Call of Duty: Black Ops III

Περνώντας στον τεχνικό τομέα, αυτός σε καμία περίπτωση δεν απογοητεύει. Αν και η μηχανή γραφικών παραμένει η ίδια εδώ και αρκετά χρόνια, το αποτέλεσμα δείχνει πανέμορφο και φέρνει πλέον σε γραφικά επόμενης γενιάς, χωρίς όμως το παραπάνω να σημαίνει πως οι παίκτες θα βιώσουν κάτι συγκλονιστικό. Δυστυχώς, κατά τη διάρκεια της ενασχόλησής μας, αν και το παιχνίδι έτρεχε στα 60fps, σε κάθε cut scene υπήρχε ένα μικρό frame drop, το οποίο αν και δεν κούραζε, δεν περνούσε απαρατήρητο. Οι φωτισμοί και τα particle effects εμφανίζονται αρκετά βελτιωμένα, ενώ σε ό,τι αφορά τη μουσική του παιχνιδιού, αν και δεν συγκλονίζει, έχουν γίνει καλές επιλογές στα κομμάτια ώστε να ταιριάζει με την αίσθηση που προσδίδει το φουτουριστικό αυτό περιβάλλον. Εκεί που πρέπει να γίνει ιδιαίτερη μνεία είναι στους ήχους των όπλων, που προσδίδουν πολύ στην συνολική αίσθηση.

Τελειώνοντας με το campaign κομμάτι του τίτλου, αξίζει να αναφέρουμε μερικά ακόμη πράγματα. Αρχικά, το Black Ops III είναι με διαφορά το Call Of Duty με τα περισσότερα cut scenes, με αποτέλεσμα αυτό να χτίζει μια ωραία εμπειρία και ένα αξιοπρεπές story, που όμως ελέω της διάρκειάς του –κάτι λιγότερο από επτά ώρες στο regular difficulty– δεν καταφέρνει να δέσει συναισθηματικά τον παίκτη με τους χαρακτήρες, κάτι το οποίο θα μπορούσε να επιτευχθεί σε μεγάλο βαθμό με μεγαλύτερης διάρκειας ιστορία. Ακόμα, φέτος για πρώτη φορά έχει προστεθεί η δυνατότητα για συνεργατικό παιχνίδι μέχρι τεσσάρων παικτών στο campaign mode, το οποίο είναι μια ευχάριστη προσθήκη.

Η ΑΙ δεν έχει υποστεί καμιά βελτίωση, παραμένει η ίδια, με την εξυπνάδα των εχθρών και την ευστοχία τους να καθορίζεται από το επίπεδο δυσκολίας που θα επιλέξετε. Για τους πιο τολμηρούς έχει δημιουργηθεί ένα νέο επίπεδο δυσκολίας, το οποίο υπόσχεται να κάνει τη ζωή δύσκολη για όσους έστω προσπαθήσουν να το δοκιμάσουν για λίγα λεπτά. Εμείς θεωρούμε πως σε αυτό το επίπεδο η Α.Ι. είναι εκνευριστικά δύσκολη και άδικη. Τέλος, δεν θα μπορούσαμε να μην αναφέρουμε την κατακόρυφη αύξηση της βίας στο συγκεκριμένο παιχνίδι, κάτι που μπορεί να ταράξει μερικούς πιο ευαίσθητους με το θέμα. Αρκεί να πούμε πως, πλέον, σκηνές διαμελισμού, βασανιστηρίων και φρικτοί θάνατοι υπάρχουν σε μεγάλη ένταση.

Το multiplayer mode είναι ο λόγος υπάρξης των CoD, και φέτος η Treyarch έχει καταφέρει να κρατήσει τον πήχη ψηλά, όπως και με το προηγούμενο παιχνίδι της. Το στοίχημα της εταιρίας ονομάζεται “Thrust Jumps” και είναι ο τρόπος με τον οποίο κινείται ο παίκτης μέσα στην πίστα. Συγκριτικά με το προηγούμενο παιχνίδι, έχουμε να κάνουμε με μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση και πολύ πιο αργό gameplay. Ο παίκτης, με το πάτημα ενός κουμπιού, μπορεί να αιωρήθει για μερικά μέτρα πάνω από το έδαφος, με σταδιακή αύξηση του ύψους, για ένα μικρο χρονικό διάστημα, το οποίο καθορίζεται από μια λευκή μπάρα στο μέση της οθόνης. Μόλις η μπάρα τελειώσει, ο παίκτης θα πρέπει να περιμένει να γεμίσει ξανά προτού χρησιμοποιήσει εκ νέου το Thrust Jump.

