Total War: Attila
Η επέλαση των Ούννων στο PC σας!
Η επέλαση των Ούννων στο PC σας!
Ο Αττίλας, για όσους δεν γνωρίζουν, ήταν ένας από τους μεγαλύτερους στρατιωτικούς στην ιστορία της ανθρωπότητας, με επιτεύγματα εφάμιλλα του δικού μας Μεγάλου Αλεξάνδρου. Κατά τον 5ο αιώνα μ.Χ., κατάφερε να ενώσει κάτω από την ηγεσία του όλες τις φυλές των Ούννων (από την Ανατολική Ευρώπη) και να επιτεθεί προς όλες τις κατευθύνσεις, σπέρνοντας τον όλεθρο και την καταστροφή στις βάρβαρες φυλές της Βόρειας Ευρώπης αλλά και στις τεράστιες εκτάσεις της Δυτικής και Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Αντικειμενικά, πρόκειται μάλλον για τον καλύτερο ιστορικό χαρακτήρα γύρω από τον οποίο έχει στηθεί ένα Total War παιχνίδι. Και αυτό γιατί, σε αντίθεση με τον Καίσαρα ή τον Ναπολέοντα, που βασίζονταν πραγματικά στη διπλωματία, την εκμετάλλευση των κατακτημένων πόρων και την ανάπτυξη των νέων περιοχών τους, τον Αττίλα απλά τον ενδιέφερε η αναζήτηση του πλούτου και η κατάκτηση των πάντων. Κυβερνώντας ένα νομαδικό λαό, δεν πίστευε στο να ριζώσει σε ένα σημείο και να επεκταθεί σιγά σιγά, αλλά στο να εφορμήσει μπροστά, να αρπάξει ό,τι μπορεί και να εξαφανίσει κάθε αντίσταση.
Και πρέπει να παραδεχθούμε πως μια τέτοια φιλοσοφία ταιριάζει γάντι σε έναν τίτλο που λέγεται “Total War”, καθώς ό,τι και αν κάνετε με την ανάπτυξη τεχνολογιών σας και με τη σύσφιξη σχέσεων μέσω διπλωματίας, μιλάμε για την αρχή του Μεσαίωνα, μια περίοδο που μονάχα με σφυρί και με τσεκούρι θα μπορούσε κανείς να επιβιώσει. Αυτή η αναζωογονητικά πεσιμιστική άποψη των Total War ταιριάζει απόλυτα στην ιστορία και τις τακτικές των Ούννων, και ανοίγει νέες προοπτικές και δυνατότητες gameplay για τη σειρά. Έτσι, μπορείτε να φανταστείτε άμεσα ότι το κεντρικό campaign του τίτλου είναι γεμάτο εκπλήξεις και ανατροπές, αν και όχι γεμάτο με λαούς.
Στην ουσία, οι γνωστοί πρωταγωνιστές είναι λίγοι: Η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, με πολύ πλούτο αλλά πολύ λίγη στρατιωτική δύναμη και ένα υπό κατάρρευση καθεστώς. Δεύτερη, η νέα, Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (Βυζάντιο για εμάς) με όρεξη για καυγά και στρατιωτική δύναμη, αλλά και σε άσχημη γεωγραφική θέση. Τρίτοι, οι Σασσανίδες, η τελευταία μορφή της Περσικής αυτοκρατορίας, που επανέφερε την Περσία στο χάρτη τον ισχυρών μετά από πολλά χρόνια. Τέλος, υπάρχουν τα σπάργανα των Σαξόνων, οι οποίοι είναι μάστορες των αμυντικών τεχνικών και ακλόνητοι βράχοι για τις ορδές των Ούννων. Όλοι αυτοί, πάνω κάτω, δουλεύουν όπως θα είχατε συνηθίσει και στο Rome 2. Ανάπτυξη πόλεων, νέες τεχνολογίες, σταδιακή επέκταση, μεγάλες πολιορκίες, αμυντικά έργα και, γενικά, μια αργή και σταθερή πορεία για τη νίκη.
