Call of Duty: Advanced Warfare

A new Era.

---

Πριν περίπου δύο χρόνια, η Activision αποφάσισε πως ήθελε να ακολουθήσει ένα διαφορετικό τρόπο προώθησης από τους συνήθεις και έτσι διοργάνωσε ένα πλούσιο event λίγο πριν την διεξαγωγή της Ε3, ώστε να εστιάσουν όλα τα φώτα της δημοσιότητας στο νέο τίτλο της σειράς Call of Duty, ονόματι «Ghosts». Με ένα αμφιθέατρο γεμάτο κόσμο και με τα δημοσιογραφικά κανάλια όλου του κόσμου στραμμένα επάνω τους, οι άνθρωποι της Activision προσπάθησαν να πείσουν το κοινό ότι αντιλήφθηκαν την κόπωση που παρουσιάζει η ετήσια κυκλοφορία του παιχνιδιού και πως με το Call of Duty Ghosts η σειρά θα άλλαζε την πορεία της, οδεύοντας σε διαφορετικούς, τεχνολογικά επαναστατικούς, δρόμους. Η Infinity Ward, όμως, δεν κατάφερε να τηρήσει τις υποσχέσεις της και έτσι οι gamers παρέλαβαν έναν τίτλο που, πέρα των γνωστών προβλημάτων που είχε για μια ακόμα φορά το multiplayer κομμάτι του, το single player μέρος του θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως αδιάφορο σε όλους τους τομείς, προσφέροντας με αυτόν τον τρόπο στους gamers μια εμπειρία που αφενός θα λέγαμε πως δεν ανταποκρινόταν στο χαρακτηρισμό «next-gen» και αφετέρου διεκδικούσε τη διάκριση του ενός από τους χειρότερους τίτλου της σειράς.

Η Activision, κοιτώντας μπροστά και αφήνοντας πίσω την περσινή της αποτυχία, παρουσίασε το Call of Duty  Advanced Warfare, το οποίο η Sledgehammer Games –με βοήθεια από τη Raven- επιμελούνταν τα τελευταία τρία χρόνια. Το συγκεκριμένο studio δεν είναι η πρώτη φορά που ασχολείται με τίτλο Call of Duty, καθώς είχε βοηθήσει σημαντικά στο Modern Warfare 3, ενώ επίσης στο παρελθόν είχε ξεκινήσει και τον δικό της τίτλο Call of Duty, ένα project που τελικά τερματίστηκε με συνοπτικές διαδικασίες. Παρόλα αυτά, η Activision πίστεψε στο όραμα του studio και κάπως έτσι υλοποιήθηκε το Call of Duty Advanced Warfare, ως ένας FPS τίτλος που αρμόζει στην next-gen, προσπαθώντας να τηρήσει τις υποσχέσεις που έδωσε αλλά δεν τήρησε το Ghosts.

Το Advanced Warfare, χωρίς να πλατειάζει με ανούσιες εισαγωγές, μας τοποθετεί στο 2054, όπου και βρίσκεται σε εξέλιξη ο πόλεμος ενάντια της Βόρειας Κορέας. Κατά τη διάρκεια του πολέμου ορισμένα συμβάντα θα επηρεάσουν ψυχολογικά τον πρωταγωνιστή μας, Jack Mitchell, ωθώντας τον να καταταχθεί στη μεγαλύτερη ιδιωτική στρατιωτική εταιρία, που φέρει το όνομα «Atlas». Με τη λήξη του πολέμου, η τρομοκρατική οργάνωση KVA, με αρχηγό τον Hades Chkheidze, θέλοντας να κάνει εντυπωσιακή εμφάνιση, ξεκίνησε μια σειρά επιθέσεων που συνοδεύτηκαν από το θάνατο εκατομμυρίων αθώων πολιτών σε ολόκληρο τον κόσμο. Με αμέτρητους μισθοφόρους εξοπλισμένους με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας και με πολλές κυβερνητικές διασυνδέσεις, ο πρόεδρος της Atlas, Jonathan Irons, θέλοντας να παύσει τη δράση της KVA, χρησιμοποιεί κάθε διαθέσιμο μέσο, ανοίγοντας παράλληλα με αυτόν τον τρόπο πόλεμο ενάντια σε οτιδήποτε σταθεί εμπόδιο στο δρόμο του. Μπορεί η πλοκή του Call of Duty AW να φαντάζει προβλέψιμη, αλλά στην πραγματικότητα κάτι τέτοιο δεν ισχύει, καθώς το σενάριο είναι γεμάτο ανατροπές, ενώ μέχρι και την τελευταία στιγμή μπαίνουν νέα στοιχεία στην ιστορία, δημιουργώντας έτσι μια πιο περίπλοκη ιστορία από αυτήν που αρχικά παρουσίαζαν οι δημιουργοί του.

