Feist

Πλησίασε το Limbo αλλά τελικά σκόνταψε.


Πλησίασε το Limbo αλλά τελικά σκόνταψε.


Δέκα χρόνια έχουν περάσει από το εκπληκτικό και αγέραστο (κατά την ταπεινή μας άποψη) Limbo και η αλήθεια είναι ότι το δικό του ξεχωριστό στυλ ελάχιστοι προσπάθησαν να αντιγράψουν, αλλά και η πλειοψηφία όσων επιχείρησαν απέτυχε παταγωδώς. Πέντε χρόνια μετά το Limbo, η Playdead αναμένεται να επιστρέψει φέτος με τον πνευματικό του διάδοχο, στο όνομα του “Inside”, το οποίο περιμένουμε με αγωνία προκειμένου να δούμε αν οι δημιουργοί εκ Δανίας θα επαναλάβουν την υψηλή ποιότητα του παρθενικού τους εγχειρήματος. Στο μεταξύ έχουμε στα χέρια μας ένα ακόμα δημιούργημα φανερά εμπνευσμένο από το Limbo, που παρά τις διάφορες χάρες του δεν μπορεί τελικά να φτάσει το σημείο να χαρακτηριστεί αξιομνημόνευτο ή δείκτης πάνω στον οποίο θα μπορούν να συγκριθούν μελλοντικά, “σκοτεινά” platformers.

Ο λόγος γίνεται για το Feist, μία ελβετική δημιουργία, που βρισκόταν υπό ταραχώδη ανάπτυξη ήδη από το 2008, καταφέρνοντας εν τέλει να ολοκληρωθεί φέτος από την ολιγομελή Bits & Beasts. Το παιχνίδι που έχουμε στα χέρια μας αναμφίβολα δεν αντικατοπτρίζει το χρονοβόρο κύκλο ανάπτυξης, κάτι που μάλλον αποδεικνύει πως το Feist δεν ήταν η πρωταρχική ασχολία των δημιουργών, τουλάχιστον μέχρι τη σύσταση της εταιρίας το 2013. Παρόλα αυτά, το Feist δεν παύει να είναι ένα οπτικά όμορφο παιχνίδι, με στιβαρό gameplay, που μας τράβηξε στο σιωπηρό κόσμο του, προσφέροντας μία ενδιαφέρουσα αν και πολύ μικρής διάρκειας εμπειρία.

Feist image 01

Όπως ακριβώς και στο Limbo έτσι και εδώ η ιστορία παρουσιάζεται με εντελώς λακωνικό τρόπο, χωρίς κανένα διάλογο ή cutscene. Ξεκινάμε απλά, παρακολουθώντας ορισμένα πλάσματα με μορφή αρκούδας να περπατούν, έχοντας αιχμαλωτισμένη τη σύντροφο του χαρακτήρα μας. Αφού αποδράσουμε από την παγίδα των τεράτων, θα ξεκινήσουμε την επικίνδυνη περιπέτεια της διάσωσης μέσα από το αφιλόξενο και -σχεδόν αποκλειστικά- δασικό περιβάλλον. Ο χαρακτήρας που ελέγχουμε θα μπορούσε πολύ απλά να περιγραφεί ως μία χνουδωτή μπάλα με χέρια και πόδια ή μία πιο χαριτωμένη εκδοχή των εξωγήινων χαρακτήρων της cult ταινίας Critters. Χωρίς την παραμικρή ένδειξη επί της οθόνης, με την ολοκληρωτική απουσία οποιουδήποτε hud, η Bit & Beasts προσπαθεί να μας ταξιδέψει όσο πιο ανεμπόδιστα μπορεί σε ένα σκοτεινό παραμύθι και εν μέρει τα καταφέρνει χάρη στην οπτική τεχνοτροπία των μαύρων σιλουετών, πάντοτε ελκυστική εάν υλοποιηθεί σωστά. Το gameplay είναι σαφέστατα απλοϊκό, αλλά παράλληλα το απολύτως απαραίτητο για τις ανάγκες του παιχνιδιού. Ένα κουμπί αφορά το πιάσιμο αντικειμένων και ένα το σπρώξιμο. Αυτές οι ενέργειες είναι οι μόνες απαραίτητες για να αποφύγετε τους κάθε λογής κινδύνους και να αντιμετωπίσετε τις εχθρικές παρουσίες του δάσους.

