The Order: 1886

Μικρό spoiler ακολουθεί αυτήν την παράγραφο αναφορικά με τα QTE. Γενικά, η αίσθηση που αφήνουν τα QTE στο The Order είναι είτε αδιάφορη είτε ενδιαφέρουσα (ανάλογα με την οπτική που έχετε σε αυτά). Από την άλλη πλευρά τα δύο, όλα κι όλα, boss fights αποτελούν το μελανό τους σημείο. Ουσιαστικά έχουμε την πλήρη απουσία έμπνευσης από τους δημιουργούς, καθώς και τα δύο boss fights είναι πανομοιότυπα στη χρήση των QTE και όταν λέμε πανομοιότυπα το εννοούμε στο 100%, καθώς όλα τα animations των δύο συγκρούσεων είναι ολόιδια. Φανταστείτε την απογοήτευση που δημιουργείται όταν κάποιος βλέπει  το τελευταίο boss να “πέφτει” ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που εξοντώθηκε ένα ακόμα boss στις αρχές του παιχνιδιού. Πλήρης απουσία κορύφωσης. Τέλος του spoiler.

Ας περάσουμε όμως και σε πιο θετικά χαρακτηριστικά του τίτλου που αφορούν το σύστημα μάχης. Ως είθισται στα κλασικά third person shooters, από την εποχή του Gears of War (Kill.switch αν θέλουμε να το παίξουμε ψαγμένοι) δύναται να “κολλήσουμε” σε τοίχους, να αλλάξουμε κάλυψη με το πάτημα ενός κουμπιού, να χρησιμοποιήσουμε το blindfire και γενικά να χειριστούμε τον ήρωα όπως ακριβώς θα περιμέναμε σε παιχνίδι του είδους.

Οι μηχανισμοί δουλεύουν όπως πρέπει να δουλεύουν, δημιουργώντας ένα λειτουργικό σύστημα χειρισμού. Τα όπλα δεν παρουσιάζουν πολύ μεγάλη ποικιλία, αλλά όσοι αρέσκονται σε οπλισμό που παραπέμπει στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο θα βρουν τη χαρά τους. Revolvers, τυφέκια α λα Springfield, πολυβόλα, μικρά SMGs και ισχυρές καραμπίνες έρχονται να δώσουν μία απολαυστική δύναμη πυρός. Η ισχύ τους αποδίδεται πολύ καλά, χάρη στην πειστική ανάκρουση, το όμορφο ίχνος των σφαιρών και των “δυνατών” ηχητικών εφέ. Επιπλέον, τα animations των εχθρών, όταν τους πετυχαίνουν οι σφαίρες, είναι καλοσχεδιασμένα και πειστικά. Κάποια πιο φουτουριστικά, όπως το Thermite πολυβόλο που εκτοξεύει εύφλεκτα σωματίδια ως άλλοι υδρατμοί, που δύναται να αναφλέξουμε κατά βούληση, είναι μεν εντυπωσιακά αλλά χρησιμοποιούνται ελάχιστα και βρίσκονται σε συγκεκριμένα σημεία του παιχνιδιού.

Όσον αφορά την A.I. μπορεί να είναι γενικώς λειτουργική, αλλά θα μπορούσε να είναι και καλύτερη. Ο λόγος που το λέμε αυτό είναι πως τις περισσότερες φορές οι εχθροί μπορεί να καλύπτονται επαρκώς, αλλά επιμένουν στο να είναι στατικοί. Σπάνια θα τους δείτε να αφήνουν την κάλυψή τους για να σας προσεγγίσουν (εκτός από τους άκρως επικίνδυνους που κρατάνε καραμπίνες) με αποτέλεσμα ορισμένες φορές να αρκεί απλά να σταθείτε σε ένα σημείο και να περιμένετε την στιγμή που θα σηκώσουν το κεφάλι τους.

Από την άλλη πλευρά, τα κλειστά πεδία μάχης όπου θα βρεθείτε, όπως εστιατόρια ή οι εσωτερικοί χώροι ενός zeppelin μεταξύ άλλων, οδηγούν σε έντονες συγκρούσεις με όπλα τα οποία είναι ιδανικά για “στενές επαφές”. Αν θέλουμε να βρούμε ένα αρνητικό στο θέμα της μάχης, αυτό είναι ότι μετά από την πλήρη ενασχόλησή μας, η εντύπωση που μας έμεινε ήταν πως οι συγκρούσεις αποτελούσαν τα διαλείμματα μεταξύ των cutscenes και των αργών περιηγήσεων, οδηγώντας τελικά σε έναν πολύ αδύναμο ρυθμό.

Ακολουθεί μικρό spoiler σχετικά με τη ροή των κεφαλαίων. Όσον αφορά την αλληλουχία δράσης και cutscenes αλλά και του οράματος της Ready at Dawn για μία κινηματογραφική εμπειρία, αρκεί να πούμε πως τέσσερα από τα δεκαέξι κεφάλαια αποτελούνται μόνο από cutscenes, περιέχοντας μάλιστα ελάχιστα ή και καθόλου QTE. Τέλος του spoiler. Ας περάσουμε και στο ζουμί του τίτλου που δεν είναι άλλο από τον τεχνικό τομέα. Δεν χωράει αμφιβολία ότι τα γραφικά αποτελούσαν το μεγαλύτερο ατού του The Order και το πιο πολυδιαφημισμένο στοιχείο του. Όσοι πιάσετε στα χέρια σας το The Order το σίγουρο είναι ότι θα κάνετε οφθαλμόλουτρο.

Η προσοχή στην λεπτομέρεια είναι έκδηλη παντού, προσφέροντας σε πολλά σημεία σκηνικά και ποιότητα που δίνουν την αίσθηση πως θα έπρεπε να είναι CGI. Τα περιβάλλοντα παρουσιάζουν αρκετά καλή ποικιλία, μεταφέροντας μας σε ορισμένα πανέμορφα αστικά σκηνικά του εναλλακτικού Λονδίνου, με steam punk πινελιές που θα αγαπήσουν οι φαν αυτής της τεχνοτροπίας. Τα μοντέλα των χαρακτήρων, με πρώτο και καλύτερο αυτό του Galahad, βρίθουν λεπτομέρειας τόσο στα εκφραστικότατα πρόσωπα όσο και στα κάθε λογής εξαρτήματα και στολίδια της στολής τους.