LA Cops

Από την άλλη μεριά,  ο τεχνικός τομέας είναι αρκετά προβληματικός. Ο αφαιρετικός σχεδιασμός με την έντονη χρωματική παλέτα καταφέρνει, ως ένα βαθμό, να προσδώσει αυτήν την 70s αισθητική, όμως αυτή η αφαιρετική προσέγγιση δείχνει πως αποτέλεσε δίκοπο μαχαίρι για την Modern Dream. Δεν ήταν λίγες οι φορές όπου δεν μπορούσαμε να αντιληφθούμε τι απεικονίζουν διάφορα σημεία του περιβάλλοντος. Παραδείγματος χάρη, σε ορισμένα σημεία δεν καταλαβαίναμε αν έχουμε μπροστά μας ένα χαλί ή ένα τραπέζι, ενώ σε άλλες περιπτώσεις δυσκολευόμασταν να αντιληφθούμε αν μπροστά μας είχαμε έναν ψηλό τοίχο ικανό να εμποδίσει την ορατότητα εκατέρωθεν, με αποτέλεσμα κάποιες φορές να πυροβολούμε άσκοπα σε τοίχους, προξενώντας την προσοχή των εχθρών, ενώ άλλες φορές απλά μας εξόντωναν οι εχθροί από μακριά τη στιγμή που πιστεύαμε ότι δεν μπορούν να μας δουν.

Διάφορα άλλα στοιχεία ενισχύουν την άποψη πως η Modern Dream μάλλον είχε μία σχετική απειρία στο είδος. Το LA Cops είναι αναμφίβολα ένα παιχνίδι το οποίο θα μπορούσε αξιοποιεί την επίτευξη του καλύτερου δυνατού σκορ ώστε να προσφέρει μία ισχυρή δόση replayability και –γιατί όχι- να ωθήσει ορισμένους παίκτες στην προσπάθειά τους να ανταγωνιστούν στα παγκόσμια leaderboards για μία καλύτερη θέση. Η Modern Dream όμως δείχνει να απαξίωσε σε μεγάλο βαθμό αυτήν την προοπτική. Leaderboards υπάρχουν βέβαια, αλλά φαίνεται πως μπήκαν απλά για να μπούνε καθώς ως ένα παιχνίδι που θα μπορούσε να επωφεληθεί από το κυνήγι του σκορ έχει σημαντικές παραλήψεις.

Εξαρχής τα πολλαπλά retries είναι αρκετά αποθαρρυντικά δεδομένου ότι έπειτα από κάθε προσπάθεια, που μπορεί να κρατάει μερικά δευτερόλεπτα, αναγκαζόμαστε να βλέπουμε ένα μικρό μεν αλλά απόλυτα αισθητό loading που καταντάει κουραστικό. Επιπροσθέτως, κάθε retry που κάνουμε, ακόμα και αν μας μεταφέρει στην αρχή του επιπέδου, μειώνει αθροιστικά τους βαθμούς που θα συλλέξουμε όταν καταφέρουμε να ολοκληρώσουμε το επίπεδο. Ως εκ τούτου, όσοι κυνηγούν την υψηλότερη δυνατή επίδοση, όποτε αποτυγχάνουν θα πρέπει πάντα να βγαίνουν στο κεντρικό μενού και να ξαναμπαίνουν στο εκάστοτε επίπεδο ώστε να μην ξεκινούν με αρνητική βαθμολόγηση. Ίσως να πείτε ότι αυτές είναι μικρές παραξενιές, αλλά όπως και να έχει είναι μία ουσιαστική ένδειξη πως και οι ίδιοι οι δημιουργοί δεν έδωσαν βαρύτητα σε έναν νευραλγικό τομέα για τη διάρκεια του παιχνιδιού.

Ένα δεύτερο σημείο του τίτλου που δείχνει την απειρία της ομάδας ανάπτυξης είναι αυτό του σεναρίου. Τα βίντεο μεταξύ των εννιά αποστολών δεν διαρκούν περισσότερο από ένα λεπτό και συνήθως είναι εντελώς ασύνδετα με την αποστολή που ακολουθεί. Επιπλέον οι διάλογοι ούτε προσπαθούν για χιούμορ, ούτε για σοβαρό ύφος, ούτε για να προωθήσουν κάποια πλοκή, αφήνοντας ένα μεγάλο ερωτηματικό για το λόγο που τελικά υπάρχουν στο παιχνίδι. Χωρίς υπερβολή θα μπορούσαν άνετα να μπούνε στο top 5 των πιο ανούσιων cutscenes σε παιχνίδια.

Το LA Cops δείχνει το αποτέλεσμα ελλιπούς δουλειάς και προσανατολισμού, προσπαθώντας να εμπνευσθεί από το Hotline Miami, δίχως όμως να καταφέρνει επ’ ουδενί να φτάσει την ποιότητά του, τόσο σε gameplay επίπεδο όσο και σε επίπεδο χαρακτήρα. Ο απλοϊκός τεχνικός τομέας αλλά και οι αποτυχημένες σεναριακές προσθήκες πλήττουν τη 70s ατμόσφαιρα που επιχείρησε να προσδώσει η Modern Dream στο πόνημά της. Σε απλοϊκά μονοπάτια βαδίζει και το gameplay, μη μπορώντας να προσφέρει τίποτα παραπάνω από δίωρη επαναλαμβανόμενη δράση, που περνάει στη λήθη τη στιγμή που θα κλείσετε το παιχνίδι.

Κλείνοντας το review και ως ένα τελικό σχόλιο για την ποιότητα του τίτλου θα πούμε το εξής: Ελπίζουμε να μην αναλωθεί κανένας μήνας του Games with Gold του Xbox στο LA Cops…

Το review βασίστηκε και στις δύο εκδόσεις (PC, Xbox One) του παιχνιδιού.