Πάντως, για μια ακόμα φορά οι σεναριογράφοι της σειράς δεν θέλησαν να πρωτοτυπήσουν στη θεματολογία που πραγματεύεται το franchise και γι’ αυτό τα κλασσικά κλισέ που έφεραν οι παλιότεροι τίτλοι της σειράς παρέμειναν σχεδόν απαράλλακτα και στο AW. Η συγκεκριμένη διευκρίνιση δεν έγινε με σκοπό να μειώσει το τελικό αποτέλεσμα, καθώς η ιστορία του παιχνιδιού θα μπορούσε άνετα να υποστηρίξει ταινία Χολιγουντιανής παραγωγής. Για την ακρίβεια, υπό μια  διαφορετική οπτική γωνία το Call of Duty θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από πολλούς ως διαδραστική ταινία. Γνωστοί ηθοποιοί, λεπτομερέστατα τοπία που προσφέρουν ρεαλισμό, ηχητικά εφέ και production values που θα ζήλευαν πολλές κινηματογραφικές παραγωγές και, τέλος, τα cinematic videos ανάμεσα στις αποστολές, αποτελούν το τέλειο μείγμα για τη συμμετοχή του παίκτη σε μια «ταινία που παίζει».

Βέβαια, είναι άδικο τα κομμάτια που αναφέρθηκαν στην παραπάνω πρόταση να προσπεραστούν και να μην επεκταθούμε περισσότερα σ’ αυτά, καθώς οι άνθρωποι της Activision επένδυσαν κόπο και χρήμα στο κάθε ένα ξεχωριστά. Έτσι λοιπόν, είναι πιο συνετό να ξεκινήσουμε με τους χαρακτήρες του παιχνιδιού, που άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις από κάθε άλλο τίτλο CoD. Σε αντίθεση με τα άλλα παιχνίδια της σειράς, όπου οι περισσότεροι χαρακτήρες ήταν ανέκφραστοι και αποτελούσαν αδιάφορες προσωπικότητες προς τον παίκτη, το AW περιλαμβάνει πολλές φιγούρες, με την κάθε μια να αποτελεί μια σχετικά πλούσια προσωπικότητα που ξεχωρίζει με το δικό της τρόπο. Σημαντικό στοιχείο στην απόκτηση προσωπικότητας του κάθε χαρακτήρα αποτέλεσαν οι ηθοποιοί που χάρισαν τη φωνή και την εμφάνισή τους, με τον Kevin Spacey να κλέβει την παράσταση ως Jonathan Irons, υιοθετώντας με τέλειο τρόπο το ρόλο του. Χωρίς να επεκταθούμε περαιτέρω στο παρόν θέμα, μερικοί ακόμα γνωστοί στο χώρο ηθοποιοί που συνετέλεσαν στο εξαιρετικό αποτέλεσμα, είναι οι Troy Baker ως Jack Mitchell, Gideon Emery ως Gideon, Angela Gots ως Ilana και Russell Richardson ως Sergeant Cormack.

Αφήνοντας πίσω τους χαρακτήρες και εστιάζοντας λίγο περισσότερο στο in-game κομμάτι, βλέπουμε και εκεί σημαντικές αλλαγές που έχει υποστεί ο τίτλος σε σύγκριση με τα υπόλοιπα παιχνίδια. Αρχικά η μεγαλύτερη αλλαγή που έγινε στον τίτλο ήταν η αναβάθμιση της AI των αντιπάλων, ώστε να μην έχουν ως μοναδικό σκοπό από όλο τον αντίπαλο στρατό που βρίσκεται μπροστά τους να προσπαθούν να πετύχουν μόνο το χαρακτήρα του παίκτη, κάνοντας με αυτόν τον τρόπο το παιχνίδι εκνευριστικά δύσκολο και μη ρεαλιστικό. Πέρα της ΑΙ, μια ακόμα προσθήκη που έγινε στο AW προφανώς και είναι οι exoskeleton πανοπλίες, οι οποίες χαρίζουν στον παίκτη μια διαφορετική εμπειρία όσο αφορά την κίνηση του χαρακτήρα στο χώρο. Πλέον, ο παίκτης μπορεί να κινείται ακαριαία προς όλες τις κατευθύνσεις και να εκτελεί boost jumps, κερδίζοντας έτσι τη δυνατότητα να αποφεύγει με μεγάλη ευκολία τα εχθρικά πυρά.

