Evoland
Ένα δάκρυ κύλησε...
Ένα δάκρυ κύλησε…
Ομολογουμένως, η σειρά Final Fantasy έχει κατακτήσει μια σημαντική θέση τόσο στην καρδιά των gamers όσο και στα charts του play store των συσκευών android. Εν ολίγοις, οι πρώτοι τίτλοι της σειράς, παρόλο που έχουν ολοκληρώσει τον “κύκλο ζωής” τους, ακόμα βιώνουν στιγμές δόξας και αποδοχής από το κοινό μέσω των κινητών και των tablets. Όπως είναι αναμενόμενο, ένας τόσο κερδοφόρος τομέας δεν γίνεται να μείνει ανεκμετάλλευτος τόσο από την ίδια τη Square Enix όσο και από άλλα studios, που θέλησαν να προβούν στη δημιουργία πολλών μέτριων ή και κακών κλώνων της σειράς, οι οποίοι δεν προσφέρουν τίποτα παραπάνω από “αναμασημένη” τροφή. Βέβαια, πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις, με μία από αυτές να αποτελεί το Evoland. Έτσι λοιπόν, το Evoland, δανειζόμενο πολλά στοιχεία της σειράς Final Fantasy, καταφέρνει να κάνει τη διαφορά με μια πολύ καινοτόμα προσέγγιση.
Αρχικά, αξίζει να σημειωθεί πως το Evoland ξεκίνησε ως ένας arcade τίτλος, που δημιουργήθηκε από τον Nicolas Cannasse, με σκοπό να λάβει μέρος στο διαγωνισμό Ludum Dare. Με το Evoland Classic να λαμβάνει την πρώτη θέση, η Shiro Games θέλησε να επενδύσει επάνω του, και έτσι στις 4 Απριλίου του 2013, με ανανεωμένο οπτικό τομέα και αρκετές προσθήκες, το Evoland έκανε την επανεμφάνισή του μέσα από την έκδοση των PC. Η τεράστια αποδοχή του κοινού, που συνοδεύτηκε από πλήθος θετικών σχολίων και κριτικών, ευνοούν τη συνέχιση του τίτλου. Έτσι λοιπόν, μέσα στο 2015 το Evoland “πέρασε” και στις φορητές συσκευές μέσω των ηλεκτρονικών υπηρεσιών της Apple και της Google.
Εμβαθύνοντας περισσότερο στον τίτλο και του μηχανισμούς που φέρει μαζί του, οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι ο Nicolas Cannasse, παρόλο που δανείστηκε πολλά στοιχεία από τις σειρές Zelda και Final Fantasy, κατάφερε να εντυπωσιάσει. Ο τρόπος με τον όποιο ο Nicola θέλησε να κλέψει τις εντυπώσεις, ήταν να φτιάξει ένα παιχνίδι στο όποιο το ξεδίπλωμα του σεναρίου συνεπάγεται τη συνεχή προσθήκη νέων μηχανισμών στον τίτλο. Και τι σημαίνει αυτό; Κατά το ξεκίνημα, στο παιχνίδι δίνεται η δυνατότητα της κίνησης μονάχα προς την αριστερή και τη δεξιά κατεύθυνση, έτσι ώστε να ξεκλειδώσετε τα δύο πρώτα μπαούλα, που θα σας δώσουν τη δυνατότητα κίνησης σε ολόκληρο το επίπεδο.
Κατά το ταξίδι σας μέσα στον κόσμο του παιχνιδιού, όσο περισσότερα μπαούλα βρίσκετε, τόσο περισσότερα στοιχεία του παιχνιδιού θα αποκαλύπτονται, εμπλουτίζοντας το παιχνίδι ή ανανεώνοντας τα ήδη υπάρχοντα στοιχεία -όπως την ποιότητα του ήχου και του οπτικού τομέα. Αυτός είναι ο λόγος που κομμάτι του τίτλου απεικονίζεται μέσω μιας διάστασης, με τη δυνατότητα αναβάθμισης αρχικά σε 2D και αργότερα σε 3D απεικόνιση. Αυτός ο πρωτότυπος τρόπος προσέγγισης του τίτλου που διάλεξε ο δημιουργός του, προσδίδει την ψευδαίσθηση ότι παίζουμε ένα παιχνίδι το οποίο παράλληλα δημιουργούμε εμείς. Βέβαια, ο οπτικός και ηχητικός τομέας δεν είναι τα μοναδικά στοιχεία που εξελίσσονται, αποδίδοντας ταυτόχρονα και φόρο τιμής στην ιστορία των -ιαπωνικών- RPGs, καθώς και το σύστημα μάχης μέσα στο παιχνίδι άλλοτε λειτουργεί σαν turn-based RPG και άλλοτε ως action game, προσφέροντας διαφόρων ειδών στρατηγικές, που όμως δεν αξιοποιούνται καταλλήλως, κυρίως λόγω της μικρής διάρκειας του παιχνιδιού. Οπότε, το σύστημα μάχης μπορεί να παρομοιαστεί σαν demo του συγκεκριμένου μηχανισμού για τον επόμενο τίτλο του studio.
Σεναριάκα, το Evoland δυστυχώς παραμένει στο επίπεδο που έθεσε το Evoland Classic και έτσι, παρόλο που ιστορία του τίτλου αποκαλείται “βαθιά και ενδιαφέρουσα”, στην πραγματικότητα είναι ρηχή και αδιάφορη, με τα στερεότυπα να παίζουν καθοριστικό παράγοντα. Η ιστορίουλα μας ξεκινάει με ένα μικρό παιδί, που αναλαμβάνει το ρόλο του ήρωα, καθώς ένα μεγάλο και αρχαίο κακό ξύπνησε για να καταστρέψει τον κόσμο… Και κάπου εδώ το σενάριο πάει περίπατο. Το μεγάλο κενό που δημιουργείται καλύπτεται από τον όμορφο οπτικό τομέα των 8bit γραφικών, που σταδιακά εξελίσσεται και “ζωντανεύει”, με την ηχητική υπόκρουση να συνεχίζει το έργο αυτό.
Εν κατακλείδι, το Evoland στις mobile εκδόσεις του μπορεί να θέτει γερά θεμέλια για το είδος, αλλά δυστυχώς ο δημιουργός δεν έκανε κάποιο παραπάνω βήμα από το “καλούπι” του Evoland Classic. Έτσι, μπορεί ο τίτλος να έχει διάρκεια κοντά στις τέσσερις ώρες, αλλά το αποτέλεσμα είναι ο παίκτης -μόλις ξεκλειδώσει όλους τους μηχανισμούς που απαιτούνται για να τους αξιοποιήσει ορθώς- να μην προλαβαίνει να τους χαρεί λόγω της σύντομης διάρκειας. Ουσιαστικά, ο Nicolas Cannasse προφανώς θέλει να μας προετοιμάσει για τη συνέχεια του τίτλου που μάλιστα βρίσκεται ήδη σε ανάπτυξη και υπόσχεται πολλές νέες προσθήκες.
