The Book of Unwritten Tales 2
To εξαιρετικό adventure περνά στις κονσόλες.
To εξαιρετικό adventure περνά στις κονσόλες.
Είναι σπάνιο να βλέπουμε ένα κλασσικό adventure να κυκλοφορεί σε κονσόλες και πόσο μάλλον ένα τόσο ωραίο παιχνίδι όσο το Book of Unwritten Tales 2. Προφανώς, λόγος για δεύτερο review περιγραφής του ίδιου τίτλου δεν υπάρχει, μιας και δεν έχει κάποιο νέο υλικό, βελτιώσεις ή αλλαγές από την έκδοση που κυκλοφόρησε το Φεβρουάριο στα PC. Για αυτό το λόγο λοιπόν, προχωρήσαμε σε έναν πολύωρο έλεγχο της console έκδοσης του παιχνιδιού για να σας μεταφέρουμε τις όποιες διαφορές εντοπίσαμε από την PC έκδοση. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το παιχνίδι, το αρχικό review μας για την έκδοση των υπολογιστών θα το βρείτε εδώ.
Στα βασικά στοιχεία, τη μεταφορά του τεχνικού τομέα δηλαδή, το παιχνίδι ευτυχώς τρέχει πολύ ομαλά, σαν να το βλέπουμε σε ένα δυνατό PC. Υπέροχες σκιάσεις, καθαρός 3D κόσμος, μαγευτικοί φωτισμοί είναι τα χαρακτηριστικά του τίτλου, και όλα αυτά να τρέχουν δίχως κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα με tearing ή aliasing, προσφέροντας ένα αποτέλεσμα που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από άλλα fantasy παιχνίδια. Είναι σπάνιο να βλέπει κανείς ένα σοβαρό port τέτοιου τίτλου από PC στην κονσόλα και, έτσι, είμαστε πολύ ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα.
Το όλο ερώτημα, όμως, σε αυτές τις μεταφορές έχει να κάνει με το χειρισμό, τη μεταφορά ενός τίτλου που παιζόταν αποκλειστικά με το mouse σε μια κονσόλα που έχει μόνο ένα gamepad. Όπως είναι αναμενόμενο, η αλλαγή αυτή γίνεται με tank controls, κάτι που δεν είναι ό,τι πιο ευχάριστο για τον παίκτη. Η κάμερα του παιχνιδιού είναι σταθερή σε κάθε σκηνή και ο παίκτης ελέγχει το χαρακτήρα του, καθώς περπατά όπου θέλει μέσα στο περιβάλλον με το αριστερό control stick. Το σύστημα δουλεύει, και δουλεύει καλύτερα απ’ ό,τι συνήθως, αλλά σίγουρα δεν είναι ό,τι πιο ευχάριστο. Αλλά αφού το αποδεχόμαστε στα Walking Dead και σε όλα τα υπόλοιπα αντίστοιχα παιχνίδια, θα το αποδεχθούμε και εδώ.
Η μεγάλη διαφορά του Unwritten Tales 2 με τα cinematic games εκείνου του τύπου και τα παραδοσιακά adventure point & click όμως, έχει να κάνει με την ποσότητα και την ποιότητα των γρίφων και των puzzles τους. Όπως είχαμε πει, το BoUT2 έχει αρκετά υψηλής δυσκολίας γρίφους και περίπλοκους συνδυασμούς αντικειμένων. Στο PC, χάρη στην αργή και βαθιά εξέλιξη της ιστορίας, ο χρόνος που ξοδεύατε επάνω τους ήταν μεγάλος μεν, αλλά έδενε με τη ροή της ιστορίας. Για να κάνετε όμως τα ίδια πράγματα με ένα controller, θα χρειστείτε αρκετά περισσότερο χρόνο. Είναι λογικό. Και δεν είναι ότι δε δουλεύει το σύστημα, δουλεύει μια χαρά και δεν υπάρχει και θέμα pixel hunting, μιας και με ένα κουμπί μπορείτε να δείτε όλα τα interactive αντικείμενα.
Με λίγα λόγια, είναι δεδομένο ότι η PC έκδοση κυλάει πιο ομαλά και πιο ευχάριστα στα χέρια ενός παίκτη. Όμως, για κάποιον που δεν έχει PC, η έκδοση για τις κονσόλες κάνει μια πολύ τίμια προσπάθεια. Έχει γίνει σωστή μεταφορά τεχνικά και ο χειρισμός είναι όσο καλός όσο θα μπορούσε να είναι με τη χρήση gamepad, δίχως ριζικό επανασχεδιασμό. Απλά, με τον τρόπο αυτό το παιχνίδι γίνεται δύο σκαλοπάτια πιο αργό και για ένα παιχνιδι 25-30 ωρών, το να το κάνεις 35+ λόγω χειρισμού, είναι ένα θεματάκι.
Από εκεί και πέρα, η ουσία παραμένει ίδια. Το The Book of Unwritten Tales 2 αποτελεί μια σπουδαία προσπάθεια στην κατηγορία, με εξαιρετική γραφή, άφθονο και καλογραμμένο χιούμορ και υπέροχο art direction. Και για αυτό οι κάτοχοι κονσόλας, που αναζητούν ένα εξαιρετικό adventure, δεν πρέπει να το παραβλέψουν.
Το updated review βασίστηκε στην PS4 έκδοση του παιχνιδιού.
