Lost Horizon 2
Wannabe Indiana Jones.
Wannabe Indiana Jones.
Το πρώτο Lost Horizon κυκλοφόρησε δίχως τυμπανοκρουσίες το 2010 και αν και δεν αποτέλεσε κάποια ιδιαίτερη εμπορική επιτυχία, αγαπήθηκε πολύ από την πλειοψηφία όσων το δοκίμασαν. Το εν λόγω πόνημα κατάφερνε όσο ελάχιστοι τίτλοι να αποδώσει την ατμόσφαιρα της προπολεμικής περιόδου, μεταφέροντας τον παίκτη σε έναν από τους καλύτερους φόρους τιμής που έχουν κυκλοφορήσει για τον Indiana Jones. Με σαφέστατες επιρροές, βέβαια, από βιβλία περιπέτειας σε μυστικιστικούς αρχαίους ναούς, που ήταν το ψωμοτύρι των συγγραφέων εκείνα τα χρόνια, η Animation Arts παρέδωσε ίσως τον καλύτερο τίτλο της ιστορίας της. Έτσι, η αναπάντεχη ανακοίνωση πως το παιχνίδι θα αποκτούσε ένα sequel, κατάφερε να κερδίσει αρκετό hype και ενδιαφέρον από τους adventure fans.
Μετά, όμως, από την ομολογουμένως σύντομη για adventure (μόλις 8 ώρες διάρκεια) ενασχόλησή μας με το παιχνίδι, είμαστε στη δυσάρεστη θέση να πούμε πως το Lost Horizon 2 δεν πλησιάζει και πολύ τα επίπεδα του πρώτου επεισοδίου. Υπάρχουν ορισμένα καλά στοιχεία που αξίζει να τα δει κανείς κάποια στιγμή, αλλά όταν κυκλοφορείς ένα παιχνίδι στην τιμή των 40 ευρώ, περιμένεις κάτι πολύ καλύτερο από αυτό που τελικά σερβίρεται από τους δημιουργούς. Η ιστορία του Lost Horizon 2 εξελίσσεται αρκετά χρόνια μετά τα γεγονότα του πρώτου τίτλου, κατά τις αρχές του Ψυχρού Πολέμου, με τον πρωταγωνιστή μας, Fenton Paddock, να βρίσκεται για άλλη μια φορά σε μπελάδες. Μια τυπική αποστολή μεταμορφώνεται σε ένα τεράστιο κυνηγητό, ένα μικρό αντικείμενο οδηγεί σε ένα αρχαίο μυστικό, και όπως είναι αναμενόμενο σε τέτοια παιχνίδια, ο αγώνας για ανάκτησή του πριν από τους «κακούς» ξεκινάει άμεσα.
“Πέρα από πλούσιο ηχητικό υλικό στο background, που ζωντανεύει τις περιοχές, αλλά και ένα αξιομνημόνευτο soundtrack, η δουλειά που έχει γίνει στο voice acting είναι πολύ ανώτερη από εκείνη που ενδεχομένως θα συναντούσαμε στο μέσο adventure game.”
Σε γενικές γραμμές, το σενάριο του παιχνιδιού είναι ωραίο και καλογραμμένο. Δεν είναι κάτι το πρωτότυπο ή συγκλονιστικό, αλλά καταφέρνει να περάσει πολύ όμορφα μια κλασσική περιπέτεια “αλα Indiana Jones”, η οποία είναι γεμάτη ίντριγκα, σασπένς και αποκαλύψεις. Αν έχει ένα πρόβλημα, αυτό είναι πως, ενώ υποτίθεται ότι έχουμε να κάνουμε με sequel, πέρα του πρωταγωνιστή και ελάχιστων από τους βασικούς χαρακτήρες, οι συνδέσεις με τον πρώτο τίτλο είναι μηδαμινές. Λείπουν βασικοί χαρακτήρες και η όποια σύνδεση με το προηγούμενο παιχνίδι είναι τόσο επιφανειακή, που δείχνει σαν οι δημιουργοί να το αγνόησαν τελείως.
Το αστείο της υπόθεσης, είναι ότι αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με την ιστορία, αλλά και με διάφορους άλλους τομείς του παιχνιδιού, με πιο χαρακτηριστικό αυτόν του οπτικού τομέα. Το πρώτο παιχνίδι, δίχως να ήταν κάτι συγκλονιστικό, στεκόταν πολύ καλά για την εποχή του και είχε παραδώσει πολλές, πολύχρωμες τοποθεσίες γεμάτες χαρακτήρα και ζωή. Στο Lost Horizon 2 μπορεί και πάλι να έχουμε πολλές περιοχές που θα χρειαστεί να επισκεφθούμε, αλλά τώρα η περιφορά μας μέσα σε αυτές είναι πολύ πιο σύντομη, με αποτέλεσμα να μη προλαβαίνεις να χορτάσεις την ατμόσφαιρα της κάθε περιοχής. Για το animation και τα μοντέλα ας μην συζητήσουμε καλύτερα, γιατί η μνήμη μας ίσως μας προδίδει, αλλά θυμόμαστε ότι αυτά του 2010 ήταν καλύτερα. Το τραγικό, όμως, της υπόθεσης είναι με διαφορά ο τομέας των cutscenes, ο οποίος θυμίζει indie game χαμηλού budget, το οποίο κυκλοφόρησε προ δεκαετίας. Τόσο θολά, “ξύλινα” και χαμηλής ανάλυσης cutscenes πραγματικά είχαμε πολύ καιρό να δούμε.
