Blackguards 2

Υψηλές προσδοκίες, σκοτεινά επιτεύγματα.

---

Πόσο ψηλά φτάνει το ψηφιακό σας ταβάνι; Ίσως η πιστή υλοποίηση ενός κορυφαίου συστήματος κανόνων επιτραπέζιων RPG να καταφέρει να το αγγίξει, μιας που όταν υπάρχει μια πραγματικά καλή πρόταση, ένα ενδιαφέρον στοιχείο, τότε ο τεχνικός τομέας και τα production values περνούν σε δεύτερη μοίρα. Ίσως το ψηφιακό ταβάνι κάποιου gamer, διόλου φειδωλού στις απαιτήσεις του, να προσεγγιστεί στρατολογώντας κάποιο ενδιαφέρον σενάριο, περιστρεφόμενο γύρω από αντι-ήρωες και πλεγμένο με ανατροπές. Ίσως το ένα καθαρό και δίκαιο σύστημα μάχης να ενώσει όλα τα παραπάνω σε ένα μείγμα που θα ωθήσει το τελικό αποτέλεσμα σε νέα ύψη.

Μην μπερδεύεστε! Η προηγούμενη παράγραφος δεν αποτελεί κατακλείδα τοποθετημένη σε λάθος θέση. Εϊναι η σύνοψη των απαιτήσεων και των προσμονών του παίκτη που αρέσκεται να λιώνει με τις ώρες μπροστά σε ένα PC, υπομονετικά αναμένοντας τη σειρά του αντιπάλου να περάσει, για να εφαρμόσει τη στρατηγική που τόση ώρα (ακόμα και στις λεπτές στιγμές πριν έρθει ο ύπνος) κατέστρωνε. Του παίκτη που έμαθε για το Blackguards 2 μέσα από preview, που ίσως δοκίμασε το πρώτο μέρος, που πιθανόν καταπιάστηκε με pen&paper του Dark Eye (Schwarzauge για τους φίλους) system και που σίγουρα αγαπάει τα παιχνίδια τακτικής και ρόλων.

Η περιπέτεια ξεκινάει βρίσκοντας την Cassia, την προδομένη και ελαφρώς ψυχασθενή, πρωταγωνίστρια, κλειδωμένη σε ένα μπουντρούμι για το υπόλοιπο της ζωής της. Πώς και γιατί συνέβη αυτό, καλύτερα να σας το αποκαλύψει το ίδιο το παιχνίδι, μιας και θα κερδίσετε πολλά περισσότερα με αυτόν τον τρόπο. Μοναδική της συντροφιά ένας είρωνας φρουρός, που την επισκέπτεται περιστασιακά, κι ένα πλήθος από δηλητηριώδεις αράχνες που περιφέρονται στα μπουντρούμια. Μπουντρούμια προκλητικά ξεκλείδωτα, μιας που δεν υπάρχει διέξοδος διαφυγής παρά μόνο στην τρέλα, αντανάκλαση και μικρογραφία του ίδιου του “πάνω κόσμου” όπως τον μεταφέρει ο φρουρός στην ταλαιπωρημένη συνείδηση της γυναίκας. Ενός status quo που δεν πρόκειται να αλλάξει, τόσο σταθερό και βρώμικο, όσο και οι τοίχοι της φυλακής.

Όμως κάτι τελικά αλλάζει. Κάτι συμβαίνει και το καθεστώς φαίνεται να ανατρέπεται. Ευκαιρίες προβάλλουν και μεταφορικό φως ελπίδας φωτίζει το παραμορφωμένο από το δηλητήριο των αραχνιδών πρόσωπο της Cassia. Η διαφυγή φαίνεται εφικτή. Σύμμαχοι, ανέλπιστοι κι άγνωστοι, προβάλλουν ως εκ θαύματος – και ο στόχος επιτυγχάνεται. Ο παίκτης πίσω από την πρωταγωνίστρια έχει κάνει ήδη τις επιλογές του. Σε διαλόγους, μάχες, ανάπτυξη – κι η προσωπικότητα της μισότρελης γυναίκας έχει πάρει ήδη μια μορφή. Την επόμενη φορά που θα το ξεκινήσετε θα είναι διαφορετική – ίσως –  αλλά αυτό θα αποδειχθεί παίζοντας ακόμα περισσότερο το παιχνίδι.

Ένας ξοφλημένος μάγος, ένας παλαίμαχος μονομάχος, ένας λωποδύτης και κυνηγημένος νάνος. Μια έμπορος, ο διοικητής μιας θρυλικής ομάδας επιλέκτων, δύο κυνικοί ηλικιωμένοι εκπαιδευτές… Μέσα από ερήμους, ορυχεία, οχυρά, πόλεις κι αγριμιές, ένας προς έναν έρχονται να στελεχώσουν την ομάδα σας. Ο χάρτης ανοίγει, οι επιλογές πολλαπλασιάζονται και οι αντίστοιχες εκβάσεις ακολουθούν κατά πόδας, δίνοντας ποικιλία στην εξέλιξη. Μαζί τους βαδίζει και το ψηφιοποιημένο μοντέλο του Dark Eye. Σε κάθε μάχη, σε οποιαδήποτε απoστολή, μπορούν να έρθουν όλοι, ή μέρος των ηρώων σας – κι ίσως ένας αριθμός επιλέκτων. Απώτερος σκοπός: η εκδίκηση κι η ολοκληρωτική κατάκτηση του γνωστού κόσμου.