Οι δημιουργοί του παιχνιδιού αναφέρουν πως το σύστημα αυτό είναι ο τρόπος τους για να έχουν μεγαλύτερες πίστες, αποφεύγοντας τις σκάλες, κάτι που θα καθυστερούσε πολύ τη ροή του παιχνιδιού. Και όντως, το σύστημα δουλεύει, αφού πλέον οι παίκτες είναι πιο ευέλικτοι, αλλά παραμένουν εύκολοι στόχοι για τον αντίπαλο. Επιπλέον, νέα προσθήκη αποτελούν τα Specialists, μέσω των οποίων μας δίνεται η ευκαιρία να διαλέξουμε έναν χαρακτήρα με την δική του ειδική ικανότητα, ώστε να την χρησιμοποιήσουμε μέσα στο παιχνίδι σαν βοήθεια. Οι ικανότητες χωρίζονται σε δυο για κάθε χαρακτήρα, με την πρώτη να αποτελεί πάντα κάποιο δυνατό όπλο ενώ η δεύτερη να χρειάζεται σε καταστάσεις όπου ο παίκτης θα πρέπει να ξεφύγει από μια μάχη.

Οι αρχικές πίστες του παιχνιδιού στο σύνολο τους είναι 12 και είναι όλες φτιαγμένες έτσι ώστε να υποστηρίζουν το νέο σύστημα κίνησης, αξιοποιώντας κάθε τοίχο και κάθε πιθανό ύψωμα. Η δομή των πιστών ακολουθεί το σχεδιασμό των τριών πλευρών προσέγγισης. Αυτό το σύστημα έχει ως αποτέλεσμα να δίνονται στο παικτη τρείς οδοί για να διασχίσει το map και να βρεθεί στο spawn των αντιπαλων. Αν και τα Thrust Jump προσφέρουν σχετική ελευθερία κινήσεως, δεν καταφέρνουν να δημιουργήσουν παραπάνω από τους ήδη υπάρχοντες τρόπους προσέγγισης. Στα Modes έχουμε τη νεότερη προσθήκη που ονομάζεται Safeguard, και καλεί την ομάδα να συνοδεύσει ένα ρομπότ στην περιοχή του αντιπάλου. Η ομάδα που θα καταφέρει να το κάνει πρώτη κερδίζει. Το συγκεκριμένο mode, αν και διασκεδαστικό, αποτελεί ένα συνδυασμό των Capture the flag και Domination. Τα δυο αυτά Modes είναι από τα βασικότερα στο παιχνίδι, κάνοντας το καινούριο να μοιάζει αχρείαστο και λίγες ώρες μετά την ενασχόληση με αυτό, κουράζει έντονα, αφού δεν υπάρχει καμιά ελπίδα για νίκη αν δεν συμβάλουν και τα 6 άτομα που βρίσκονται στην ομάδα.

Μια ακόμα καινούρια προσθήκη αποτελεί και το FreeRun Mode, οπού ο παίκτης θα έρθει αντιμέτωπος με το χρόνο και τις δεξιότητες του στο parkour, για να καταφέρει να τερματίσει την πίστα. Αν και η διάρκεια ενασχόλησης με αυτό το mode είναι τρομερά μικρή, αφού προσφέρει μόλις τέσσερις διαδρομές σε κυμαινόμενη δυσκολία, αποτελεί μια ευχάριστη προσθήκη με βλέψεις για υποστήριξη από την ομάδα στο μέλλον. Όπως και στο Campaign mode έτσι και εδώ ο χαρακτήρας δέχεται αρκετές επιλογές για customization, και η εταιρία θέλησε να δώσει μια διαφορετική πνοή στις μέχρι τώρα διαθέσιμες αλλαγές που μπορούσε να κάνει ο παίκτης, τουλάχιστον σε επίπεδο εμφάνισης. Πλέον, κάθε Attachment που προσθέτει ο παίκτης πάνω στο όπλο, αλλάζει εκτός από τα στατιστικά του και την εμφάνισή του.

Για παράδειγμα, στην περίπτωση που θέλουμε να προσθέσουμε το High Caliber, που μας δίνει περισσότερη ακρίβεια και κάνει το όπλο μας πιο δυνατό, αυτό θα αλλάξει εμφανισιακά όλο το πίσω μέρος του όπλου και την κάνη, κάνοντας έτσι πιο αληθοφανή την εμπειρία του παιχνιδιού και πιο προσωπικά τα όπλα που χρησιμοποιούμε. Επιστροφή κάνει το σύστημα “Pick ten”, όπως ονομάζεται, το οποίο σε κάθε κλάση όπλου δίνει διαθέσιμα μόνο 10 slots για να τα χρησιμοποιήσουμε όπως θέλουμε, είτε βάζοντας ένα perk είτε ένα σκόπευτρο πάνω στο όπλο. Το σύστημα μετράει την κάθε προσθήκη, οπότε για τη δημιουργία της κατάλληλης κλάσης θα πρέπει να θυσιάσουμε ορισμένα πράγματα για να κερδίσουμε κάποια άλλα. Αυτό το σύστημα εμφανίστηκε τελειοποιημένο σε προηγούμενο τίτλο της σειράς, και ευτυχώς εδώ παραμένει εξίσου άριστο.