Hyrule Warriors
Musou Zelda...
Musou Zelda…
To πόσο πολύ έχει κουράσει το franchise Warriors μέσα στα χρόνια είναι γνωστό. Ναι, υπήρξε μια περίοδος που τα αγαπήσαμε και περάσαμε ατελείωτες ώρες μαζί τους (και αναγνωρίζουμε ότι ακόμα και σήμερα υπάρχει φανατικό κοινό που περιμένει εναγωνίως κάθε νέα πρόταση της Omega Force), αλλά αφού πέρασαν από τη μεσαιωνική Κίνα (Dynasty Warriors), τη φεουδαρχική Ιαπωνία (Samurai Warriors), άγγιξαν τον Εκατονταετή Πόλεμο (Bladestorm), χτύπησαν τις πύλες της Τροίας (Warriors: Legends of Troy) και έφτασαν μέχρι και το διάστημα (Gundam), μάλλον αυτά τα παιχνίδια του ατελείωτου hack ‘n’ slash και των εκατοντάδων εχθρών που πρέπει να σφάξουμε σε κάθε χάρτη, έφτασαν σε ένα τέλμα.
Και ενώ η Ευρώπη ελάχιστα πλέον ασχολείτο με το εν λόγω franchise, ήρθε μια πολυπόθητη πνοή φρεσκάδας, μια ελπίδα για κάτι διαφορετικό, μια σπίθα ανανέωσης. Προχωρώντας σε συνεργασία με τη Nintendo, η Tecmo-Koei αποφάσισε να “στρώσει” ένα ακόμα skin επάνω στην κλασική συνταγή της και να φέρει το πολυαγαπημένο franchise Zelda στο δικό της κόσμο. Η απόφαση της Nintendo να δεχτεί μια τέτοια συνεργασία είναι αρκετά περίεργη, αφού γνωρίζουμε πόσο πολύ προσέχει το franchise Zelda, όμως εκ του αποτελέσματος διαπιστώνουμε ότι η εταιρεία του Κιότο γνώριζε πολύ καλά τί έκανε και σε ποιον έδινε τα κλειδιά της Hyrule.
Το Hyrule Warriors, λοιπόν, είναι ένα παιχνίδι που ενώνει δύο διαφορετικούς κόσμους όχι μόνο σε ό,τι αφορά την αισθητική και το lore, αλλά και το ίδιο το gameplay. Παραδόξως, οι πιο σφιχτοί, ας τους πούμε RPG, μηχανισμοί της σειράς Zelda, το καλογραμμένο σενάριο με τα βαθιά μηνύματα και η σοβαρότητα της σειράς αυτής, “δένει” άριστα με τον πιο ανάλαφρο, απλοϊκό και ξέφρενο ρυθμό που χαρακτηρίζει τη σειρά Warriors εδώ και χρόνια. Ακόμα και το σενάριο, που θέλει τον κόσμο της Hyrule να απειλείται από μια σκοτεινή δύναμη, που στο βάθος της έχει πάλι ως απόλυτο κακό τον Ganondorf, έχει αποδοθεί όμορφα μέσα από κινηματογραφικές σκηνές, κείμενα, αναφορές από τους χαρακτήρες, αποστολές και άλλα καλούδια.
Και λέμε “καλούδια” διότι το Hyrule Warriors αποτελεί έναν παράδεισο για τον Zelda fan, ένα “υγρό όνειρο”, που φέρνει στο ίδιο παιχνίδι, στην ίδια οθόνη, χαρακτήρες, πλάσματα, καταστάσεις, πολεμιστές, αναφορές και lore από τρία-τέσσερα εκ των πιο σημαντικών παιχνιδιών Zelda (Ocarina of Time, Skyward Sword), υλοποιώντας με τον τρόπο αυτό μια ευχή, ένα όνειρο που ενδεχομένως να έκαναν λίγο πριν κοιμηθούν και αφού έκλειναν το SNES ή το N64 τους χιλιάδες gamers. Αυτό το όνειρο γίνεται πραγματικότητα, όχι μόνο διότι από το παιχνίδι των Omega Force και Team Ninja παρελαύνουν (ή είναι playable) δεκάδες αγαπημένοι χαρακτήρες από τη σειρά, αλλά γιατί το σενάριο είναι καλογραμμένο και τους “δένει” ιδανικά, εξηγώντας με “λογική” το γιατί συμβαίνει ό,τι βλέπουμε να εκτυλίσσεται στην οθόνη μας. Αν έχετε αγγίξει τα παιχνίδια Zelda επιδερμικά, δύσκολα θα πάρετε “μυρωδιά” του τι συμβαίνει. Όμως το παιχνίδι λέγεται “Hyrule Warriors”, οπότε η προειδοποίηση έρχεται νωρίς.