Ο exoskeleton, πέρα των κινητικών ικανοτήτων που προσφέρουν, έχει και άλλες δυνατότητες, τις οποίες ο παίκτης ανακαλύπτει σταδιακά με την πρόοδό του στο campaign. Παράλληλα, υπάρχουν τα επονομαζόμενα ως «Exo Challenges», που με την επίτευξή τους προσφέρουν στον παίκτη τη δυνατότητα -στο τέλος κάθε αποστολής- να αναβαθμίζει το exoskeleton (με άρωμα RPG). Αυτές οι αναβαθμίσεις περιλαμβάνουν ταχύτερο reload των όπλων, περισσότερο explosion proof armor, βελτίωση στη σκόπευση κ.ο.κ. Επιπλέον, όπως ήδη αναφέρθηκε, το AW διαδραματίζεται από 2054 και έπειτα, με αποτέλεσμα τα όπλα που φέρουν οι στρατιώτες να έχουν υποστεί αρκετές μετατροπές, χωρίς όμως να υπάρχουν υπερβολές, ώστε να ταιριάζουν στην εποχή, ενώ η προσθήκη νέων όπλων που δεν υφίστανται στην πραγματικότητα δεν λείπει.

Τέλος, πολλές θετικές εντυπώσεις άφησε η αντικατάσταση των assault και tactical grenades με δύο άλλες, που προσφέρουν στον παίκτη τη δυνατότητα επιλογής της λειτουργίας τους. Οι tactical granades μπορούν να λειτουργήσουν ως Flash, EMP ή ως Threat, με την τελευταία επιλογή να εμφανίζει στους παίκτες πού βρίσκονται στο χώρο οι αντίπαλοι, ενώ οι Assault grenades μπορούν να λειτουργήσουν ως Frag, Contact (σαν frag που σκάει όμως αμέσως μετά τη ρίψη) ή ως Smart, η οποία αιωρείται για λίγο και βρίσκει αυτόματα το στόχο. Σε γενικές γραμμές, ο οπλισμός του Advanced Warfare (είτε μιλάμε για τα exo suits, είτε για τα όπλα ή ακόμα και άλλα «εργαλεία» που θα βρείτε στην πορεία…) αποτελεί και το higllight του τίτλου, αφού χωρίς να είναι «sci-fi» και υπερβολικός, προσφέρει ένα απολαυστικό αποτέλεσμα, νέες συνθήκες μάχης, ταχύτητα και ένα gameplay σημαντικό φρεσκαρισμένο σε σχέση με τα παλαιότερα παιχνίδια της σειράς.

Και αισίως φτάσαμε στο οπτικοακουστικό κομμάτι του Advanced Warfare. Ο νέος τίτλος Call of Duty μπορεί  οπτικά να ξεπερνάει αρκετά τα προηγούμενα παιχνίδια, αλλά παραμένει «χλιαρός» σε σχέση με το τι μπορεί να προσφέρουν οι next-gen κονσόλες ή τα ισχυρά PC. Παραβλέποντας αυτή τη σύγκριση και εστιάζοντας στο παιχνίδι ως έχει, τα πλούσια περιβάλλοντα όπου διαδραματίζονται οι αποστολές (υπάρχει και η ηλιόλουστη Σαντορίνη στο παιχνίδι, ένα από τα ομορφότερα επίπεδα του τίτλου), το ρεαλιστικό animation, οι εντυπωσιακές εκρήξεις και οι αληθοφανείς φωτισμοί θα αφήσουν τους περισσότερους παίκτες ικανοποιημένους σε μεγάλο βαθμό.

Ωστόσο, η επανάληψη στα μοντέλα των αντιπάλων δεν λείπει και αποτελεί μια από τις κακές στιγμές του παιχνιδιού, ενώ διαπιστώσαμε πως ο αντίκτυπος που έχουν οι σφαίρες επάνω τους δεν είναι σωστός, παρόλο που το παιχνίδι έχει χαρακτηρισμό 18+ και θα μπορούσε να είναι αρκετά πιο «graphic». Τέλος, o ήχος σε πολυκάναλο σύστημα εντυπωσιάζει, αλλά είναι βέβαιο πως πολλά samples έχουν ανακυκλωθεί από προηγούμενα παιχνίδια της σειράς. Αφήνοντας το single player, πρέπει να τονίσουμε κάτι σημαντικό. Το Advanced Warfare είναι μεν φρεσκαρισμένο και εντυπωσιακό, αλλά παραμένει ένα corridor shooter, που σε παίρνει από το χέρι και σε πηγαίνει -από την αρχή μέχρι το τέλος των περίπου 6-7 ωρών που διαρκεί το campaign. Οπότε, εδώ μην περιμένετε κάποιας μορφής επανάσταση.

