A Pixel Story
Αυτό το pixel μάλλον έπρεπε να μείνει στο ταμπλό του Pong.
Όσον αφορά τον τεχνικό τομέα, το A Pixel Story -αν και φαινόταν υποσχόμενο- τελικά δεν κατάφερε να ανταπεξέλθει στην κεντρική του ιδέα, δηλαδή του ταξιδιού ανάμεσα από τέσσερις γενεές τεχνολογικής εξέλιξης. Το πρώτο στάδιο είναι σχεδιασμένο με την τεχνική της pixel art, αλλά το οπτικό αποτέλεσμα δεν είναι ιδιαίτερα κολακευτικό για τη συγκεκριμένη τεχνοτροπία. Τα περιβάλλοντα είναι υπεραπλουστευμένα, και γενικά κάθε άλλο παρά όμορφα. Οι επόμενες δύο γενιές, με τη χρήση απαλότερων γραμμών, είναι γενικά περισσότερο ελκυστικές οπτικά, αλλά και πάλι δεν προσφέρουν κάτι ιδιαίτερο πέρα από κοινότυπα περιβάλλοντα.
Έπειτα από έξι ώρες ενασχόλησης και με συνεχείς αναφορές στην 4η γενιά μέσω διαφόρων διαλόγων, η προσμονή μας για το τελευταίο στάδιο εξέλιξης μεγάλωνε. Ως εκ τούτου, η απογοήτευσή ήταν κάτι περισσότερο από μεγάλη όταν διαπιστώσαμε ότι ο φουτουριστικά σχεδιασμένος τέταρτος κόσμος δεν είναι τίποτα άλλο από μία ισχυρή ένδειξη ότι η Lamplight είτε είχε κουραστεί από τα τρία χρόνια ανάπτυξης, είτε έπρεπε να προλάβει εναγωνίως κάποιο deadline. Ο λόγος που δημιουργείται αυτή η εντύπωση, είναι πως αυτός ο τελευταίος κόσμος αποτελείται από ένα συνεχές, εκτός τόπου και χρόνου, quick time event, που διαδραματίζει το ρόλο ενός boss fight. Το συγκεκριμένο σημείο αποτελεί ένα από τα καλύτερα δείγματα του λόγου για τον οποίο τα QTEs έχουν καταντήσει να είναι πλέον τόσο αποκρουστικά, πόσο μάλλον όταν εμφανίζονται σε ένα παιχνίδι στο οποίο δεν έχουν καμία απολύτως θέση.
Συνοψίζοντας, η χρήση του καπέλου για την επίλυση περιβαλλοντικών γρίφων έχει αρκετά έξυπνη εφαρμογή, αλλά τα αρκετά ανακριβή άλματα οδηγούν σε ορισμένα εκνευριστικά platforming σημεία, που απαιτούν υπέρ του δέοντος κινήσεις ακριβείας. Η δεύτερη κεντρική ιδέα του τίτλου, που αφορά στο ταξίδι μεταξύ τεσσάρων τεχνολογικών γενεών, δεν μπορούμε να πούμε ότι υλοποιείται με ιδιαίτερη μαεστρία, πόσο μάλλον αν αναλογιστεί κανείς την κουτσουρεμένη τέταρτη γενιά.
Δυστυχώς, το A Pixel Story δεν καταφέρνει να ξεχωρίσει από την πληθώρα των platformers που είναι διαθέσιμα, δεδομένου ότι η βασική ιδέα του ταξιδιού μεταξύ γενεών δεν πετυχαίνει τη δόση νοσταλγίας στην οποία ελπίζαμε και τελικά έχει την κατάληξη ενός ακόμα κοινότυπου τίτλου.
