Wasteland 2

Μυρωδιά “Van Buren”.

---

1998. Μία χρονιά που έμεινε στην ιστορία ως το έτος που καταστράφηκε ο κόσμος. Μια βροχή μετεωριτών, που κατέστρεψε τις παγκόσμιες επικοινωνίες και τους δορυφόρους, στάθηκε αρκετή για να πανικοβληθεί ο πλανήτης και οδηγήσει τις παγκόσμιες υπερδυνάμεις στο να θέσουν σε ενέργεια το σχέδιο MAD, “mutually assured destruction”. Οι πυρηνικές κεφαλές έπληξαν κάθε γωνιά του πλανήτη και η καταστροφή ήταν σχεδόν ολοσχερής. Μόλις ένα μικρό ποσοστό ανθρώπων κατάφεραν να επιζήσουν τον αρχικό όλεθρο, από τύχη ή επειδή βρίσκονταν σε απόμερες περιοχές, αλλά και αυτοί βρέθηκαν να ξυπνούν σε έναν πλανήτη σχεδόν νεκρό, αποκομμένοι από οποιοδήποτε άλλο μέρος και χωρίς επικοινωνία με άλλους επιζώντες.

Στην Αριζόνα, μια ομάδα του Αμερικανικού Μηχανικού που βρισκόταν σε «σκηνάκια», κατάφερε να επιβιώσει από την αρχική καταστροφή. Βλέποντας τους λιγοστούς επιζώντες να βουλιάζουν στην απελπισία και να καταφεύγουν σε επαίσχυντες πράξεις για να επιβιώσουν, αποφάσισαν να οργανωθούν, και κάτω από την παλιά, τιμημένη παράδοση των Texas και Arizona Rangers, μετονομάστηκαν σε Desert Rangers, οι μοναδικοί υπερασπιστές του νόμου σε αυτό το μικρό κομμάτι του κόσμου τους. Αυτός, λοιπόν, είναι ο κόσμος του Wasteland, ένας κόσμος αδίστακτος, βρώμικος, πονηρός που δεν συγχωρεί. Και σε αντίθεση με τον κόσμο του Fallout, που συχνά επιδίδεται σε χιούμορ και παλαβομάρα για την ανθρώπινη αντίδραση σε μια πυρηνική καταστροφή, ο κόσμος του Wasteland δείχνει μια πιο σκληρή πραγματικότητα, μια πιο αληθινή αντίδραση. Και αυτό τον κάνει ακόμα πιο εντυπωσιακό και ικανό να ρουφήξει τον παίκτη μέσα στην περιπέτειά του.

Επειδή μαζί με το παιχνίδι δίνεται δώρο και το πρώτο Wasteland (που κυκλοφόρησε το 1988, και στην ουσία αποτελεί τον “πατέρα” των Fallout), θεωρήσαμε σκόπιμο να μην αποκαλύψουμε κάτι για την ιστορία του, μιας και ορισμένοι θα θελήσουν να ασχοληθούν μαζί του. Για τους υπόλοιπους, και για αυτούς που το έχουν ήδη δει, θα πούμε πως η ιστορία του Wasteland 2 εξελίσσεται το 2102, 15 χρόνια μετά τα γεγονότα του πρώτου τίτλου. Μπορεί να είχατε βγει νικητές τότε, αλλά ο κόσμος δεν έχει αλλάξει ιδιαίτερα και η καθημερινή επιβίωση συνεχίζει να είναι ένας Γολγοθάς για τους ανθρώπους. Ο παίκτης ξεκινάει ελέγχοντας μια τετραμελή ομάδα νέων Desert Rangers, οι οποίοι παρευρίσκονται στην κηδεία ενός βετεράνου, που σκοτώθηκε κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες.

