Grim Fandango Remastered

Αυτό που έχει ταλαιπωρηθεί όμως κάπως, είναι ο τεχνικός τομέας του τίτλου. Σύμφωνοι, το παιχνίδι λέει “Remaster” και όχι “Remake” ή “HD Remaster”. Έτσι, εξ αρχής, ο χρήστης μπορεί να είναι υποψιασμένος πως το port που θα δει, δεν θα έχει συγκλονιστικές διαφορές από την αρχική έκδοση. Και αυτό είναι αλήθεια. Το Grim Fandango του 2015, στην ουσία, είναι ακριβώς ίδιο με αυτό που είχε βγει το 1998, δίχως μεγαλύτερες αναλύσεις και HD backgrounds. Η μοναδική αναβάθμιση που έχει γίνει οπτικά, έχει να κάνει με τα 3D models και τις σκιάσεις των χαρακτήρων και κάποιον διαδραστικών αντικειμένων, που έχουν αναβαθμιστεί -καλαίσθητα ευτυχώς- στα σημερινά standards. Όμως, τα υπόλοιπα γραφικά του παιχνιδιού έχουν μείνει ακριβώς ίδια, στοιχείο που θα κάνει “μπαμ” αν το δοκιμάσετε σε μια μεγάλη οθόνη και δείτε τα pixel να σας “χτυπούν” στο πρόσωπο.

Βέβαια, το art direction του τίτλου είναι τόσο υπέροχο, που πραγματικά δε θα σας ενοχλήσει ιδιαίτερα η θολούρα, αλλά είναι πραγματικά στενάχωρο μια “remaster” κυκλοφορία να μην κάνει έστω και τα βασικά για τη σημερινή εποχή. Και με το “βασικά”, εννοούμε ότι δεν υπάρχει υποστήριξη απεικόνισης σε οθόνη 16:9. Ω ναι, εν έτει 2015, το παιχνίδι τρέχει μόνο σε μορφή 4:3, με μπάρες δεξιά αριστερά. Αν θέλετε να γεμίσετε την widescreen οθόνη σας, υπάρχει μια επιλογή stretch σε 16:9, αλλά πραγματικά δεν το προτείνουμε σε κανέναν γιατί ξεχειλώνει σε απαράδεκτο βαθμό τα γραφικά και χαλάει πάρα πολύ την ποιότητά τους. Ένα ακόμα παράπονο στον τεχνικό τομέα έχει να κάνει με τα αδικαιολόγητα resources που απαιτεί το παιχνίδι για να τρέξει. Είναι ένας τίτλος του 1998 και, παρόλα αυτά, τη στιγμή που θα επιλέξεις να τρέξεις τα remastered μοντέλα, ένας μέτριος υπολογιστής «βογκάει», στοιχείο ενδεικτικό του μηδενικού optimization της κυκλοφορίας για PC. Βέβαια, αυτό το πρόβλημα δεν θα πρέπει να απασχολεί καθόλου όσους το προμηθευτούν σε εκδόσεις PS4 και PS Vita.

Τέλος, πρέπει να πούμε πως το παιχνίδι έχει ορισμένα bugs, glitches και διάφορα “καλούδια”. Μπορεί να κολλήσετε σε κάποιον 3D χώρο και απαιτηθεί reload, μπορεί να βλέπετε τρεμόπαιγμα στην οθόνη, μπορεί να κρασάρει και να σας πετάξει στα windows και σίγουρα θα παρατηρήσετε τον ήχο να τρεμοπαίζει σε πολλά cutscenes. Προσοχή. Και το πρωτότυπο παιχνίδι είχε πολλά τέτοια θέμτα όταν είχε βγει. Αλλά αυτά είχαν πλέον λυθεί με official και unofficial patches. Το γιατί έχουμε ένα σωρό καινούργια, ειδικά μιας και δεν έχει γίνει κάποια μεγάλη αλλαγή στον κώδικα, ένας θεός το ξέρει. Και επαναλαμβάνουμε ότι τέτοιας μορφής bugs δεν εντοπίσαμε στην PS4 έκδοση του παιχνιδιού.