Όταν έρθει αυτή η ώρα, η ισομετρική άποψη του χώρου αποκαλύπτει κάποια από τα σημεία ενδιαφέροντος. Το πάτημα του V τα φωτίζει όλα και τα cursor keys μετακινούν την κάμερα προκειμένου να ολοκληρωθεί η άκρως απαραίτητη για τη διαμόρφωση στρατηγικής εποπτεία του χώρου. Η ομάδα τοποθετείται κι οι γύροι ξεκινούν να εναλάσσονται. Κάτω αριστερά στην οθόνη, τα avatar εχθρών ή φίλων μαρτυρούν τη διαδοχή των σειρών. Γύρω από τον ήρωα που παίζει, εμφανίζονται δύο διαφορετικοί χώροι κίνησης: ο πρώτος, μικρός και γαλάζιος, υποδεικνύει την περιοχή που μπορεί να κινηθεί αυτός ώστε να έχει και το δικαίωμα δράσης έπειτα. Ο δεύτερος, δείχνει απλώς τη μέγιστη εμβέλεια κίνησης.

Ένα δεξί κλικ στο avatar ή τον ίδιο τον ήρωα, εμφανίζει στο προσκήνιο το command wheel. Επιθέσεις κοντινές και μακρινές, spells και skills, χρήση αντικειμένων και τέλος της σειράς βρίσκονται όλα εκεί και συνοψίζονται επιπλέον σ’ ένα μενού στο πάνω δεξιά μέρος της οθόνης. Προσβάσιμα, απλά και πάντοτε πιστά στους κανόνες του Dark Eye, που ακολουθούνται σχεδόν παντού, αλλά που είναι δύσκολο και άτοπο να παρουσιαστεί εδώ. Αρκεί να αναφερθεί ότι γίνεται εύκολα κατανοητό και γρήγορα εκμεταλλεύσιμο. Αναμετρήσεις, κατατροφή αντικειμένων, μίνι-γρίφοι και μπόλικη σκέψη χαρακτηρίζουν κάθε μάχη και το τέλος αυτής έρχεται – ως συνήθως – με την προσπέλαση κάποιου σημείου εξόδου ή την εξόντωση των εχθρών. Συνοδεύεται από loot που χωρίζεται σε χρυσά, ασημένια και χάλκινα νομίσματα καθώς και σε astral points.

Η νίκη συνοδεύεται με κατάκτηση ενός σημείου του χάρτη, γεγονός που απαιτεί την εφαρμογή τακτικής και σε δεύτερο επίπεδο κι ακολουθείται από την επίσκεψη στο camp, όπου βρίσκονται διαθέσιμοι όλοι οι ήρωες. Το πνεύμα της συντροφικότητας μιας παρανοϊκής και χαλαρά συνδεδεμένης ομάδας αποδίδεται με κάθε επιτυχία. Διάλογοι καυστικοί, απολαυστικοί, γεμάτοι μιζέρια, μισαλλοδοξία, πόθο και τρέλα. Προσοχή όμως! Μερικές επιλογές μπορεί να στρέψουν την εξέλιξη αλλού, να διαμορφώσουν την πλοκή διαφορετικά. Εκεί, στο camp, όμως θα γίνει η αγορά εξοπλισμού κι η εκπαίδευση. Θα ξοδεφθούν Astral Points (AP) πάνω σ’ ένα δαιδαλώδες skill tree, που δίνει τη δυνατότητα εξέλιξης κάθε στοιχείου. Μαγικά και τσεκούρια; Γιατί όχι. Δεν είναι όμως εύκολο. Καθετί έχει τα υπέρ και τα κατά του.

Φυσικά δεν είναι όλα ρόδινα. Περιστασιακά freezes θα σταματήσουν το παιχνίδι και μάλιστα μόνο όταν θα έχετε τελειώσει την αποστολή, γεγονός που θα σας αναγκάσει να παίξετε πάλι από την αρχή ολόκληρη την μάχη. Αυτό, σε συνδυασμό με τον παράγοντα τύχη, που επηρεάζει λίγο ή πολύ την κάθε μάχη, θα καταστήσει μια δύσκολη νίκη σε αφορμή εύρεσης ψυχιατρικής κλινικής, καθώς οι πέντε επόμενες προσπάθειες δε θα είναι ικανές να την φέρουν σε πέρας. Ίσως η κατάσταση να σωζόταν με κάποιο save εν μέσω μάχης, αλλά δυστυχώς κάτι τέτοιο δεν υφίσταται. Θα βοηθούσε τα μάλλα όμως, μιας και το επίπεδο δυσκολίας δεν παραμένει σταθερό. Κάποιες μάχες μοιάζουν να ανήκουν στο τέλος, ενώ άλλες θυμίζουν tutorial σε ευκολία. Τουλάχιστον, όλα τα υπόλοιπα που παρατηρήθηκαν στο preview έχουν διορθωθεί.

Ιδού λοιπόν η κατακλείδα: Το Blackguards 2 όντως υλοποίησε ένα δημοφιλές κι αξιολογότατο σύστημα pen&paper RPG. Πράγματι είναι στημένο πάνω σ’ ένα εξαιρετικό – ίσως – σενάριο με μεταβαλλόμενη, από πλευράς παίκτη, πλοκή. Αναμφισβήτητα είναι πλήρες από αντι-ήρωες γεμάτους προσωπικά στοιχεία που προσφέρουν αφειδώς απολαυστικούς κι ίσως όχι ορθόδοξα ευχάριστους διαλόγους. Όλα αυτά λειτουργούν – το δίχως άλλο – μέσα από το καθαρό και δίκαιο μοντέλο χειρισμού. Έχει όμως και τα προβλήματα του. Μπορεί να εκνευρίσει περιστασιακά τον φιλόδοξο στρατηγιστή. Όμως οι πραγματικά μεγάλοι μεταξύ αυτών έχουν το χάρισμα της υπομονής. Μένει, λοιπόν, μόνο να αποδειχθεί αν έχει ακουμπήσει το δικό σας ψηφιακό ταβάνι.