Το Call of Duty Ghosts έφερε μεν αλλαγές και προσθήκες στο multiplayer του, αλλά το αποτέλεσμα θα χαρακτηριζόταν ως μέτριο και φτιαγμένο με τέτοιον τρόπο, ώστε η γοητεία του προς τον παίκτη φθειρόταν με εκθετικό βαθμό όσο περισσότερο έπαιζε. Γενικά η Infinity Ward προσέφερε μια κακή απομίμηση του multiplayer των προηγούμενων τίτλων της. Από την άλλη μεριά, η Sledgehammer Games προσπάθησε να προσφέρει ένα σουλουπωμένο και σοβαρό multiplayer, καταφέρνοντας τελικά να φέρει εις πέρας το δύσκολο αυτό έργο.

Αρχικά, αν επιλέξετε να προσπεράσετε το Single-player και να δοκιμάσετε το multi τμήμα του παιχνιδιού, όπως σε κάθε τίτλο Call of Duty έτσι και εδώ θα σας εμφανιστεί ένα προειδοποιητικό μήνυμα, που θα σας παροτρύνει να ασχοληθείτε με το Campaign πριν περάσετε στα online ματς. Και εδώ ίσως είναι και πρώτη φορά που θα έπρεπε να το ξανασκεφτείτε πριν πατήσετε την επιλογή “Δεν με ενδιαφέρει”, καθώς ο exoskeleton και οι νέες δυνατότητες που φέρει μαζί του, μπορεί να αποβούν δυσκολότερες στην κατανόηση και το χειρισμό τους από όσο νομίζατε -χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι δύσκολη η εκμάθησή τους, απλά χρειάζεται εξάσκηση και σε 2-3 ματς θα είστε έτοιμοι για αμέτρητες ώρες online μαχών. Αν πάλι πιστεύετε πως ο exoskeleton δεν παίζει σημαντικό ρόλο μέσα στο παιχνίδι, ένα ματς θα σας αλλάξει γνώμη, καθώς αν ο αντίπαλός σας γνωρίζει να χειρίζεται έστω και λίγο το χαρακτήρα του, τότε θα έχει καθαρό πλεονέκτημα. Βέβαια, σε καμιά περίπτωση δεν θα λέγαμε πως το multiplayer δεν είναι ισορροπημένο λόγω των γρήγορων κινήσεων και των μεγαλύτερων αλμάτων που μπορεί να κάνει ο παίκτης με το exoskeleton. Γενικά, μέσα από την ταχύτητα και τους γρήγορους ρυθμούς που έχει το κάθε ματς, το multiplayer γίνεται πιο ισορροπημένο, κάνοντας τους Έλληνες να αδιαφορούν πλέον για το μικρό delay που τους ακολουθεί τόσα χρόνια σε όλους τους τίτλους Call of Duty.

Εκτός των κινητικών δυνατοτήτων που δίνει ο exoskeleton, ο παίκτης έχει στη διάθεσή του την επιλογή να διαλέξει ένα exo ability, όπως το να τρέχει πιο γρήγορα ή να γίνεται αόρατος για ένα μικρό χρονικό διάστημα, δυνατότητες που αποτελούν δύο από τις επτά διαθέσιμες επιλογές. Τελευταίο κομμάτι του exoskeleton αποτελεί ο exo launcher, που δίνει στον παίκτη την δυνατότητα να χρησιμοποιήσει μέχρι και δύο τύπων grenades/ drones -όπως EMP, frag ή και drone- αναλόγως πάντα ποιο από τα δέκα grenades/ drones διαλέξει. Από τη στιγμή που αναφερόμαστε σε κομμάτι των loadouts, πρέπει να σημειωθεί πως ολόκληρο το σύστημά τους έχει τροποποιηθεί, δίνοντας στον παίκτη τη δυνατότητα να το προσαρμόσει απόλυτα στα μέτρα του. Κλασσικά, ο παίκτης έχει στη διάθεσή του πέντε custom για να μπορεί να δημιουργήσει πέντε διαφορετικούς συνδυασμούς με όπλα και εξοπλισμό.

