς διθέσιου που έχει ξεμείνει, τα θέλει και τα δύο (ή τρία). Αν τελικά αποδειχτεί ότι το τσάι είναι ζεστό το στήθος ψεύτικο και η βενζίνη λίγων οκτανίων, κακό του κεφαλιού τους στην Ubisoft. Αλλά μάλλον δε θα είναι.

Σάββας Καζαντζίδης