Dead or Alive 5: Last Round

Ένα υπερπλήρες και ποιοτικότατο πακέτο!

---

Η σειρά Dead or Alive αποτελεί ίσως το καλύτερο μέλος στο 3D Fighting γένος. Ίσως… Η αρχή της βρίσκεται στο μακρινό 1996, την χρυσή εποχή των fighting παιχνιδιών –κι όχι μόνο! Στις arcade αίθουσες τρισδιάστατοι κλωτσομπουνιδωτοί κερματοφάγοι ξεπηδούσαν με συχνότητα μανιταριών, άλλοτε μιμούμενοι τους ηγέτες του είδους και κάποιες φορές προσφέροντας κάτι νέο και ριζοσπαστικό στο χώρο. Οι ηγέτες αυτοί, εκπρόσωποι διαφορετικών σχολών gameplay και υπέρμαχοι των ανταγωνιστικών hardware εταιριών στο είδος, ήταν το Tekken και το υπέρ-αγαπημένο Virtua Fighter.

Σε αυτές τις πολύβουες αίθουσες, γεμάτες χρώματα και ήχους, που θα μεταμόρφωναν οποιονδήποτε ενήλικα σε τρίχρονο παιδάκι, εμφανίστηκε και το Fighter του θέματός μας. Φαινομενικά αδιάφορο, έμοιαζε με ξεδιάντροπη κόπια του VF, μιας και δανειζόταν πλήρως το σύστημα χειρισμού, τα ring outs αλλά και πολλά άλλα… Στις συνθήκες του απόλυτου ανταγωνισμού που υπήρχαν τότε, φαινόταν να μην έχει ελπίδες επιβίωσης. Όμως κάτι μέσα του, αόρατο στον περιστασιακό παίκτη, έδειχνε να του δίνει αντοχές βιβλικού ήρωα. Ένα «κόκαλο» που δεν λυγίζει και δεν σπάει.

Ο προσεκτικός παίκτης σύντομα διαπίστωνε ότι το μοντέλο του VF (kick, punch, guard) είχε τροποποιηθεί. Είχε εμπλουτιστεί με τέτοιον τρόπο που έδινε μια τελείως διαφορετική ισορροπία στο gameplay κι έναν ρυθμό που έλειπε από το μεγαθήριο της SEGA. Γροθιές εναλλάσσονται με λακτίσματα, διακόπτονται για άμυνα και ακολουθούνται από λαβές, μόνο και μόνο για να αρχίσει ένας νέος τέτοιος κύκλος από την αρχή. Το γεμάτο ακρίβεια και timing νανο-δευτερολέπτου gameplay του VF, έμοιαζε κουραστικό σε παίκτες που δεν έχουν συνηθίσει στην τελειότητα και αυτούς που δεν έχουν αντανακλαστικά αιλουροειδούς και ταχύτητα κατσαρίδας στα δάκτυλα.

Button mashing με μπόλικες δόσεις στρατηγικής και πολύ χώρο για επίδειξη skill. Σιγά σιγά αυτή η ταυτότητα έγινε γνωστή σε όλους και αρεστή στους περισσότερους. Ο νέος παίκτης έβρισκε γρήγορα διασκέδαση και ο έμπειρος δεν έχανε έδαφος όταν επιστράτευε τεχνική και ικανότητα. Το παιχνίδι ήταν για όλους και όλοι άρχισαν να το παίζουν. Ενώ λοιπόν αριθμεί τις ίδιες συνέχειες με τον πνευματικό του πατέρα, η μακροημέρευση του δημιουργήματος της Team Ninja είναι πολύ μεγαλύτερη και φτάνει μέχρι κι αυτήν εδώ τη μέρα, μετρώντας μάλιστα και κάμποσα spin offs.

