Not a Hero
Not a masterpiece.
Not a masterpiece.
Το δίχως άλλο μόνο θετικό είναι να βλέπουμε μία εταιρία ανάπτυξης -και δη ανεξάρτητη- να δοκιμάζει τις ικανότητές της σε διαφορετικά είδη παιχνιδιών και να μην επαφίεται σε αυτόν τον ένα τίτλο που της χάρισε κάποια αναγνωρισιμότητα (όσο μικρή ή μεγάλη μπορεί να είναι αυτή). Έτσι έχουμε, παραδείγματος χάρη, την Klei Entertainment- που από τα ξεκάθαρα action μονοπάτια των Shank προχώρησε σε εντελώς διαφορετικούς δρόμους με το σαδιστικό isometric/ roguelike Don’t Starve, φτάνοντας σήμερα στο ιδιαίτερο turn-based/ stealth Invisible Inc. (για το οποίο θα δείτε σύντομα review). Μόνο χαρά μας δίνει μία ταλαντούχα εταιρία που καταφέρνει να δίνει εύστοχα την εντύπωση πως εξελίσσεται, αναπτύσσοντας τίτλους σε διαφορετικά είδη. Έτσι και η Roll7 κατάφερε να τραβήξει ορισμένα βλέμματα (όχι πολλά είναι η αλήθεια) με το εξαιρετικό OlliOlli, ένα δισδιάστατο παιχνίδι που καταπιάνεται με το χόμπι του skateboard.
Μπορεί το OlliOlli να το διαδέχθηκε το sequel του τον περασμένο Μάρτιο αλλά, παράλληλα, η βρετανική εταιρία ανέπτυξε το Not A Hero, μία διαφορετική προσπάθεια, που ουσιαστικά επιθυμεί να μεταφέρει την εμπειρία των cover-based shooters στις δύο διαστάσεις (με την απαραίτητη retro πινελιά της pixel art). Σε αντίθεση, όμως, με την Klei Entertainment, η Roll7 μπορεί να παρέδωσε έναν διαφορετικό τίτλο, εντούτοις το αποτέλεσμα δείχνει σαν να αποτελεί ένα βήμα πίσω σε σχέση με τα OlliOlli. Η αλήθεια είναι βέβαια πως το Not A Hero δεν είναι κακό παιχνίδι, καθώς είναι αρκετά διασκεδαστικό, παράλληλα όμως δυσκολεύεται να ξεχωρίσει και να προσφέρει μία εμπειρία με προσωπικότητα, παρά τις έκδηλες αλλά μάταιες προσπάθειες των δημιουργών.
Κατά τη διάρκεια της προώθησης του παιχνιδιού η Roll7 επιχείρησε, υπέρ του δέοντος, να καλλιεργήσει την αντίληψη πως δημιούργησε μία μορφή μασκότ για την indie σκηνή, στο πρόσωπο του BunnyLord, ενός ανθρωπόμορφου μωβ κουνελιού, ο οποίος “κατεβαίνει” ως υποψήφιος δήμαρχος στις εκλογές της Αγγλίας (αν καταλάβαμε σωστά). Η προσπάθεια προώθησης αυτού του χαρακτήρα και του εξωπραγματικού σεναρίου ξεπέρασε τα όρια του παιχνιδιού, καθώς οι απαντήσεις της εταιρίας σε διάφορα fora δίνονταν υπό τη μορφή απαντήσεων που θα έδινε κάποιο γραφείο που εκπροσωπεί τον υποψήφιο δήμαρχό του.
