Volume

Ο χειρισμός του Locksley είναι αρκετά απλοϊκός. Η κίνησή του στο χώρο γίνεται με ευκολία και παρόλο που στην αρχή μπορεί η ταχύτητα του περπατήματός του να σας φανεί αργεί, σύντομα θα τη συνηθίσετε και θα διαπιστώσετε ότι είναι αυτή που χρειάζεται για κάποιον που επιχειρεί να μετακινείται αθόρυβα. Σε ορισμένα σημεία θα χρειαστεί να απενεργοποιήσετε διάφορες απροσπέλαστες μπάρες ή να κρυφτείτε σε ντουλάπες και καταπακτές, ενώ το mouse χρησιμοποιείται αποκλειστικά για να στοχεύσετε τα διάφορα βοηθήματα. Αυτά τα βοηθήματα δεν είναι πολλά στον αριθμό, αλλά κάθε ένα καταφέρνει να εμβαθύνει το gameplay με το δικό του ξεχωριστό τρόπο και να βοηθήσει στη δημιουργία εντελώς διαφορετικών καταστάσεων.

Το bugle επιτρέπει σε τακτά διαστήματα να πετάτε έναν πομπό, ο οποίος με το πάτημα ενός κουμπιού εκπέμπει έναν θόρυβο ικανό να προσελκύσει τους φρουρούς. Από την άλλη το oddity εκτοξεύει ένα αντικείμενο, που όταν προσκολληθεί σε κάποιον τοίχο, τραβάει τα βλέμματα των φρουρών, οι οποίοι για ένα σύντομο χρονικό διάστημα είναι ανίκανοι να στρέψουν το βλέμμα τους όποιο άλλο θόρυβο κι αν ακούσουν. Συνολικά υπάρχουν περίπου πέντε βοηθήματα, τα οποία εμφανίζονται ατομικά σε κάθε επίπεδο, πάντα ανάλογα με τις ιδιαίτερες ανάγκες του επιπέδου. Με αυτόν τον τρόπο δεν χρειάζεται να αναρωτιέστε για το βοήθημα που είναι καλύτερο για την εκάστοτε περίσταση, αλλά αντίθετα το παιχνίδι σας παρέχει πάντα το απαραίτητο εργαλείο για να φέρετε εις πέρας την αποστολή. Γενικά ο βαθμός δυσκολίας φέρνει μία ανάσα φρεσκάδας για το απαιτητικό είδος αυτών παιχνιδιών.

Στα χέρια κάποιας άλλης εταιρίας ανάπτυξης το Volume θα περιείχε ολοένα και πιο δύσκολες πίστες, μέχρι να φτάσει σε σαδιστικό/εκνευριστικό σημείο και θα πρόσφερε μετάλλια σε όποιους ολοκλήρωναν τα επίπεδα σε αυστηρά χρονικά διαστήματα ή ανάλογα με τις χρήσεις των checkpoints. Εδώ ο Bithell διάλεξε μία πιο ανάλαφρη οδό, κάτι που μπορεί να φανεί και στα πολυάριθμα checkpoints που βοηθάνε σημαντικά -αν και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν και ως μία μορφή cheat. Επιπλέον, κάθε λογής επιβραβεύσεις απουσιάζουν πλήρως και έτσι έχουμε στα χέρια μας τελικά μία εντελώς καθαρόαιμη stealth εμπειρία, που επικεντρώνει όλη τη δημιουργία άγχους στα ίδια τα επίπεδα και όχι στη δημιουργία ανάγκης απόκτησης μεταλλίων με την διεκπεραίωση δεύτερων και τρίτων στόχων.

Μη μας παρεξηγήσετε, συνήθως είναι καλοδεχούμενη η επίτευξη στόχων σε τέτοια παιχνίδια, που επιβραβεύουν τους πιο επίδοξους παίκτες, αλλά το Volume δείχνει πως δεν χρειαζόταν κάτι τέτοιο και τελικά δεν μπορούμε παρά να πούμε ότι χαρήκαμε το γεγονός πως αρκούσε να φτάσουμε επιτυχημένα στο τέλος της πίστας ώστε να νοιώσουμε το αίσθημα της ικανοποίησης. Η διακύμανση της δυσκολίας δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλη και η αλήθεια είναι πως δε νοιώσαμε κάποια κορύφωση στην διαδρομή προς την τελευταία αποστολή, αλλά γενικά κάθε επίπεδο παρουσιάζει τις δικές του ιδιοτροπίες, σε ένα παιχνίδι που καταφέρνει να διατηρήσει το επίπεδο της ικανοποίησης ως το τέλος, προσφέροντας παράλληλα μία ανάλαφρη εμπειρία, με το θετικότερη δυνατή έννοια της λέξης.

Στα του τεχνικού τομέα το Volume δεν έχει να επιδείξει κάτι ιδιαίτερο. Τα περιβάλλοντα είναι απλοϊκά σχεδιασμένα, κάτι που λειτουργεί υπέρ του ύφους του παιχνιδιού, όπου είναι απαραίτητο να είναι άμεσα αντιληπτά τα στοιχεία του περιβάλλοντος. Ο λακωνικός οπτικός τομέας είναι ακριβώς αυτός που θα περίμενε κανείς ακούγοντας για VR επίπεδα και αποδίδει τελικά τη σωστή αίσθηση μίξης των ειδών puzzle και stealth. Αξίζει να σημειώσουμε ότι το Volume περιέχει έναν εύχρηστο editor, από όπου μπορείτε πολύ εύκολα να κάνετε upload τα επίπεδα που δημιουργείτε, ενώ ήδη υπάρχει πληθώρα από πολύ καλές ερασιτεχνικές δημιουργίες, ικανές να επεκτείνουν ακόμα περισσότερο τη διάρκεια του παιχνιδιού.

Εν κατακλείδι, το Volume μπορεί να δίνει μία χλιαρή πρώτη εντύπωση, αλλά τελικά καταλήγει να αποτελεί έναν ιδιαίτερα αξιόλογο stealth τίτλο. Τα 100 επίπεδα είναι δημιουργημένα στην πλειοψηφία τους με τις δικές τους ιδιαιτερότητες και προκλήσεις έτσι ώστε σπάνια να παρατηρείται επανάληψη, ενώ ο Bithell ήταν αρκετά προνοητικός ώστε οι διάφορες εκπλήξεις σε βοηθήματα και κινδύνους να εμφανίζονται σταδιακά, ώστε να ερχόμαστε συνεχώς μπροστά σε νέα δεδομένα. Το σεναριακό “ντύσιμο” μπορεί να μην ήταν αναγκαίο, αλλά τελικά μπορεί να θεωρηθεί ως ατού, χάρη στο καλό του γράψιμο (κάτι εύλογο αφού έχουμε να κάνουμε με το δημιουργό του Thomas Was Alone) που τελικά προσδίδει πόντους στην ατμόσφαιρα του παιχνιδιού, όσο αποκομμένο και αν είναι τελικά το σενάριο από το gameplay.

Εν ολίγοις, το Volume ίσως δεν προσφέρει αυτό το κάτι παραπάνω που θα του δώσει μία αξιομνημόνευτη υπόσταση, αλλά δεν παύει να είναι ένας αξιόλογος stealth τίτλος που θα ικανοποιήσει τους λάτρεις του είδους.

To review βασίστηκε στην PC έκδοση του παιχνιδιού.