Το γεγονός αυτό, μαζί με το ότι έλειπε σε μια μυστική αποστολή, είναι αρκετό για να οδηγήσει τον αρχηγό των Rangers στο να σας στείλει να ανακαλύψετε τι του συνέβη και να ολοκληρώσετε εσείς την αποστολή του. Με αυτή τη -φαινομενικά- τυπική αρχή, ο παίκτης ρίχνεται ευθύς αμέσως μέσα στον κόσμο του Wasteland. Κάθε βήμα μπορεί να είναι το τελευταίο σας, κάθε απόφαση μπορεί να έχει δραματικές επιπτώσεις για τον κόσμο, και κάθε αποκάλυψη ανοίγει νέες πτυχές για την ιστορία, η οποία είναι όμορφα πλεγμένη, με πολύ ίντριγκα, προδοσίες, εκπλήξεις και ανατροπές. Σε αυτό βοηθάει ιδιαίτερα η μεγάλη ελευθερία κινήσεων που προσφέρεται στον παίκτη. Μπορείτε να πάτε όπου θέλετε, να κάνετε ό,τι θέλετε, να αντιδράσετε όπως εσείς προτιμάτε και να προχωρήσετε με τα δικά σας μέτρα και σταθμά. Θα σώσετε εκείνη την πόλη και θα κερδίσετε την εύνοια των κατοίκων της ή θα τους απαρνηθείτε για να ενισχύσετε τις μάχιμες δυνάμεις σας; Θα λύσετε τα προβλήματά σας με την δύναμη των όπλων ή θα βασιστείτε στις διπλωματικές σας ικανότητες;

Οι επιλογές είναι πολλές, και το γεγονός ότι ανάλογα με ορισμένες πράξεις σας υπάρχουν διαφορετικές εξελίξεις αλλά και τελικά videos, προσθέτει αρκετό replayability σε έναν ήδη πολύ μεγάλο τίτλο (για να τα δείτε όλα, θα χρειαστείτε περίπου 70 ώρες). Ίσως το Divinity: Original Sin να μας έχει κακομάθει, αλλά εδώ δεν θα δείτε τόσο μεγάλη ελευθερία, κάπου στο μισό είναι τα πράγματα. Παρόλα αυτά, είναι πολύ πιο ανοιχτό σε πειραματισμούς από το 99% των σημερινών RPG και αυτό είναι πολύ θετικό. Τα πράγματα όμως δεν είναι παντού το ίδιο θετικά και αυτό είναι οφθαλμοφανές από την πρώτη στιγμή του παιχνιδιού, όταν δηλαδή θα αντικρύσετε τον τεχνικό τομέα του. Για ένα παιχνίδι το οποίο συγκέντρωσε πάνω από 3.000.000 δολάρια στο Kickstarter, το τελικό οπτικό αποτέλεσμα μάλλον θα σας απογοητεύσει.

Αν και το art direction κάνει πολύ καλή δουλειά για να προσφέρει έναν ερημικό, κατεστραμμένο κόσμο, τα γραφικά απλά δεν μπορούν να ακολουθήσουν. Υπάρχει χαμηλή ποιότητα σχεδιασμού στις περιοχές και τα κτίσματα, ενώ τα 3D models θυμίζουν τεχνική και τεχνολογία αρχών του 2000 (επιεικώς). Ναι, το Wasteland 2 είναι ένας “indie” τίτλος και συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις είμαστε πιο ευγενικοί, αλλά όταν το Divinity, με πολύ μικρότερο budget, έδωσε ένα πολύ καλύτερο αποτέλεσμα, τότε δεν υπάρχει εύκολα τρόπος να το αγνοήσουμε. Εκεί που το Wasteland 2 μιμείται το Divinity, είναι εκεί που δεν θα έπρεπε να το κάνει. Το παιχνίδι του Fargo τρέχει αδικαιολόγητα αργά, και συχνά θα νομίζετε πως ξεχάσατε ανοιχτό κάποιο ακόμα πρόγραμμα στο background, και για αυτό όλα πάνε τόσο αργά. Σε έναν τίτλο turn-based λογικής, που από τη φύση του είναι αργός, το να είναι αργή και η γενικότερη κίνηση είναι απλά βασανιστικό.