Βέβαια, ακόμα και αν η επαφή σας με τη σειρά Zelda δεν είναι και η πιο μακρόχρονη, δεν σημαίνει ότι το παιχνίδι δεν έχει να σας προσφέρει πολλά πράγματα, με σημαντικότερο όλων το κλασικό και απολαυστικό Warriors gameplay. Και τι σημαίνει “Warriors gameplay”; Πολύ απλά, ο παίκτης ρίχνεται εντός ενός αρκετά μεγάλου χάρτη, που πρακτικά είναι και το βασικό πεδίο μάχης της εκάστοτε αποστολής-κεφαλαίου. Μέσα σε αυτόν τον χάρτη υπάρχουν χιλιάδες (κυριολεκτικά) εχθροί, από απλά mobs που λειτουργούν ως cannon fodder μέχρι αξιωματικούς, mini-bosses και μεγάλα bosses. Σκοπός μας είναι να ξεκινήσουμε ένα ατελείωτο μακελειό, χτίζοντας combos με τον εκάστοτε πολεμιστή που έχουμε επιλέξει (με κάθε έναν να έχει εντελώς διαφορετικό στυλ μάχης) και να σφαγιάζουμε τους εχθρούς της Hyrule.
Πέρα από το hack ‘n’ slash gameplay, το Hyrule Warriors κάνει χρήση και τακτικής, αφού στον κάθε χάρτη -και κατά τη διάρκεια της μάχης- οι συνθήκες αλλάζουν, το ηθικό συμμάχων ή εχθρών ανεβοκατεβαίνει, ισχυροί αντίπαλοι εμφανίζονται ξαφνικά και αλλάζουν το ρου της σύρραξης, φίλοι απειλούνται, οχυρά καταλαμβάνονται. Έτσι, μέσα στο γενικότερο πανικό, ο παίκτης πρέπει να έχει πάντα κατά νου το τι επικρατεί τριγύρω του, να τρέχει από το ένα σημείο στο άλλο, να αναλαμβάνει δευτερεύοντα objectives και, έτσι, ως ένας άλλος στρατηγός-πολεμιστής, να κερδίζει τις μάχες ή, τουλάχιστον, να παίρνει από αυτές όσα περισσότερα μπορεί. Έτσι, το γενικότερο gameplay του Hyrule Warriors βασίζεται στις δύο αυτές βασικές παραμέτρους: σφαγή και τακτική, προσφέροντας μια ροή ικανοποιητική, αλλά που είναι γνωστή εδώ και χρόνια από τη σειρά Warriors και επί της ουσίας δεν καινοτομεί σε κανένα σημείο.
Και εδώ εντοπίζεται το ίσως μεγαλύτερο πρόβλημα του Hyrule Warriors, που περιστρέφεται γύρω από τη λέξη “επανάληψη”. Ο πολύχρωμος και πανέμορφος κόσμος της Hyrule, οι πολυαγαπημένοι χαρακτήρες της σειράς Zelda και το υπέροχο σύστημα μάχης είναι πράγματα που θα λατρέψετε σίγουρα, αλλά η συνταγή είναι δεδομένη και ξέρουμε πού χωλαίνει. Έτσι, μετά τις 10-15 ώρες, ο αρχικός ενθουσιασμός αρχίζει να φθίνει και το συνεχές “he-he-hya”, που ο υπογράφων χρησιμοποιεί χαριτολογώντας για να περιγράψει το gameplay των Warriors παιχνιδιών, αρχίζει να κουράζει. Μια προσπάθεια να μειωθεί αυτό το πρόβλημα έγινε μέσα από το Adventure mode, μια υπέροχη ιδέα, που ουσιαστικά ρίχνει τον παίκτη σε συγκεκριμένες μάχες, με συγκεκριμένα objectives μέσα από έναν τύπου grid χάρτη δανεισμένο από το πρώτο Zelda (είπαμε, το fan service εδώ χτυπάει κόκκινο), όμως και πάλι μιλάμε για τους ίδιους χάρτες και το ίδιο gameplay.
