FIFA 16
Κίτρινη κάρτα.
Κίτρινη κάρτα.
Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά: Αν παρομοιάσουμε την ετήσια κόντρα Pro Evolution Soccer και FIFA ως ένα ποδοσφαιρικό ματς, τότε η EA κοουτσάρει την ομάδα που με δουλεμένο, στημένο παιχνίδι πετυχαίνει γκολ στο 25’, σκοράρει ξανά λίγο πριν το ημίχρονο με ωραίο συνδυασμό, και με σαφείς οδηγίες βγαίνει από τα αποδυτήρια, ξέροντας ακριβώς τι πρέπει να κάνει και να βελτιώσει για να πάρει τη νίκη με μεθοδικό και αξιοθαύμαστο τρόπο. Το FIFA, παρά τις ζυμώσεις και τις αλλαγές, ήξερε τι ήθελε να κάνει στο γήπεδο, και ήξερε πώς να το πάρει από τον αντίπαλό του. Κάπως έτσι περιγράφεται η κόντρα των δύο τίτλων από την αρχή της περασμένης γενιάς, μέχρι το 2014. Από πέρυσι το FIFA θυμίζει περισσότερο την ομάδα που, παρά τη γνωστή πλέον ποιότητά της, έχει δεχθεί γκολάρα στο πέμπτο λεπτό, και ζαλισμένη προσπαθεί να ισορροπήσει το παιχνίδι απέναντι σε ένα PES διψασμένο που κινήθηκε σωστά στη… μεταγραφική περίοδο, με μεγάλη όρεξη, τρεξίματα και αντεπιθέσεις «φωτιά». Οι αλλαγές, λοιπόν, στο FIFA 15 δεν ήταν πολλές, και ενώ αυτή τη φορά είναι περισσότερες και καλοδεχούμενες, ταυτόχρονα συχνά δεν είναι αυτές που χρειάζεται το franchise για να βρεί τον καλό ρυθμό που μας είχε συνηθίσει.
Αρχικά, ο γράφων παρατηρεί πως επιχειρείται μια μάλλον συνειδητή επιλογή της EA να διαφοροποιήσει αισθητά πλέον τον τίτλο της από τον ανταγωνισμό, σε σημείο που, επιτρέψτε μας να πούμε, διαχωρίζει τις ποδοσφαιρικές σχολές στις οποίες απευθύνεται το κάθε παιχνίδι. Αν λοιπόν το PES απευθύνεται στους οπαδούς του ισπανικού ποδοσφαίρου, με passing game «τίκι-τάκα», μαγικές τρίπλες, υψηλές ταχύτητες, σκαμπανεβάσματα στο σκορ με μπόλικα γκολ και καθαρή διασκέδαση, τότε το FIFA ακολουθεί μια ελαφρώς διαφορετική λογική, η οποία σε καμία περίπτωση δεν απορρίπτει τα παραπάνω, απλά τα θεωρεί λιγότερο αυτοσκοπό και περισσότερο αποτέλεσμα μιας πολύ σημαντικότερης ποδοσφαιρικής και τακτικής διαδικασίας. Απευθύνεται θα λέγαμε στον τρόπο που παίζεται το ποδόσφαιρο στην Αγγλία, εκεί που, αν παρατηρήσετε κάποιον αγώνα, το κοινό ξεσηκώνεται με ένα σκληρό τάκλιν ή μια αλλαγή παιχνιδιού, με μια πίεση επιθετικού στον τερματοφύλακα, με έξυπνες πάσες στον χώρο του κέντρου και επικές μονομαχίες σώμα με σώμα και κόντρες μέχρι τελικής πτώσεως. Το απολαμβάνουν σχεδόν όσο και τα γκολ! Το FIFA επικεντρώνεται φέτος περισσότερο κατά κάποιο τρόπο στο «σκεπτόμενο» ποδόσφαιρο, και αυτό γίνεται άμεσα αισθητό από το πρώτο κιόλας ματς.