Όμως, κατά την άποψή μας, αυτές οι προσπάθειες δεν απέδωσαν καρπούς (και ούτε –μάλλον- πρόκειται) καθώς το σουρεαλιστικό χιούμορ και οι άνευ λογικής αποστολές στις οποίες βρισκόμαστε, δεν καταφέρνουν να ξεπεράσουν τον σκόπελο του επιτηδευμένου και -πολλές φορές- κρύου χιούμορ. Την απόδοση του σεναρίου δεν βοηθάνε οι απλοϊκές cutscenes, πριν και μετά το πέρας των αποστολών, όπου ο BunnyLord απευθύνεται στους υποστηρικτές του μέσω κειμένων που εμφανίζονται απελπιστικά αργά, χωρίς να γίνεται να τα επισπεύσουμε. Ως εκ τούτου, η μόνη λύση βρίσκεται στο πάτημα του skip, κάτι που είναι μάλλον αναμενόμενο, καθώς όταν οι μικρής διάρκειας φρενήρεις αποστολές ακολουθούνται από αργόσυρτες cutscenes, είναι απόλυτα λογικό ο οποιοσδήποτε να επιθυμεί να επανέλθει όσο πιο γρήγορα μπορεί στη δράση.
Ευτυχώς, το πάτημα του skip είναι όντως καλοδεχούμενο, καθώς το gameplay του Not A Hero καταφέρνει να προκαλέσει σύντομες αλλά ταυτόχρονα έντονες ανταλλαγές πυρών. Το gameplay του είναι μεν απλοϊκό, αλλά είναι τελικά αυτό ακριβώς που χρειάζεται ώστε η δράση να είναι άμεση και ασταμάτητη. Εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε ότι η χρήση gamepad προτείνεται ανεπιφύλακτα για την καλύτερη δυνατή εμπειρία. Το σημαντικότερο πλήκτρο που πρέπει να γνωρίζετε (εκτός της σκανδάλης) είναι αυτό που επιτρέπει στον χαρακτήρα να γλιστρήσει στο έδαφος (να κάνει slide αν προτιμάτε).
Η δευτερεύουσα λειτουργία του ίδιου πλήκτρου αφορά στην κάλυψη, η οποία επιτυγχάνεται όταν αφήσετε το πλήκτρο του γλιστρήματος ενώ βρίσκεστε μπροστά από κάποιο περιβαλλοντικό στοιχείο, πίσω από το οποίο ο χαρακτήρας σας μπορεί να καλυφθεί. Αν και αυτή η διττή λειτουργία έγινε σαφέστατα για την απλοποίηση του gameplay, δυστυχώς είναι κάπως προβληματική, καθώς ορισμένες φορές, ενώ θέλαμε να καλυφθούμε, τελικά βλέπαμε τον χαρακτήρα μας να προσπερνάει την κάλυψη, γλιστρώντας και να πέφτει κατευθείαν στα εχθρικά πυρά. Αυτό το πρόβλημα βέβαια δεν είναι και τόσο σοβαρό, καθώς σύντομα διαπιστώσαμε πως αν και το Not A Hero έχει cover-based λειτουργίες, τελικά μόνο cover-based δεν είναι, δεδομένου ότι στην πλειονότητα των περιπτώσεων η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση. Το γλίστρημα, εκτός από μία “cool” κίνηση, έχει και τα πρακτικά πλεονεκτήματα της αποφυγής των εχθρικών πυρών αλλά και της ανατροπής των αντιπάλων, τους οποίους μπορούμε να εκτελέσουμε στη συνέχεια με όσο βίαιο τρόπο επιτρέπει η pixel art.
Η γρήγορη δράση είναι λοιπόν το σήμα κατατεθέν του Not A Hero, όπου το γλίστρημα μπορεί να καλύπτει περισσότερα χιλιόμετρα από ό,τι το τρέξιμο. Οι εχθροί έρχονται σε διάφορες κλάσεις, άλλοτε με άκακα πιστολάκια και άλλοτε με επικίνδυνες καραμπίνες, ιδιαίτερα θανατηφόρες σε στενές επαφές, ενώ τα swat πραγματοποιούν guest εμφανίσεις από ελικόπτερα και παράθυρα. Αργότερα οι εξαιρετικά φονικοί νίντζα θα εμφανιστούν την κατάλληλη στιγμή ώστε να διατηρήσουν τα αντανακλαστικά σας σε εγρήγορση, χάρη στα εξόχως επικίνδυνα σπαθιά τους.