Μπορεί η “Nintendo Seal of Quality” να έχει καταρρεύσει ως έννοια εδώ και χρόνια, όμως είπαμε, το Zelda είναι Zelda, και με αυτό το όνομα η Nintendo δεν παίζει. Συνεπώς, το Hyrule Warriors δεν θα μπορούσε να μείνει μόνο ως μια κυκλοφορία “Dynasty Warriors με Zelda skin”. Και αυτό φαίνεται από την πληθώρα έξτρα παροχών και RPG στοιχείων που περιλαμβάνεται στο παιχνίδι, πράγματα που στα παιχνίδια Warriors σπανίως (αν όχι ποτέ) συναντάμε. Αυτό το RPG σύστημα δουλεύει άριστα και δίνει στον παίκτη τη δυνατότητα να συλλέγει διάφορα αντικείμενα από το πεδίο των μαχών ή από ειδικούς εχθρούς και στη συνέχεια -μεταξύ των αποστολών- να μεταβαίνει σε ένα “παζάρι”, όπου μπορεί να κάνει crafting, με αποτέλεσμα να αναβαθμίζει είτε “perks” του αγαπημένου του χαρακτήρα, είτε του οπλισμού που αυτός διαθέτει.
Και το ευχάριστο είναι πως τα αποτελέσματα είναι απτά και ορατά εντός της μάχης, ενώ ακόμα πιο ξεκάθαρη είναι η διαφοροποίηση στο στυλ μάχης του κάθε χαρακτήρα. Αλλιώς κινείται ο Link, άλλες είναι οι special κινήσεις της Zelda, με διαφορετικό τρόπο προσεγγίζει τη μάχη η.. Seik. Αυτή η ποικιλία έρχεται για να “εξουδετερώσει” ή ισορροπήσει σε μεγάλο βαθμό το πρόβλημα της επανάληψης και του μονότονου hack ‘n’ slash gameplay, που σε συνδυασμό με την προαναφερθείσα τακτική που απαιτείται, τα εντυπωσιακά boss fights -που είναι περισσότερο Zelda από κάθε άλλο σημείο του παιχνιδιού- και των απλοϊκών puzzles, χαρίζουν μια πολύτιμη φρεσκάδα στο σύνολο.
Κλείνοντας οφείλουμε να κάνουμε μια αναφορά και στην τεχνολογία του παιχνιδιού. Το Hyrule Warriors είναι πανέμορφο, δεν χωράει καμία αμφιβολία εδώ. Μπορεί κάποιοι να το χαρακτηρίσουν ως “μη next-gen”, όμως η αισθητική του είναι υπέροχη και 100% Zelda. Τα μοντέλα των χαρακτήρων στα cinematics είναι εκπληκτικά, όχι όμως εντός του πεδίου μάχης, όπου και aliasing υπάρχει και ορισμένα glitches, καθώς και κάποιες πτώσεις στο frame rate. Όμως, αν αναλογιστούμε ότι η κονσόλα σε ένα τέτοιο παιχνίδι διαχειρίζεται εκατοντάδες (ίσως και χιλιάδες σε κάποια σημεία) μοντέλα ταυτόχρονα επί της οθόνης, με ταυτόχρονη εμφάνιση πλούσιων οπτικών εφέ, και κάποιων γιγάντιων bosses -όλα αυτά σε φρενήρη ταχύτητα- τότε το τί βλέπουμε στην οθόνη μάλλον άθλος είναι. Τέλος, η μουσική περιλαμβάνει γνωστά θέματα και ηχητικά εφέ από όλο το φάσμα των Zelda τίτλων, κάποια εκ των οποίων είναι καταλλήλως περασμένα στο ύφος Warriors (τρελές κιθαριές δηλαδή…). Ομιλίες δεν υπάρχουν, Zelda είναι…
Χωρίς να καινοτομεί και να παίρνει ρίσκα, το Hyrule Warriors επιτυγχάνει τον απώτερο στόχο του, που δεν είναι άλλος από το να φέρει σε ένα διαφορετικό πεδίο μάχης τους αγαπημένους ήρωες της σειράς Zelda. Η συνταγή Warriors έχει κουράσει μεν, και τα σημάδια αυτής της κόπωσης είναι εμφανή και εδώ, αλλά η αλήθεια είναι ότι είτε έχετε να παίξετε κάποιο Dynasty Warriors καιρό, είτε αγαπάτε το franchise Zelda, είτε θέλετε, απλά, να απολαύσετε ένα ξένοιαστο, όμορφο, προσιτό και απολαυστικό hack ‘n’ slash, τότε το νεότερο πόνημα των Omega Force και Team Ninja είναι η ιδανική επιλογή.
