Grey Goo

Back To  Basics.

---

Το όνομα Petroglyph ίσως να μη λέει και πολλά στους περισσότερους εξ υμών. Λογικό. Αν σας λέγαμε όμως πως τα μέλη της προέρχονται από τη μεγάλη της Westwood σχολής, θα χτυπούσε κάποιο καμπανάκι; Όταν το 2003 η EA αποφάσισε το κλείσιμο (αφού το 1998 είχε προηγηθεί η ενσωμάτωση τους) των Westwood Studios, βρέθηκε μια ομάδα «ανυπότακτων Γαλατών» υπαλλήλων, οι οποίοι, σαν άλλοι «Ζετσεσιονιστές», ξεχώρισαν τη θέση τους από το status quo που επέβαλε η «μαμά» πολυεθνική και αποσχίστηκαν. Αρνήθηκαν να βάλουν έναν πνιγηρό σφιγκτήρα γύρω από τη δημιουργικότητά τους και πήρανε τον ανηφορικό -μα ανακουφιστικό- δρόμο της ανεξαρτησίας και της αυτοδιαχείρισης.

Δεν έχουμε να κάνουμε με  κάποιο «Μανιφέστο» εδώ, ούτε προσπαθούμε να δημιουργήσουμε ήρωες και μάρτυρες του gaming κόσμου, πόσο δε μην έχοντας γνώση των οικονομικών παραμέτρων της απόφασης. Εντούτοις, αυτά τα άτομα, που σημειωτέων ήταν στην ομάδα των Command and Conquer και Dune, εικάζουμε πως αποζητούσανε κάτι διαφορετικό από αυτό που προσέφερε η ΕΑ και τράβηξαν τη δική τους ρότα, δημιουργώντας την Petroglyph.

 Σχεδόν 12 χρόνια έχουν περάσει από τη σύσταση της εταιρίας και έχοντας μείνει ήδη 9 χρόνια μακριά από τα Real Time Strategy, βάζοντας, η αλήθεια είναι, το δαχτυλάκι στο μέλι των MOBA στο ενδιάμεσο (Rise Of Immortals- Battle Of Graxia, χωρίς μεγάλη διάρκεια ζωής και επιτυχία είναι η αλήθεια), οι πνευματικοί συνεχιστές των Westwood Studios παρέδωσαν επιτέλους το Grey Goo προς τέρψη και αγαλλίαση των φανατικών του είδους!

Η ιδέα πίσω από το Grey Goo είναι η δημιουργία ενός κλασικού, ανόθευτου, «άσπιλου» real time strategy, με έμφαση στο macro management, στους ξεχωριστούς και ασύμμετρους πολιτισμούς, στο βασικό resource gathering, το οποίο στο μεγαλύτερο μέρος του τα καταφέρνει περίφημα. 

Το Grey Goo δεν χαράσσει νέα πορεία πλοήγησης για το R.T.S είδος, δε θέλει να ανακαλύψει το Νέο Κόσμο και τις Δυτικές Ινδίες, πάρα «κόβει αζιμούθιο» προς φιλικά νερά. Στα νερά που οι δημιουργοί του τα έχουν περιπλεύσει και τα γνωρίζουν όσο λίγοι στο χώρο. Το campaign του τίτλου αποτελείται από 15 αποστολές (5 για κάθε πολιτισμό) και ουσιαστικά κοιτάει την ίδια ιστορία από τρεις διαφορετικές σκοπιές.

Κεντρικό θέμα είναι η εξάπλωση και η μετάλλαξη μιας AI (η Grey Goo faction με υλικά.. νανοτεχνολογίας), η οποία ενώ ξεκίνησε σαν όργανο εξερεύνησης νέων κόσμων, κατέληξε να αποκτήσει δική της βούληση, στρέφοντας τους στόχους της προς την κατάκτηση και των αφανισμό των άλλων πολιτισμών. Βασικό μοτίβο, δοσμένο όμως ωραία, υποβοηθούμενο από τα εκπληκτικής ποιότητας cinematics, κάνει τη δουλειά του παραπάνω από ικανοποιητικά! Το Campaign αναλαμβάνει το ρόλο του tutorial και της πλήρους εξοικείωσης του παίκτη με τους μηχανισμούς του παιχνιδιού και των τριών πολιτισμών, ώστε να τον προετοιμάσει για τα skirmish και online modes. Δύο βασικές εισαγωγικές αποστολές και τρεις άλλες, στις οποίες τσεκάρονται ιδιαίτερως έντονα οι ικανότητες του παίκτη, που περιλαμβάνουν κλασσικά objectives «search and destroy» και κάποια με χρονικό περιορισμό.