Σε κάθε custom μπορείτε να διαλέξετε Primary και Secondary με δύο και ένα attachment αντίστοιχα. Επίσης, μπορείτε να διαλέξετε τρία διαφορετικά Perks και Killstreaks. Η μεγάλη αλλαγή έρχεται με τις τρεις διαφορετικές wildcards που μπορείτε να διαλέξετε. Ανάλογα με την κάρτα έχετε και τη δυνατότητα να αλλάξετε τη μορφή των loadouts, βάζοντας τρία attachments ή έχοντας μέσα στο παιχνίδι τέσσερα killstreaks αντί των τριών που είχατε ή ακόμα μπορείτε να χρησιμοποιείτε μέχρι και έξι perks ταυτόχρονα. Το πιο σημαντικό, όμως, από όλα αυτά, είναι πως πλέον τα πάντα ξεκλειδώνονται αποκλειστικά και μόνο μέσω του level-up system και όχι μέσω των squads points που είχε το Ghosts. Βέβαια, δεν είναι όλα τόσο εύκολα και απλά όσο ακούγονται, αφού κάθε custom δίνει στον παίκτη 13 ελεύθερες θέσεις για να τις γεμίσει. Κάθε όπλο, attachment, killstreak, wildcard, exo laucher, exo ability καταλαμβάνει μία θέση, με αποτέλεσμα οι συνδυασμοί τους να απαιτούν σκέψη και οργάνωση, ώστε να έχετε τον κατάλληλο συνδυασμό για το ανάλογο αποτέλεσμα.

Σε προηγούμενους τίτλους της σειράς είδαμε πως οι δημιουργοί των παιχνιδιών προσπαθούσαν τεχνηέντως να ενσωματώσουν την δυνατότητα του customisation είτε με τα χρώματα των όπλων είτε με τα Emblems ή ακόμα και με τις στολές των παικτών, χωρίς όμως αυτό το σύστημα να αρέσει πάντα στο κοινό, καθώς οι επιλογές ήταν πολύ περιορισμένες. Το Call of Duty Advanced Warfare κάνει και εδώ τη διαφορά, προσφέροντας στον παίκτη τη δυνατότητα να επιλέξει από ρούχα μέχρι και τα γυαλιά που θα κουβαλάει μέσα στο ματς. Το ενδιαφέρον, όμως, βρίσκεται στον τρόπο απόκτησής τους καθώς για να τα αποκτήσει κάποιος πρέπει να ολοκληρώνει τα challenges με τον υψηλό βαθμό δυσκολίας. Έτσι, εκτός των XP και των Emblems που μπορείτε να ξεκλειδώσετε μέσω των challenges, με λίγο παραπάνω κόπο μπορείτε να αποκτήσετε μερικά εντυπωσιακά wearable αντικείμενα.

Σχετικά με το in-game κομμάτι του παιχνιδιού, για μια ακόμα φορά η αχίλλειος πτέρνα της σειράς μένει ως έχει, κάνοντας τους παίκτες να αναρωτιούνται για το τι σκέφτονται οι άνθρωποι της Activision και ακόμα τα ματς στήνονται με host. Προσπερνώντας αυτό το πταίσμα, αξίζει να αναφερθεί πως πλέον υπάρχει διαφορετική μονάδα μέτρησης για να αποκτήσετε Killstreaks μέσα στο παιχνίδι, και αυτό είναι τα points που κερδίζετε με τις διάφορες ενέργειές σας μέσα στο παιχνίδι, όπως τα kills, τα assists και η επίτευξη στόχων κάθε mode. Για παράδειγμα, αν στο capture the flag καταφέρετε να πάρετε την αντίπαλη σημαία στη βάση σας, πάλι θα κερδίσετε. Τέλος, πλέον τα killstreaks μπορούν να αποκτήσουν περισσότερες δυνατότητες από τις αρχικές τους ικανότητες, αλλά αυτό έχει και το ανάλογο αντίτιμο στην αύξηση των πόντων για την απόκτησή τους. Για παράδειγμα, αν για το care package, που απαιτεί 400 points για την απόκτηση του, ο παίκτης επιλέξει να περιέχει πάντα καλό killstreak, που απαιτεί άλλους 300 πόντους, τότε θα πρέπει να βγάλετε 700 points για την απόκτησή του μέσα στο ματς.

