Driver: Speedboat Paradise

Bring down the Speedboat Mafia.

---

Η αλήθεια ειναι πως δεν περιμέναμε ο επόμενος τίτλος της σειράς Driver, έστω και ως spin-off, να έχει οποιαδήποτε μορφή που να θυμίζει το Speedboat Paradise. Αλλά καλοκαίρι έρχεται σιγά σιγά, και η Ubisoft δεν χάνει την ευκαιρία να μπει στο χορό των ετήσιων θεματικών παιχνιδίων, αυτά που ανάλογα με την χρονική περίοδο προσπαθούν να τσιμπήσουν και κάτι από την αγορά. Πόσο μάλλον, όταν η φοβερή και τρομερή μαφία των speedboats καραδοκεί στα εξωτικά και καταγάλανα νερά διαφόρων αμερικανικών πόλεων, και ο αφελής πρωταγωνιστής, που προσπαθεί να κερδίσει λεφτά και φήμη, καλείται απο έναν επίσης μυθικό αστυνομικό να τον βοηθήσει να “ρίξει” τη μαφία, οδηγώντας και νικώντας σε αγώνες ταχύτητας speedboats. Εεεεεμ, ναι…

Δεν χρειάζεται να πούμε ότι το όνομα “driver” υπάρχει απλά και μόνο για να νομίσουμε ότι πρόκειται για έναν τίτλο που ξεφεύγει από τις κλασικές αρπαχτές των smartphones, κάτι που φυσικά δεν ισχύει (δεν ξεφεύγουμε δηλαδή από την “απαρχτή”). Έχουμε να κάνουμε με έναν τίτλο που δεν φέρνει κάτι το διαφορετικό σε καμιά του πτυχή. Θεματικά, προσπαθεί να δώσει την κλασική, ωραία ατμόσφαιρα. Ξέρετε, αυτή του κουλ υποκόσμου σε… εξωτικές πόλεις, όπως το Μαϊάμι, με τύπους με πολύχρωμα πουκάμισα και αξιομνημόνευτα μουστάκια, δεσποινίδες με μπικίνι και πατίνια στα πόδια να κόβουν βόλτες, disco μουσική και τον άπειρο πρωταγωνιστή, που προσπαθεί να ανέλθει σε αυτόν τον “παραδεισένιο αλλα σάπιο” κόσμο, όπως μας συμβουλεύουν ασταμάτητα οι φίλοι που μας γνωρίζουν εδώ και δύο λεπτά.

Φυσικά, τίποτα από αυτά δεν φτάνει στον παίκτη, εκτός από την κλασική, μελαχρινή μηχανικό με τα μπόλικα τατουάζ και έναν κάβουρα μόνιμα κολλημένο στο χέρι (για να εμπεδώσουμε ότι ξέρει για τι μιλάει), η οποία μας καθοδηγεί ακριβώς στο ποια κουμπιά πρέπει να πατήσουμε για το πρώτο μισάωρο του παιχνιδιού. Ομολογουμένως, οι πρώτες ώρες ενασχόλησης δεν είναι αδιάφορες, με τους αγώνες να έχουν ένα κάποιο ενδιαφέρον και το χειρισμό του σκάφους να ανταποκρίνεται ευχάριστα στα κύματα και το νερό γενικότερα, και τις ανταμοιβές μετά από κάθε αγώνα σε βροχή αστεριών και αναβαθμίσεις/ αυτοκόλλητα να κρατούν τον παίκτη για άλλο λίγο.

Οι αναβαθμίσεις και η αγορά νέων σκαφών αποτελούν μονόδρομο για την πρόοδο στο παιχνιδι, και μέχρι ένα σημείο είναι πράγματι διασκεδαστικό, αν εξαιρέσουμε το πόσο γελοία δείχνουν τα speedboats που κάνουν stunts, φέρνοντας σβούρες και κάνοντας front flips στον αέρα για να κερδίσουν πόντους. Ωστόσο, σύντομα αντιλαμβανόμαστε ότι το όλο εγχείρημα είναι κατι που έχουμε ξαναδεί χιλιάδες φορές στον τομέα των mobile games, με ελάχιστες και ανούσιες αλλαγές. Αδιάφορη AI, επαναλαμβανόμενο gameplay, τυπικά αδιάφορη πρόοδος και το -αρχικά ευχάριστο- techno/ disco τραγουδάκι που κουράζει επικίνδυνα.

Το τραγικό βρίσκεται στον τρόπο που η Ubisoft προσπαθεί να μας πείσει το πόσο κουλ ειναι όλο αυτό, άσχετα αν εδώ και χρόνια το καταναλωτικό κοινό (ή ένα μεγάλο μέρος του, τουλάχιστον) έχει αντιληφθεί την έννοια της αρπαχτής στα mobile παιχνίδια. “Έλα, δείξε μου πόσο badass είσαι” μας λέει η μελαχρινή μηχανικός, και μας καλεί να βάλουμε ενα αυτοκόλλητο πάνω στο σκάφος. Ναι, νιώσαμε πολύ “badass” είναι η αλήθεια. Εκεί που παίρναμε αστεράκια, εκτοξεύοντας πτηνά σε γουρούνια ή περνώντας εμπόδια ή οδηγώντας αυτοκίνητα, εδώ τα συλλέγουμε οδηγώντας speedboats. Μόνο έτσι διαφοροποιείται επί της ουσίας το εν λόγω παιχνιδι από τα υπόλοιπα χιλιάδες που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στα app και play store.

Φυσικά, σε όλα αυτά υπάρχει ένας σημαντικός αντίλογος. Πρόκειται για free to play παιχνίδι. Ωστόσο, τα παράπονά μας δεν έχουν να κάνουν με “πεταμένα χρημάτα”, αλλά με τη νοοτροπία αυτών των τίτλων, που συνεχίζεται ακόμα ακάθεκτη. Και άντε να το δεχτούμε από κάποιο μικρό δημιουργό, με λίγους πόρους, που προσπαθεί να πετύχει κάτι. Η Ubisoft όμως; Έχουμε βάσιμες υποψίες ότι διαθέτει τους πόρους και το δυναμικό για να προσφέρει κάτι παραπάνω.

Αν θέλετε να “σκοτώσετε” λίγες ωρίτσες, τότε το Driver Speedboat Paradise αποτελεί μια ενδιαφέρουσα επιλογή. Τίποτα περισσότερο.