“Η παρουσίαση στα ματς αγγίζει αξιοθαύμαστα επίπεδα αυθεντικότητας, απο κάθε ομάδα, σε κάθε παίκτη, φανέλα και σε κάθε γωνία του γηπέδου.”
Αρχικά, η EA μπορεί να περηφανεύεται πως το FIFA αποτελεί ένα πραγματικά ολοκληρωμένο ποδοσφαιρικό «hub», καθώς το λειτουργικότατο interface και η πληθώρα modes θα αφήσουν ελάχιστους φίλους του αθλήματος ασυγκίνητους. Βίντεο που παίζουν στο background και εξαιρετικό soundtrack, μας συνοδεύει όσο περιηγούμαστε στα μενού που «κάθονται» στο γρασίδι του γηπέδου της επιλογής μας, ενημέρωση με άρθρα από το έγκυρο Goal.com, Matchday στατιστικά και αγώνες ανάλογα με την ποδοσφαιρική επικαιρότητα, αλλά και ο διαχρονικός άσος στο μανίκι του FIFA, η αυθεντικότητα και τα δικαιώματά του. Είναι κάτι που χωρίς καμία αμφιβολία ικανοποιεί κάθε ποδοσφαιρόφιλο, με δεκάδες πρωταθλήματα, εκατοντάδες ομάδες και παίκτες, 50 πραγματικά στάδια (78 στο σύνολο, τα υπόλοιπα 28 είναι generic), ενώ μετά την αγγλική Barclays Premier League ακολουθεί συνεργασία και με την γερμανική Bundesliga, και έτσι η παρουσίαση στα ματς αυτά αγγίζει αξιοθαύμαστα επίπεδα αυθεντικότητας, απο κάθε ομάδα, σε κάθε παίκτη, φανέλα και σε κάθε γωνία γηπέδου. Η παρουσίαση των αγώνων θυμίζει τηλεοπτική παραγωγή, με στατιστικά, πίνακες, όμορφες λήψεις και άκρως ποδοσφαιρικό κλίμα στο γήπεδο.
Έχουμε κάποια παράπονα από το κοινό, το οποίο εκτός από μέτρια σχεδιασμένο, συχνά φαίνεται αποσυνδεδεμένο από τα γεγονότα του γηπέδου, αφού αργεί να αντιδράσει ή αντιδρά εντελώς χλιαρά σε σημαντικές στιγμές. Εντυπωσιάζεται περισσότερο από κίτρινες κάρτες παρά απο κόκκινες και περιμένει καρτερικά και με μεγάλη νευρικότητα να σφυρίξει ο διαιτητής τη λήξη για να πανηγυρίσει… ενώ κερδίζαμε 6-0. Να υποθέσουμε ότι υπήρχε πιθανότητα να γυρίσει το ματς; Γενικά, υπάρχουν κάποιες τέτοιες λεπτομέρειες που χαλούν την, κατά τα άλλα εξαιρετική, ατμόσφαιρα, ενώ η περιγραφή του δίδυμου Martin Tyler – Alan Smith συνεχίζει σε πολύ υψηλά στάνταρ και με νέους διαλόγους, αλλά γρήγορα γίνεται επαναλαμβανόμενο με τις πολλές περσινές ατάκες. Μικρές προσθήκες έχουν γίνει σε κάποια modes, όπως η Καριέρα (Career), που πλέον όχι μόνο δίνει τη δυνατότητα για προπονήσεις της επιλογής μας μέσα στην εβδομάδα ώστε να βελτιώσουμε χαρακτηριστικά του παίκτη της επιλογής μας, αλλά και pre-season τουρνουά για δοκιμές και χρήματα. Οι Online επιλογές παραμένουν πλούσιες, με τα Pro clubs, Seasons, Φιλικά, ενώ προς το παρόν οι servers είναι λίγο ασταθείς και ελπίζουμε να διορθωθούν στο επόμενο διάστημα.