“Στο Lost Horizon 2, μπορεί και πάλι να έχουμε πολλές περιοχές που θα χρειαστεί να επισκεφθούμε, αλλά τώρα η περιφορά μας μέσα σε αυτές είναι πολύ πιο σύντομη, με αποτέλεσμα να μη προλαβαίνεις να χορτάσεις την ατμόσφαιρα της κάθε περιοχής.”
Είναι όμως, μεγάλο κρίμα που το τμήμα των γραφικών παρέδωσε τόσο φτωχό αποτέλεσμα, όταν το γειτονικό τμήμα του ήχου παρέδωσε ένα προιόν υψηλότατης ποιότητας. Πέρα από πλούσιο ηχητικό υλικό στο background, που ζωντανεύει τις περιοχές, αλλά και ένα αξιομνημόνευτο soundtrack, η δουλειά που έχει γίνει στο voice acting είναι πολύ ανώτερη από εκείνη που ενδεχομένως θα συναντούσαμε στο μέσο adventure game και καταφέρνει να δώσει ένα χαρακτήρα στα 3D… πλαστικά ανδρείκελα. Τα γραφικά, βέβαια, δεν είναι το παν σε ένα adventure, μιας και όλοι γνωρίζουμε πως το ζουμί κρύβεται στους γρίφους και το gameplay. Στον πρώτο τομέα λοιπόν, το παιχνίδι τα πάει αρκετά καλά, και σε σύγκριση με τον ανταγωνισμό του -εν έτει 2015- παραδίδει ένα σύνολο αξιόλογων γρίφων, λογικά σχεδιασμένων και με αρκετή πρωτοτυπία και φρεσκάδα. Εκεί που το παιχνίδι αρχίζει και επιστρέφει στον κακό του εαυτό, είναι στο σχεδιασμό του gameplay, που είναι εμφανές ένα “πασάλειμμα” της τελευταίας στιγμής.
Σε μια προσπάθεια να πλησιάσουν λίγο παραπάνω το σύγχρονο κοινό, οι δημιουργοί αποφάσισαν να προσθέσουν Quick Time Events, timed sequences και χειρισμό με gamepad. Για τον gamepad χειρισμό, αν το παιχνίδι δεν το έχεις σχεδιάσει εξ αρχής για αυτόν, ό,τι και να κάνεις το αποτέλεσμα δεν θα είναι τόσο καλό όσο αυτό που έρχεται από το mouse (που ευτυχώς υπάρχει ακόμα ως επιλογή). Αλλά όταν ξαφνικά, από εκεί που είχες μια υψηλή ποιότητα στους γρίφους, αρχίζεις τις ανοησίες με παιδαριώδη puzzles, άχρηστα quick time events και λοιπούς μοντερνισμούς, το οικοδόμημα γκρεμίζεται. Ακόμα και ο μηχανισμός του συνδυασμού αντικειμένων αλλάζει από ένα σημείο και μετά, δίχως κάποιο ουσιαστικό λόγο πέρα από το να σε μπερδέψει!
“Η ιστορία του Lost Horizon 2 εξελίσσεται αρκετά χρόνια μετά τα γεγονότα του πρώτου τίτλου, κατά τις αρχές του Ψυχρού Πολέμου, με τον πρωταγωνιστή μας, Fenton Paddock, να βρίσκεται για άλλη μια φορά σε μπελάδες.”
Εν κατακλείδι, το Lost Horizon 2 αποτελεί μια χαμένη ευκαιρία. Και μάλιστα, χαμένη ευκαιρία όχι λόγω αστοχίας, αλλά προχειρότητας και βιασύνης. Η βάση του είναι τιμιότατη και με αρκετό ενδιαφέρον, αλλά το παιχνίδι δείχνει να άλλαξε ομάδα κατά τη μέση της δημιουργίας του, με αποτέλεσμα να βλέπουμε ασύνδετα πράγματα και σκαμπανεβάσματα στην ποιότητα. Επειδή έχει το ενδιαφέρον του, σε μία πτώση τιμής αξίζει να το δείτε. Αλλά στην τιμή που διατίθεται αυτή τη στιγμή, δεν υπάρχει κανένας λόγος αγοράς του.