Κάνοντας μια διακοπή από τα αρνητικά στοιχεία, μπορούμε να πούμε πως ο ηχητικός τομέας του Wasteland 2 βρίσκεται σε σαφώς καλύτερα επίπεδα. Η μουσική που πλαισιώνει το παιχνίδι είναι ιδιαιτέρως στοιχειωτική και υποβλητική και κρατάει τον παίκτη σε μια μόνιμη κατάσταση μελαγχολίας και στεναχώριας. Τα ηχητικά εφέ είναι πολλά και διαφορετικά και δεν απογοητεύουν, ενώ οι background ήχοι είναι εξαιρετικοί, καθώς συχνά είναι ο μοναδικός σας σύντροφος σε αυτό τον κόσμο, καθιστώντας την περιπέτεια ακόμα πιο μοναδική. Το voice acting, από την άλλη, έχει ένα θέμα. Είναι λίγο. Πολύ λίγο. Αν και στις περιπτώσεις που θα ακούσετε κάποιον να μιλάει οι φωνές είναι αρκετά καλά δοσμένες, με γνήσιες προφορές και ιδιωματισμούς, τις περισσότερες φορές θα παίζετε… «μούγκα στη στρούγκα». Για έναν τίτλο ο οποίος, σύμφωνα με το δημιουργό του, Brian Fargo (ο οποίος σχεδίασε και τα Wasteland 1 και Fallout 1), περιέχει περισσότερο κείμενο από ό,τι όλη η τριλογία του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, αυτό σημαίνει πως θα έχετε να διαβάσετε πάρα μα πάρα πολύ κείμενο, με ελάχιστη συμμετοχή από voice acting. Αυτό ήταν κατανοητό την εποχή του Planescape Torment, αλλά σήμερα θα περίμενε κανείς να υπάρχει το κάτι παραπάνω. Όχι full speech, αλλά σίγουρα όχι επιστροφή στα 90s.

Περνώντας στα του gameplay, το Wasteland 2 είναι ένα party based, hardcore, turn-based RPG, στημένο με τη λογική ισομετρικής κάμερας και χειρισμού. Όπως συνηθίζεται σε αυτά τα παιχνίδια, όσο είστε εκτός μάχης μπορείτε να κινηθείτε ελεύθερα και να κάνετε ό,τι θέλετε, αλλά μόλις βρείτε κάποιον εχθρό, το παιχνίδι πατάει pause. Εκεί, ο κάθε χαρακτήρας έχει συγκεκριμένους πόντους ενέργειας που του επιτρέπουν να κάνει έναν περιορισμένο αριθμό κινήσεων/ επιθέσεων/ πράξεων μέσα στο γύρο του. Αυτό απαιτεί τεράστια προσοχή γιατί δεν μπορείτε άμεσα να σώσετε έναν χαρακτήρα που πλαγιοκοήθηκε και πρέπει να βλέπετε κάθε μάχη σφαιρικά, με υπομονή και μπόλικη στρατηγική. Σε αυτό τον τομέα το Wasteland 2 απλά λάμπει, αφού προσφέρει πάρα πολλά όπλα και αντικείμενα, μπόλικες και διαφορετικές ικανότητες, αλλά και ευχάριστα μεγάλη ποικιλία εχθρών και εμποδίων να νικήσετε και να υπερπηδήσετε. Η δυσκολία δε, είναι αρκετά ανεβασμένη αλλά όχι σε αδίστακτα επίπεδα, με αποτέλεσμα να καθιστά την κάθε μάχη σε μια υπέροχη παρτίδα σκάκι, όπου ζυγίζετε την κάθε σας κίνηση σαν να είναι η τελευταία σας.

Σε όλο αυτό το σύστημα βοηθάει ο μηχανισμός του party management, αλλά και του leveling, ο οποίος είναι ιδιαίτερα βαθύς και περίπλοκος, όμως απαιτεί τεράστια προσοχή. Ξεκινώντας το παιχνίδι, ο παίκτης θα δημιουργήσει μια τετραμελή ομάδα από το μηδέν. Μπορείτε να επιλέξετε τα attributes και τα διάφορα skills και specializations που θα έχει ο καθένας και έτσι να αναπτύξετε μια ομάδα που πραγματικά είναι δεμένη και συμπληρώνει ο ένας τον άλλο. Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού δε, θα συναντήσετε και αρκετούς NPCs, που αν εκπληρώνετε τα quests τους, είστε σωστοί μαζί τους και έχετε και το ανάλογο charisma, θα μπορέσετε να τους προσθέσετε στην ομάδα σας ως κανονικά μέλη. Έτσι, αν παίξετε σωστά τα χαρτιά σας, θα φτάσετε να τριγυρνάτε στην Αριζόνα με ένα διπλάσιο group από αυτό που ξεκινήσατε, ένα στοιχείο το οποίο πραγματικά μπορεί να σας λύσει τα χέρια. Εδώ να πούμε πως για κακή μας τύχη, οι περισσότεροι από αυτούς τους NPCs είναι παντελώς “άνευροι”. Ελλάχιστοι λαμβάνουν μέρος στην ιστορία με σχόλια και δικές τους ιστορίες, και συχνά θα νιώσετε σαν να κουβαλάτε πληρωμένους henchmen όπως στο Diablo 2 και το Guild Wars 1 και όχι αληθινούς, ζωντανούς χαρακτήρες όπως σε άλλα RPGs.