Μπορεί το Feist να υστερεί σε ορισμένους τομείς (όπως θα αναλύσουμε παρακάτω), αλλά στο gameplay δεν υπάρχει αμφιβολία πως η ελβετική εταιρία “το κατέχει”. Ο χνουδωτός πρωταγωνιστής έχει την ιδανική ταχύτητα και έκταση άλματος, με αποτέλεσμα ο έλεγχός του να είναι ιδιαίτερα ευχάριστος. Γενικά, η περιήγηση είναι απολαυστική και το ίδιο μπορεί να ειπωθεί για το απλοϊκό σύστημα μάχης. Η αρκετά εύθραυστη φύση του χαρακτήρα μας σημαίνει πως, για να αντιμετωπίσει την εχθρική πανίδα του δάσους, θα χρειαστεί να χρησιμοποιήσει διάφορα αντικείμενα που βρίσκονται καταγής. Έχουμε τη δυνατότητα να πετάμε κουκουνάρια και πέτρες σε κάθε λογής εχθρούς, ενώ διάφορες βέργες θα αποδειχθούν χρησιμότατα όπλα, παρόλο που σπάνε μετά από ένα μόλις χτύπημα. Οι συγκρούσεις με τους ιπτάμενους και επίγειους εχθρούς είναι έντονες αλλά και ευχάριστες χάρη στα ομαλά animations και τη συνεχή κινητικότητα που απαιτείται, ώστε να επιβιώσουμε αλλά και να επιφέρουμε το θανατηφόρο χτύπημα. Δυστυχώς, η ποικιλία των εχθρών μετριέται στα δάχτυλα του ενός χεριού, αλλά από την άλλη θα ευχαριστηθείτε κάθε σύγκρουση ιδίως όσον αφορά τις απαιτητικές μάχες με τους αρκουδόμορφους εχθρούς.

Feist image 02

Με λίγα λόγια, οι συγκρούσεις στις οποίες θα βρεθείτε είναι αναπάντεχα έντονες, μέσα από την απλοϊκότητα του gameplay, χάρη στο γρήγορο ρυθμό τους και το εύθραυστο στοιχείο των όπλων, που ωθεί στη συνεχή κίνηση και παράλληλη αποφυγή εχθρικών χτυπημάτων. Παρόλη όμως την ελκυστικότητα του κόσμου του Feist, υπάρχουν διάφορα προβλήματα που τραβάνε πίσω την ποιότητά του, ιδίως συγκρινόμενο με το εκπληκτικό Limbo. Οι περιβαλλοντικοί γρίφοι έχουν ελάχιστη ποικιλία και συνήθως αφορούν τη μεταχείριση της μηχανής φυσικών, όπως για την ταλάντωση κουτιών που κρέμονται από σκοινιά, η οποία ορισμένες φορές μπορεί να συμπεριφέρεται αλλοπρόσαλλα ή μπορεί να απαιτεί σε τέτοιο βαθμό ακρίβεια που πλέον ξεπερνάει τα όρια της ικανότητας και μπαίνει στα πλαίσια της τύχης.

Γενικά, δεν θα πρέπει να περιμένει κανείς σημαντικές εκπλήξεις στη διάρκεια του παιχνιδιού, τόσο όσον αφορά στους εχθρούς όσο και στο περιβάλλον. Η σκοτεινή και αφιλόξενη φύση του δάσους μπορεί να αποδίδεται όμορφα σε εικαστικό επίπεδο, αλλά όταν αποτελεί την πλειονότητα του κόσμου όπου θα περιφερθείτε, δεν παύει να δείχνει σημάδια κόπωσης, ανεξάρτητα της μικρής διάρκειας του παιχνιδιού. Η σπηλαιώδης περιοχή που θα επισκεφτείτε για μικρό διάστημα δεν είναι αρκετή για να προσφέρει την απαραίτητη ποικιλία δεδομένου του κοινότυπου χαρακτήρα της, αν και τουλάχιστον εισαγάγει ένα νέο και άκρως επικίνδυνο εχθρό που εντείνει το αίσθημα του κινδύνου.

Feist image 03

Τελικά έχουμε στα χέρια μας ένα όμορφο παιχνίδι, που όμως χρειαζόταν αρκετή δουλειά και ιδέες ώστε να προσφέρει κάτι πραγματικά αξιομνημόνευτο. Το πάθος των δημιουργών είναι εμφανές, καθώς σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να μιλήσουμε για μία προχειροδουλειά. Το εικαστικό κομμάτι είναι πολύ καλό, ο χειρισμός του κυμαίνεται σε πολύ καλά επίπεδα και οι συγκρούσεις με τους εχθρούς είναι καλοδουλεμένες.

Όμως, αυτά τα στοιχεία δεν είναι ικανά να κρύψουν την ελλιπή ποικιλία των εχθρικών στοιχείων, τόσο όσον αφορά τους έμβιους κινδύνους όσο και τις περιβαλλοντικές παγίδες αλλά και την υπερβολικά μικρή διάρκεια, που δείχνει να μην μπορεί να δικαιολογήσει το απαιτούμενο αντίτιμο των 15 ευρώ. Παρόλα αυτά, πιστεύουμε ότι η εμπειρία που απέκτησε η Bits & Beasts στο παρθενικό της δημιούργημα ενδέχεται να αποδειχθεί πολύτιμη για ένα πόνημα που θα φτάσει (ή και θα ξεπεράσει) τον εμπνευστή τους.

Νικόλας Μαρκόγλου
Νικόλας Μαρκόγλου

Η αγάπη του Νικόλα για το gaming ξεκίνησε από το Atari 2600 που εμφανίστηκε ένα ωραίο πρωινό στο σαλόνι. Έκτοτε, το πάθος για τα βιντεοπαιχνίδια εκτοξεύθηκε με γεωμετρικούς ρυθμούς. Ο κινηματογράφος είναι η δεύτερη αγάπη του και παρακολουθεί συχνά ταινίες από την εποχή του ασπρόμαυρου σινεμά μέχρι τα σύγχρονα blockbusters του Hollywood.

Άρθρα: 1435

Υποβολή απάντησης