“Το FIFA επικεντρώνεται φέτος περισσότερο κατά κάποιο τρόπο στο «σκεπτόμενο» ποδόσφαιρο, και αυτό γίνεται άμεσα αισθητό από το πρώτο κιόλας ματς.”
Η πλέον μεγάλη και πολυδιαφημισμένη προσθήκη είναι οι γυναικείες εθνικές ομάδες, και είναι πραγματικά μια πρωτοποριακή επιλογή της EA. Το ευχάριστο, φυσικά, είναι πως δεν πρόκειται απλά για re-skin, αλλά για ουσιαστική διαφορά στον τρόπο παιχνιδιού, το οποίο εν τέλει είναι πιο απρόβλεπτο, με αισθητή αλλαγή στο τρόπο που γίνονται οι πάσες, οι κόντρες και τα σουτ, και αποτελεί ένα ευχάριστο διάλλειμα. Ωστόσο, αποτελεί μόνο ένα βήμα και περιμένουμε εμβάθυνση σε μελλοντικούς τίτλους, καθώς τα modes είναι περιορισμένα, και το ίδιο ισχύει και για τις ομάδες, με 12 εθνικές να είναι διαθέσιμες.
Μιλώντας για modes όμως, περνάμε στο Ultimate Team, το οποίο έχει αποδειχθεί «λίρα εκατό» για το FIFA τα τελευταία χρόνια. Αν και το PES έχει ετοιμάσει την απάντησή του φέτος, το Ultimate Team παραμένει στην κορυφή, και αποτελεί από μόνο του λόγο να αγοράσει κάποιος το παιχνίδι. Είναι εθιστικότατο, καλοστημένο και αποτελεί σχεδόν… ξεχωριστό παιχνίδι εντός του παιχνιδιού, με τα δικά του, Online και Offline modes. Το χτίσιμο της τέλειας ομάδας που έχει ο καθένας στο μυαλό του, η χημεία μεταξύ των παικτών και οι εκατοντάδες επιλογές για κάθε θέση προκαλούν ευχάριστους πονοκεφάλους και συνεχή προβληματισμό, ακόμα και όταν βρίσκεστε εκτός σπιτιού. Εξάλλου, ο Alexis Sanchez έχει καλύτερα τελειώματα και αντοχές (θα κάνει πολλά σπριντ) από τον Eden Hazard, και είναι και φθηνότερος, ε; Μήπως όμως αξίζει να κρατήσουμε λεφτά για καλύτερο στράικερ και επιθετικό χαφ; Αλλά ποιον; Ο Remy καλός χρυσός, όμως κάποιος εκ των Costa και Aguero θα πρέπει να τον διαδεχθεί. Και με De Bruyne να φτιάχνει φάσεις πίσω από τους επιθετικούς, θα πετάει φωτιές η επίθεση. Ή μήπως να σπάσουμε τον κουμπαρά για τον παικταρά τον Bale να γίνει χαμός; Δεν θα χαλάσει το chemistry; Ουφ…
Τον πονοκέφαλο ελαφρύνει λίγο το FUT Draft, το καινούριο mode, το οποίο κρίνεται ως πολύ ικανοποιητικό και φρεσκάρει τον τρόπο παιχνιδιού. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα τουρνουά το οποίο απαιτεί 15.000 coins για είσοδο (η πρώτη είναι… On the house) και δίνει στον παίκτη τη δυνατότητα να διαλέξει από 5 διαφορετικούς παίκτες για κάθε θέση (συνήθως αστέρες του παγκόσμιου ποδοσφαίρου), να χτίσει μια ομάδα με την καλύτερη δυνατή χημεία και να παίξει τέσσερα παιχνίδια με αύξουσα δυσκολία. Όσο πιο μακριά φτάσει, τόσο καλύτερες οι ανταμοιβές. Είναι σίγουρα μια προσθήκη που φρεσκάρει το UT και αξίζει να πάρει κανείς το ρίσκο μια στο τόσο.