Η μεγαλύτερη μαγεία του παιχνιδιού, πάντως, έγκειται στο ότι όλα είναι χρήσιμα αλλά και στο ότι κανείς δεν μπορεί να κάνει τα πάντα. Είναι καλό να έχεις μερικά “κτήνη” στην ομάδα σου, αλλά αν σου ρίχνουν το charisma στα τάρταρα, κανείς δεν θα κάνει join. Και καλή και χρυσή είναι η διπλωματία, αλλά αν δεν έχεις κάποιον έμπειρο στην ανίχνευση παγίδων, αφοπλισμό τους, lockpicking, safecracking, hacking και πολλά ακόμα abilities, όχι μόνο θα χάσεις πάρα πολλά quests και δυνατότητες, αλλά είναι πολύ πιθανό και να μην μπορέσεις να προχωρήσεις παρακάτω. Ενδεικτικό του πόσο μεγάλη σημασία έχει δοθεί στο team building, είναι πως δεν υπάρχει κεντρικός χαρακτήρας. Απλά, ο πρώτος που δημιουργήσατε, χαρακτηρίζεται “leader”. Όμως αυτό δεν σημαίνει τίποτα παραπάνω, και έτσι, αν ο leader σας πεθάνει, μπορείτε να συνεχίσετε χρίζοντας άλλον ως αρχηγό και παίρνοντας άλλους χαρακτήρες για να ενισχύσετε την ομάδα σας. Όπως βλέπετε, πρόκειται για ένα βαθύτατο σύστημα gameplay, το οποίο αν και μπορεί να αγχώσει στην αρχή, έχει τόσες πολλές δυνατότητες, που το καθιστούν ως το πιο δυνατό στοιχείο του τίτλου.

Η ραδιενεργή σκόνη της ερήμου της Αριζόνα, όμως, φαίνεται να εισχώρησε μέσα στα γρανάζια του μηχανισμού και να έχει δημιουργήσει ορισμένα σημαντικά θέματα στη ροή του Wasteland 2. Καταρχάς, να προειδοποιήσουμε πως η πιθανότητα να ξαναξεκινήσετε το παιχνίδι μετά από το πρώτο δεκάωρο είναι πολύ υψηλή, και αυτό διότι υπάρχουν ορισμένα skills τα οποία είναι απολύτως απαραίτητα, και μαζί με ορισμένα attributes, που αν δεν χρησιμοποιηθούν σωστά θα καταστήσουν την ομάδα σας ανεπαρκή (ακόμα και… «ανάπηρη»), οδηγούμαστε σε τέλμα. Αυτό δεν είναι απαραίτητα αρνητικό ή θετικό, είναι κάτι δεδομένο σε hardcore role playing παιχνίδια και είναι απόλυτα αποδεκτό. Αυτό που δεν είναι αποδεκτό όμως, είναι η έλλειψη ισσοροπίας που υπάρχει ανάμεσα σε ορισμένα attributes, και το ότι στην αρχή δεν θα έχετε την παραμικρή ιδέα του πόσο σημαντικά ή ασήμαντα είναι ορισμένα.

Για παράδειγμα, το Luck είναι παντελώς άχρηστο. Προσφέρει ελάχιστα οφέλη και, εν τέλει, αποτελεί μια ανούσια επιλογή. Το Charisma, το μόνο που προσφέρει είναι η δυνατότητα να πάρετε μαζί σας και άλλους NPCs. Όμως, με τη λογική ότι το charisma υπολογίζεται συνολικά από το party και όχι από τον κάθε χαρακτήρα χωριστά, το ερώτημα του πόσο charisma χρειάζεσαι και το γεγονός ότι θέλεις και skills για να δουλέψει σωστά, κάνει την εφαρμογή του μια ιδιαιτέρως περίεργη υπόθεση. Από την άλλη, το intelligence είναι το stat που θα θελήσετε να είναι σχεδόν πλήρες. Όχι γιατί θα σας προσφέρει κάτι παραπάνω στη μάχη και στο role playing, αλλά γιατί το υψηλό intelligence αποδίδει περισσότερα skill points σε κάθε level up, skill points που πραγματικά θα χρειαστείτε πολύ περισσότερο από λίγο παραπάνω strength, hitpoints ή speed. Γενικά, υπάρχει μια περίεργη κατανομή στο όλο σύστημα, πιο περίεργη από κάθε άλλο παιχνίδι που έχουμε δει ως τώρα, κατανομή που υπάρχει και στον οπλισμό.

