Crypt of the NecroDancer

Αξίζει να αναφερθούμε και στα τελικά bosses του κάθε κόσμου, που είναι δημιουργημένα με τέτοιο τρόπο ώστε να αξιοποιούν πλήρως το μοντέλο χειρισμού, τοποθετώντας μας σε ορισμένες ιδιαίτερα ευφάνταστες μάχες. Αγαπημένο boss του γράφοντα ήταν η σκακιέρα, όπου ουσιαστικά ερχόμαστε αντιμέτωποι με έναν στρατό… σκακιέρας, που κινείται σύμφωνα με τους κανόνες του παιχνιδιού (οι αξιωματικοί διαγώνια, οι πύργοι ευθεία κ.λπ.). Αν και η διάρκεια με τον κύριο χαρακτήρα της Cadence είναι ήδη αρκετά χορταστική, μπορεί να επεκταθεί ακόμα περισσότερο χάρη στην ύπαρξη εννιά ακόμα χαρακτήρων, κάθε ένας εκ των οποίων προσφέρει τις δικές του ιδιαιτερότητες.

Ένας εξ αυτών χάνει ενέργεια όταν ακουμπάει χρυσό, αλλά από την άλλη τα αντικείμενα του shopkeeper (μαγαζάτορας) είναι δωρεάν, ενώ ένας άλλος χαρακτήρας μπορεί να κινηθεί ανεξάρτητα από το beat της μουσικής. Σημειωτέον ότι δύο από τους εξτρά χαρακτήρες αποτελούν μέρος του story mode, κάτι που σημαίνει ότι έχουν τις δικές τους –απλοϊκές μεν, καλοδεχούμενες δε- cutscenes αλλά -το σημαντικότερο- συνοδεύονται από τα δικά τους μουσικά θέματα για κάθε ένα από τα επίπεδα των τεσσάρων κόσμων.

Μιλώντας για τη μουσική, είναι σαφές ότι σε ένα παιχνίδι όπου ο ρυθμός είναι το άλφα και το ωμέγα, η μουσική επένδυση διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην εμπειρία. Το όνομα του Danny Baranowsky ήταν αρκετό για να αποτελέσει εγγύηση για το ύφος και την ποιότητα της μουσικής που χρειαζόταν το Crypt of the Necrodancer, καθώς ο συγκεκριμένος συνθέτης έχει επιτυχημένη και μακρά πορεία στις indie δημιουργίες, έχοντας συνεργαστεί με τους δημιουργούς των Super Meat Boy και The Binding of Isaac, μεταξύ άλλων. Η μεγάλη ποικιλία των μουσικών θεμάτων συνάδει με το gameplay και τον κόσμο του παιχνιδιού και παρόλο που μπορεί να μην βρίσκονται όλα στα ίδια ποιοτικά επίπεδα, το σύνολο είναι, σε γενικές γραμμές, αξιόλογο. Χρειάζεται, επίσης, να δώσουμε τα εύσημα στην έμπνευση της χορωδιακής φωνής του μαγαζάτορα που υπάρχει σε κάθε επίπεδο, το άκουσμα της οποίας λειτουργεί ως φάρος ελπίδας στις ατέλειωτες προσπάθειές μας.

Τελειώνοντας κάπου εδώ, να αναφέρουμε ότι η χρήση της pixel art βρίσκεται στα θετικά του παιχνιδιού, προσδίδοντας μία ευχάριστη και άκρως ταιριαστή retro αισθητική. Η Brace Yourself Games αξιοποιεί αυτήν την τεχνική ιδανικά, σχεδιάζοντας ευδιάκριτα περιβάλλοντα και εχθρούς, απεικονίζοντας τελικά ένα ιδιαίτερα όμορφο και πολύχρωμο οπτικό αποτέλεσμα.

Όπως είπαμε και στην εισαγωγή, το Crypt of the Necrodancer αποτελεί ένα από αυτά τα λίγα indie παιχνίδια που καταφέρνουν να ξεχωρίσουν και να ξεφύγουν από τη σωρό των ανεξάρτητων δημιουργιών, προσφέροντας μία πραγματικά φρέσκια ιδέα που αξιοποιείται στο έπακρο. Είμαστε σίγουροι πως αν αποφασίσετε να ασχοληθείτε με το Crypt of the Necrodancer, το ιδιόμορφο και ταυτόχρονα εθιστικό gameplay θα σας πείσει για πολλαπλές επιστροφές στον κόσμο του ώστε να καταφέρετε να τιθασεύσετε το ρυθμό του και να απολαύσετε τη φρενήρη δράση του.