Γενικώς, το campaign είναι πλήρες και καλοφτιαγμένο, αν και κάποια difficulty spikes (ακόμα και στο easy) ζητούν από τον παίκτη να ανταπεξέλθει άμεσα σε τρόπους μάχης που δε είχε χρόνο να αφομοιώσει. Το άλλο αρνητικό του main story είναι πως κάποιοι χάρτες μοιάζουν περισσότερο με puzzles, κάνοντας την επικράτηση σε αυτούς να μοιάζει με ένα «γρίφο» που πρέπει να λυθεί βήμα-βήμα (χωρίς απόλυτη ελευθερία προσέγγισης), αναγκάζοντας τον παίκτη σε trial and error. Προχωρώντας στα δύο επόμενα modes, το skirmish περιλαμβάνει 8 χάρτες που υποστηρίζουν, δυστυχώς, μέχρι 4 παίκτες, ενώ το online είναι ακόμα σε βασικό επίπεδο.

Για τους die-hard οπαδούς της κατηγορίας, το skirmish και το online είναι τα πεδία που θα δείξουν τις δυνατότητες τους και ελπίζουμε σε έξτρα υλικό. Αν και πιστεύουμε ότι οι 8 χάρτες, με τους διαφορετικούς συνδυασμούς τους στο skirmish, θα σας κρατήσουν αρκετές ώρες. 

Συνεχίζοντας την αξιολόγηση των γενικών στοιχείων του παιχνιδιού, πρέπει να αναφέρουμε πως το resource management είναι σε βασικό επίπεδο, με μία μόλις διαθέσιμη πηγή να απαιτείται για οτιδήποτε φτιάχνουμε, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον του παίκτη στη στρατιωτική πλευρά του τίτλου. Οι μονάδες των πολιτισμών φαίνονται και ενεργούν αρκετά διαφορετικά, με ξεχωριστές αδυναμίες και πλεονεκτήματα, υπάρχουν κάποιες στρατηγικές θέσεις (π.χ. κάλυψη σε δάσος) που επιτρέπουν έναν πιο τακτικό τρόπο παιχνιδιού, αλλά κυρίως είναι ένα παιχνίδι αριθμών και ποσότητας. Όσο πιο γρήγορα παράγεις μονάδες, τόσο πιο εύκολη θα είναι η νίκη σου. Πιο old school δε γίνεται.

Η ανάπτυξη των βάσεων είναι πιο περίπλοκη, με τα διάφορα κτίρια να έχουν συνήθως προ-απαιτούμενα, και την παραγωγή μονάδων να θέλει συνδυασμό κτηρίων, αλλά το εύχρηστο UI (με assigned γράμμα σε κάθε κτίριο και μονάδα προς παραγωγή), μαζί με τα αναλυτικότατα tutorials videos, θα σας βάλουν σχετικά γρήγορα στο νόημα. Οι μονάδες χρειάζονται ελάχιστο micro-management (μόνο οι epic, για την ακρίβεια, θέλουν), είναι εύθραυστες και ευνοούν μάχες υψηλής έντασης και ρυθμού.
 Τα γραφικά του παιχνιδιού είναι από τα ωραιότερα που έχουμε δει σε RTS, με τις απαιτήσεις όμως σε hardware να είναι υψηλότατες, ενώ αντιμετωπίσαμε κάποια crashes σε τελειώματα πιστών. 

Φοβερή δουλειά έχει γίνει και στο μουσικό τομέα από τον Frank Klepacki (κάνοντας headbanging στους ρυθμούς του «Hell March», ΗΑΙL !!!). Ηλεκτρονική, dubstep, συμφωνική, industrial (και ολίγη από metal) συνθέτουν ένα απόλυτα ταιριαστό soundtrack με την υφή του παιχνιδιού. Στον τομέα παρουσίασης το παιχνίδι παίρνει άριστα, δίνοντας την αίσθηση υπερπαραγωγής και του AAA τίτλου που τόσο πολύ αυτό το είδος χρειάζεται.