Όσον αφορά το gameplay του Grim Fandango, περάσαμε στο σημείο που έρχεται ένα σημαντικό πρόβλημα από το παρελθόν. Βλέπετε, όντας ένα από τα πρώτα adventure παιχνίδια σε 3D περιβάλλον, ο χειρισμός του ήταν δίχως mouse, με ένα πρωτοποριακό σύστημα κίνησης μέσα στο χώρο, με τα arrow keys, και επιλογή των διαδραστικών σημείων με κουμπιά όταν τα κοιτούσε ο χαρακτήρας. Αυτό το σύστημα, μπορεί σήμερα -με ένα gamepad- να δουλεύει κάπως καλύτερα, αλλά τότε, στα σπάργανα του 3D gaming, η κίνηση αυτή ήταν αρκετά κουραστική και δυσκόλευε τον παίκτη. Αυτά τα tank controls λοιπόν, παραμένουν και σήμερα, ίδια και απαράλλακτα, αν και πλέον, μετά από τόσα χρόνια σε 3D gaming, ο παίκτης θα μπορέσει να το συνηθίσει πιο εύκολα. Υπάρχει, βέβαια, και η επιλογή “Camera Relative Controls” που βελτιώνει κάπως την κατάσταση, αλλά και πάλι, ο όλος χειρισμός του πρωταγωνιστή είναι κάπως δύστροπος.

Για να εξομαλύνει την κατάσταση για τους PC gamers, η Double Fine πρόσθεσε ένα community, fan-made mod στη remaster έκδοσή της, το οποίο προσφέρει στον παίκτη τη δυνατότητα να παίξει με το mouse, σαν ένα κλασσικό 3rd person point & click. Αν και αυτή η λειτουργία είναι κάτι που όλοι ζητούσαν από τότε, αντικειμενικά και επειδή το παιχνίδι δε σχεδιάστηκε με αυτό το σύστημα κατά νου, συχνά θα βρείτε πως υπάρχει μεγαλύτερη αμεσότητα με το πληκτρολόγιο. Αφήνοντας τους γρίφους για το τέλος, θα πρέπει να πούμε πως το Grim Fandango είναι ένα παιχνίδι παλιάς κοπής. Δεν είναι Telltale, όπου όλα γίνονται με ένα κουμπί, ούτε έχει hint system και highlights. Έχει πολλούς γρίφους, μέτριας έως υψηλής δυσκολίας, και απαιτεί αρκετή σκέψη από τον παίκτη. Ναι, υπάρχουν φυσικά και ορισμένοι παλαβοί γρίφοι, που ίσως μόνο με trial & error να λύσετε, αλλά ως επί το πλείστον είναι αρκετά λογικοί και, κυρίως, πάρα πολύ ευρηματικοί και ασυνήθιστοι. Όσο για τη διάρκεια του τίτλου, να θεωρήσετε πως ένα πρώτο playthrough δίχως κάποιο walkthrough, θα σας πάρει τουλάχιστον 20 ώρες.

Φτάνοντας στο τέλος λοιπόν, έρχεται η ώρα της μισητής βαθμολόγησης και της επαναφοράς του προβληματισμού μας για το πώς να κρίνουμε το παιχνίδι. Αν το δούμε ως μια remaster επανακυκλοφορία, τότε τα πράγματα είναι χλιαρά. Περιλαμβάνει στην ουσία πολύ μικρές αναβαθμίσεις για τη σύγχρονη εποχή, έχει αρκετές τεχνικές ατέλειες και bugs, ενώ το commentary track των δημιουργών, αν και αποτελεί υπέροχη προσθήκη, δεν είμαστε σίγουροι πως είναι αρκετό για να δελεάσει κάποιον που έχει ήδη το παιχνίδι στην κατοχή του ξέρει πώς να το “τρέξει” σε σύγχρονα μηχανήματα.

Από την άλλη, είναι το Grim Fandango. Ένα παιχνίδι με τόσο υπέροχη και μοναδική ιστορία, ιδιαίτερους χαρακτήρες και πρωτότυπο κόσμο, που παιχνίδια εφάμιλλά του είναι μετρημένα στα δάχτυλα των χεριών μας. Έτσι, παρά τα προβλήματα της εν λόγω έκδοσης και τη μικρή στεναχώρια μας για τη χαμένη ευκαιρία μιας πραγματικής ανανέωσης, το Grim Fandango Remaster αποτελεί σίγουρα μια βελτίωση στην πρωτότυπη έκδοση. Φέρνει ένα από τα μεγαλύτερα και πιο αδικημένα διαμάντια όλων των εποχών στη σύγχρονη εποχή και δίνει σε πολύ νέο κόσμο τη δυνατότητα να παίξει αυτό το στολίδι. Παράπονα υπάρχουν πολλά, Grim Fandango όμως μόνο ένα.