Her Story
Άλλη μία δυνατή προσθήκη για το θέμα “είναι ή δεν είναι παιχνίδι;”.
Άλλη μία δυνατή προσθήκη για το θέμα “είναι ή δεν είναι παιχνίδι;”.
Ίσως να έχει πάρει το μάτι σας κάπου στο internet το Her Story, ένα πειραματικό παιχνίδι που προσπαθεί να προσφέρει μία διαφορετική εμπειρία από τα συνηθισμένα. Είναι από αυτές τις περιπτώσεις που μάλλον έχουμε να κάνουμε με ένα “viral” πόνημα, δεδομένου ότι, παρά τη μηδαμινή διαφήμισή του, τελικά προβλήθηκε πολύ περισσότερο σε αντίθεση με άλλες indie δημιουργίες που πασχίζουν να τραβήξουν ένα-δύο βλέμματα στη σελίδα του Steam. Θυμίζει την μακρινή περίπτωση του Dear Esther, άλλο ένα πειραματικό παιχνίδι, που έμελλε να ξεκινήσει τη μόδα των “walking simulators”.
Εικάζουμε, βέβαια, ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση δε θα παρατηρήσουμε το φαινόμενο της μαζικής εμφάνισης κλώνων. Αφενός διότι δεν πιστεύουμε ότι θα έχει μεγάλη εμπορική επιτυχία ως παιχνίδι και αφετέρου γιατί ο ελιτισμός του gameplay του, μάλλον δεν παρουσιάζει πρόσφορο έδαφος για πιθανές απομιμήσεις. Βέβαια, οι λέξεις “παιχνίδι” και “gameplay” ίσως αποτελούν θέμα για μεγάλη συζήτηση. Εντούτοις, ας πούμε εδώ ότι ο γράφων τουλάχιστον θεωρεί ότι, από τη στιγμή που το ξεδίπλωμα της ιστορίας εξαρτάται από εμάς, όσο υποτυπώδης μέθοδος και αν υπάρχει για αυτή τη διαδικασία, εμείς θα θέλαμε να το χαρακτηρίσουμε τελικά σαν παιχνίδι και ας κολλήσουμε με τεράστια κεφαλαία γράμματα τη λέξη “πειραματικό”.
Το Her Story μάς μεταφέρει σε μία ιστορία μυστηρίου, που ξεδιπλώνεται εξ ολοκλήρου μέσω της παρακολούθησης συνεντεύξεων από την ανάκριση μίας γυναίκας. Ξεκινώντας το παιχνίδι, μεταφερόμαστε σε ένα περιβάλλον λειτουργικού που θυμίζει Windows 95. Στη μπάρα αναζήτησης θα μπει αυτόματα η λέξη murder (φόνος), η οποία θα εμφανίσει πέντε αποτελέσματα με βίντεο. Όπως αντιλαμβάνεστε, το σενάριο αφορά το μυστήριο που κρύβεται πίσω από ένα φόνο και της σχέσης που έχει η συγκεκριμένη γυναίκα με αυτόν. Το μόνο εργαλείο που θα έχετε στην αποκρυπτογράφηση της ιστορίας δεν είναι άλλο από αυτή τη μπάρα αναζήτησης.
Εάν τη λέξη που έχετε γράψει την έχει ξεστομίσει η πρωταγωνίστρια σε κάποιο από τα δεκάδες βίντεο (ξεπερνάνε τα 200, με διάρκεια από 3 δευτερόλεπτα έως και ενάμιση λεπτό) τότε αυτά θα εμφανιστούν στα αποτελέσματα της αναζήτησης. Κάποιοι πονηροί βέβαια μπορεί να σκεφτούν ότι πολύ απλά βάζοντας κάποια συνηθισμένη λέξη, όπως το “and” μάλλον θα εμφανίσει την πλειοψηφία των βίντεο. Εδώ έρχεται να μπει ένας καλοδεχούμενος περιορισμός, που επιτρέπει την εμφάνιση μόνο των πέντε πρώτων αποτελεσμάτων, με χρονολογική σειρά, από τα βίντεο όπου η εκάστοτε λέξη έχει ειπωθεί.
Ως εκ τούτου, προκειμένου να ξεκλειδώσετε όσο το δυνατόν περισσότερα βίντεο, θα πρέπει να δίνετε τη μέγιστη προσοχή στα λεγόμενα της πρωταγωνίστριας, ώστε να απομονώνετε λέξεις κλειδιά, όπως κάποια διεύθυνση, ένα όνομα ή μία κατάσταση η οποία μπορεί να έχει επανέλθει ως θέμα συζήτησης σε κάποιο άλλο σημείο της ανάκρισης. Φυσικά, ο αυτοσχεδιασμός βοηθάει σημαντικά, καθώς όταν θα αρχίσετε να αντιλαμβάνεστε τι περίπου συμβαίνει, γίνεται σχετικά εύκολο να υποθέσετε λέξεις, οι οποίες πιθανότατα να έχουν ειπωθεί, βάση των πληροφοριών που έχετε ακούσει. Παραδείγματος χάρη, εάν σε κάποιο σημείο η πρωταγωνίστρια δώσει πληροφορίες για κάποια αυτοκτονία, η λέξη “σκοινί” ή “θηλιά” δεν είναι απίθανο να έχει εμφανιστεί σε κάποια από τα υπόλοιπα βίντεο. Όπως μάλλον θα έχετε καταλάβει, επίτηδες δεν αναφέρουμε το όνομα της πρωταγωνίστριας, καθώς η αποκάλυψή του είναι και αυτό μέρος του μυστηρίου.
Όπως αντιλαμβάνεστε, το gameplay βρίσκεται σε εντελώς βασικό επίπεδο, αλλά δεν παύει να δουλεύει καλά και να ωθεί στη συνεχή σκέψη για την αποκάλυψη νέων πληροφοριών. Εν ολίγοις, εμείς το ευχαριστηθήκαμε και ας εμπίπτει στο πάντα επίκαιρο θέμα συζήτησης για το τι εννοούμε ως βιντεοπαιχνίδι και αν θα έπρεπε να ανήκει σε αυτήν την κατηγορία ή να υποβιβαστεί ως interactive novel, movie ή όπως αλλιώς θέλει ο καθείς να κατονομάσει αυτά τα παιχνίδια. Αλλά ας μην μπούμε για την ώρα σε αυτό το θέμα, το οποίο φαντάζει ιδανικό για μία συζήτηση σε κάποιο webcast.
Όπως είναι φυσικό, με ένα τόσο απλοϊκό μοντέλο gameplay το όλο οικοδόμημα μπορεί να εξυψωθεί ή να αποτύχει παταγωδώς, αποκλειστικά και μόνο από τη γραφή και την απόδοση των διαλόγων. Η πειραματική δημιουργία του Sam Barlow (δημιουργός των Silent Hill: Origins και Shattered Memories) καταφέρνει να ανταπεξέλθει σε αυτούς τους δύο τομείς, προσδίδοντας μία ενδιαφέρουσα ιστορία (αν και όχι ιδιαίτερα πρωτότυπη) που αποδίδεται χάρη σε μία πολύ καλή ηθοποιό.
