Απάντηση της CD Projekt Red σε ανώνυμη επίθεση
H οποία έγινε εντελώς (;) τυχαία
H οποία έγινε εντελώς (;) τυχαία
Ο τίτλος του άρθρου δεν είναι σαφής, διότι σαφής δεν είναι ούτε η κατάσταση. Κι όμως. Η CD Projekt απάντησε επίσημα σε ανώνυμες καταγγελίες οι οποίες “έτυχε” να έρθουν στην επιφάνεια από το Gamespot. Η αρχή έγινε με το forum Neogaf το οποίο όπως πολύ καλά ξέρουμε είναι ένα άριστα φιλόξενο μέρος για το επίσημο ξεκατίνιασμα της βιομηχανίας. Όχι ότι δεν έχουν προκύψει λαβράκια από εκεί, αλλά στην πλειοψηφία τους οι “αποκαλύψεις” είναι επιπέδου γνωστών τηλεοπτικών μεσημεριανών εκπομπών με τηλεπερσόνες τοπικής εμβέλειας.
Στην ουσία, ένα κάρο άνθρωποι της βιομηχανίας, είτε μετά από απόλυση, είτε μετά από καυγάδες είτε από την καλή τους την καρδιά, βγαίνουν στο forum και “τα χώνουν” στον πρώην εργοδότη τους ή στους πρώην συναδέλφους τους. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ένας χρήστης του Neogaf, “κατήγγειλε” ότι εδώ και περίπου ένα χρόνο ή ομάδα ανάπτυξης του Witcher 3 “is crunching”. H απόδοση στα ελληνικά είναι “συνθήκες γαλέρας” με τις αλυσίδες, τον τυμπανιστή, το ευχάριστο περιβάλλον κ.ο.κ. Ουσιαστικά ο χρήστης του Neogaf μιλάει για απάνθρωπα ωράρια προκειμένου η ομάδα να προλάβει να ολοκληρώσει το παιχνίδι για το οποίο “ο κόσμος έχει τελείως εσφαλμένη άποψη”. Και ο χρήστης συνέχισε ισχυριζόμενος ότι είναι λανθασμένη και η εικόνα της εταιρείας, ότι δηλαδή μοναδικός τους σκοπός είναι να προσφέρουν καλά παιχνίδια. Κατά την άποψή του μόνο έτσι δεν είναι τα πράγματα.
Το ενδιαφέρον στην υπόθεση είναι ότι η διαχείριση του Neogaf επιβεβαίωσε το ότι ο ανώνυμος χρήστης δεν είναι τυχαίος, δηλαδή πρόκειται για insider της βιομηχανίας και πολύ πιθανά πρόκειται για κάποιον που είναι ή ήταν κοντά στη CD Projekt Red.
Βεβαίως υπήρξε διάψευση από την PR ομάδα της CD Projekt Red, αλλά αυτό λίγο μας αφορά. Το περίεργο θα ήταν να συμφωνούσαν αλλά κάτι τέτοιο δεν έγινε οπότε κινούμαστε εντός νομιμότητας και προβλεψιμότητας. Άλλο είναι αυτό στο οποίο πρέπει να εστιάσουμε και να προβληματιστούμε:
Τελευταία φορά που έγιναν παρόμοιου είδους καταγγελίες ήταν για τις συνθήκες εργασίας στην ομάδα ανάπτυξης του Metro. Βεβαίως εκεί, ιδωμένες από μία σκοπιά συμπάθειας. “Τα κακόμοιρα τα παιδιά, πώς δούλευαν έτσι” κτλ.
Είναι ένα καλά κρυμμένο μυστικό της βιομηχανίας το ότι ο κόσμος της δεν είναι αγγελικά πλασμένος. Ο αντικατοπτρισμός της βιομηχανίας δεν είναι ούτε οι αστραφτερές φωτογραφίες των studio μετά το πέρας των εργασιών σε ένα παιχνίδι, ούτε τα πολύχρωμα PR ταξίδια και οι βόλτες με τους “δημοσιογράφους”. Η περίπτωση της 38 Studios (Kingdoms of Amalur) χαντακώθηκε επιμελώς, διότι έδειχνε ένα από τα πραγματικά πρόσωπα του χώρου, έτσι όπως καμία από τις μεγάλες εταιρείες δε θέλει να φαίνεται.
Κι επειδή gaming δημοσιογραφία ΔΕΝ υφίσταται κατά κανόνα, δε μαθαίνουμε ποτέ τέτοια πράγματα όπως θα έπρεπε να τα μαθαίνουμε. Οπότε το περίεργο στην μικρή μας ιστοριούλα με το Witcher 3 είναι ότι ένα ολόκληρο Gamespot, επιλέγει να ασχοληθεί με τις ανώνυμες καταγγελίες εναντίον μίας μικρής Πολωνικής εταιρείας (που πολύ πιθανόν να χαλάει και την πιάτσα με τη φιλική προς τους gamers πολιτική της, το GOG κτλ). Δηλαδή, τέτοιες καταστάσεις, τέτοια παραδείγματα δεν υπάρχουν στον ευαγή χώρο των Δυτικών μεγαλοεταιρειών. Όλα καλά και όλα παραδεισένια “αλλά αυτοί οι Πολωνοί ρε παιδί μου, τι να σου λέω”.
Δεν ισχυριζόμαστε ότι γνωρίζουμε τι συμβαίνει. Μπορεί και να ισχύουν στο 100% οι καταγγελίες. Αλλά προκαλεί μεγάλη εντύπωση η επιλογή της ανάδειξης των συγκεκριμένων. Άραγε θα μάθουμε ποτέ περίεργες ιστορίες για το γιατί ένα μεγάλο παιχνίδι της Sony βγήκε μισό στο launch; Θα μάθουμε πιπεράτες λεπτομέριες σχετικά με το γιατί το Batman “έφυγε” ένα χρόνο πίσω; Γιατί το Watch_Dogs παρά την καθυστέρηση προέκυψε ύμνος στην προβλεψιμότητα και το έχει καταχωνιάσει ακόμα και η ίδια η Ubisoft; Θα μάθουμε ποτέ τι συνθήκες επικρατούσαν σε αυτά τα studio; Υπό ποιο κλίμα εργάζονταν οι άνθρωποι εκεί; Τι συμβαίνει κάθε φορά που μετά από ένα launch που η εταιρεία (η κάθε εταιρεία) δε θεωρεί επιτυχημένο, διαλύεται το studio στα εξ ων συνετέθη;
Μάλλον όχι. Γιατί η πραγματική gaming δημοσιογραφία είναι είδος προς εξαφάνιση, και γιατί όταν μαθαίνουμε τέτοια πράγματα αυτά αφορούν κάτι Πολωνούς και κάτι Ουκρανούς. Εν τω μεταξύ, ας κοιτάξει η δυτική βιομηχανία να κυκλοφορήσει κατά το ήμισυ ποιοτικούς τίτλους σαν το Witcher και το Metro, κι εδώ είμαστε και το ξανασυζητάμε.