Για να ανακατέψουν λίγο τα δεδομένα, τα παλικάρια της Creative Assembly αποφάσισαν να προσθέσουν λίγο ρεαλισμό στις άλλες φυλές, και έτσι, έδωσαν στο παιχνίδι τους τη φρεσκάδα που δικαιολογεί την αγορά του. Έτσι, οι Ούννοι, αλλά και οι άλλοι νομαδικοί λαοί του παιχνιδιού, έχουν ένα πολύ πιο διαφορετικό σύστημα gameplay, μιας και πρέπει να είστε μόνιμα σε κίνηση. Μπορεί να κατακτήσετε ένα μέρος, αλλά ο στόχος σας είναι το “ξεζούμισμά” του και όχι η περαιτέρω ανάπτυξή του. Το βασικό σας camp το στήνετε εκεί που θέλετε εσείς, δίχως κάποια τεράστια ανάπτυξη και αμυντικά έργα, και όταν θα έρθει ο καιρός να μετακομίσετε, προφανώς θα χάσετε και όλα τα κτίρια που χτίσατε εκεί! Ακολουθώντας τη νομαδική λογική του «πάω όπου υπάρχει κέρδος» και την Game-of-Thrones ανάγκη του «πάμε να φύγουμε μακριά από το χειμώνα που έρχεται», οι λαοί αυτοί τριγυρνούν ταχύτατα στο χάρτη, και αν και υστερούν σε θέματα αμυντικά (δεν έχουν καν τη δυνατότητα για ambush), η τρομερή τους ταχύτητα και τα ειδικά units δίνουν στους παίκτες μια raid λογική, που όμοιά της δεν έχει ξαναεμφανιστεί σε Total War τίτλο.
Μαζί με αυτές τις νέες προσθήκες, πρέπει να προσθέσουμε πως η γενικότερη φόρμουλα του gameplay έχει υποστεί διάφορες μικροαλλαγές, που ως επί το πλείστον, βελτιώνουν το παιχνίδι. Ένα ανασχεδιασμένο UI που κάνει τον έλεγχο της μάχης λίγο πιο άνετο, καλύτερη διαρρύθμιση μονάδων, πιο άνετη και γρήγορη πρόσβαση στις τεχνολογίες, καθώς και το καινούργιο Family politics system, είναι όλα στοιχεία που κάνουν πιο ενδιαφέρουσα τη ζωή σας. Από την άλλη, δεν είναι όλα τα πράγματα ρόδινα και, όπως συνήθως, η Creative Assembly δείχνει να έχει κυκλοφορήσει το νέο Total War της λίγο βιαστικά, αφήνοντας αρκετά bugs να λυθούν στο μέλλον μέσω patches.
Έτσι, αν και το launch του είναι πολύ πιο σταθερό απ’ ότι αυτό του Rome 2, θα δείτε και εδώ ορισμένα glitches γραφικών, κολλήματα μονάδων και ίσως και 1-2 crashes στο desktop. Αυτά δε τα φοβόμαστε, ξέρουμε πως θα λυθούν μέσα στους επόμενους 1-2 μήνες. Αυτό που πλέον δε μπορεί να συγχωρεθεί άλλο, είναι ο γενικότερος σχεδιασμός της Α.Ι. και τα προβλήματα που συναντάει κανείς όταν παίζει. Ναι, ακόμα και σήμερα κάποιες φορές θα δείτε μια ομάδα σας να κόβει βόλτες αντί να επιτίθεται. Ή, θα δείτε μια αντίπαλη δύναμη να κάνει κυνηγητό μία άλλη και εσείς απλά να κάνετε περίπατο ανενόχλητοι ως την πρωτεύουσά τους. Ή, για μια ακόμα φορά, το diplomacy δε θα δουλέψει όπως πρέπει με τον Χ npc να σας προτείνει συμμαχία με πολλά λεφτά και ένα turn μετά, απλά να σας κάνει επίθεση. Είναι ένα θέμα που κρατάει εδώ και χρόνια και είναι πλέον ξεκάθαρο πως πρέπει να επανασχεδιαστεί το σύστημα από το μηδέν, αν θέλουν να δουλέψει και όχι να βάζουν… Hansaplast για να σώσουν ένα κομμένο χέρι.