H συνταγή της επιτυχίας ελάχιστα άλλαξε από τότε. Ακόμα και σήμερα, όποιος πιάσει στα χέρια του ένα μέλος της σειράς θα χρησιμοποιήσει το μοτίβου «πέτρα-ψαλίδι-χαρτί» σύστημα μάχης του. Η άμυνα νικάει τα χτυπήματα, οι λαβές εξουδετερώνουν την άμυνα και τα χτυπήματα επικρατούν των λαβών. Έτσι απλά – κι εμπλουτισμένα με φρενήρη ρυθμό, ομαλότατες εναλλαγές κι εντυπωσιακά visuals. Οπότε, το ερώτημα που θα απασχολήσει περισσότερο την κυκλοφορία ενός spin off με τίτλο Dead Or Alive 5: Last Round είναι το κατά πόσο είναι αναγκαία μια ακόμα ενσάρκωση του συστήματος που αναλύθηκε παραπάνω.

Παρά τα σκαμπανεβάσματα της σειράς, τα βασικά χαρακτηριστικά της έμειναν αναλλοίωτα: εντυπωσιακά visuals, θεματολογία στο όριο του offensive και φυσικά η ραχοκοκαλιά της εμπειρίας, το σύστημα μάχης. Δύσκολα θα διακρίνει κανείς το καλύτερο παιχνίδι από το DoA 2 και μετά. Ίδιο σχεδόν με τα υπόλοιπα ήταν και το DoA 5 που κυκλοφόρησε πριν δύο χρόνια. Τι παραπάνω να προσφέρει ένας τίτλος που ονομάζεται DoA 5:Last Round; Η απάντηση είναι απλή. Πολλοί θα υποστηρίξουν τη σωρεία features που αναφέρει κι η εταιρία. Όλα σχεδόν τα stages των προηγούμενων παιχνιδιών, 31 χαρακτήρες προς επιλογή (ακόμα κι απ΄το μακρινό, πρώτο DoA) εκ των οποίων μια πραγματικά καινούργια, δεκάδες φορεμάτων για κάθε χαρακτήρα, μερικές επιπλέον επιλογές στο training και φυσικά την πεμπτουσία της νέας γενιάς: 1080p/60 fps. Εκθαμβωτική γυαλάδα στα stages, απίστευτη αληθοφάνεια κι ομαλότητα στους χαρακτήρες και τις… κινήσεις τους. Όλα τα άλλα είναι ίδια, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τη σύγκριση με το 5. Ίδιο σενάριο, ίδια modes ίδιο online.

Αν εξεταστεί ως αυτόνομο, νέο παιχνίδι, τότε σίγουρα πρόκειται για ένα πλήρες και πλούσιο πακέτο, που δε θα’ πρεπε να λείπει από τη συλλογή κανενός fan του είδους. Καλύπτει οποιαδήποτε σχετική ανάγκη, έχει τιτάνιο περιεχόμενο, πανύψηλα standards παραγωγής, απολαυστικό online και ακόμα καλύτερο local. Για όσους έχουν ήδη το 5, όμως, έχουμε να κάνουμε με μια ανούσια επιλογή και θα μπορούσε εύκολα να αποτελέσει κάποιο προϊόν αναβάθμισης.

Για τους τυχερούς της πρώτης κατηγορίας, ας αναφερθεί ότι το παιχνίδι διαθέτει εκτεταμένο –αν και γελοίο– σενάριο «γνωριμίας» με τον κάθε ήρωα, διάφορα single player modes, που κυμαίνονται μεταξύ των γνωστών και συνηθισμένων arcade, time attack, survival, team battle και versus, με την επιλογή να παιχτούν solo ή tag. Υπάρχει η δυνατότητα online αναμετρήσεων, ranked ή casual, σε μονά παιχνίδια ή τουρνουά και με την καινοτομία (προ δύο χρόνων) των throwdowns: της δυνατότητας, δηλαδή, να προκαλέσετε ή να προκληθείτε εν μέσω single player δραστηριότητας.