Η άλλη μεγάλη παρενέργεια της ραδιενεργού σκόνης που προαναφέραμε είναι τα διάφορα bugs και glitches από τα οποία υποφέρει ο τίτλος. Για να πούμε την αλήθεια, το Wasteland 2 έχει βελτιωθεί σε πάρα πολλά σημεία από όταν ήταν στη μέση της early access, ενδεικτικό του ότι οι developers άκουσαν το κοινό και τα προβλήματα που είχε εντοπίσει. Πολλοί NPCs ξανασχεδιάστηκαν, quests διορθώθηκαν, θέματα ισσοροπίας στρώθηκαν και τα τεράστια bugs του πρώτου καιρού εξαφανίστηκαν. Όμως, για έναν τίτλο που ήταν σε early access για 10 μήνες και σε beta φάση από αρκετά πιο πριν, ο αριθμός των μικροπροβλημάτων του βρίσκεται ακόμα σε υψηλά επίπεδα.

Το mouse detection για κάποια skills μπορεί, απλά, να αρνείται να αναγνωρίσει το hotspot και να τριγυρνάτε με την κάμερα μέχρι να “νιώσει”. Crashes στο desktop συνεχίζουν να αναφέρονται από την κοινότητα (σε εμάς έγινε μία φορά μόνο), χαρακτήρες δύναται να κολλήσουν σε 3D blocks του περιβάλλοντος, quests μπορεί να “σπάσουν” γιατί δεν δούλευε κάποιος μηχανισμός ή γιατί κάτι κόλλησε, και διάφορα άλλα μικρά glitches γραφικών είναι στοιχεία που δεν έπρεπε να υπάρχουν μετά από τόση beta περίοδο. Προσοχή: το Wasteland 2 δεν είναι βρίσκεται ούτε κατά διάνοια σε επίπεδο τεχνικού “αχταρμά” που είδαμε σε τίτλους όπως το Skyrim. Απλά είναι ένα μόνιμο αγκαθάκι στο πλευρό σας, το οποίο -μαζί με όλα τα υπόλοιπα θέματα που αναφέραμε- από ένα σημεία και έπειτα αρχίζουν να ενοχλούν τον παίκτη. Και αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα του Wasteland 2: Ενώ ξεκινάει χαοτικά (μέχρι να βγάλεις άκρη τί χρειάζεται να προσέχεις), μετά το πρώτο οκτάωρο το παιχνίδι σε ρουφάει μέσα του και σε ξετρελαίνει με τον απίστευτο κόσμο του και το εξαιρετικό gameplay του. Όμως, από ένα σημείο και μετά, όταν σκάσει η νιοστή φορά που θα βρεθείτε μπροστά σε ένα προβληματάκι ή όταν οι “μουγκοί” χαρακτήρες της ομάδας σας αρχίζουν να δείχνουν σαν το μουλάρι του Dungeon Siege, αρχίζει και σχηματίζεται μια “κοιλιά”.

Ευτυχώς, η προσοχή που δείχνει η  InXile Entertainment στο feedback του κοινού είναι πολύ μεγάλη. Τα patches έρχονται με ρυθμούς πολυβόλου, και αυτά δεν λύνουν μόνο τα τεχνικά θέματα, αλλά υλοποιούν και άλλες μικρές ρυθμίσεις και αλλαγές στο balancing, ενώ αναμένεται πως θα προστεθεί υλικό και για τους NPCs στο μέλλον. Οι βάσεις, λοιπόν, για έναν εξαιρετικό τίτλο είναι εδώ. Και πραγματικά, το Wasteland 2 είναι ένα πολύ καλό, πολύ μεγάλο και πολύ “δυνατό” παιχνίδι. Απλά είναι και ένα παιχνίδι το οποίο σαφέστατα χρειαζόταν ακόμα μερικούς μήνες polishing και κάποιες διορθώσεις στα σημεία. Ως έχει, είναι μια τίμια επιλογή που θα σας ταξιδέψει σε έναν ιδιαίτερο, τρομακτικά ρεαλιστικό post-nuclear κόσμο. Αν προσεχθεί και διορθωθούν τα προβλήματά του, τότε θα εξελιχθεί σε μια απαραίτητη προσθήκη για τη βιβλιοθήκη κάθε gamer.