Περνώντας τώρα στα τεχνικά σημεία, το Attila δείχνει πέρα για πέρα πανέμορφο. Οι δημιουργοί, βασιζόμενοι επάνω στη μηχανή του Rome 2, προχώρησαν τη σειρά ένα μικρό σκαλάκι παραπέρα σε όλους τους τομείς. Ακόμα πιο περίπλοκο animation, καλύτεροι φωτισμοί (ειδικά οι σκιές στα δάση είναι τρομερές) και, γενικά, μια ακόμα πιο λεπτομερή απεικόνιση της ευρύτερης Ευρώπης και Ασίας, απεικόνιση τόσο καλή, που μόνο στη Μεσόγειο είχε το προηγούμενο παιχνίδι. Δυστυχώς, το Attila κληρονόμησε και τις υψηλότατες απαιτήσεις που είχε το Rome 2, και έτσι, αν δεν έχετε ένα αρκετά δυνατό PC, τότε περαστικούλια σας αλλά μάλλον θα μάθετε να πλέκετε στα loading times των enemy turns.
Ακόμα και σε μηχάνημα που έτρεξε το παιχνίδι στo very high, το loading time παραμένει ιδιαίτερα μεγάλο και γενικά το παιχνίδι έχει μια τάση να τρώει δυνατά frame drops σε μεγάλες μάχες. Είναι γεγονός ότι η σειρά ήταν πάντοτε ιδιαίτερα απαιτητική σε resources, αλλά να ξέρετε ότι αν είστε εκεί κοντά στα minimum requirements, καλύτερα να πάτε προς άλλον τίτλο. Ηχητικά τώρα, αν έχετε παίξει οποιοδήποτε Total War, τότε ξέρετε τι να περιμένετε. Επική μουσική σε δραματικό τέμπο συνοδεύει όλο το παιχνίδι και κρατάει τον παίκτη εντός κλίματος, ενώ τα ηχητικά εφέ των μαχών είναι πιο πλούσια από ποτέ, σε σημείο που πλέον νιώθεις ότι ξεχωρίζεις τις φωνές διαφορετικών στρατιωτών και τους ήχους των όπλων από διάφορα μέλη της κάθε ομάδας.
Εν κατακλείδι, το Total War: Attila είναι ένας αξιόλογος συνεχιστής της σειράς. Περιέχει ορισμένες ευρηματικές προσθήκες στο gameplay, που ανανεώνουν τη φόρμουλα του Rome 2 και βοηθάει τον τίτλο να σταθεί στα πόδια του μονάχος. Στοιχείο που το κατάλαβαν οι δημιουργοί, μιας και είναι ένας stand-alone τίτλος και δεν απαιτεί το Rome 2 για να τρέξει. Ναι, είναι λίγο κολλημένο στο παρελθόν όσον αφορά τα προβλήματά του, και η αδυναμία της Creative Assembly να διορθώσει ορισμένα θέματα που ταλανίζουν τους οπαδούς εδώ και χρόνια, είναι αν μη τι άλλο ανησυχητική.
Από εκεί και πέρα, όμως, αν αγαπήσατε οποιοδήποτε από τα τελευταία 4-5 Total War και είστε εντάξει με τα προβλήματά τους, τότε είναι μάλλον αδύνατον να μην αγαπήσετε και το νέο αυτό παιχνίδι της σειράς και όλα αυτά που έχει να προσφέρει.