Το multi του AW περιλαμβάνει δεκατρείς διαφορετικούς χάρτες μικρού σχετικά μεγέθους, με τον καθένα από αυτούς να περιλαμβάνει ένα πλούσιο περιβάλλον γεμάτο κτήρια και αντικείμενα, προσφέροντας μια πολύ θετική εικόνα στον παίκτη που θα ξοδέψει αρκετές ώρες παίζοντας σε αυτές. Μάλιστα, κάποιοι από αυτούς είναι διαδραστικοί, αναγκάζοντας τον παίκτη να προσέχει το περιβάλλον γύρω του για τυχόν αλλαγές σε αυτό, καθώς οι απρόσεκτοι παίκτες τιμωρούνται με θάνατο.

Η Sledgehammer Games, μπορεί να πρόσθεσε το exoskeleton δίνοντας νέους ρυθμούς στη σειρά, ωστόσο δεν ξέχασε τα άτομα που ίσως να μη θέλουν να ακολουθήσουν αυτό το στυλ παιχνιδιού. Για αυτό δημιούργησε τα classic modes, που περιλαμβάνει τα Team Deathmatch, Domination, Kill Confirmed και Search and Destroy, χωρίς όμως τη δυνατότητα κινήσεων με exoskeleton. Πέρα των κλασσικών προσθηκών, το studio αποφάνθηκε πως το πόνημά του πρέπει να γίνει λίγο πιο ανταγωνιστικό, και βάσει αυτού πρόσθεσε τα Ranked games όπου ο κάθε παίκτης πρέπει να μπει μόνος τους και να νικήσει random modes του παιχνιδιού, ώστε να ανέβει στην κατηγορία, χωρίς όμως να έχει γίνει γνωστό αν θα υπάρξει επιβράβευση γι αυτό. Τέλος, πρέπει να αναφερθεί πως το AW διαθέτει ένα πολύ καλό σύστημα κατάξης, όπου στα περισσότερα ματς που θα κληθείτε να παίξετε θα έρθετε αντιμέτωποι με άτομα του ίδιου περίπου επιπέδου με εσάς.

Αφήνοντας πίσω μας τα δύο μεγαλύτερα κομμάτια του τίτλου (single και multiplayer) φτάνουμε στο πιο χλιαρό τμήμα του AW, το co-op mode, που αποκαλείται “Exo Survival”. Το συγκεκριμένο mode είναι ακριβώς το ίδιο με αυτό που είχαμε συναντήσει στο Modern Warfare 3. Με τη δυνατότητα υποστήριξης ως και τεσσάρων ατόμων ταυτόχρονα, το Exo Survival mode ωθεί τους παίκτες στη συνεργασία, ώστε να μπορούν να αποκρούουν τα συνεχή κύματα εχθρών που επιδιώκουν να τους σκοτώσουν. Μεταξύ κάθε γύρου το παιχνίδι δίνει τον απαραίτητο χρόνο που χρειάζονται οι παίκτες για να αγοράσουν όπλα ή εξοπλισμό ώστε να αντέξουν παραπάνω, με το βαθμό δυσκολίας να μεταβάλλεται πολύ απότομα. Κοινώς, το συγκεκριμένο mode υπάρχει για τις περιπτώσεις που είστε παρέα, έχετε ένα ενδιαφέρον θέμα να συζητήσετε και δεν θέλετε απλά να είστε ακίνητοι και να κοιτάτε ο ένας τον άλλο. Βέβαια, σκεπτόμενοι πως το Exo Survival mode ήρθε για να αντικαταστήσει το nazi zombies που βλέπαμε κάθε δύο χρόνια, και πως πλέον οι χάρτες με τα nazi zombies θα είναι διαθέσιμοι μέσω του Season Pass, μας κάνει να βλέπουμε το συγκεκριμένο mode με σκεπτικισμό…

Συνοψίζοντας, οφείλουμε να παραδεχτούμε πως η Sledgehammer Games έκανε την απρόσμενη υπέρβαση, παραδίδοντας ένα Call of Duty πιστό μεν στο κλασικό ύφος της σειράς, αλλά ταυτόχρονα φρέσκο, ανανεωμένο, με ένα καλοσχεδιασμένο single player campaign, και ένα multiplayer mode με εξαιρετική δουλειά σε όλους τους τομείς. Το… “outsider” στέλνει μήνυμα πως η σειρά Call of Duty δεν έχει ξοφλήσει και πως έχει πολλά ακόμα να δώσει.