Dynasty Warriors 8: Empires

Η φολιδωτή ουρά των stratagems χτυπάει μεμιάς, για να υπενθυμίσει ότι μπορεί να συνδυαστεί με τη φονική ανάσα των στοιχείων τακτικής κι ο γκρινιάρης σπαθοφόρος σύντομα παίρνει στάση άμυνας, σκεπτόμενος πιθανή υποχώρηση. Η Ύδρα γυρνάει το κεφάλι της και ξαναορμάει: όταν έρθει η ώρα της μάχης, το αποτέλεσμα των στρατηγικών επιλογών αποτυπώνεται υπέροχα. Η σωστή διαχείριση μπορεί να κάνει φρούρια κι outpost περισσότερο δυνατά. Ο πληθυσμός που στρατολογήθηκε, μπορεί να ανατρέψει τη μάχη. Τα stratagems που μαθεύτηκαν στις ακαδημίες που χτίστηκαν θα κρίνουν την έκβαση των πολιορκιών και τα όπλα που αποκτήθηκαν από τα οπλουργία θα φέρουν τους «τελευταίους» στη θέση των «πρώτων».

Ναι λοιπόν, πολεμιστή του δικαίου, υπέρμαχε της γνώμης, η μάχη άλλαξε. Τόσο ώστε να θεωρηθεί κάπως ενδιαφέρουσα, αλλά όχι αρκετά για να χάσει τη «ρετσινιά» του button mashing. Στα μεγαλύτερα επίπεδα δυσκολίας κάθε επιλογή μετράει – και κοστίζει ακριβά. Οι λίγοι στρατιώτες σε μια κακώς προετοιμασμένη μάχη, θα στείλουν την πρόοδο της πολεμικής μηχανής μήνες πίσω. Η απρόσεχτη απώλεια ενός αγαπημένου και καλοαναθρεμμένου ήρωα θα ζημιώσει μακροπρόθεσμα το βασίλειο. Η υποχώρηση σε μια μάχη μπορεί να σώσει τα μάλλα και να αντικαταστήσει έτσι το “spamming του τετραγώνου” με τη σωστή χρήση των stratagems και την τακτική «του φευγάτου η μάνα». Οι μικρές αυτές κάρτες που αντιστοιχούν σε ιδιότητες – διπλωματικές και μαχητικές – είναι η δεύτερη καλύτερη προσθήκη μετά το συνολικό ρετούς της βαθειάς στρατηγικής.

Όμως, στο normal επίπεδο και χαμηλότερα, τα νέα όπλα της Ύδρας μοιάζουν με απλά στολίδια που υπάρχουν μόνο για να εντυπωσιάζουν. Ο σταυροφόρος μας παίρνει μια ανάσα κι ανακάμπτει. Αυτή η μικρή χρονική στιγμή κρίνεται σωτήρια, γιατί στο πλευρό του φτάνει ο βετεράνος των μαχών της γκρίνιας, κραδαίνοντας το απαστράπτον ξίφος της εμπειρίας και τη λαμπρή ασπίδα του «όλα αυτά τα’χουμε ξαναδεί». Πράγματι, τα έχουμε ξαναδεί. Τα ίδια όπλα έφερε και η ύδρα της προηγούμενης γενιάς – και τώρα που το σκέφτεται ο νεαρός γκρινιάρης, θυμούμενος τα μαθήματα της σχολής, δεν έχουν αλλάξει σχεδόν καθόλου!

Τα έχουμε ξαναδεί, ναι! Αναθαρρεί κι ανασκουμπώνεται, σηκώνει το κεφάλι κι ορμάει. Με το μυαλό του πλέον καθαρό από τα μάγια εντυπωσιασμού του τέρατος παρατηρεί ότι αυτό το ίδιο έχει αλλάξει ελάχιστα στην όψη σε σχέση με την προηγούμενη γενιά του. Δε γυαλίζει όπως θα’ πρεπε, δε δικαιολογεί τη νιότη του. «Μια απ’τα ίδια», φωνάζει και ορμάει για να την αποτελειώσει. Αυτό, βέβαια, δεν πρόκειται να γίνει ποτέ, γιατί η ύδρα θα ξαναγεννηθεί. Αν όμως ο σταυροφόρος διάλεγε το μεγαλύτερο επίπεδο δυσκολίας, τότε τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Θα είχε μπροστά του έναν αντίπαλο αξιόλογο, ενδιαφέροντα κι αντάξιο.

Τώρα πια δε μένει παρά εσείς οι ίδιοι να επιλέξετε τίνος είδους πολεμιστές είστε και να δώσετε τη μάχη σας… Να δοκιμάσετε και να γκρινιάξετε ελεύθερα, αλλά να γνωρίζετε -στα σίγουρα- το εξής: Ακόμα κι αν προσπεράσετε το Dynasty Warriors 8:Empires, ακόμα κι αν το σκοτώσετε στο μυαλό σας, αυτό θα επιστρέψει με κάποια άλλη μορφή.

Το review βασίστηκε στην PS4 έκδοση του παιχνιδιού.